Sanctis In ſecretis f ſ tales fac in quibus ſanctus appareas. donum eſt ſapiencimut ꝯͣ vero pax. Nomen quo filii ditiat vtrta. In nobis: vt qui in baptiſmo ſanctificati ſumus: in eo qd̓ cepimus perſeueremus.in cęlis. Sactificet̉ nomē tuūſdonū eſt intellectꝰ: virtꝰ vero mūdicia cordis⁊ Idonum. conſilium. virtus. miſericordia.Adueniat regnū tuum. Fiat vo
luntas tua ſicut in cęlo et in terIdonū fortitudo. virtus eſuries et ſitis iuſticiera. Panem noſtrum ſuperſubj.¶ Qui ſolus potes. ſdum dicitur hodieſ vt liberi redeamus ad patriam Idonumſcientia virtus luctus.ſtantialem da nobis hodie. EtConuerſis. f Quibꝰ tenemur ſpcādimitteʳ nobisˣ debita nr̄a ſicut
Nulla oratio magis ſpiritualis eſt qͣꝫ illa quę ex ore filij qui eſt veritaſroceſſit.Pater noſter. Cui non timore ſed amore hęreditatis ſeruimus. Duꝫbater dicitur: de adoptione cogitemus: vt patri pium affectū rependamꝰDum dr̄ noſter: fraternitatis admonemur: cum ſit cōmunis adoptio omnibꝰ. Nemo dicat meus. qd̓ proprie filio conuenit cui pater eſt per naturāvnde alibi. Vado ad patrem meum: ſpāliter per naturā. ⁊ veſtrū: coniunctum per gratiamPater noſter dicitur. quod commune omnibꝰ. nemo dicat meus. quod ſolichriſto conuenit: quifilius eſt per naturaꝫalijs conceditur communis grā adoptōis¶ Monetur nobiliſet diues non ſuperbire contra minores.Non enim vere pn̄tdicere. pater noſter:niſi frēs ſint. Cauendumqꝫ etiaꝫ eſt cuiqꝫ a ſordibꝰ: ne tanto patre ſit indignus. Antiquis vt ſeruis dicitur dn̄s. nunc per gratiaꝫ pater. in quo fiducia. Quid negabit filijs qui iam dedit ꝙ pater eſt?In cęlis. Spūalibꝰ. vt ad ſpūalitatē in qua habitat feſtinare diſcamus. ⁊ cęieſtia ab eo quęramus.¶ Sanctificetur nomen tuum. Videnda eſt haꝝ diſtinctio ſeptēpetitionum. Nam cum vita noſtra temporaliter agitur ſperaturqꝫ ęternapriora ſunt dignitate ęterna: his tn̄ prius acceptis. In his ſeptem petitionibꝰ omnia bona pn̄tis vitę vel futurę continent̉: in quibꝰ eſt ordo mirabilis. vt in yſaia legitur. Sicut ſeptē dona ſancti ſpūs a ſummis incipiunt:⁊ vſqꝫ ad initiū ſapiētię decurrunt: ita ordo precū a ſummis vſqꝫ ad finēvt a malis mundi liberemur: extenditur. Si autem in vtriſqꝫ a fine incipimus ad perfectionem fit ordo aſcenſionis. Si autem a ſummis (qꝛ hoc deſupernis accipimꝰ) ſit ordo deſcenſionis. Sed qꝛ per hęc nos ab imis adſumma conſurgimus: ſeptem beatitudines quę per eadem dona querunt̉de imis gradatim ad ſumma perueniunt. In precibꝰ ergo eſt vt impetremus dona. In donis: vt operemur mādata. De operatione beatitudīesſequuntur. In ęterna vita trium primaꝝ petitionū impetrationes fiunt. licet hic incipiāt. nam ⁊ ſanctificatio nominis ab ipſo humili aduentu agicępit. ⁊ aduentus regni in fine mundi manifeſtabitur. ⁊ perfectio voluntatis ipſa perfectione noſtrę beatitudinis ⁊ ſęculi terminatōne complebiturEt hęc tria conſummata inęternū manebūt. Reliqua quattuor ad iſtamvitam pertinent. Panis enim ſpūalis ⁊ſi ęternus tn̄ pertinet ad hoc tempus inquantū quotidie miniſtrat̉ animę. Et forſan ideo panis dr̄: qꝛ laborando ⁊ diſſerēdo diſcit̉. Tūc erit vt potus: qn̄ ſine labore hauriet̉ Et nūcpeccata noſtra nobis dimittuntur ⁊ dimittimus. Et nunc tentationes vitam noſtrā iufeſtant. Et liberatio a malo ad hanc vitam pertinet: quamiuſticia dei mortalem meruimus. vnde grā eius liberabimur.Uidetur autē iſte ſeptenarius numerus illi congruere: ex quo totusiſte ſermo manauit. Si enī timor dei eſt quo beati ſunt pauperes ſpū: qm̄ip. eſt re. cę. petamus vt in nobis ſanctificet̉ nomen dn̄i timore caſto ꝑmanente in ſcl̓m ſcl̓i. Si pietas eſt qua beati ſunt mites. q. ip. p. t̓: petamꝰ vtveniat regnum. vel in nos: vt miteſcamus nec ei reſiſtamus. vel de cęlo interras in claritate aduentus vbi lętabimur ſicut dr̄: Uenite be. pa. m. Siſcientia eſt qua beati ſunt qui lugent. q. i. cō: petamus vt fiat volūtas: vtconſentiat caro ſpūi. qꝛ non eſt luctus niſi qꝛ iſta contra ſe confligunt vtcogamur dr̄e. Infelix ego homo quis me lib̓. de c. mor. hꝰ. Si fortitudoeſt qua btī ſunt qui eſuriunt ⁊ ſitiunt iu. q. ip. ſa: Oremus vt detur nobispanis quotidianus quo fulciti: ad illā ſatietatem perueniamus. Si conſilium eſt quo btī ſunt miſericordes qm̄ ip. miſe. conſe: dimittamus. ⁊ nob̓dimitti oremus. Si intellectus eſt quo beati ſunt mun. cor. qm̄ ip. d. vi:oremꝰ non induci in tentationē per aſpera vel blanda: ne non ſit ſimplexcor. dum non ſimpl̓r bonum petat in omnibus quę agit. Si ſapīa eſt quabeati ſunt pacifici. q. fi. d. vo: oremus liberari a malo. liberatio enim facitliberos .i. filios: vt dicamus ſpū adoptōnis. abba pater. Amen: ſignificatin omnibus his petitionibꝰ indubitanter a dn̄o tribui quod petitur: ſi vltime condicionis pactum ſeruare non negligimus. vnde ſubdit. Si dimiſeritis ⁊cͣ.¶ Sanctificetur. Hic ſpiritum ſapientię oramus ne a ſanctificatione noninis in aliqͦ diſcrepemus: ſed pr̄is nomen in filijs moribꝰ ⁊ vita on̄daturNomen patris in nobis eſt. qui filij dicimur: quod petimus ſanctificari. Nō vt ip̄e ſanctior ſit: ſed vt in nobis operet̉ augmentū ſuę ſanctifica-
tionis. nam ſanctificatio filioꝝ nomini eius attribuitur. Ita dicit̉ ſanctificari ſicut clarificari ⁊ magnificari in nobis. Sanctificet̉ .i. ita ſicut eſt ſanctum habeatur hominibus. ⁊ ita innoteſcat illis deus: vt non putent aliquid ſanctius.¶ Adueniat regnum tuum. Hic ſpūs intelligentię petitur: quomundatur cor vt deus videatur. Duricia ⁊ poteſtas dyaboli excludit⁊ in futuro perfectius. cū euacuauerit omnē principatū ⁊ poteſtatem. ⁊ tra.regnū deo patri. Cōgrue ſequitur: vt poſtadoptionē filioꝝ. regnum petamus qd̓ filijs debetur.Regnū dei ſemꝑeſt: ſed veniat .i. manifeſtetur hominibusquibus vt lux cęcisnon videtur. qd̓ nullus ignorare poterit:cum filius iudicarevenerit. In qͦ regnabūt ⁊ ſancti. vt dicit̉.percipite reg. qd̓ u. pa. ⁊cͣ¶ Spū intelligentię regnū futurū ingredientibꝰ declaratur. ⁊ mundiciacordis attribuit̉: per quā deus ibidē regnās ſicut eſt videbitur vbi ſpūsſapientię complebitur. Septima ſanctificatio noīs eius. In ꝑfectōne ſenarij aduētus regni poſcit̉ vt curramꝰ omēs in viꝝ ꝑfectū: deinde in eo qͥeſcētibꝰ ſcīficet̉ ipſe ī nobis: dū nos in illo ſcīficamur. Eius requiē iure poſcimus in nobis ſcīficari: vt ꝑhenniter in cū ſcīficati requieſcamꝰ. in quaſcīficatōe pax btītudīs firmat̉ ⁊ plena ſapīa donatur.¶ Fiat uo. t. Hic petit̉ ſpūs conſilij. per quē volūtas dei inqͥrit̉ vt a nobis impleatur.¶ Voluntas dei in terris ſicut in cęlo ſpū conſilij regit̉. Nobis etiā opꝰeſt ſpū cōſilij vt volūtas dei dirigat̉ in nobis vt miſcd̓es in re eē poſſimusVoluntas dei ſemper fit: ſed oramus vt libertas nr̄i arbitrij ſocieturber grām ſuę volūtati. quę eſt ſcīficatio nr̄a ⁊ vita ęterna.¶ Sicut in cę. et in. ter. Sicut in angel̓ ita in hoībꝰ. Vel ſicut in iuVolūtas dei eſt pręceptoꝝ eius cuſtodia.ſtis ita in pcōribꝰ conuerſis. Vel ſicut in chriſto ita in eccleſia. Vel ſicutmente ſeruio legi dei: ita et in carne.Scd̓m ſpm̄ cęlū. ſcd̓m carnē terra ſumꝰ. Oramus gͦ vt ſicut ī celo. i. inlpū ita ī terra fiat volūtas. vt caro ⁊ ſpūs ſit hō ſpūalis de qͦ dr̄. Cor meū⁊ ca. m. ex. in d. vi. Nec tm̄ orat̉ vt bona velimꝰ: ſꝫ fiat volūtas in nob̓ vtviuamus tibi. n̄ nobis. Hęc tria perfectiꝰ habent̉ in futuro: ſed hic īterimex ꝑte oramus vt poſtea ꝑfectius habeātur. Quattuor ſequētia pn̄tis vite ſunt preſidia.¶ Panē noſtrū. Eſuries iuſticię vt ad ſaturitatē ꝑtingat: fulcit̉ ſpūfortitudīs. Ideo oramus panē no. q. d. no: ſine qͦ fame moreremur.Panis corpus xp̄i ē. l̓ ꝟbū dei vl̓ ipſe deus qͦ qͦtidie egemus. vel quieſt ſuper omēs ſubſtātias.Hic eſt panis viuus qui de cę. deſ. cuius naturę ſublimitas ſuꝑ omēsſubſtantias eſt.Noſtrū. Quia xp̄s noſter eſt factus. ⁊ deus pr̄ cū xp̄o omīa nob̓ donauit. Ideo oramus vt qd̓ noſtrū eſt per donū: quotidie detur ꝑ effectū.Superſubſtantialē. Vl̓ qͦtidianū. Quia qͥ edūt me adhuc eſuHic quotidianꝰ: ī patria ęternꝰ. Hic panis aſſidue per fidē ⁊ caritatē interius reficere dꝫ: qꝛ ſine eo nēo viuere pōt. Vel panis dicunt̉ ſpūalia p̨̄cepta: quę ſemper ſunt exercēda vel cōſeruāda.¶ Et dimitte. Poſt cibū petit veniā pcōꝝ: vt qui a deo paſcit̉ ī deoviuat. ⁊ ad vitam ęternam perueniat.¶ Dū dicimꝰ. dimit. no. de. nō: ſpm̄ ſcīę rogamꝰ qͦ delicta intelligimꝰ q̨̄ſine ſpū ſcīę n̄ intelligūtur. Scīa quippe ad vſū tꝑaliū ꝑtinet q̨̄ ꝟtus ē inuitādis mal̓ ⁊ petēdis bonis vt nr̄a ⁊ alioꝝ ꝯtagia ploremꝰ. bona cupiamus. Magni tres gradus. nam qui liberat̉ a malo iā hęret ſummo bonoLiberatꝰ petit liberatorē: ne iteꝝ ducat̉ in tētationē. Sed qꝛ in hac vitanec iuſtus ſine pcō viuit: ſic petit inde liberari: vt ſciat qͥd ex caritate fr̄ibꝰdebeat. Sed qꝛ nondū viſiōe dei fruimur: cibꝰ ī via ē neceſſariꝰ: vt qn̄qꝫad patriā veniamus. Unde pane̓ petimus. ad quē nēo peruenit ſine ſpūfortitudinis vbi ergo fortitudo: ibi eſuries iuſticię. Eternus enim cibusplenitudo eſt iuſticię. Quotidianus: dum quotidie illam eſurientes implemus.Sicut. Ecce qua cautione conſtringimur. In qua etiam nos adinuicem ad miſcd̓iam inflectit. ⁊ peccantibꝰ in ſe veniam promittit. ⁊ nobiset per nos alijs veniam promittit.