Druckschrift 
1 (1487)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

in bibliam

Incipit epl̓a ſancti Hieronymi ad Paulinū p̄ſbyrerū: de oībꝰ diuine hiſtorieIlibris. Capl̓m. j.ſSQNat Ambroſius tua mihi munuſcula ꝑferens detulit ſil̓ ⁊ ſuauiſſimas lr̄as q̄ a principio ami

ciciaꝝ fidē: ꝓbate iā fidei: ⁊veteris amicitie noua p̄ferebāt. ʰ Uera em̄ illa neceſſitudo ē ⁊ xp̄i glutino copulata quā nō vtilitas rei familiaris nō p̄ſentia tm̄ corporūᵉ nō ſubdola et palpansᵍ adulatio: ſꝫ dei timor ⁊ diuinarū ſcripturarū ſtudiacōciliāt. Legimus in veteribus hiſtorijs: quoſdāᵏ luſtraſſe prouinciasᶻ nouosadijſſe ppl̓os: maria tranſiſſe: vt eos quos ex libris nouerantⁿ coram quoqꝫ viderent ſicᶜ Pythagoras mēphiticosq vates: ſic Platoegyptum ⁊ architam tarentinum eāqꝫ oram Italie q̄

Quia vero pharao derelictus: ſurgit in ſcandalū: contra omnes tentatiōes dat ſalubre remediū dicēs. Facile cōtēnit oīa ⁊c. Et ſic pꝫ diuiſio ⁊ cōtinentia epiſtole pn̄tis: nūc ad expoſitiōeꝫ lr̄e accedamus. a Frater Ambroſius ⁊c. Iſtam litteram inueni in epl̓is Hieronymi. cōſtrueſic. Frater qͥdaꝫnoīe Ambroſiꝰ:perferens mihimunuſcula tua.a te miſſa. detulit: ⁊ .i. ſimul. ſuauiſſimas lr̄as q̄preferebāt. id ēpretēdebant. fidē .i. certitudinēvel veritatem. fidei .i. fidelitatis.ꝓbate. ꝑ operuꝫ:exhibitionem apͥncipio amiciciarū inter nos cotractarū ⁊ p̄ferebāt fidē .i. certitudinē ſiue veracitatē. veterꝭ amicitie. quaſi di. bene apparebat inliteris tuis ꝙ fuiſti tu mihi fidelis exqͦ nos mutuo dileximus ⁊qꝛ vere dilexiſtime: ī modernisdiblijs ſcribiturſic. Que in principio amiciciarū fidē iā ꝓbate fidei: cōſtructio nō mutat̉. Et ſequit̉. ⁊ veteris amicitie nouap̄ferebāt .i. p̄tendebāt noua amicitie veteris .i. ꝙ vetusamicitia renouata erat qͣꝫtū ad feruorē dilectiōis. Sꝫmelior eēt lr̄a. Ueteri in datiuo: ⁊ Nouā ī accuſatiuo. ⁊tūc cōſtrue ſic. Que a principio .i. exordio lr̄aꝝ. Preferebāt .i. p̄ponebat ſiue p̄locabāt fidē amicitiaꝝ modernā. fidei .i. veracitati. iā ꝓbate ꝑ multos annos. Et ꝓid eſt. Nouā amicitiā veteri p̄ferebāt .i. p̄ponebat. qͣſidiceret. in lr̄is tuis p̄tendebat̉. ꝙ veracius ⁊ fideliusme modo diligis qͣꝫ vnqͣꝫ feceris.b Uera .n. illa neceſſitudo eſt .i. vera amicitia que dr̄neceſſitudo a nectēdo qꝛ nectit animos alias amicosin dilectione.c Et Chriſti glutino copulata. Charitas d̓r glutinūChriſti: que ita vnit homines ſicut glutinū aſſeres.d Qua nō vtilitas rei familiaris .i. ꝓpria vtilitas.Nō ſubdola .i. ficta.Et palpans .i. plandiēs vel mulcens.g Adulatio. ſupple cōciliant. ¶h Cōciliant .i. coniungūt. Conciliare em̄ dr̄ amicū ⁊ cocordem facere cōiungere ⁊ ſociare: ⁊ ſicut ait Hugui. maioribus minores cōciliant̉ ⁊ nō ecōuerſo.Legimꝰ in veteribꝰ hiſtorijs .i. in libris antiquaruꝫhiſtoriaꝝ. Hiſtoria ē narratio rei geſte ꝑ quā ea q̄ in p̄terito facta ſunt dinoſcunt̉. Or̄ aūt ab hiſtorin grece:qd̓ ē videre vel agnoſcere. Apud veteres em̄ nemo cōſcribebat hiſtoriam niſi is qui interfuiſſet ⁊ ea q̄ ſcribēda eſſent vidiſſet. ita dicit Yſido. etymo. j. Uide in opuſculo de ſignificationibus vocabulorum Biblie: et inuenies alia multa de hiſtoria quę cauſa breuitatis hicpretermitto. ¶k Luſtraſſe prouincias. id eſt circuiſſe regiones multas. Luſtrare multa ſignificat: que habentur per hos verſus. Luſtro circundo deſignat: luſtro ſęreno: Purgo: circumeo. lumino: ſiue pio. Et inde dicitur hoc luſtrum. id eſt purgatio vel circuitus vl̓luminatio: vel antrum vel ꝓſtibulū: vel ſpatium qͥnqꝫ

annoꝝ. Hec oīa melius inuenies in p̄dicto opuſculo.l Nouos .i. ignotos Im Adijſſe populos. r̄ſume ſuꝑple legimus. n Corā quoqꝫ viderent .i. vt p̄ſentialiterviderent eos quoꝝ famā ꝑ ſcripta nouerāt.n Corā .i. p̄ſentialit̓. aduerbum eſt.a0 Sic perhago.ras memphiticosvates. ſcꝫ adijt velꝑagrauit. Nota ꝙpythagoras philoſophus fuit de Samos inſula oriūdꝰvn̄ Iſi. etymo. xiiijSamos inſula eſtin mari. Egeo vbinata ē iuno: ex quafuit Sibylla Samia ⁊ pythagorasSamiꝰ a qͣ ph̓ie nomen inuentum eſtItē Aug. de ciuitate dei libro. viij. ca.ij. duo philoſophorū genera traduntur Unum ytalicūex ea parte Italieque quondam magna grecia nuncupata eſt. Alterumionicum in eis terris: vbi ⁊ nūc Grecia nominat̉. Italicuꝫ genus auctorem babuit pythagorā Samiū ⁊cͣ. etſequitur. Iſte interrogatus quid profiteret̉ philoſophuꝫſe eſſe reſpondit. id eſt ſtudioſuꝫ vel amatorem ſapientiequoniam ſapientem profiteri arrogantiſſimū videbatur⁊cͣ. Hic adijt.q Uates .i. philoſophos. Uates dicūt̉ philophi a vasvaſis ⁊ theos quod ē deus quaſi vas dei. videt̉ em̄ ꝙ deūcōtineāt ꝓpter ꝓfunditatē ſcientie quā docent.p Memphiticos eſt egyptios a Mēphi ciuitate Egypti quā edificauit Hypaphus: al̓s. Ephaſus filiꝰ Iouisſicut dicit Iſidorus etymo. xv. Iſtam hiſtoriam tangitUalerius maximus libro. viij. dicens: Pithagoras perfectiſſimum opus ſapientie a iuuenta peritus ⁊ omnis honeſtatis percipiende cupiditate ingreſſus: nihil enim qd̓ad vltimū ſui peruenturum eſt finem: non ⁊ mature ⁊ celeriter incepit. Egyptum petijt: vbi litteris gentis illiusaſſuefactus: preteriti eui ſacerdotuꝫ commentarios ſcrutatus eſt: innumerabilium ſeculorum obſeruationes cognouit et cetera. Per predicta patet ꝙ falſi libri habentMemphiticus.hie plato Egyptū ⁊ Architā tharentinū. ſupple adijtvel ꝑagrauit. Plato pbiloſophus quidaꝫ fuit: cuius iterin Egyptum tangit Ualerius maximus. libro. viij. dicēsPlato patriam Athenas preceptorem Socratem ſortitus: et locum ⁊ hominem doctrine fertiliſſimum ingenijquoqꝫ diuina inſtructus abundantia: cum omniū mortalium iam ſapientiſſimus haberet̉: eo qͥdē vſqꝫ vt ſi ip̄e iupiter celo deſcendiſſet nec elegantiore neq beatiore facundia vſurus videretur. Egyptum peragrauit: duꝫ a ſacerpotibus eius gentis geometrie multiplices numeros celeſtium obſeruatione rationum percepit ⁊cͣ. Et ſequituribi. Quo minus miror in Italiā tranſgreſſum: vt ab Archita tarentino pythagore p̄cepta et inſtituta acciperet.Aug. viij. li. de ciui. dei ca. iiij. multū cōmendat illū: ⁊ dicitinter alia. In Egypto didicit: quecunqꝫ illic magna habebant̉ atqꝫ docebat̉. Egyptus dr̄ ab egyzo quod eſt appropinquo ⁊ potamos quod eſt fluuius propter Nylum fluuiū Egypti. Ud ẜm Iſidoꝝ etymo. xiiij. Egypxius

a iij