¶ Mattheus
FEo pacto. aliter nullus totius orationis eſtfructus.ſveniam petentibus.et nos dimittimꝰ debitoribꝰ nr̄iſIdonum pietas: virtus manſuetudo ff Irtemptationē inducitur qui temptatione frangitur.Et ne noſ inducas in tēptationēIdonum timor. virtus paupertas.Sed libera nos a malo. Amen.Cōmendat conditionē 5 vos qui eſtis quaſi dii Qui in hoc ꝙ peccant homines ſuntSi enīᶠ dimiſeritis hominibusEcce fiducia magnapeccata eoꝝ: dimittet et vobispater veſter cęleſtis delicta vr̄aIudicium ſine miſericordia fiet eis qui nonfaciunt miſericordiam.Si auteꝫ non dimiſeritis hominibus: nec pater veſter dimittetvobiſ peccata veſtra. Cuꝫ autem¶ Id eſt. ipſa vultus triſticia oſtentare ieiuim f Repreſentatores alterius perſone.¶ Qui non virtutibus ſtudent: ſed fauorē vulgiexcitant.ieiunatis nolite fieri ſicutᶠ hypo⁊ Pro demoliuntur. hoc e im proprie de exulibus.critę triſtes. Exterminant enim
ſ finē intentionis vt ſupra reprehendit hic.§ vt diſſimiles alijs videantur. ⁊ ipſa vilitatevltra homines predicentur.facies ſuas: vt pareant hoībusieiunantes. Amen dico vobis reLaudem quam voluerunt: non adoptionēfilioꝝ Sic vni dicit quaſi omnibus.ceperuntꝭ mercedem ſuam. TuCaput vngit qui ſpiri tuali leticia interiuſpīgueſcit.autem cum ieiunasʳ vnge caputtuum et faciem tuam laua: ne vijFhominibus ieiunat qui fauorē eoꝝ captatviſibilibudearis hominibus ieiunans: ſꝫ5 Celeſti. Qui eſt inuiſibilis. Fal̓. ſo.Per fidem in corde.patri tuo qui eſt in abſcondito.¶ In conſcientia vbi ipſe eſtet pater tuus qui videtꝭ in abſcōPendet de hoc quod dictum eſt. ne videaollocare in terenieª reʰonendo. ſpē vobisho. ie. f ſ diudito reddet tibi. Noliteʸ theſau§. i. in tranſitoriisriſare vobis theſauros in terra§. i. ſuperbia Inuidia ſdiſſipat ⁊ cōſuvbi erugo et tinea demolitur et
Culpę veniaꝫ non debemus negare. vnde. Cum oratis remittite ſi qͥdhabetis aduerſus aliquē. aliter enim pater veſter non dimittet vobis peccata veſtra.¶ Pecuniam alicui repetere conceditur: ſed debita peccatoꝝ petenti veniam nunqͣꝫ iuſte negamus.Et ne nos inducas. Sed ſpiritu ſcientię illuſtra: vt ſciamus quibuſ malis inuoluimur. ⁊ vt lacrimę proſint rogamus. Dimit. no. de. no.¶ Et ne nos. Nonꝙ ipſe inducat: ſꝫ qꝛdeſerit ⁊ ire permittit.Non vero p̄catur nōtemptari: ſed nec admodicū vīci. tentatioenim ē neceſſaria adcoronam.¶ Et ne nos deſerēsin temptatione ſinasvinci. ⁊ſi ſinas tentari: ſine qua nullus ꝓbatus eſt.¶ Sed liberanos. Hęc vna petitio tantum continetquantū omēs ſuperiores.¶ Ut ſpū timorisdei omnia noxia intꝰet exterius pellantur:et ſub paupertate beate viuamus.¶ Sed libera nos.In illam quę nondūeſt ne ſinas induci. etab ea in qua ſumusducti lib̓a. Quo fcōnichil eſt metuenduꝫnichil reſtat orandū.¶ A malo. Omniviſibili et inuiſibili.Hęc liberatio quotidie neceſſaria ē. dū ſine malo animę ⁊ corporis n̄ viuitur. Sed in fine complebit̉: qn̄ immortales et impaſſibiles erimus.¶ De imis ad ſumma gradatim ſic aſcenditur. A malo per ſpiritū timoris liberamur. Inde liberati pauperes ſpū ⁊ rebꝰ eſſe cupimus: duꝫ dicimꝰne nos inducas in tentationem. Spiritū pietatis rogamus: vt homo interior manſueſcat et mitis fiat: ne tentatione moueatur.¶ Precibꝰ laborandū eſt vt dona percipiamꝰ ex grā. Donis agendum:vt veniamus ad merita. Pro meritis beatitudo ſperanda. Alioquin necſine precibꝰ fidei ad donum. nec ſine meritis ad beatitudinē peruenitur¶ Nichil deeſt qd̓ his ſeptem petitionibꝰ non contineat̉. ſiue ad pn̄temſiue ad futuram pertineat vitam.¶ Satis compendioſe tradidit chriſtus. non modo diſciplinā mandatorum: ſed ⁊ precū ⁊ donoꝝ: vt paucis verbis mēorię res multiplices ⁊ neceſſarias cōmendaret. ⁊ ſic ſimplicitas fidei ſufficientiā ſalutis ſuę cito addiſceret. ⁊ prudentia ingenioſoꝝ amplius profunditate myſterioꝝ ſtupeſceret. Hinc yſaias. Sermonē breuiatū faciet dn̄s ſuper terrā. Qm̄ ita breuiauit vt memoriter capi poſſit. Ita rebꝰ impleuit vt nēo ſine grā ſpūſſancti percipere poſſit.¶ Si enim dimiſe. Formā impoſuit qualiter velimꝰ iudicari. Vndeindulgentibꝰ coram deo fiducia rn̄det impetrandi. exigētes vero pęna remordet vltionis vel damnationis.¶ Deus mauult inuenire cui indulgeat qͣꝫ quē puniat. Ideo in noſtrapoteſtate poſuit qua conſcientia iudiciū dei quiſqꝫ ꝓuocet erga ſe: ⁊ qūoſententiā tanti diſcriminis poſſit temperare. Omēs debemꝰ: ⁊ indulgētiapatris omnibꝰ eſt neceſſaria. Ideo ex animo alijs dimittamus: vt maioraſeu plura nobis relaxentur.¶ Hoc in fine concluditur: vt certū ſit nobis quid in or̄onibꝰ ꝓmiſerimꝰneqꝫ aliud exigit iudex quē rogamus: niſi vt tales ſimus fratribꝰ qualemeum nobis poſcimus. Et qui hoc n̄ facit dupliciter reus eſt. primo qꝛ peccauit ⁊ debet. deinde qꝛ āmonitus a iudice. fratri non indulget.Unde. Cum oratis: remittite ſi quid habetis aduerſus aliquem. aliterenī pater veſter non dimittet vobis.
¶ Si autē non. Nulla excuſatō relinquitur qꝛ vnuſquiſqꝫ ſcd̓m hācſententiam in futuro iudicabit̉. Ex hoc patet ꝙ vnuſquiſqꝫ in ſua infidelitate condemnatur.Tum ieiunatis. Poſtqͣꝫ docuit qūo orandū ſit: docet de ieiunioquod iteꝝ pertinet ad mūdiciā cordis: ne n̄ ſit ſimplex ad deū. dumad exteriora rapitur.¶ Nolite fieri. Non prohibet virtutē: ſed fictā virtutis ſpeciem.nio pro peccatis triBonum eſt ieiuſtes eē ad pęnitentiāet hūiliare animā noſtram. vn̄. Cor cōtritum ⁊ hūiliatū deusnon deſpiciet. Sꝫ triſticiā quę pro laudeeſt. prohibet. Vndenon ait ſimpliciter.Nolite ieiunare: ſedaddit. ſicut hypocritę triſtes.ExterminantId eſt. extra termīoshumanę conditōnisobducunt. Sicut denitore veſtium iactancia eſt: ſic de nimioſqualore ⁊ macie.¶ Demoliri ē. q. diſſipare. ⁊ venuſtatemvultus quaſi ad nichilum redigere.¶ Facies ſuas.Luctuoſis ſordibusin quibꝰ etiā iactantia ē. ⁊ magis ſub ſpecie religionis decipiunt.¶ Nota non debereoues pelles ſuas deponere ſꝫ veſtiri: ſi ali¶ Unge̓ caput tuum. Spūali lęticia mētem refice diebꝰ abſtinenqn̄ lupi eis ſe ꝯtegūttię: vt dilectionis odor flagret in operibꝰ miſericordię. Conſcientiā laualacrimis: vt ſit mūda coraꝫ deo. Non enim ſufficit opus miſcd̓ię ſine mūda conſcientia. nec hoc ſine illo.Paleſtinis mos erat in feſtis caput vngere. ergo caput vnge. id eſt. feſtiuum et hylarem te exhibe. et mētem ſpūali oleo refice. et de ieiunio nonquęras laudem exterius. Sed qꝛ ſic a ſęculo auerteris coram deo gaudeas. ⁊ ſic faciem. id eſt. cor mūdabis a ſordibꝰ. quibꝰ remotis. deum viderelicebit.¶ Unge caput tuum. Ecce nondum omnia in nouo teſtamēto ad litteram. Ridiculi enim eſſent in ieiunio oleo delibuti: ſed ſpiritu amoris eiuscuius paſſionibꝰ debemus participare nos macerando: mēs debet inungiet non oleo adulatōnis aliter vana ſunt ieiunia.¶ Chriſtus factus eſt vngētum nobis. quod effuſum per paſſionem mortis. eccleſiam ſuam ſuo odore impleuit. Ideo non alterius cauſa ieiunaredebemus: ſed eius perfuſi ſpū per abſtinētiam macerātes carnē eius paſſioni participemus. Illo ergo vngamur. vt opera miſericordię cumulent̓.et caritas interius diffundat̉. qꝛ ſine illo calix noſtri ieinnij non inebriat̉affectu pietatis.¶ Deo ieiunat qui pro amore eius ſe macerat. et quod ſibi ſubtrahit alteri largitur.¶ Et pater tuus. Pater per fidē intus eſt. et remunerat in abſcōditofacta. Ibi ergo ieiunāduꝫ quo ipſe videat. Et neceſſe eſt vt ieiunās ſic ieiunet: vt ei placeat quē in pectore portat.¶ Nolite theſauriſare ⁊cͣ. Ad mundiciam cordis terrena erogaripręcipit.¶ Nolite theſauriſare. Qui ieiunat. vel ſeruando qd̓ non edit. vel gloriam quęrendo. in terra theſauriſat. Qui ꝓpter deū in cęlo. id eſt. in ęternitate. et ſi ſpecialiter de elemoſina moneatur: tn̄ de omni opere virtutumaccipitur. Quia quicquid pro deo fit in eo ęternaliter recipiemus. Erugometalla cōſumit. tinea veſtes. qd̓ ab his intactū eſt tollūt fures. His tribus modis omnis auaricia condemnatur. prętereunt enim omīa quę poſſidentur. Moral̓r. Si quid in carne gerimus theſauros in terra ꝯdimus