pondē publico Nati ſuntaūt abſalon filij tres ⁊ filiavna noīe thamar elegātisforme. Manſitqꝫ abſalō inhirl̓m duobꝰ annis: ⁊ faciēregis nō vidit. Miſit itaqꝫad io ab vt mitteret euꝫ adregē. Qui noluit venire adeuꝫ. Cūqꝫ ſecundo miſiſſet⁊ ille noluiſſet venire ad eūdixit ẜuis ſuis. Scitis agꝝioab iuxͣ agꝝ meū hn̄tē meſſem ordei. Ite igit̉: ⁊ ſuccēditę eum igni. Succender̄tgͦ ẜui abſaion ſegeteꝫ igni.Et veniētes ẜui ioab ſciſſis veſtibꝰ ſuis dixer̄t. Succender̄t ẜui abſalon ꝑtemagri igniᶜ Surrexitqꝫ ioab⁊ venit ad abſalon in domūeiꝰ ⁊ dixit. Quare ſuccēder̄tẜui tui ſegetē meā igni? Etrn̄dit abſalon ad ioab. miſiad te obſecrās ⁊ venires adme ⁊ mitterē te ad regē ⁊ diceres ei Quare veni de geſſur? Meliꝰ mihi erat ibi eēObſecro gͦ vt videam faciēregis. Quod ſi memor eſtiniqͥtatis mee: int̓ficiat meIngreſſus itaqꝫ ioab ad regem nūciauit ei oīa. Uoca

tuſqꝫ eſt abſalon ⁊ intrauitad regem ⁊ adorauit ſuꝑ faciem terre coraꝫ eo. Oſculatuſqꝫ eſt rex abſalon.Git̉ poſt ¶ Ca. xv.hecᵇ fecit ſibi abſaloncurrus ⁊ eqͥtes ⁊ quinqͣginta viros qͥ p̄cederent eū Etmane ꝯſurgēs abſalonᵈ ſtabat iux introitū porte ī via⁊ oēm viꝝ qͥ hēbat negocium vt veniret ad regis iudiciuꝫ vocabat abſalon ad ſe⁊ dicebat. De qͣ ciuitate estu. Qui rn̄dens aīebat Exvna tribu iſrael ego ſum ẜuꝰ tuꝰ Rn̄debatqꝫ ei abſalōUident̉ mihi ẜmones tuiboni ⁊ iuſtiᵍ ſꝫ nō eſt qͥ te audiat ꝯſtitutus a rege. Dicebatqꝫ abſalon. Quis meꝯſtituat iudicem ſuꝑ terrāvt ad me veniant oēs qͥ hn̄tnegociū ⁊ iuſte iudicem Sꝫ⁊ cū accederet ad eū homovt ſalutaret illum extendebat manum ſuam. ⁊ apprehendens oſculabat̉ eum.faciebatqꝫ hoc omni iſrael venienti ad iudicium vtaudiretur a rege:ᵐ ⁊ ſolicitabat corda virorum iſrael

¶ Pondere publico. hoc dr̄ ad diſtinctōꝫ ponderisſanctuarij qd̓ erat alteriꝰ qͣntitatꝭ. cetera patet vſqꝫ ibi.et venientes ẜuiīmediate ſubdit̉. ciab. iſte ꝟſus nō eſt in hebreo. ſꝫurrexitqꝫ ioab ⁊cͣ. ad ſciendūcāꝫ damni ſibi illati. 7d ¶ Quare veni de geſſur. q. d.nihil valet mihiexqͦ nō poſſumaccede̓ ad regeīmo uocet. iō ſb̓Meliꝰ eratmihi ibi eſſe. qꝛerat mihifuſibile faciempatris mei nō videre. ſꝫ ex qͦ ſumeadē ciuit:eo eſt mihi mēorens me vi.hͦ dicebāton ad inclicor dauidfingēs ꝙ tantuꝫeum diligeret ꝙmagꝭ vellet mori qꝫ diutiꝰ ab eꝰꝯſortio ſegregaIn capi. xiiij.vbi dr̄ in poſtil.Nec vult deꝰ ꝑire auimaꝫ.Additio.Bi tranſiatio nr̄a hꝫ.Quia non vulteꝰ ꝑire aīam. voritas hebraicadicit. Non accit deꝰ aiam. vn̄a huiꝰipiēindpn̄t intellig⁊ in fauorem catholice veritatꝭexponi. Pro cuius intellectu ſciendū ꝙ lꝫ cōiterantiqͥ non hrēt explicitam fidē de myſterijs xp̄i. hēbāttn̄ implicitam. vtꝫ ꝑ Aug. in li. de correctōe ⁊ gra. vr̄hec mulier ꝓponebat ipſi dauid ꝙ totū genꝰ humanūnō ſolū erat ad mortē tꝑalem ꝯdemnatū. ſꝫ etiaꝫ vltīafelicitas q̄ in adheſione ad deū ꝑ gloriaꝫ ꝯſiſtit ei eratint̓dicta ⁊ iō dicebat. Omnes morimur. hoc eſt mortetꝑali. ꝯn̄r dicit. Quaſi aq̄ dilabimur in t̓ra q̄ nō reuertent̉. hoc eſt dicere ꝙ poſt mortē nō ꝯgregamur in locum beatitudinis. cuiꝰ rōem ſubdit di. Qm̄ nō accipitdeꝰ aīaꝫ .ſ. ad ſui ꝯſortium. ſꝫ retractat cogitans ne penitus ꝑeat qͥ abiectus eſt. hoc eſt dicere ꝙ ꝓuidentiadiuina intendebat ſic diſponere. vt humanū genꝰ qd̓abiectū erat nō ꝑiret. iuxͣ illud. Ego cogito cogitatōetpacis: Hiere. xxix. ca. Ex qͦ intendebat ꝯcludere ꝙ dd̓tanqͣꝫ miniſter dei in terris debebat cogitare qͣliter recōciliaret eiectum filium ſuū ne ꝑiret ⁊cͣ.¶ Replica.qd̓ in ca. xiiij. burg. ponit circa illum paſſuꝫNec vult deꝰ dire aīaꝫ. habeat̉ ꝓ additōe qͣꝫuiſnō directe ad lrām. vtꝫ intuenti. ¶ Ca. xv.

ISitͣ poſt hec. Deſcripta reuocatione abſalon ⁊ eꝰreconciliatione. hic ꝯn̄r deſcribit̉ eius ꝯſpiratio ꝯͣpatrem. ⁊ primo qͣliter eum fugauit. ſcd̓o qͣliter fugatū fedauit ca. xvj. tercio qͣlit̓ de morte eiꝰ tractauit ca.xvij. qͣrto aͣl̓r dei iudicio interijt. ca. xviij. qͦnto quō dd̓ addomū regiā redijtca. xix. Circa pͥmuprimo ponit̉ ipſiꝰabſalon deceptio ſimulatoria. ſecūdoeius ꝯſpiratio ꝓditoria. ibi. Miſit ātabſalon. tercio ipſius dauid humiliatio meritoria ibi. ⁊ait dauid. qͣrto eiꝰordīatio ꝯſultoriaibi. Eſ dixit rex. SiMulatio aūt abſalon fuit in duobusqꝛ pͦ ſimulauit maximuꝫ zelum ergappl̓m. ſcd̓o deuotōꝫerga deum. ibi. Pꝰxl. aūt annos. Circa primū dr̄.¶A ¶ Igit̉ ptꝰ hec i.poſt reconciliatōꝫabſalon cum patreꝯfidens de patrisbenignitate ⁊ de ioab familiaritate. ⁊eleuatꝰ ex ſua pulcritudine. ⁊ qꝛ int̓ceteros filios dauid r̄manētes eratpͥmogenitꝰ. qꝛ cheleab erat mortuusqd̓ videt̉ ex hoc. qꝛde eo nō fit aliquamentio.b ¶ Fecit ſibi curꝝ⁊ eqͥtes .ſ. qͦddaꝫ p̄ludium/ ꝙ deberetregnare poſt patrēſuum. ſꝫ eiꝰ ambitōintantū inualuit ꝙpatrē de regno expellere voluit. ⁊ iōcorda ppl̓i ad ſe trahere diſpoſuit. id̓oc ¶ Et mane ꝯſurgens .i. anteqͣꝫ aliqͥs intraret ad regem.ſubdit̉.d ¶ Stabat iuxta introitum porte. ita ꝙ omnes illi qͥ ingrediebant̉ ad regem ꝓ negocijs habebat iuxͣ eū trāſire.¶ Et omnem viꝝ. pauꝑem vel diuitem vt magis coloraret fictionem ſuam.Uident̉ mihi ẜmones tui ⁊cͣ. q. di. ſtatim deberet tuapetitio exaudiri.Sꝫ nō eſt ⁊cͣ. q. d. rex iam eſt antiquus. nec pōt ꝯpetēter intendere talibus. ⁊ iō magnū damnū eſt ꝙ alius hn̄selum ꝯmunitatis nō eſt ad hoc inſtitutus.¶ Quis me ꝯſtituat iudicem. q. d. ꝓ neceſſitate ppl̓i ⁊ n̄ꝓ alia re. iſtud onus ſuſtinerem.5ꝫ ⁊ cum accederet ⁊cͣ. tanqͣꝫ regis filium.k ¶ Extendebat manū ſuam in ſignum familiaritatis.IlOſculabat̉ eum. in ſignū magne ꝯdeſcenſionis.m ¶ Et ſolicitabat corda. In hebreo hr̄. Et furabat̉ corda. qꝛ ꝑ tales fictiones falſas iniuſte attrahebatꝭ ad ſe corda hominum vt ſic ei iungerent̉ ꝯͣ patrem ſuum. qꝛ ꝓpt̓talia eis impenſa iudicabant/ ⁊ dicebant eum eſſe regnodignum.