f¶ Incaute de meritis alleuat j. 5 A deo ⁊ ſiQuia omnis qui ſeᶠ exaltatꝭ huminō corā hoībus f¶ Proiude de beneficiis ſa deoliabitur. ⁊ qui ſeʳ humiliat exaltabitur. Dicebat autē ⁊ ei qui ſe inui¶ Quacūqꝫ hora dieitauerat. Cum facis prandium autj. Carnali affectu. uel cognatione coniunctosſ veſperecęnā. noli vocare aīcos tuoſ neqꝫfratres tuos neqꝫ cognatos neqꝫPropter hoc ꝙ diuites.vicīoſ neqꝫ diuiteſ. ne forte ⁊ ip̄i tej. Nō ait. ⁊ fiat tibi peccatū. ſꝫ fiat tibi retributereinuitētꝭ ⁊ fiat tibi retributō. SꝫFa quibus nichil in preſenti potes expectarecū facis ꝯuiuiū voca pauꝑes. debiles. cęcos ⁊ elaudos. et beatusſvnde poſſinteris: quia non habent retribuereA deo. ſ.ſuel retibi. Retribuetur enī tibi in reſurtributōe ſ ꝙ in reſurrectōe eſſent beatificādipauꝑerum ſuſceptores.rectionem iuſtoꝝ. Hęc cum audiſſet quidaꝫ de ſimul diſcumbentibus dixit illi. Beatus qui manf¶ Ego ſum panis viuus qui de celo deſcendit.ducabitʸ panem in regno dei..j. ¶ Quaſi vere beati qͥ comedent: ſed dediti terrenis uel curioſitati uel voluptatibus huius mAt ipſe dixit ei. Homo quidā fedi non comedent.cit cęnam magnam ⁊ vocauit mul
Ordinem predicatoꝝ. Intos. Et miſit ſeruum ſuum hora cęfine ſeculi.nę dicere inuitatis vt venirent. qꝛiam parata ſunt omīa. Et cęperūt¶ Qui venire noluerunt.ſimul omnes excuſare. PrimusMagno labore acquiſiui. uel p̄cio fidei quaꝫin deo habeo hec recepidixit ei. Uillam emi: ⁊ neceſſe haAb interna contemplationeſtotū ſtudiū ad eā applicarebeo exire ⁊ videre illam. Rogo teOra pro me quia peccator ſumbabe me excuſatum. Et alter dixitIuga boum emi quinqꝫ. ⁊ eo probare illa Rogo te. habe me excuſaConiugium non reprehenditur: ſed integritas ad maiorem honorē vocatitum. Et alius dixit. Uxorem duxi. ⁊ ideo non poſſuꝫ venire. Et reuerſus ſeruus nunciauit hęc dn̄oſuo. Cunc iratus pater familiasdixit ſeruo ſuo. Exi cito in plateasQui in paupertate ſuperbiūtet vicos ciuitatis. etᶠ pauperes acQui ſuo iudicio apud ſe infirmi ſunt f5 Quilumen ingenii non habent Qui rectos greſus non habent in operedebiles. etʳ cęcos et claudos inOrdo predicatotroduc huc. Et ait ſeruus. Dn̄e.
¶ Dicebat autem. Scd̓m ordinē lr̄ę. Poſtqͣꝫ monuit inuitatos qualiter debeant accūbere. monet et inuitatorē quos debeat inuitare. ne tꝑalisexpenſio bonoꝝ quā facit. cedat in vacuū. vel forſitan augmentet peccatū:ſed ita expendat tꝑalia. vt per hęc pateat via ad eterna.Ei qui. Principi phariſęoꝝ loquit̉ qui forſitan ſuꝑbire poterat quiatot ad ꝯuiuiū quaſi ex miſcd̓ia vocauerat. vel ſic̄ ex ꝟbis dn̄i poteſt concipi. ideo potius inuitauerat. vt ab illis iterū inuitaret̉. ⁊ ſic nulla ſpecialis retributio ſequeretur¶ Noli vocare.Fratres. amicos et diuites alterutrū conuiuia celebrare non qͣſiſcelus interdicit: ſed oſtendit non valere adpremia vitę Sunt autem ⁊ quedam taliumdiuituꝫ conuiuia. quęnon ſolum in pręſentiretributōnes: ſed etiādamnationē percipiunt in futuro. Vndeapoſtolus. Non in cōmeſſatōnibꝰ et ebrietatibꝰ .i. in luxurioſis cōuiuijs. quę aut collatione omniū celebrāturaut vicibꝰ ꝯtubernalibus ſolēt exhiberi. vbineminē pudeat aliqͥdinhoneſtum facere veldicere.¶ Ne for. Q. d. Siintendis inuitare ut inuiteris. ibi potes falli:ſed ſi diſtribueris pauperibꝰ de mercede nonfalleris.¶ Uoca pauperes. Qui pauꝑes nocat in futuro premiumpercipiet. qui amicoset fratres ⁊ diuites vocat. recepit mercedemſuam. Sed ſi hoc propter deū facit. in exemplum filiorū iob. ſicutcętera fraternę dilectōnis officia. ipſe qͥ iuſſitremunerat. Qui luxurioſos ꝓpter laſciuiā vocat. pęna non carebit.¶ In reſur. Cum omnes reſurrecturi ſint. tamē ſingulariter ⁊ quaſi propria dicitur reſurrectio iuſtoꝝ qui in ea ſunt immutandi.¶ Hęc cum au. Illectus dulcedine audite reſurrectōnis in laude eiusprorūpit ⁊ in ea vere beatos fore aſſerit. ⁊ ſi non bene intelligat quibꝰ meritis ad illam beatitudinē poſſit attingi.¶ Bea. qui man. ⁊c̄. Si quis māducauerit ex hoc pane. viuet in ęternum. Si quis incarnatōis ſacramēto perfecte incorporatꝰ. diuinę maieſtatis viſione frui meruerit. hic ęterna beatitudine gaudebit. Sed quia multifidetenus quaſi orando ꝑcipiūt. dulcedinē vero eius veracicer attingere faſtidiunt. torpor eoꝝ redarguit̉. Un̄ ſequit̉. Homo quidaꝫ ⁊c̄.¶ Homo quidam. Verbum incarnatū ſacietatē internę dulcedinismultis pręparauit: ſed pauci veniunt. qꝛ multi qͥ per fidē ei ſubiciunt̉. maleviuēdo ei continuo contradicunt.¶ Cęnam mag. Hoc conuiuiū. nō prandium ſed cęna dicitur. qꝛ poſtprandium de quo matthęus agit. cęna reſtat. poſt cęnam nullū ꝯuiuiū reſtat. de prandio multi. de cęna nullus eijcitur.¶ Et mi. ſer. ⁊c̄. Hora cęnę: finis ſeculi. Unde apoſtolus. Nos ſumusin quos fines ſcl̓oꝝ deuenerunt. In hoc fine mittitur ſeruus. id eſt. ordo p̨̄dicatoꝝ ad iuuitatos per legem ⁊ ꝓphetas. vt repulſo faſtidio ad guſtandam cęnam ſe pręparent. qꝛ oīa iam ſūt parata. Chriſto enim immolato.introitus regni patet¶ Et cepe. ⁊c̄. Ideo excuſant qꝛ nemini intercludit̉ regnum. niſi quē ſuevocis ꝓfeſſio excluſerit. Excuſat aūtſe oīs qui plus terrena qͣꝫ cęleſtia dili-
git. etiam ſi ad cęleſtia ſe tendere dicat̉.¶ Uillam emi. illa .i. terrena ſubſtātia. Exit ergo videre villā. quilola exteriora cogitat propter ſubſtantiā: ⁊ hoc eſt qd̓ ab amatoribꝰ mundirius quęritur .ſ. ſubſtantia corporis.Au. In empta villa dominatō notatur ⁊ ſuꝑbia. Habere enim villāpoſſidere. homines ſibi ſubdere. viciū malū. viciū primū. Primus enī homo dominari voluit qui hrē dn̄m noluit. Primꝰ ergo: inuēta ſuꝑbia. venire noluit. Secundꝰoſtendit quinqꝫ iugaid eſt. qͥnqꝫ ſenſus corporis. qꝛ nichil inueſtiganduꝫ intelligit. niſiqd̓ ꝑ hos āminiſtrat̉.⁊ ideo inuitātes ad cęnam ęternoꝝ nō ſequitur. Hęc iuga boū dicunt̉. qꝛ per hos terrena requirūtur. bouesenī verſant terraꝫ. Etbene iuga dicūtur.Duę enī ſunt aures.duo oculi. duo nares.In guſtu enī duo inſtrumēta. ligua ⁊ palatum. In tactu gemīavolūtas carnis. interius ⁊ exteriꝰ. Terciusvxorē ducit. qꝛ voluntas carnis multos impedit. Amor rerū terrenarū. viſcus ē ſpūaliūpennarum.¶ Rogo te. Dumdicit. Rogo te ha. meexcu. hūilitas ſonat invoce. dū venire ꝯtemnit. ſuꝑbia in actōne.Iuga boum.Quinqꝫ iuga boum.quinqꝫ corporis ſenſuſqui recte iuga dicūturqui in vtroqꝫ ſexu geminātur. qͥ qm̄ non interna ſed ſola exteriora ꝯgnoſcūt ⁊ tangūtrecte ꝑ eos curioſitasdeſignat̉. q̄ dū exteriꝰinueſtigat vitā ꝓximiſua intima neſcit. Etcurioſi animꝰ qͣnto eſt peritꝰ alieni. tanto ignarꝰ ſui. Nec diſcrepāt ꝟba excuſantis a ſignificatōne ſui vicij dum dicit. Eo ꝓbare illa. qꝛ probatio adcurio ſitatem ſolet pertinere.¶ Uxorē duxi. Quia multi non propter fęcūditatē: ſꝫ ꝓpter deſideriacarnis vxores ducūt. ideo ꝑ rem iuſtam carnis voluptas deſigͣtur. propterquā ad cęnā dei faſtidioſus venire recuſat.¶ Eria genera hominū a magna cęna vidētur excludi. Gentiles ꝓpter immoderatū affectū tꝑaliū. Iudęi qͥ xp̄m reſpuētes. iugū legis ceruicibꝰ ſuisimponunt. Vbi ſunt qͥnqꝫ iuga decē verboꝝ. vel qͥnqꝫ libri veteris legis.Hęretici qͥ velut ęua femineo affectu tēptant rigorē fidei. ⁊ lubrica facilitate prolabentes. lenocinia falſi decoris affectāt. intemeratā negligentes pulcritudinē veritatis. Itaqꝫ poſt diuitū faſtidia. cōfert ſe dn̄s ad gētes. Introducit bonos ⁊ malos. vt bonos augeat. maloꝝ affectus in meliꝰ mutet.Inuitat pauperes ac debiles ce. ⁊ clau. on̄dens ꝙ debilitas corꝑis nulluꝫexcludit a regno. rariuſqꝫ delinqͣt. cui deſit illecebra peccādi. ⁊ citiꝰ ad dn̄muertatur. qui non habet in mūdo vn̄ delectetur.¶ Exi cito ⁊c̄. Moral̓r. Mittat ad plateas cum peccatores de latioribꝰvijs vocat ad anguſtā q̨̄ ducit ad vitā. Mittit ad vicos: cū illos vocat qͦstꝑaliū rerū coartat inopia. Mittit ad vias. cum illos vocat. qͥ iam in quodam bonę volūtatis tramite ꝯſtituti ſunt nullis cupiditatibꝰ tꝑaliū occupati. Mittit ad ſepes cū eos vocat. qͥ culta ab incultis ſecernūt. ⁊ incurſusarcent beſtiaꝝ .i. bona a malis diſtinguūt. ⁊ munimēta fidei aduerſus dyaboli temptamēta obtendunt.¶ Cū de vicis ⁊ plateis vocat. iudęos ſigͣficat. qͥ tenere legē ſuburbana