Ll. Cd̓C.XVI

LucasC.

XVI

quotidie ſplendide. Et erat quidā¶ Pauper humilis per approbationeꝫ ex nomineſcitur.mendicus noīe lazarus: qͥ iacebatad ianuā eius vlceribus plenus:cupiens ſaturari de micis quę cadebāt de menſa diuitis. Et nemofſ Hos nec a ſe remouere poterat: nec viſitatorerat qui remouerilli dabat. Sed ⁊ᶠ canes veniebāt⁊ lingebant vlcera eius. Factū eſtautem vt moreretur mendicus: etportaret̉ ab angelis in ſinuꝫ abrahe. Mortuus eſt aūt ⁊ diues. ⁊ ſepultus eſt in inferno. Eleuans autem oculos ſuos cum eſſet in tormentis: vidit abrahaꝫ a longe ⁊ lazarum in ſinu eius. et ipſe clamanſdixit. Pater abrahā miſerere mei⁊ mitte lazarū vt intingat extremūdigiti ſui in aquā. vt refrigeret lin¶ In qua amplius crucior. in hoc nota quia ſicutmos eſt: etiam inter conuiuia loquacitati ſtuduitf ¶ Torquetur ante iudicium: quia luxurioſo carere delicijs: pena eſt.guam meam: quiaʸ crucior in hacflama. Et dixit illi abrabaꝫ. Fili re

cordare qͥa recepiſti bona in vitatua. ⁊ lazarus ſimiliter mala. Nūcautē hic conſolatur: tu vero crucif ſinter pauperē ⁊ diuitē chaos eſt: quia pꝰ mortem nequeunt merita mutari.aris. Et in his omnibꝰᶠ inter nos⁊ vos chaos magnū firmatuꝫ eſt:ut hi qͥ volunt hinc trāſire ad vosnon poſſunt: neqꝫ inde huc tranſmeare. Et ait. Rogo ergo te pater:vt mittas eum in domum patrismei. Habeo enim quinqꝫ fratreſ:vt teſtetur illis ne ⁊ ipſi veniant inhunc locum tormentorū. Et ait illiabraham. Habent moyſen et prophetas: audiāt illos. At ille dixit.¶ Qui verba dei deſpexerat. hoc audire nō poſſeſuos ſequaces eſtimabat.Non pater abraham: ſed ſi qͥs ermortuis ierit ad eos. pęnitentiamagent. Ait autē illi. Si moyſen etprophetas nō audiunt: neqꝫ ſi qͥsex mortuis reſurrexerit credent.C. .XVII.

ferro circūciſis emiſſa. Byſſus genus lini candidiſſimi ⁊ molliſſimi. Si cuitus p̨̄cioſaꝝ veſtiū culpa non eſſet. ſermo dei non tam euigilanter exprimeret. ꝙ diues purpura ⁊ byſſo indutus: apud inferos irremediabiliter torquetur. Nec reprehendit̉ diues ꝙ aliena rapuerit: ſꝫ ꝙ ſua non erogauerit.Quid ergo illi erit qui aliena rapit: Hoc etiā hunc inferno tradidit: qꝛ inſua fęlicitate timidus non fuit: qꝛ percepta dona ad vſum arrogantię inflerit: qꝛ viſcera pietatis ignorauit: qꝛ p̨̄cepta precio redimere noluit.Et erat qui. Siqua reprehenſibila inpauperibꝰ videmꝰ: deſpicere non debemus:quia fortaſſe quos morum infirmitas vulnerat. medicina paupertatis curat.¶ Ulceribus plenus. Huiꝰ vlcera diues faſtidioſus exhoret. ne inter precioſasepulas vnguētatoſqꝫconuiuas fetorē vlceꝝlambentibꝰ canibꝰ ſuſtineat¶ Cupiēs. In vnare duo iudicia dei explent̓. Ex viſione pauperis: diuiti nō miſerēti cumulus damnationis infertur. et rurſumex viſione diuitis: temtatus quotidie pauper probatur. quē admaiorē ipſius probationem. paupertas ſimet egritudo. ⁊ viſa diuitiſ copia. ⁊ nulla ſibiadhibita ꝯſolatōe. aſciunt¶ Canes. Poteſtin lingua canum: lingua ſignificari adulātium. qui vulnera lingunt. dum mala quin nobiſ reprehendimꝰīprobo fauore laudāt.¶ Allego. Diues qͥīduebatur p. ⁊ b. ⁊ e. c.ſ. iudaicū populum ſignificat. qui cultū vitęexterius habuit ⁊ acceptę legis delicijs vſuseſt ad nitorē nō ad utilitatē. Lazarꝰ vlceribꝰplenꝰ gētilē ppl̓m ſigͣt. qui ꝯuerſus ad deū: dū pcā ꝯfitetur. virꝰ qd̓ intus latebat: quaſi rupta cute foras emittit. Et cupiebat ſaturari de m. qͦ c. de mē.d. ⁊ n. i. d: qꝛ gentilē quēqͣꝫ ad cognitionē legis admittere ſuꝑbꝰ ille deſpiciebat. Quia enī non ad charitatē: ſꝫ ad elationē doctrinā legis habuit. qͣſide acceptis opbꝰ tumuit. Et qꝛ ei ꝟba defluebāt de ſcientia. qͣſi micę cadebant de menſa. Sed econtra pauperis vlcera canes lambūt: qꝛ duꝫ p̨̄dicatores loquendo a peccatis eripiunt. qͣſi tangendo vulnera ad ſanitatē reducunt: ſicut canis curat vulnera dū lingit. Unde lazarus adiutus bene interpretatur: quia ipſi hunc ad ereptionem iuuant. qui eius vulnera per linuę correctionem curant.In ſinum abra. Sinus abrahę eſt requies beatoꝝ pauperū. quorūeſt regnum cęloꝝ. in quo poſt hanc vitam recipiuntur. Sepultura inferni.pęnaꝝ profunditas eſt q̨̄ ſuperbos ⁊ immiſericordes poſt hanc vitā vorat.¶ Sinus abrahę requies eſt patris. in qua recumbunt venientes ab oriente ⁊ occidente cum abraham. yſaac ⁊ iacob: ſed filij regni purpura ⁊ byſſoinduti. foras eijciuntur¶ Et ſepultus. In lege non tenacia: ſed rapina damnatur. In euāgelio diues ꝙ ſua non dedit torquetur.Eleuans ⁊cͣ. Alonge vident infideles. dum in imo poſiti ante diemiudicij: fideles ſuper ſe in requie attendunt. quorū gaudia poſt contemplari nō poſſunt. Longe eſt qd̓ ꝯſpiciunt: qꝛ illuc ꝑ meritū nō attingūt. Refri

geret l. m. Infidelis ppl̓s verba legis in ore tenuit. quę in opere ſeruare contempſit. Ibi ergo amplius ardebat. vbi ſe on̄dit ſcire qd̓ facere noluit. Abextrremo digito ſe tangi deſiderat. qͥ ęternis ſupplicijs datꝰ. optat oꝑatōneiuſtoꝝ vltima ꝑticipare. Fili recor. qꝛ. re. b. in v.t. qꝛ oē tuū gaudiū fęlicitatem tranſitoriā putaſti. Hn̄t ⁊ iuſti in mūdo bona: ſꝫ qꝛ in recōpenſatōe nōrecipiūt: ſꝫ ad ęterna ſcīs deſiderijs eſtuant. q̨̄ aſſunt mīme bona videntur.Memento fili. Ecce abrahā filiū vocat. quem tamē a tormēto nō liberat:qꝛ p̨̄cedētes prēs huiꝰppl̓i multos a ſua fidedeuiaſſe ꝯſiderāt. necvlla ꝯpaſſiōe a tormētis eripiūt. qͦs tn̄ filiosꝑ carnē recognoſcunt.Hēo enī quiuqꝫ frēs.Iudaicꝰ ppl̓s iā ex magna ꝑte dānatꝰ. ſeqͣceſqͦs ī terra reliqͥt qͥnqꝫlibris moyſi carnaliterintellectꝭ. l̓ qͥnqꝫ corꝑisſenſibꝰ deditos nouitQuīqꝫ ſunt gͦ frēs qͦsad ſpūalē intelligētiān̄ aſſurgere gemit. Simoyſen ⁊ ꝓph̓as n̄ audiunt .n. ſi qͥſ. ex. m. r. cei. Ex mortuis dn̄s reſurrexit: ſꝫ qꝛ iudaicusppl̓s moyſi credere noluit. ei qͥ reſurrexit credere ꝯtēpſit. Et cū moyſi ꝟba ſpūal̓r intelligere noluit: ad eū quēmoyſes prędixerat nōꝑueīt. Un ꝟitas. Sicrederetiſ moyſi: crederetis vtiqꝫ ⁊ michi.¶ Uidit ab. Gregin omē. Credēdū ē ꝙāte retributōꝫ extremiiudicij īiuſti in requieqͦſdā iuſtos cōſpiciāt.vt eos vidētes ⁊ cōſpiciētes ī gaudio nō ſolūd̓ ſuo ſupplicio ſꝫ ec̄ d̓illoꝝ bono cruciēt̓. Iuſti vero in tormētꝭ ſemper iniuſtos intuētur.vt hinc eoruꝫ gaudiūcreſcat: quia malumꝯſpiciūt qḋ miẜicordit̉euaſer̄t. vt ec̄ pctōres īiudicio amplius puniant̓ ⁊ eoꝝ vident gloriam quos contēpſerūt. ⁊ de illoꝝ pęna torquētur quos inutiliter amauerūtUt intī. Qui micas cadētes d̓ m̄ſa lazaro n̄ dedit. d̓ extrēo eiꝰ digitoaquā diſtillari ī ore ſuo cupit. ⁊ qui mīma ī vita n̄ d̓dit. ī īferno mīma q̨̄rit.Quia recte. Augꝭ. No ꝙ diues iſte aliqͥd boni hūit ex qͦ bonū tranſitoriū ī hac vita recepit. ⁊ lazarꝰ aliquid mali hūit. ſꝫ ignis īopia purgauitEt in his o. Sic̄ reprobi a pęīs ad gl̓iaꝫ ſcōꝝ trāſire volūt. ita iuſti ꝑmiſcd̓iaꝫ m̄te ire volūt ad poītos ī torm̄tis vt eos leb̓ent: ſꝫ n̄ pn̄t: qꝛ iuſtoꝝaīę ⁊ ſi in nat̉ę ſuę boītate mīaꝫ hn̄t. iā tn̄ auctorꝭ ſui iuſtcię cōiūctę. tāta rectitudīe cōſtringūtur. vt nulla ad reprobos compaſſione moueantur¶ Noͣ ꝙ apd̓ animū iuſtoꝝ nō fuſcat btītudinē aſpecta pęna reproboꝝ: qꝛvt iā cōꝑaſſio miſerię n̄ erit. minuere bonoꝝ leticiā nō valebit. Et licꝫ iuſtiſſua gaudia ſufficiāt:: ad maiorē tn̄ gloriā vidēt pęnas maloꝝ qͣs ꝑ grāmeuaſerūt: qꝛ qui claritatē dei vidēt. nichil ī creat̉a agit̉ qd̓ videre n̄ poſſintRogo te pa. Pꝰqͣꝫ ardēti de ſe ſpes tollit̓. aīmꝰ ad ꝓpinqͦs recurrit:qꝛ reproboꝝ mētē pęna ſua qn̄qꝫ īutil̓r erudit ad charitatē. vt iā tc̄ etiā ſuos ſpūaliter diligāt qui hic dū pcā diligerēt: nec ſe amabāt. Seruat̉ gͦ diuiti ad pęnaꝫ. ⁊ cognitio pauꝑis q̨̄ deſpexit. ⁊ mēoria fratrū quos reliquit.vt de viſa deſpecti gloria. ⁊ de pęna inutilit̓ amatorū āpliꝰ torquet̉.¶ Ut mittas. Seruus diues iſte magr̄ incipit eſſe. cū iam nec diſcenditempus habeat nec docendi.Si moyſen. Qui verba legis deſpiciūt. redēptoris pręcepta qui ex