Pnologus

ordinē faciūt ⁊ incipiūt abIeſu filio naue: qͥ apud illos ioſue bennun dr̄. Deinde ſb̓texer̄t ſopthim .i. iudicū libroꝝ. ⁊ in eundēᵇ ꝯpingunt ruth: qꝛ in diebꝰ iudicū facta eius narrat̉ hiſtoria. tercio ſeqͥt̉ ſamuelᶜ quēnos regnoꝝ primū et ſcd̓mdicimus. quartꝰ malachimid eſt regū qui tercio ⁊ quarto regnoꝝ volumine continetur. Meliuſqꝫ multo eſtmalachim .i. regū: ꝙͣ malacoth .i. regnoꝝ dicere. Nonem̄/ multaꝝ gētiū deſcribitregna: ſed vnius iſraeliticippl̓i qͥ tribubꝰ duodecī ꝯtinet̉. quintꝰ eſt Eſaias. ſextꝰHieremias. ſeptimꝰ Ezechiel. octauus liber duodecimꝓphetaꝝ qͥ apud illos vocaturᵏ thareaſra. terciꝰ ordo:agiogͣpha poſſidet. Et primus liber incipit ab iob. ſecūdꝰ a dauidᵐ quē qͥnqꝫ inciſionibꝰ ⁊ vno pſalmoꝝ volumine ꝯp̄hendūt. terciꝰ eſtſalomon. tres libros habēsꝓuerbia: q̄ illi parabolas

.i.ⁿ malloth appellāt. quartus eccleſiaſten .i. coeleth.quintꝰ eſt canticū canticoꝝquē tituloᵖ ſyraſyrim p̄notant. ſextꝰ eſt Daniel. ſeptimusq dabreiamim .i. verbadieꝝ: qd̓ ſignificātius chronicon totius diuine hiſtorie poſſumus appellare. qͥliber apud nos paralypomenon primꝰ et ſecundꝰ inſcribit̉. octauus Eſdras: qͥ⁊ ip̄e ſimilit̓ apud grecos etlatinos ī duos libros diuiſus eſt. nonus heſter. Atqꝫita fiunt ꝑiter veteris legislibri vigintiduo. id ē moyſi qͥnqꝫ: ⁊ ꝓph̓aꝝ octo. agiogͣphoꝝ nouē. Quāꝙͣ nōnulli ruth etˢ cynoth int̓ agiogͣpha ſcpͥtitēt: ⁊ hos librosin ſuo putēt numero ſupputandos: ac ꝑ hoc eſſe priſcelegis libros vigintiquatuor? quos ſub numero vigintiquatuor ſenioruꝫ apocalypſis Ioh̓is inducitᵛ adorantes agnum ⁊ coronas ſuas ꝓſtratis vultibꝰ offerentes: ſtantibꝰ coraꝫ quatuor

Eliter dr̄ ꝓphetia denūciatio futuri verbis vel factis perhoīem ſpm̄ ꝓphetie hn̄tē. Sic pſalteriū ⁊ daniel dicūt̉ꝓphetie. Specialiſſime dr̄ ꝓphetia denunciatio futuriverbis vel factis anthonomatice. ⁊ ꝑ viros ꝓphetas.⁊ ſic Ioſue ⁊ Iudicū ⁊ duo pͥmi libri regū pphetice dicunt̉. Propriedr̄ ꝓphētia denūciatio futuri vtfuturi. vt EſaieHieremie ⁊ ceteroꝝ. vel aliterdici p̄t ꝙ ꝓph̓iatriplicit̓ dr̄ officio: gr̄a: ⁊ miſſione. Officio qn̄aliqͥs eligebat̉ qͥin dubijs ꝯſuleret dn̄m. ſic̄ moyſes ⁊ ioſue Gratia ſicut ille qͥ ꝑirationē noticiā aliquoꝝ dabat: que nec natura nec diſciplina aliqͣ dari poterat ſicut Dauid et Daniel.Miſſione: ſicutille quem mittebat dn̄s ad denunciandū queci inſpirauerat:vt ionas. Quiaꝟo ꝓphete nō dicebant̉ nec opera eoꝝ ꝓphetaꝝpa vocabāturniſi qͥ aut miſſiot officō ꝓabāt. lꝫ iniratiōe edoctieſſent. iō dauid⁊ daniel int̓ ꝓphetas nō ꝯputant̉qꝛ nec officiū habuerūt nec miſſifuer̄t tn̄ grām ꝓphetādi habuerunt: ⁊ in verit ahete fuerunt.h ¶ Compingūt .i. cōiungunt. vide vbi exponit̉ comgere in opuſculo de vocabulis biblięQue nos regnoꝝ ⁊cͣ. quia agit de duobꝰ regnis .ſ. deregno duarū tribuū qd̓ dicit̉ regnū iuda. ⁊ de regno dein tribuū. quod dicit̉ regnū iſrael.¶ Thareaſra. hebraice liber. xij. ꝓphetarum.I ¶ Agiographa. ſupra expoſita ſunt in ꝓlogo ſuꝑ Ioſue circa principium.m ¶ Quē quinqꝫ inciſionibꝰ .i. quinqꝫ petitionibꝰ veldiſtinctionibꝰ que fiunt ꝑ fiat fiat. quatuor primas diſtinctiones terminant qͣtuor pſalmi qui terminant̉ infiat fiat .ſ. Beatus qͥ intelligit. Deus iudiciū. Miſericordias domini. ⁊ Cōfitemini ſecundū. ⁊ inde vſqꝫ adfineꝫ ꝓtendit̉ quinta diſtinctio. ꝓpter iſtas quinqꝫ diitinctiones volebat hieronymꝰ dicere qͥnqꝫ libros eſſepſalmoꝝ. Cōmunior tn̄ opinio eſt ꝙ ſit vnꝰ liber. Un̄ſic intitulatur pſalterium. Incipit liber hymnoꝝ velſoliloquioꝝ de chriſto.n ¶ Maſloth. hebraice: parabole grece: ꝓuerbia latine. Eſt aūt ꝓuerbiū parabola vel ſimilitudo. vbi aliuddicit̉ ⁊ aliud intelligit̉. vnde dicit̉ ꝓuerbium quaſi proverbo poſitū vel quaſi verbū pro alio. vide in opuſculo de vocabulis biblie. vbi exponit̉ parabola.

o ¶ Coeleth. hebraice. Eccleſiaſtes grece: ꝯcionator latine qꝛ eius ſermo nō eſt ad vnū ſꝫ ad vniuerſos. Concionor aris. dicit̉ loqui ad contioneꝫ. vnde concionator dr̄qui perſuadet vel loquit̉ contioni. p ¶ Syraſyrim. hebraice cantica canticoꝝ latine. Syr em̄ canticū: a articulus: ſyrim canticorū interp̄tatur queſic appellant̉ eo ꝙvniuerſa cātica p̄cellāt ſicut ſanctaſanctoꝝ dicebant̉quia ſanctoꝝ comparatione ſanctiora erāt. vel qꝛ exteriori oraculo erantſanctiora. qͣre plenius de his tribuslibris ⁊ de ſapiētielibro ⁊ de eccleſiaſtico infra ī ꝓlogoſuꝑ libros ſalomonis: qui ſic incipit.Iūgat epiſtola ⁊cͣ.q ¶ Dabreiamim.hebraice: ꝑalypomenon grece. ꝟbadierum latine. Dabreiamim t̓minatur in m. qd̓ ſicutpꝫ ꝑ gloſam hieronymi Gene. xxxv.vbi dr̄. Errant quiputāt beni amin filium dierū interp̄tari. dextera em̄ dr̄iamin. ⁊ finit̉ in n.dies quidē appellant̉ iamim. et termināt̉ in m. cū ergo dabreiamim inter pretatur verbadierū ⁊ non verbadextre. pꝫ ꝙ terminantur in m. ⁊ nonin nr ¶ Chronicon .i. tēporale vel temporaneum. eo ꝙ totūtempus cōplectitur ab adam vſqꝫ ad finē regū. Et dicit̉a chronon qd̓ eſt tēpus. ⁊ inde chronicus ca. cū .i. tēporalis vel temporaneus. ⁊ chronica coꝝ. tēpora vel temporum ſeries vel ordo. vel vbi tēpora vel facta diuerſorumtempoꝝ cōtinētur. vide ſupra in epiſtola ad paulinū. vijca. vbi exponit̉ paralypomenon.Cynoth hebraice: treni grece: lamētatōnes latine.t ¶ Quos ſub numero ⁊cͣ. iiij. ca. xxiiij. ſeniores ſunt vete.teſta. doc. eminentiā virtutū ⁊ ꝑfectionē operū docētes.nā quater ſex faciunt. xxiiij. vt ꝑ quaternariū deſignetureminentia virtutū. ꝑ ſenariū perfectio operū. quia ſex dies ſunt in quibꝰ licꝫ oꝑari. vel ꝑ ſeniores. xxiiij. deſignant̉duodecim patriarche ⁊ xij. ꝓphete.v ¶ Adorantes agnū .i. xp̄m veruꝫ deū credentes eum ꝓnobis paſſum. Per coronas victorie temptationū intelliguntur. quas ꝓſtratis vultibus offerunt. dum omniabona ſua deo humiliter attribuūt. Animalia qͣtuor ſicutdicit glo. xp̄s qui natus eſt: paſſus: reſurgens: aſcendēs:⁊ breuiter tangit glo. ꝙ xp̄s dicit̉ homo in natiuitate. vitulus qui eſt animal immolaticiū in paſſione: leo fortisin reſurrectione: aquila que in altum volat in aſcenſone.Uel ꝟtus fortitudinis deſignat̉ in leone. in vitulo immobilis ꝟtus tēperātie: in hoīe ꝟtus iuſticie. in aquila q̄ viget in viſu ꝟtus prudētie. vel in hoīe humanitvitu

ii ij