XXI.
f Nolite terreri. vos ad certamen acceditis ſedego prelior. vos verba editis: ſed ego ſum quiteſtimoniū. ¶ Ponite ergo in cordiquor.bus veſtris non pręmeditari quēadmodū reſpōdeatis. Ego enī dabo vobis os et ſapiētiā: cui nō poterunt reſiſtere ⁊ ꝯtradicere omēsaduerſarij veſtri. Trademini autēa parētibꝰ et fratribus ⁊ cognatiset amicis: ⁊ morte afficiēt ex vobiſEt eritis odio omnibꝰ ꝓpter nomēmeuꝫ. Et capillus de capite veſtronon peribit. In pacientia vr̄a poſſHucuſqꝫ ea que per quadraginta annos nonlum fine adueniente futura erant. hic finis deſolaſidebitis anīas veſtras. Cum autionis que a romanis facta eſt.tem videritis circundari ab exercitu hieruſalē: tunc ſcitote qꝛ approf¶ Id eſt temporeoximo ante obſidionē dumadhuc fugere licebium miles romanꝰ per galipinquauit deſolatio eius. Tuncleam et ſamariā ſe diffundere ceperit. j.¶ Quiextra ſunt. non fugiāt in hieruſalem.qui in iudęa ſunt fugiant ad montes. ⁊ qui in medio eius diſcedāt.⁊ qui in regionibꝰ. nō intrent in eā§ dominici ſangqꝛ dies vltionis hi ſunt. vt impleantur omnia quę ſcripta ſunt. UęQuaꝝ vteri vel manus filioꝝ ſarcina preaūt pregnātibus ⁊ nutriētibus inrauate. fuge neceſſitatē impedirentillis diebus. Erit enī preſſura magna ſuper terrā: et ira populo huicEt cadent in ore gladij. et captiuiducent̉ in omnes genteſ. Et hieruſalem calcabit̉ a gentibꝰ donec impleātur tempora nationū. Et erūt
5 Sol vertetur in tenebras. et luna in ſanguīneꝫ anſͦ veniat dies domini magnus ⁊ manifeſtus.hoc tempore antichriſti. quandoſigna in ſole et luna ⁊ ſtell̓: ⁊ in tererit tribulatio magna. qualis non fuit ab iniciomundi neqꝫ fiet. j.¶ Prenunciat hoc qd̓ iohannes inter cetera ſeculi mutabilia mare habiturūris preſſura gentiū: prę confuſioconſpexit.ne ſonitus maris ⁊ fluctuū: areſcētibus hominibus prę timore et expectatōne quę ſuꝑueniēt vniuerſoorbi. Nam virtutes cęlorū mouebunt̉. Et tunc videbūt filiū homīsvenientē in nube cū poteſtate magna ⁊ maieſtate. His aūt fieri incipiētibus: reſpicite et leuate capitaveſtra quoniā appropinquat redēptio veſtra. Et dixit illis ſimilitudinē. Uidete ficulneā ⁊ omnes arbores. cū producunt īam ex ſe fructū: ſcitis quoniā prope eſt eſtas.Ita ⁊ vos cum videritis hęc fieri:ſcitote quoniā prope eſt regnū dei¶ Et que dico ſub certamine expectatede mortalitate ad immortalitatem.Amen dico vobis: quia non prę¶ Id eſt omne humanū genus. vel gens iudeoꝝque non deficiet: donec veniat dies iudicijteribitꝭ generatio hęc: donec omīaAereū non ethereū. Innouabuntur depoſita priori forma. permanēte aūt ſubſtātia. vn̄de d̓r. terra ineternū ſtat.fiant. Cęlū et terraʸ trāſibūt verbaba aūt mea non tranſibunt. Attendite autē vobis ne forte grauēturcorda veſtra in crapula ⁊ ebrietateEt idet curis huius vitę. ⁊ ſuperueniatin vos repentina dies illa. TanqͣꝫInſperatus. et perpetuo retineus quod ſemelperit.laqueus enim ſuperueniet in oēs
ſupponit. Ponite ergo in cor.A parētibꝰ et fra. Maius tormētum. cū aliquis ab illis patitur dequibꝰ p̨̄ſumebat. qꝛ cū damno corporꝭ mala cruciant amiſſę charitatꝭ. Et qꝛdura ſunt q̨̄ p̨̄dicūtur de afflictōe mortꝭ. ſubdit̓ ꝯſol̓o de gaudio reſurrōnis¶ Et capil. Q. d. Cur timetꝭ ne ꝑeat qd̓ inciſuꝫ dolet. qn̄quidē nec illudpōt perire in nob̓ qd̓ inciſū nō dolet? Caro enī inciſa dolet capillꝰ nō doletEt capillus. Nonſoluꝫ oſſa vr̄a .i. fortiageſta. vel dicta renūerabūt̉: ſꝫ etiā capilli .i.cogitatōes. q̨̄ de cordeqͣſi de cerebro exeūt. apud iuſtū iudicē iuſtamercede donabūtur.Un̄ ꝓph̓a. Reliqͥę cōgitationū diem feſtumagent tibi¶ In paciētia vrāPatīa radix ⁊ cuſtoseſt oīm ꝟtutū In hacgͦ anīas q̨̄ corpꝰ poſſidēt poſſidemꝰ. cū ip̄asanīas ad paciendū ratōne regimꝰ Vera autem patīa ē. aliena mala ęq̄nimit̉ perpeti ꝯͣ eūqͥ mala irrogat. nullodolore moueri.¶ Et qui in medioEccleſiaſtica hyſtorianarrat. chriſtianos qͥin iudęa erāt. imminēte excidio ab angelomonitos fuiſſe ⁊ tranſiordanē in ciuitate pella: donec deſolatio iudeę impleretur habitaſſe.¶ Erat enim preſura. Hęc preſſura. ⁊ira vſqꝫ hodie ppl̓o ilſi ꝑ oēs gētes diſꝑſodurat. Non tn̄ in ęternū durabit. Vn̄ pꝰ ordinē p̨̄ſſurę. d̓ miſcd̓iaſubd̓r. donec īple. t. .n.Donec impleātur Id ē. donec plenitudo gētiū intrauerit.et ſit oīſ iſrl̓ ſaluꝰ ⁊ qͣſiad ſoliuꝫ ꝓprię natiuitatis gauiſurꝰ redeat.Quid eī impletꝭ tꝑibꝰnationū. ⁊ oī iſrl̓ ſaluato ſeqͣtur: dn̄s ex ordine ponit. Nā ⁊ hͨ ſcd̓ꝫmatth̓m apl̓i q̨̄ſieruntnon ſolū tꝑs eūtēdi tēpli: ſꝫ ⁊ ſignū aduētuseiꝰ. ⁊ ꝯſummatōis ſcl̓iEt erūt ſigͣ in ſo. ⁊ lu.¶ Et erūt. Hęc deipſo aduentu. Cū oēsvirgines prudentes etfatuę. inſolito clamoreſuſcitate. lampades ornant. id eſt. opera ſecum numerant. pro quibus maximo cum timore iam inſtantem ęterni diſcriminis expectāt euentū. Nam hactenus vniuerſus orbis abſqꝫ timore iudicis acturus eſt. Unde apoſtolꝰ. Cum dixerint pax ⁊ ſecuritas ſuꝑueniet⁊ repentinꝰ interitus. Nec mirū ſi in expectatōe diuini examinis qui in mūdo floruerūt exareſcēt. ſi fides q̨̄ ſine oꝑbꝰ irruerat emarceſcet. naꝫ ꝟtutescęloꝝ mouebūtur. angelicę ptātes tremūt. aduentū iudicis. Vnde iob. Co
lumne cęli ꝯtremiſcunt̉. ⁊ pauent aduentū eius.Sonitus maris. Appropinquāte extremo iudicio. ſonitus maris et̓fluctuū ꝯfunditur. terrarūqꝫ orbis prementibꝰ vndiqꝫ colonis inficitur. maxima cęli ſuminaria nouo horrore ꝑcuſſis radijs. turbatā faciem velant: qꝛappropinqͣnte termino ſuo. elemēta qͣſi pauētia nutant ⁊ tremunt¶ Et tunc videbūt. Quē in humilitate poſituꝫ audire noluerunt. vtvirtutē eius tanto tūcdiſtrictiꝰ ſentiant. quāto nunc corda ad eiuspatīam n̄ inclināt: Ꝙvero contra reproboshͨ dicta ſūt. mox a ꝯſolationē electorū ſupponit. His auteꝫ fieri. ideſt. Cum plagę crebreſcunt. cū terror iudicijcommotis virtutibusoſtenditur. Leuate capita veſtra. Exhilarate corda veſtra: qꝛ dūfinitur mundus cui amici nō eſtis. prope eſtredemptio quam quęſiſtis. Quod vero mūdus deſpici debeat. ꝓuida comparatiōe manifeſtatur. Videte ficulneam.¶ Uidete ficulneam. Regnum deieſtati comparat: quiatunc meroriſ noſtri nubila tranſibunt. ⁊ ęterni dies vitę ſub claritate ſolis fulgebunt.Sicut enim ex fructuarborū vicina eſtas cognoſcitur. ita ex ruinamundi prope eſſe cognoſcitur regnum dei.Ex his verbis oſtenditur: qꝛ fructus mundiruina eſt. Ad hoc enimcreſcit vt cadat. ad hͦgerminat. vt quęcūqꝫgerminauerit. cladibꝰconſumatCęlū et terra ⁊c̄Nichil in corporū natura cęlo ⁊ terra durabilius eſt. Nichil tranſit velocius qͣꝫ ſermoverba quouſqꝫ imperfecta ſunt. verba nonſunt. ſi ꝑfecta ſint. iamoīno nō ſunt. neqꝫ enīperfici. niſi tranſeūdopn̄t. Ait ergo. Cęlum⁊ terra tranſibunt. qͣſiom̄e qd̓ apud vos durabile ⁊ ſine mutatōeeſt. ad ęternitatē durabile nō eſt. ⁊ omne qd̓apud me tranſire cernitur: fixum ⁊ ſine tranſitu tenetur: quia ſermomeus qui tranſit. ſentētias manentes exprimitUerba autem mea non tranſ. Et cum verba mea ita abſqꝫ duhio ſint implenda. videte ne contra ꝯteſtationē verboꝝ meoruꝫ ſitis dediticrapule ⁊ ebrietati. ⁊ ſęcularibꝰ curis. ſicut quidam erunt tempore imminentis iudicij. De quibus dicitur. Cum dixerint. pax ⁊ ſecuritas: ſuperueniet repentinus interitus.
f 4