Druckschrift 
1 (1487)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Liber

māſitqꝫ mulier orbata duobus liberis ac marito. Etſurrexit vt in patriā ꝑgeretcū vtraqꝫ nuru ſua de regione moabitide. ᵉ Audieratenim ꝙ reſpexiſſet dn̄s populum ſuum et dediſſet eiseſcas. Egreſſa ē itaqꝫ de locoꝑegrinationis ſue cū vtͣqꝫ nurū: ⁊ iā in via reuertēdi poſita ī terrā iuda: dixitad eas. Ite in domū mr̄isvr̄e. Faciat vobiſcū/ dn̄s miſericordiā ſicutꝭ feciſtis cuꝫmortuis ⁊ mecū. Det vobisinuenire requieꝫ in domibꝰviroꝝ quos ſortiture eſtis.Et oſculata eſt eas. ᵍ Queeleuata voce flere ceperunt⁊ dicere. Tecum ꝑgemꝰ adpopulum tuū. Quibus illareſpondit. Reuertimini filie mi. Cur veniſtis mecū?Num vltra habebo filiosī vtero meo: vt viros ex meſperare poſſitis? Reuertimini filie mi et abite. Iamem̄ ſenectute confecta ſuꝫ:nec apta vinculo coniugaliEtiam ſi poſſem hac noctecōciꝑe ⁊ parere filios: ſi eosexpectare velitis donec creſcant ⁊ annos pubertatꝭ impleant: ante eritis vetule ꝙͣnubatis. Nolite queſo filiemi facere hͦ: qꝛ vr̄a anguſtiamagis me premit: ⁊ egreſſaeſt manus dn̄i ꝯͣ me. Eleuata igit̉ voce rurſum flere ceperunt. Orpha oſculata eſtſocrū ac reuerſa eſt: ruth adheſit ſocrui ſue. Cui dixit

Noemi. En reuerſa eſt cognata tua ad populū ſuum⁊ ad deos ſuos: vade cuꝫ ea.Que reſpōdit.ᵏ Ne aduerſeris mihi vt relinquaꝫ te ⁊abea. Quocunqꝫ em̄ ꝑrexeris ꝑgāᵐ ⁊ vbi morata fueris ⁊ ego pariter morabor.Populus tuus populꝰ meꝰ43⁊ deus tuus deꝰ meꝰ.ᵖ Quete terra ſuſceperit morientem: in ea moriar: ibiqꝫ locum accipiā ſepulture. Hecmihi faciat deꝰ ⁊ hec addatſi nō ſola mors me ⁊ te ſeꝑauerit. q Uidēs ergo noemiꝙ obſtinato ruth aīmo decreuiſſet ſecuꝫ ꝑgere: aduerſari noluit: nec ad ſuos vltͣreditū ꝑſuadere. Profecteqꝫ ſunt ſil̓ ⁊ venerūt bethleem. Quibꝰ vrbem ingreſſisvelox apud cunctos famapercrebruit:ᶠ dicebātqꝫ mulieres. Hec eſt illa Noemi.Quibꝰ ait. Ne vocetis menoemi .i. pulcram: ſed vocate me mara .i. amaraꝫ: quiaamaritudīe valde repleuitme omnipotens. Egreſſaſum plena: ⁊ vacuam reduxit me dominus. Cur ergovocatis me noemi: quā dominꝰ humiliauit et afflixitomnipotens? Uenit gͦ noemi cuꝫ ruth moabitide nurū ſua de terra ꝑegrinationis ſue: ac reuerſa eſt in bethleem quando primuꝫ ordea metebantur. Capl̓m. ij.Rat aūt viro elime-

Quocunqꝫ per rexeris pergam. ⁊ non alibi. Iteꝫ dixitei. Non eſt nobis licitum ꝙ mulier ſit ſola cum viro niſifuerit maritus eius. Et ruth reſpondit.m Ubi morata fueris ⁊cͣ. nolens eſſe ſine te cum aliquoviro. Iterum dixit populus hebreorum eſt ſubiectus legis oneribus in qua ſunt ſexcenta ⁊ xiij. precepta. Tuncreſpondit. Populus tuus ⁊cͣ. quaſi diceret volo ſubdi legi ipſiꝰ

de ruth ſequenti cap. ⁊ ideo magis videt̉ ꝙ ipſa ruth fuerit de humili ꝓgenie. Sequitur.ideo fame recedēte de terra ſua mee Fludierat em̄lius poterat ad eam redire.Hoc dixerat quia patres eaꝝ erāt Xf Ite in domum ⁊mortui: vel qꝛ mulieres ſunt magis familiares matribusſuis qͣꝫ patribꝰ.Que cleuatavoce ⁊cͣ. Ex quo pꝫꝙ noemi valde bene ſe habuerat adnurus ſuas.h¶ Num vltra habeo ⁊cͣ. preceptumem̄ erat in lege: deutero .xxv. ꝙ ſi aliqͥsmoriret̉ ſine herede relicta vxore. frater eius acciꝑet eaꝫad ſuſcitandum ſemē fratri defunctoCetera patent in litera. Cui dixit noemiHic conſequenterdeſcribit̉ ipſiꝰ ruthꝯuerſio: que noluitreuerti/ ſicut alteraſꝫ ire ad terram iſrael cum ſocru ſua etconuerti adˡ cultuꝫdei vnius gentilitate relicta ꝓpter qd̓xit.R Ne aduerſerismihi ⁊cͣ. reuertēdoad cultū ydoloꝝ. Quocunqꝫ ꝑrexeris ⁊cͣ. Hic dicūthebrei ꝙ volentibꝰconuerti ad iudaiſmum dicenda ſuntgrauia legꝭ ẜm partem: ſicut volentibus ingredi religionem explicanda ſt̓difficilia illius religionis. Dicunt igitur ꝙ noemi/ videsruth velle conuertiad iudaiſmum dixit ſibi aliqua onera legis: ⁊ pͥmo dixit ei ꝙ non erat licitum iudeis ire extra terram iſrael niſi exꝭ cā magne neceſſitatꝭ: ⁊ tūc ruthei reſpondit

Iterum dixit: prohibitum eſt nobis colere deos alienos. ⁊ ipſa reſpondit.o Deus tuus deus meus. quaſi diceret aliuꝫ nolo coIere. Iterum dixit ei: tranſgreſſoribꝰ legis noſtre in diuerſis caſibus imponitur pena quadruplicis mortisſcilicꝫ lapidationis: combuſtionis: ſtrangulatōnis in ſuſpenſione: et occiſionisgladio: vt patetin exodo. ⁊ deutero. et tūc ruthreſpondit.p Que te terraſuſceꝑit morienteꝫ in ea moriarquaſi diceret parata ſum ſuſcipere penam cuiuſcunqꝫ mortis: ſimerue̓o ſicut tuq Uidēs igūnoemi ⁊cͣ. qꝛ qn̄aliqͥs hꝫ firmaꝫvoluntatē tranſeundi ad legemdiuinam vel religionem nō eſtimpediendus:ſeu refutandus.Cetera patēt vſqꝫ ibi. r Dicebantqꝫ mulieres. Hec eſt illanoemi. ẜm expoſitores noſtroslegitur depreſſiue ⁊ eſt verbumꝯgaudēdi de reditu noemi: ẜmhebreos ꝟo int̓rogatiue: ⁊ ē verbum admirandi quaſi dicaturHec eſt illa noemi q̄ receſſit cuꝫcurru et equis⁊diuitijs: ⁊ modoreuertit̉ pauper⁊ peditando: qͥaexiuit terram iſrael de mala cauſa: vt dictum eſtẜm opinionemhebreoꝝ: et huic cōſonat qd̓ ſes Egreſſa ſumquitur.plena filijs ⁊ diuitijs: ⁊ vacuaꝫme reduxit dn̄set in hoc confitetur penam ſibi inflictam a domino pro peccato ſui exitus de terraiſrael ex mala cauſa: vt ſupra dictum eſt .ſ. ẜm opinionem hebreorum. Capitulum. ij. Rat autem. Hic conſequenter deſcribitur ipſius ruth conuerſatio virtuoſa: ⁊ qͥa humilitaseſt fundamentum omnium virtutum: ideo circa eam primo deſcribitur humilitatis virtus: ſecundo