¶ RattheusG. VI.
¶ Altercationistecum in iudicio contendere etſveſtem interiorem f Spū fortitudīs¶ Exteriustunicam tollere dimitte ei ⁊ palſ non ſolum tua ſine altercatōne: ſed teipſum ei prebe.lium. Et quicunqꝫ te angariaueſ vt ſis paratus non tam pede qͣꝫ anīo.rit mille paſſus:vade cum illo ⁊f5 Quia paꝝ eſt oīa tol̓are niſi des beneficiūaddit. Rem vel correptōem. Quia iocun. ho. qui miſeretur ⁊ com. diſ. ſer. ſu. in iu.qꝛ intēter. non commo.alia duo Qui petit a te: da ei. ⁊volēti mutuare a te ne auertaris¶Beneficum quod iuchoantis iuſticie eſtAudiſtis quia dictum eſt. Diliges proximum tuum. et odio haMoliuolum: quod eſt infirmis permiſſuꝫnō preceptum.bebis inimicum tuum. Ego aūtQuod perfectum eſt non impoſſibile.Non ſoluꝫ non odiatis hec eſt latitudoconſummate caritatis. Non tamen viciadico vobis. Diligite inimicosſvicia odio. natura dilectioni eſt habenda.veſtros benefacite his qui oderunt vos. et orate pro perſequentibus et calumniantibuſ vos: vtNon enim natura ſumus ſed gratia. Requod iam es in ſpe. vt dignitatem ſuam heedes intelligant. j. Qui ſil̓r facit 5. i. inſanctis electis.ſitisᶠ filij patris veſtri qui in cę
.j. ſ hoc exemplum pietatis eſt qͣꝫuis ⁊ ſpūal̓rpoſſit accipi Iuſticte vnde dr̄. vobis orieturſol iuſticie. vel hunc viſibilem.lis eſt. quiᶠ ſolem ſuum oriri faBeniuolos. ⁊ malignos .j.ſymbreꝫcit ſuperꝭ bonos et malos ⁊ pludoctrine. vel pluuiā vt terra fructificetf Amare amantē nature eſt. inimicum cariit ſuper iuſtos ⁊ iniuſtos Si enītatis.diligitis eos qui vos diligunt¶ Exdilectōne. in celo nullam. ⁊ ſi hic. de hisenī poteſt dici. recepiſtis mercedē veſtrā Nullam Merces filioꝝ ſola adoptō eſtquam mercede habebitis? NonQui publica vectigalia exigunt. vel publica negocia ſeculi ⁊ lucra ſectantur.ne ⁊ publicani hoc faciunt. Et ſiSalutatio eſt quedaꝫ ſpēs or̄onis.ſalutaueritis fres veſtros tm̄ qͥdf In hoc non plus facitis qͣꝫ gentiles ex humano affectu hoc facientes gentiles quales geniti ſunt. ethnos grece. latine gens.ſāpliꝰ facitis? Nonne ⁊ ethnicifſ vt filii patris eſſe mereamini j. Eccead ꝙ culmē ꝓuehit ſuos Scd̓m modū hoīmvt queratis prodeſſe inimicishoc faciūt; Eſtoteʳ ergo vos perSicut. imitatōne non equalitate. I totatrinitas hic intelligitur per prēm. Adoptionis Per grām.fectiꝭ ſicut etᶠ pater veſter cęleſtisScd̓m ꝙ deus per naturam.perfectus eſt.C. VI¶ In his aūt omnibus finē iuſticie ne ponatis ī hoīm laudeTtendite ne
¶ Lucas econuerſo. Qui aufert veſtē etiā tunicā noli prohibere. Quodnon de his ſolis: ſed de omnibus temporalibꝰ faciendum eſt.Tunicam. Vel tunica eſt anīa quā ſi quis perdere noluerit: dimitfat pallium .i. corpus ad martirium.Spūaliter doctor tunicā tollit: cū interiora vicia facit confiteri. vt eſtinuidia. ſuperbia. ⁊ huiuſmodi. Ille addit. ⁊ pallium: qui ⁊ exteriora. vt .furtum et fornicationem non erubeſcit confiteri.Mille paſſusHoc eſt iter fabbat.quo deſignat̉ perfectio ſpūalis. qꝛ nonlicet in ſabbato ſeruile opus facere.Alia quo. Vadit et alia duo: quiduꝫ corpore tm̄ in ſeruitutē redigitur: ſpūet anīa .i. rōne ⁊ volūtate redigi eſt paratꝰ¶ Da ei. Quę honeſte ⁊ iuſte pn̄t dariSi deē facultas. daei affectum verbo. vl̓obſequio.¶ Da ei. Ita .ſ. vtnec tibi noceat nec alij. penſanda eſt enimiuſticia. Ita enī omni petenti dabis. ⁊ ſi n̄id quod petit: ſed melius cum iniuſte petētem correxeris.¶ Et uolenti mutuare. Duo generapr̄andi complectitur.Vel enim beniuoledamus. vel reddituro ꝯmodamus. Etqn̄qꝫ qui donat nonvult cōmodare. q. nichil mercediſ in eo ſitcum rem acceptā debitor perſoluit. Sedvere ille qui etiā hociubet retribuit. Dicitergo ne auertaris .i.ne alienes voluntatētuam. hylarem enī da. di. deus. Sic ⁊ ſpūalis doctor verbi diuini fęnusauditoribus debet accomodare: vt boni operis retributionē ab illis poſſit accipere et a deo mercedem ſperare.¶ Audiſtis. Qui legem implere venit. in fine ad caritatē plenā ꝑducitue eſt impletio legis.¶ Odio habebis inimicum tuum. Forſitan intelligendū eſt iuxta hoc qd̓ ſupra. Oculū pro oculo ⁊cͣ. Vel ſubtrabendo officia humanitatis.¶ Diligite inimicos. Contra eccleſiam pugnatur tribꝰ modis. odioverbis. cruciatu corporis. Eccleſia econtra diligit. benefacit. orat. Hoceſt nouum mandatū. hoc de filijs irę facit filios dei. vn̄ ſequit̉. vt ſitis filijAdoptio filioꝝ ſola caritate acquiritur.¶ Benefacite. Miniſtrando cibum mentis vel corporis. Quod facitetiam qui dicit. cum huiuſmodi nec cibum ſumere. Omnia enim eo ſpectant vt fratres fiant.¶ Singulis ſingula opponunt̉ vt omnes partes malicię bonitate vincantur.¶ Bidentur contraeſſe imprecatōnes ꝓph̓aꝝ: quę non dicunt̉ voto optantium: ſed ſpū pręuidentium.¶ Orate pro perſe. ⁊cͣ. Auguſtinus. Non ait hoc pro fratribꝰ in qͥbus ſunt aliquando peccata perſecutione inimicoꝝ grauiora. Vnde cuꝫiohannes dixiſſet. Si quis ſcit fratrem ſuum peccare non ad mortē: oretet dabit deus illi vitam: ſubdit. Eſt autem peccatum ad mortem nō proillo dico vt roget quis. vbi aperte on̄ditur quoſdā frēs eſſe pro quibꝰ orare non iubemur. Peccatū ad mortem eſt: cum poſt agnitōem dei ꝑ gratiam chriſti oppugnat aliquis fr̄nitatem. ⁊ aduerſus ipſam gratiam qua
reconciliatus eſt deo inuidię faſtibus agitatur. quod fortaſſe eſt peccatuꝫin ſpiritum ſanctum. Peccatū non ad mortem eſt: ſi quis non amorem afratre alienauerit: ſed officia fraternitati debita per aliquam animi infirmitatem non exhibuit. vnde chriſtus ait: Pater ignoſce illis: non enimſciunt quid faciunt. Nondum enim gratię ſpūs ſcī participes ſocietateminierant fraternitatis. Hęc differentia a iuda petrum negantem diuidit.non quia non ſit ignoſcendum peccanti: ſed quia tanta eſt labes illius peccati: vt deprecandihumilitatem ſubirenon poſſit. etiā ſi peccatum ſuum mala cōſcientia agnoſcere etenumerare cogatur.vt iudas cum dixit:peccaui. faciliꝰ deſperans cucurrit ad laqueum: qͣꝫ humilitate veniaꝫ petijt. quodpropter magnitudinem peccati iam exdamnatione peccatitales habere credendum eſt. et huic pęnitentię non ignoſcitdeus. cum etſi peccaſſe fateantur. ⁊ feciſſemala vehemēter eospęniteat: tamen huiuſmodi affectionesmentis habent vt ſenon humilient ad petendam veniā. Mouere auteꝫ poteſt qd̓iohannes in epiſtola de dilectōne dei ⁊proximi tm̄ monerevidetur vt fratres diligamus: cum dominus dicat et pro inimicis orandū. Sedfratres intelligunturnon ſolum qui iamcredunt: ſed qui credituri ſunt. pro quibus orandum eſt: vtfraterno fędere nobis¶ Filii. Non degeneres. quaſi diceret. Accepta poteſtate operibꝰ agiſociantur.te: vt ſitis filij renaſcendo per caritatem.¶ Patris. Iam dicitur pater. Videte vt ſitis filij renati ex deo qui ēcaritas.¶ Qui ſolem ⁊cͣ. Hunc viſibileꝫ. Nam inquiunt in libro ſalomonisSol iuſticię non illuxit nobis. Et de pluuia doctrinę ꝓph̓a dicit. Suꝑvnam ciuitatem pluit: et non ſuper alteram.¶ Solem ſuum. Quaſi diceret. Quem fecit. cuius proprie ſunt omniaquę de nichilo creauit. Quid ergo nos faciemus de his quę de munere eius accepimus.¶ Publicani hoc fa. Exactores romanorum quos iudęi ſic vocāt:quia de re publica curam gerebant. Dicuntur et nomen traxiſſe a publioromano rege qui prius eos ordinauit.¶ Et ſi ſalutaueritis. Si pro his tm̄ oraueritis qui aliqua affinitate vobis ſint coniuncti: quid amplius habet bn̄ficiū veſtꝝ qͣꝫ infidelium?Oportet fratres diligere et humiliter ſalutare: ſed paꝝ eſt.¶ Perfecti. In caritate dei et proximi. Cumulus perfectionis diligere etiam inimicos. ⁊ orare pro illis ſicut ⁊ chriſtus fecit. ¶ C. .VI.¶ Attendite ⁊cͣ. Qui hucuſqꝫ pręcepit de miſericordia: nunc pręcipitde cordis mundicia qua deus videtur. Si enim non ſimplici intentioneſed pro hominū laude non probantur a deo opera miſericordię: laus hominum non debet appeti: ſed ſubſequi vt exemplo alios inuiter.¶ Hactenus de iuſticia euangelij. quę eſt ſuper iuſticiam ſcribaꝝ ⁊ phariſęoꝝ. Nunc qua mundicia cordis eadem iuſticia debeat impleri: quodin elemoſina ſeruatur et oratione. Non enim monet hic vel orare vel elemoſinā facere: ſed qͦ anīo debemꝰ facere. Agit̉ enī h̓ de mūdando corde
f 4