¶ Na ltheus
Id eſt. opera iuſticie que abundat pluſiqͣꝫ ſcribaꝝ ⁊ phariſeorum I Appetendo laudemiuſticiam veſtram faciatisᶠ corameoꝝ.hoc finehominibus vt videamini ab eishoc enim deputatur pro mercede cuius amore fit.Alioquin mercedem non habebiCuius amore non feciſtistis apud patre vr̄m qui in cęlis ēf 5Elemoſina eſt pars iuſticie FNoli velle innoteſcere.Cuꝫ ergo facisʳ elemoſinam: ſnoAd gloriam tuam Fhypocrita eſt quiſimulat quod nō eſt repreſentator alterius perli tuba canere an̄ te: ſitutꝭ hypoſonecritę faciunt in ſinagogis ⁊ in viſEo fine.cis vt honorificentur ab hominibus. Amē dico vobis receperūtMerces ſua laus humanaī quam acceperunta ſunt aliqui qui faEt non dei. f Quiruorem querunt cum aliqua mercede eternamercedem ſuam. Te autem faci. Non ſe miſceat laudis appetitus vel vicium aliquod.ente elemoſinaꝫ: neſciat ſiniſtraT dum precepta dei implere contendistua quid faciat dextera tua. vt ſitf ¶ Id eſt. in bona conſcientia. vbi homo nonvidet Nichil extra querat: ſed abſcondatur.ſic ꝙ vita tua cum chriſto ſit abſcondita.f Qui eſt diſcretor intentionumelemoſina tua in abſcōdito. ⁊ pater tuus qui videt in abſconditoreddet tibi. Et cuꝫ oratis non eri
tis ſicut hypocritę. qui amant inſinagogis et in angulis platearūvt melius videri poſſint. Non hūiliati.hoc fine. qꝛ in hoc conſtituunt finem oraſtantes orare: ſvt videant̉ ab hotionis.minibus. Amen dico vobis recej L audem hominum ſQuam petierunt.Non dei.perunt mercedem ſuam. Tu auj. Nō extra querēdo deū ſquē diligis fide tēaſtem cum oraueris intra in cubif Repulſis omnibus que improbe ſe ingerūtτ Sic ora vt filius. ſcd̓m ꝙ renatus. ⁊ ad qd̓culum tuūʳ et clauſo hoſtioʳ orarenatus ſ Qui adoratur in ſpū et veritate.patrem tuum in abſcondito. ⁊ paIn cordis intimo ſ fructum oratōnis.ter tuus qui videtꝭ in abſcondiet mercedem fidei. ſ vult deus vt oreturto reddet tibi. Orantes autemideo vt deſiderāti det: et ne vileſcat qd̓ dederitnolite multum loqui ſicut ethnici faciunt. putant enim ꝙ in mulII verbis cor accenditur ⁊ in precibus ſerenatiloquio ſuo exaudiantur. Nolite ergo aſſimilari eis. Scit enī pater veſter quid opus vobis ſit anf Ergo docēdi eſtis quid petatis Etſi alijsverbis: tamen ſic ſvt doceo. ⁊ qūo doceo. ⁊quid doceo.teqͣꝫ petatis euꝫ. Sic ergo vosde malis remouendis ⁊ bonis acquirendisBreuis captō premittitur. pr̄ nr̄ qui es ī cel̓orabitis. Pater noſter qui es
¶ Ut uideamini. Nō prohibet videri. vt deus laudetur: ſed videri.vt ipſi laudentur.Apud patrem. Cuiꝰ gloriā filij q̨̄rere debēt. ⁊ omnia bona ad hͦ vtplaceant ei referreCum ergo facis ⁊cͣ. A toto in partes: vt exponat quę bona nonſint pro hominū laude facienda.¶ Tuba canere. Forſitan connocandi grā hoc fecerunt: vt oēs irentquaſi ad ſpectaculuꝫAnte ſe. Ante ſetuba canit qui antealios vult laudari:vt appareat maior il¶ Receperuntmercedem ⁊cͣ. Adeo cordis inſpectorefallacię ſupplicium.De quibꝰ dicit̉. Recedite a me operarijdoloſi. nomen enī meum habuiſtis: ſed opera mea non feciſtisNeſciat ſiniſtra. Siniſtra: viciadextera: ꝟtutes. Qd̓ergo agit virtus: neſciat elatio. vl̓ vanagloria. ſeu aliqd̓ vicium: ſed lux rectę ꝯperationis fuget tenebras peccati.¶ Siniſtra eſt delectatio laudis. Dextera intentio implendipręcepta dei. Cuꝫ ergo conſcientię facientis elemoſinam propręcepto dei implendo miſcet ſe laudisappetitio: Iam ſiniſtra eſt conſcia operis dextrę. Cum veroſola cupiditate alicuius terreni volunt aliqui miſericordes videri: ſola ſiniſtra operatur quod prohibetdominus dum nec ꝑmiſceri permittit. In bona autem conſcientia multifaciunt elemoſinam: qui nō habent aliquid quod exterius dent.In abſcondito. In abſcondito elemoſina fit: quę nullis miſceturtenebris. Lux intus eſt. tenebrę extra¶ Uidet in abſcondito. Videre dei eſt approbare. Illa autē tm̄approbat quę ſunt abſcondita. quę extra ſunt non placent ei neqꝫ approbat.¶ Et cum oratis. Ad ſuperiora coniungitur hęc ſentētia. Supra dixerat. Attendite ne iuſticiam veſtram faciatis coram hominibus. h̓ ſubdit. Et cum oratis.Non prohibet orare: ſed in orando hypocritis ſimiles eſſe.¶ In angulis ⁊cͣ. Quaſi abſconſores precum. ⁊ tamen in plateis vtvideantur. ⁊ per hoc amplior gloria. Allegꝭ. In angulo orat qui in abſcōdito ſe orare ſimulat. ⁊ tn̄ in platea cum famam captat.¶ Anguli platearum ſunt. vbi via per tranſitum vię ducitur. ⁊ quadriuium reddit. Non enim nefas eſt videri: ſed appetere videri.¶ Receperunt mercedem. In his non ſolum vera merces prauaintentione euacuatur: ſed vicium ſimulationis ⁊ irriſionis contra deumaugetur.Tu autem ⁊cͣ. Hoc ſimpliciter intellectum docet vanam gloriammundi fugiendam. Sed magis videtur pręcipi vt incluſa pectoris cogitatione. labijſqꝫ compreſſis. oret deum. Cubiculū autem eſt cordisſecretum. Hoſtium carnalis ſenſus per quem hęc exteriora improbe ſe ingerunt. ⁊ turbę fantaſmatum orantibus obſtrepunt. Parum eſt ergo cubiculum intrare ſi importunis cogitationibꝰ hoſtium patet. Sed reſiſten
dum eſt carnali ſenſui: vt oratio ſpiritualis ex intimis cordis dirigaturad deum.¶ Cubiculum eſt ſecretius mentis archanum. Ad hoc pulſat ſapientiaicens. Sto ad hoſtium et pulſo. fides aperit. ſpiritus intrat ⁊ exaudit.¶ In fide interiori ⁊ dilectiōe oratur deus: non ſtrepitu verboꝝ: ſed deuotōne virtutum.¶ Intra: totuꝫ hominem interiorem colligendo in ſeturbę fantaſmatumexterioruꝫ occurrant¶ Vel hoſtium vocat amorem vel timorem huius ſęculi. Sicut enim omne bonūex timore et amore eſtdei: ſic omne malumex amore ⁊ timore ſęculi. His clauſis. ideſt. ablatis: ora.¶ Patrem. Quēintus habes per fidēvnde. Apud me oratio. d. vi. m.Orātes autemnolite ⁊cͣ. Sicuthypocritarum eſt oſtendi et placere hominibus: ita gentilium eſt multiloquiuma quibus ⁊ cępit. Hienim. exercendę linguę magis operamdant qͣꝫ menti mundandę: vt hoc nugatorij officij genꝰ ec̄ adeum prece flectendūtranſferant. putantes ꝙ ſicut orator iudicem. ita ⁊ ipſi deuꝫflectere queant.¶ Gentibus erat neceſſaria verboꝝ multiplicitas propter demones qui neſcirentquid illi peterent nifiillorum verbis inſtructi. Damnat autem multiloquium de infidelitate: ſed non multas lacrimas. non multas obſecrationes in cordis puritate. quod ſancti faciunt.Et iheſus legitur feciſſe qui pernoctauit in oratione. Sed verbo tenusſine affectione vacuas aures dei implere malum eſt quaſi in hoc audiamur.Putant enim. Putantes ꝙ perſuaſibilibus verbis deus mulceatur. Vel ſi abſens eſt vocetur. ⁊ qd̓ neſcit verboꝝ ambagibꝰ doceatur.¶ Nolite. Non enim apud deum agēdum eſt verbis: ſed rebꝰ. intention cordis. affectu ſimplici. quę cum dicimus: nō eū docemꝰ: ſed nos tēpore orandi recordamur.Scit enim. Cur ergo ſcienti loquimur? Nō vt noſtrę faciamus indicium voluntatis: ſed vt excitemus pię deuotionis obſequium.Ideo non eſt opus narrare ſed obſecrare. quod eſt obſequium iuſticięUult enim deus rogari ⁊ venerari: vt bonitas eius deriuetur ad plurimos. ⁊ ſtatus iuſticię ſeruetur apud ſubiectos.Pater noſter. Beda. Inter cętera ſalutaria monita ⁊ diuina quibus conſuluit credentibus: formam orandi ꝓpoſuit. diſciplinam tradiditIn hac oratione nō docetur quę neſciat deus: ſed quę vult pręſtare ſuꝑpliciter veneratus. Vnde ⁊ orationem compoſuit breuibus verbis: vt ſitnobis fiduci a cito annuēdi quod breuiter vult rogari. Quibꝰ nec opuseſſet ad eū qui omnia nouit: ſed vt noſter affectus qui cū deo agit diſcerꝫres quas oraret n̄ verba quę diceret. Unde nō his ſoſum verbis oratur:ſed et alijs contentis ſub eodem et non alio ſenſu. quibꝰ etiam cor noſtruꝫaccenditur. Et hi ſunt veri adoratores. qui filij per grām. adorāt patreꝫin ſpiritu et veritate.