LucasC.

XVI

Centuꝫ cados olei. Dixitqꝫ illi. Accipe cautionem tuam. et ſede citodimidiam partem dimittit.ſcribe quinquaginta. Deinde aliodixit. Tu vero quātū debes? Quiait. Centuꝫ choros tritici. Ait illi.QuintāAccipe litteras tuas. ⁊ ſcribe octopartē dimittit ¶ Non de fraude ſed de prouidētiauāuis peccantem laudat.ginta. Et laudauit dn̄ſ uillicū iniqͥtatis quia prudenter feciſſet: qꝛ filij huius ſęculi prudētiores filijsCarnalilucis in generatione ſua ſunt. EtNon quoſego vobis dico Facite vobis amilibet pauperes: ſed eos qui poſſunt vos reciꝑe ineterna tabernacula.cos de mammona iniquitatis. vtcum defeceritis: recipiant vos inęterna tabernacula. Qui fidelis¶ In carnalibus in vſus fratrū bene expenſis.¶ In ſpūalibus erogādiseſt in minimo: et in maiori fidelisQui nō dat frībꝰ.eſt. ⁊ qui in modico iniquus eſt. etin maiori iniquus eſt. Si ergo in¶ Id ē. in diuitijs quibus preeſt iniquus māmonvt de eis temptet hominesiniquo mammona fideles non fuſ id eſt. vere vite gaudia. uel virtutes quibus advitam uenitur.iſtis. quod verum eſt quis credetf Alienū eſt a uobis quidquid ſeculi eſt: qꝛ preter naturam.vobis; Et ſi inʳ alieno fideles nonf¶ Ea que proprie homini deputata ſunt chriſtꝰeſt: quia uita nr̄a eſtfuiſtis. quis dabit vobisʳ quod

veſtrum eſt? Nemo ſeruus poteſtinter ſe diſſidentibus Nichil mediū.duobꝰ dn̄is ſeruire. Aut enī vnuꝫIdyabolūIdeum.odiet. ⁊ alterū diliget: aut vni adIdyabolo. j. deum cuiꝰ mandata poſtponit. etdiligit naturaliter¶ Exponitherebit ⁊ alterūʳ contemnet. Nonqui ſint duo domini.poteſtis deo ſeruire ⁊ mammonę.Audiebant autem omnia hęc phaintelligentes parabolam aduerſus ſe dictam. etcarnalia preſentia ſpūalibus futuris quaſi incertis preponentes.riſei qui erant auari: ⁊ deridebantillum. Et ait. Uos eſtis qui iuſtificatis vos coram hominibus. Deus autē nouit corda veſtra: qꝛ qd̓f ueſtra altitudo diſplicet deo. ⁊ in hoc ne defedatis uos per legē: qꝛ lex ueſtra iam amiſit ſtatuhominibus altuꝫ ē. IabominatioF ubi temporalia dabātureſt ante deū. Lex ⁊ prophetę vſqꝫ¶ Qui penitētiam ⁊ uite auſteritateꝫ uerdo ⁊ exēplo propter celeſtia docebat ¶ Qui eſt finis legis⁊ iniciū gr̄eA tempore eiusad iohannē. ex eo regnum dei euāSuple tendensgeliſatur. et omnis in illud vim facit. Facilius ē autē cęlū ⁊ terrā pręterire: qͣꝫ de lege vnum apicē cade¶ Non ſoluo legē ſicut in hoc uno apparet. ſic etde alijs intelligitere. Omnis qui dimittit uxorē ſuāMattheus excepta cā for⁊ ducit alteram: męchatur. Et quicatōnidimiſſam a uiro ducit: mechatur.¶ Quaſi ignotus apud deum. nomine nōdeſignathoc niſHomo qͥdā erat diues. qͥ induebaad inanem gloriam¶ Ecce uoracitastur purpura et byſſo. ⁊ epl̓abatur

non eſſe ei locū. vt terrā ſuā deuota ꝯpūctione fodiat ad ferendū fructum.Et ibi etiam confuſibile erit mendicare. eo modo quo mendicabunt fatuęvirgines.Centū cados. Cadus gręce. anphora dicit̉ latine. continēs tres vrnas. Chorus modijs. xxx. impletur. Simpliciter ſic pōt accipi. Quiſquisindigentiam pauperisvel ex dimidia vel exquinta parte alleuiat.miſericordię ſuę mercede donandus ē. Velſic accipiatur. vt cumiudęi decimas dederint ſacerdotibꝰ ⁊ leuitis ſuis. ſuper iuſticiaꝫeoꝝ abundet iuſticiaeccleſię chriſti. Et cumilli decimas. iſti dentdimidias. ſicut zacheꝰfecit de bonis ſuis. velduplicēt illoꝝ decīas:dādo quintas.¶ Et lauda. ⁊cͣ Sidiſpēſator iniquę māmonę domī voce laudatur. ꝙ de re iniquaſibi iuſticiam pręparauit. ⁊ paſſus diſpendium: tamen laudat prudentiam eius. non ꝙaduerſum dominumfraudulenter egerit: ſꝫꝙ pro ſe prudenter fecerit: quantomagꝭ chriſtus qui nullum damnum ſuſtinere poteſt.⁊ pronus eſt ad clemētiaꝫ: laudabit diſcipulos. ſi in ſibi creditosmiſericordes fuerint.¶ Quia filii. Cuiꝰquiſqꝫ opera agit eius⁊ filius dicitur. Und̓Filij huius ſęculi. id ētenebraꝝ. et filij lucis.ęternę vitę.Facite vobis.¶ Mammona linguaſyrorum: diuitię iniqͥtatis: quia de iniquitate collectę ſunt. Si ergo iniquitas bene diſpenſata vertitur in iuſticiam. quantomagisepiſtolę diuini ſermonis in quo nulla ē iniquitas. bonum diſpenſatorem leuant in cęlum. Unde ſequitur. Qui fidelis eſt in minori: ⁊cͣ.¶ Qui fidelis eſt ⁊cͣ. Qui fidelis eſt in minimo. Id ē. in pecunia cumpaupere participanda. ⁊ in maiori fidelis ē: adherens creatori et cum eo ſpiritus vnus effectus. Sed qui temporalia quę poſſidet: non bene diſpenſat.ęternoꝝ ſibi gloriam de qua tumet euacuat. Si enim non diligit fratremquem videt: deum quē non videt qūo pōt diligere. Et ſi habens ſubſtantiam viderit fratrem egentem ⁊ clauſerit viſcera ſua ab eo: quomodo charitas dei manet in eo?Si ergo ⁊cͣ. Qui non dat fratribꝰ ad vtendum quod a deo pro omnibus eſt creatum. iniquus erit in ſpūali pecunia diuidenda. vt nō ꝓ neceſſitate: ſꝫ pro perſonis doctrinā dn̄i diuidat.Et ſi in alieno. Si carnales diuitias quę labūtur nō bn̄ diſpenſatꝭ.as ⁊ ęternas diuitias quis dabit vobis.¶ Nemo ſeruus ⁊cͣ. Corripiens auariciā dicit amatores pecunię deūamare non poſſe. Qui ergo deum amat pecuniam contemnit. Non valetenī ſimul franſitoria ⁊ ęterna diligere. Qui ęternitatem diligit. temporaliain vſu: non in affectu poſſidet. Ideo debetis fideliter diſtribuere. vt domi

ni temporaliū: non vt ſerui: qꝛ ſimul non poteſtis ſeruire deo ⁊ pecunię.Aut vni adhe. Augꝭ. Non quidē diliget. Nemo enī diligit dya boſum: ſꝫ ſua cupiditate implicitus ei adheret. vt ſi quis alienę ancille coniunctus patitur ſeruitutē. ⁊ ſi non diligit eum cuiꝰ ancillam diligit. Et alteruꝫcontēnet. non ꝙ odio habeat. Nullius enī conſcīa deū odiſſe pōt: ſꝫ ꝯtēnitdū minas eiꝰ ſuis cupiditatibꝰ pꝰ ponit. ⁊ debonitate eiꝰ ⁊ impunitate ſibi blanditur¶ Non poteſtisNon ait. haber̄ diuitias: ſꝫ ſeruire. Seruit qͥcuſtodit vt ſeruꝰ: ſꝫ q̄ſeruitutꝭ excuſſit iuguꝫdiſtribuit vt dominꝰ.Qui ſeruit māmone.illi vtiqꝫ ſeruit. qͥ merito ſuę ꝑu̓ſitatꝭ rebꝰ iſtiſp̨̄poſitꝰ. princeps mūdi a dn̄o d̓r.¶ Audiebāt aūt.Monebat dn̄s ſcribaſ⁊ ph̓ęos n̄ ſuꝑbe ſaꝑen̄ d̓ ſua iuſticia p̨̄ſumere: ſꝫ pctōres pęnitētesſuſciꝑe. et ſua q̨̄ forte īciderēt pcā elēoſiniſ redimere. Sed illi p̨̄ceptorē miſcd̓ię. hn̄ilitatꝭ⁊ ꝑſimoīe: deridēt. qͣſiminꝰ utilia ⁊ nūqꝫ facienda noxiꝰ īꝑaret. velcerte vtilia: ſꝫ a ſe iā ꝑfecta ſuꝑfluꝰ ingereretUnde eos redarguit.Et ait Dū pcōresqͣi īfirmos ⁊ deſꝑatosꝯtēnitꝭ ⁊ vos ꝑfectosin oībꝰ cūcteqꝫ fragilitatꝭ exꝑtes: elēoſinarūremedio n̄ egere creditꝭSꝫ hͨ tumorꝭ altitudoqͣꝫ iuſte dānanda ſit.videt ille qͥ illuīat abſcōdita tenebrarum: ⁊maīfeſtat ꝯſilia cordiūLex et propheDiſputantē ꝯtra philargiriā deridebāt qͣiꝯtrariū legi ⁊ ꝓph̓is cūin lege ml̓ti diuiteſ d̓oplacuerūt. ⁊ cū lex ſuisobẜuatoribꝰ bona t̓ręꝓmittat. qͥbꝰ occurritdocēs diſtātiā eē int̓legem ⁊ euāgeliū. Qꝛ ī lege carnalibꝰ ꝓpter terrā p̨̄cipiūt̉ mīora. ⁊ ī euāgelioſpūalibus ꝓpt̓ celū p̨̄cipiūt̉ maiora. iō in euāgelizatōe regni addit. Et oīs.Et omniſ in illud vim ⁊c̄. Magͣ vis ē cū de terra geītus cęlū q̨̄ritpoſſidere ꝑ ꝟtutē. qd̓ n̄ potuit tenere ꝑ naturā. cū līguas ec̄ deridentiū ꝯtēnit. ſic̄ dn̄s irriſus ē a ph̓eis. Oīs qͥ vī fac̄ vehem̄ti ſtudio ꝓperat: n̄ torpentilenteſcit affectū. Eſt gͦ fid̓i religioſa violētia. ſegnicies crimīoſa. Faciamꝰ gͦvim naturę. vt nō ad tęrrena demergat: ſꝫ ad ſuꝑna ſe erigat.Facilius eſt. Ꝙͣuis dicā lex ⁊ ꝓph̓ę vſqꝫ ad ioh̓m. tn̄ n̄ p̨̄dico legꝭ deſtructionē: qꝛ faciliꝰ ē maxīa mūdi elēm̄ta qͣꝫ mīma legꝭ p̨̄cepta trāſire: qꝛ ec̄illa q̨̄ leuia l̓ ſuꝑſticioſa vidēt̓: n̄ vacāt a ſacram̄tꝭ ſpūalibꝰ qͥn oīa ⁊ ī euāgelio recapitulent̓. Et tn̄ lex ⁊ ꝓph̓ę vſqꝫ ad ioh̓m: qꝛ n̄ potuit vltra venturūꝑphetari. quē claret veniſſe teſtīonio iohannis.Onnis qui Amb̓. Non oē ꝯiugiū ē a d̓o. Nō enī gētilibꝰ xp̄iane copulātur. cum lex ꝓhibeat. Vbi ē impar ꝯiugium. lex dei non eſt.Homo quidā erat. Contra deriſores auaros qd̓ propoſuit. exemplo aſtruit .ſ. ꝙ diues apud īferos torquet̉. qͥ lazaꝝ n̄ fecit ſibi amicū: a quopoſſet recipi in ęterna tab̓nacula. Et magꝭ vid̓r narratō qͣꝫ ꝑabola.¶ Qui indue. Gregꝭ. Purpura color regij habitus ē conchis marinis