XXII.

ꝙ nō bibam de generatione vitis:donec regnū dei veīat. Et acceptopane grās egit ⁊ fregit ⁊ dedit eis.¶ Quod ſub ſpecie panis apparetdicens: Hoc eſt corpus meuꝫ qd̓ꝓ vobis datur. Hoc facite in meāQuotienſcūqꝫ māducabitis panē hunc ⁊ calicēbibetis. mortē domī annūciabitis donec veniat.¶ Scꝫ dedit eis.ꝯmemorationē. Similiter ⁊ calicēpoſtqͣꝫ cęnauit dicēs. Hic eſt calixAd diſtinctionē veteris. qd̓ ſanguine hircoꝝ etvituloꝝ dedicatū eſt.nouū teſtamentū in ſanguine meoQuia impoſſibile eſt ſſanguine hircoꝝ pctā tolli§ vel multisf Sed tamē vni de voqui pro vobis effundet̉. Uerunbis non proderit. per quē fundetur ipſe ſanguis.tamen ecce manus tradentis me:mecū eſt in menſa. Et quidē filiusIhomo pacis mee in quo ſperabā. qui. e. p. in m.im .ſ.homīs ſcd̓m ꝙ diffinitū eſt vadit.Ueruntamē vę homī illi per queꝫNouerant. xi. ꝙ nil tale cogitarant: ſedplus credunt magiſtro qͣꝫ ſibi. et timētes fragilitatem ſuam. anxij querunt de peccato. cuius non habent conſcientiattradet̉. Et ipſi cęperunt quęrere inter ſe. quis eēt ex eis qui hoc facturus eſſet Facta eſt aūt ⁊ ꝯtentio inter eos: qͥs eorū videret̉ eē maior.Per potentiā eos humiliantes.Dixit aūt eis. Regesr gentium doLargiendi.minantur eorū. ⁊ qui poteſtatē habent ſuper eos benefici vocantur¶ Quia nō eoꝝ que diſtribuitis non auctores ſeddiſpenſatores eſtis.In virtutibusUos autē non ſic. Sed qui maiorHūi li reputatōneeſt in vobis: fiat ſicut iunior. ⁊ qui

Igradu diguitatis.preceſſor: eſt ſicut miniſtrator. NāScd̓m iudiciū ſeculiquis maior eſt. qui recūbit: an quiminiſtrat? Nonne qͥ recūbit. Egoautē in medio veſtrū ſum ſicut quiminiſtrat. Uos aūt eſtis qui ꝑmāſiſtis mecū in temptatōnibꝰ meis.Et ego diſpono vobis ſicut diſpoſuit michi pater meus regnum vtBeati qui eſuriūt ⁊ ſitiunt iuſticiā. quoniā ipſiſaturabūtur. fruēdo ſcꝫ deſiderato olim ⁊ amatogaudio veri boni. jMenſa que omnibus ſanctis eſt ad fruendū propoſita ē celeſtis vite gloriaedatis ⁊ bibatis ſuꝑ menſaꝫ meain regno meo. et ſedeatis ſuꝑ thronos iudicantes duodecim tribusiſrael. Ait aūt dn̄s ſimoni. Simōecce ſathanas expetiuit vos vt cribraret ſicut triticū Ego aūt rogauipro te: vt non deficiat fides tua.f Sicut ergo orando te protexi ne deficeres. ſictu infirmiores fratres exemplo tue penitentie cōforta ne de venia deſperentEt tu aliquādo ꝯuerſus:ᶠ ꝯfirmafratres tuos. Qui dixit ei. Dn̄e: tecum paratus ſum ⁊ in carcerē et inmortem ire. At ille dixit: Dico tibipetre: non cantabit hodie gallus:donec ter abneges noſſe me. Et dixit eis. Qn̄ miſi vos ſine ſacculo ⁊pera ⁊ calciamētis. nunquid aliqͥddefuit vobis? At illi dixerunt. Nichil. Dixit ergo eis. Sꝫ nunc quihabet ſacculū tollat: ſimil̓r ⁊ perā.

¶ Et accepto. Finitis veterꝭ paſchę ſolennijs trāſit ad nouū qd̓ in ſuęredemptōnis memoria eccleſiā frequētare deſiderat. vt ꝓ carne ⁊ ſanguineagni. ſuę carnis ⁊ ſanguinis ſacramētū in panis ⁊ vini figura ſubſtituat.frangit ⁊ porrigit. vt oſtēdat ſui corꝑis fractionē non ſine ſua ſpōte futurā.agit gratias de veteribꝰ terminatis. et nouis incipiēdis.Danę. Quia panis corpus ꝯfirmat. vinū oꝑat̉ ſanguinē. Myſticehoc ad corpꝰ. illud ad ſanguinē chriſti refert̉. Verum nec panis ſine aquaꝯficit̉. nec vinū ſine aqͣoffert̉. Per aquā ppl̓sſigͣtur. qͥ nec xp̄i paſſione ſaluat̉. nec ſine cuiꝰamore xp̄c paſſus. Oꝑtet gͦ vt nos ei vniamur. ⁊ ipſe in nob̓ maneat. ⁊ nos in eo¶ Uerūtamen eoce Sic̄ de paſſiōe p̨̄dixit. ſic p̨̄dixit ⁊ de ꝓditore. vt videns ſe latere nō poſſe. peniteat facti. Nec deſigͣt ex noīene manifeſte correctꝰ. īpudētior fiat. Mittigͦ culpā in nūero. vt cōſciꝰ pnīam agat. Prędicit ⁊ pęnā. ut quē pudor n̄ ꝯuicerat. d̓nūciata ſupplicia coherceāt.¶ Manꝰ tradentis. Exēplo iudꝫ filiūhoīs tradit. qͥ illd̓ īuiolabile dn̄ici corꝑis ſacramentū violare p̨̄ſumit. Vēdit. qͥ eiꝰ tīoreet amore neglecto. caduca amare ꝯuincituret criminoſa.¶ Facta eſt autēcōtentio. Be. Cauſa ꝯtētionis nob̓ incoguita: ſꝫ nō eſt incredibile. qꝛ iuxta hͦ qd̓ alibi pręcipitur. Contendite intrare per anguſtam portā honore ſeinuicē p̨̄ueniēdo certarent. Sed qͣlibet ex cāꝯtēderīt. nō qͥd adhucarnales geſſerint: ſꝫ qͥdſpūalis magr̄ iuſſeritvideamus.¶ Ambro. Caueamus gͦ impēdio .i. ſedulo ne qͣ inter nos de p̨̄latōne poſſit eſſe ꝯtentio. Si enī ꝯtendebātapl̓i. nō excuſatōni obtendit̉: ſꝫ cautōni ꝓpouitur Omībꝰ una dat̉forma ſnīę. vt nō de p̨̄latione iactātia ſit: ſꝫ de humilitate contētio.Dixit aūt. Piꝰ magr̄ nō initę ꝯtētōnis arguit: ſꝫ formā hūilitatꝭ quāſequātur deſcribit. Quaſi di. Vos more ſcl̓ariū ꝑ p̨̄latōnē ꝑuenire vultisad regni poſſeſſionē. Sꝫ ad ſūma ꝟtutū nō potētia venit̓: ſꝫhūilitate. Neceſſe eſt aūt vt correctōneꝫ ſubditꝰ ⁊ matrē pietas ⁊ patrē exhibeat diſciplina. aut ne diſtrictio rigida. aut pietas ſit remiſſa.Nam quis maior eſt. Ad verba exhortatōnis explendę exēplū deſe ponit. Hinc ioh̓es ſcribit. Si ego laui pedes v. d. ⁊ m. ⁊ v. d. ⁊cͣ. Pn̄t ⁊in verbo mīſtrādi oīa q̨̄ dn̄s in carne geſſit. nō tm̄ p̨̄dicādo. vel miracul̓ āmonēdo: ſꝫ ec̄ aīaꝫ quā ꝓ nob̓ accepit ponēdo. vt ⁊ nos ꝓ inuicē ponere anīas¶ Ego aūt in medio. Be. Ego mīſtro. vos aūt recūbitꝭ (diſcamꝰ.⁊ ꝓponit cām: qꝛ ꝑmāſiſtis mecū in t. m. Infirmitas mea nō ꝯturbauit vosſꝫ in bono cepto ꝑſeueraſtis. Sic̄ gͦ michi ꝑſeuerāti vſqꝫ ad mortē dedit pr̄

nomē qd̓ eſt ſuꝑ oē nomē. ſic ⁊ ego ꝑſeuerātes vos mecū ducā ad ęterauꝫregnū. Intelligēdū eſt iudā iā receſſiſſe. ⁊ multos alios iam retro a biſſe. auditis verbis imcōprehenſibilis ſacramēti. qn̄ hęc loquebatur dominus.Et ſedeatis ſuper thronos. Hęc mutatio dexterę excelſi. vt quhūiles nūc gaudēt mīſtrare ꝯẜuis. tūc ſublimes ſuꝑ mēſaꝫ dn̄i ꝑpetuis daꝑibꝰ alātur. ⁊ qͥ in tēptatōibꝰ iniuſte iudicati cū dn̄o ꝑmanēt. illic cū eo ſuꝑtēptatores ſuos iuſti iudices veniāt. Quāto enī hic deſpectiores. tāto illimaiori culmīę poteſtatis excreſcentIudicātes. xiiPer xij. n̄ duodecimꝑſonę: ſꝫ multitudo iudicantiū ſigͣtur. ꝓpterduas ꝑtes ſeptenarij.quo vniu̓ſitas ſigͣtur.i. tria ⁊. iiij. ꝑ qͣs. xij. ml̓tiplicantur¶ Ait aūt dn̄s ſi.Ne glorientur xij. qd̓ſoli de tot milibꝰ cū domino in tēptatōnibꝰ ꝑmāſiſſe dicerētur. āmonet eos eadē ꝓcella potuiſſe ꝯteri. niſi diuinagrā fuiſſent ꝓtecti. Cūvero ſathanas expetittēptare. et velut qͥ triticū purgat vētilādo cōcutere. docetur nullꝰ adyabolo niſi deo ꝑmittente temptari.¶ Ecce ſathanasSathanas bonos adcrebrandū petit. cū adeoꝝ afflictōꝫ eſtibꝰ anhęlat malicię. Quo eīinuidēs eoꝝ tēptatōꝫappetit. eo illoꝝ qͣi probatōnē deprecās petitEgo a. Nō vt tēprerꝭ: ſed ne d̓ficiat fidestua. vt pꝰ lapſū negationis. ad pͥſtinū ſtatumpęītēdo reſurgas Utile ē enī ſcīs. et tēptatōibus examīari. ut vel tēptati qͣꝫ fortes fuerintappareat. vel cognitaꝑ tēptatōꝫ ſua infirmitate. fortiores fieri diſcāt. ⁊ ſic cū probati fuerint accipiant coronā¶ Quidixit ei doQuia dn̄s dixerat ſepro petro oraſſe. ꝯſcīuſille pn̄tis affectus ⁊ feruentis fidei: ſed neſciꝰcaſus futuri. nō creditSed ille qui nouit quid ſit in homīe. ne quis de ſuo ſtatu incaute ꝯfidat.ſe ab eo poſſe deficere.vel de caſu incautiꝰ diffidat. ſicut deus modū. tēpus. nūerū negationis eiꝰrędicit. ⁊ ſicut miſericors auxilium ſuę defenſionis promittit.¶ Quādo miſi. Non eadē regula viuēdi. perſecutōnis tēpore qua pacis diſcipulos informat. Miſſis ſiquidē diſcipulis ad prędicandū ne quidtollerent in via pręcepit. ordinās ſcꝫ: vt qui euāgeliū nunciat. de euāgelioviuat. Inſtāte vero mortis articulo. ⁊ tota illa gente paſtorē ſimul ⁊ gregēperſequēte ꝯ gruā tēpori regulā decernit. permittēs necͣria victui: donec ſopita perſecutoꝝ inſania tēpus euangelizandi redeat.Sed nūc qui. In hoc nobis quoqꝫ datur exēpluꝫ. vt nōnunqͣꝫ cauſa inſtante. quędā de noſtri ꝓpoſiti rigore ſine culpa poſſimꝰ intermittere.Uerbigratio. Si per inhoſpitales regiones iter agimꝰ. plura viatioi cā licet portare qͣꝫ domi habebamus

f v