Druckschrift 
2 (1487)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

MILiberQ

aut qͥs me ſubijciet ꝓpterfacta mea: Deus .n. vindicans vīdicabit. Ne dixerisPeccaui: qͥd mihi accidittriſte: Altiſſimꝰ .n. eſt patiens/ redditor. De ꝓpiciatu pctōꝝᵐ noli ſine metuneqꝫ adijcias pctm̄º ſuꝑ peccatū: ne dicas. Miſeratōdn̄i magna eſt: multitudinis peccatoꝝ meoꝝ/ miſerebiturq Miſcd̓ia em̄ ira abillo cito ꝓximant in peccatores reſpicit ira illiꝰᵉ Nontardes ꝯuerti ad dominum ne differas de die in diemSubito em̄ veniet ira illiꝰ in tꝑe vindicte diſperdet.te.ˢ Noli anxiꝰ ī diuitijsiniuſtis. em̄ ꝓderūt tibiin die obductōis vindicte ventiles te in oēm ven:ʸ eas ī oēm viā. Sicem̄ oīs peccator ꝓbat̉ in duplici lingua. Eſto firmꝰ invia dn̄i: ī veritate ſenſustui ſcīa: ꝓſequat̉ te ver pacꝭ iuſticie. Eſtoſuetꝰ ad audiendū verbumdeiᵉ vt intelligas: ſapīa

ꝓferes reſponſuꝫ verū. Sieſt tibi intellectꝰʰ reſpondeꝓximo: ſinaūt: ſit manꝰ tuaſuꝑ os tuū: ne capiarꝭ in verbo indiſciplinato ꝯfundaris. Honor et gloria ī ſermone ſenſati: lingua v̓o imprudentis ſb̓uerſiōe ipſiꝰ.appelleris ſuſurro ī vita tua lingua tua ne/ capiaris etcōfundaris. Suꝑ furē em̄eſtª confuſio pnīa: denotatio peſſima ſuper bilinguem:q ſuſurratori aūt odium inimicicia ꝯtumeliaIuſtifica puſillum et magnū ſimiliter. Ca. vj.AOli fieri amico inimicꝰ ꝓximo. I mproperiū em̄ ꝯtumeliaꝫ malꝰhereditabit: omnis peccatorᵉ inuidusᶠ et bilinguisNon te extollas in cogitationę anime tue velut thaurus: ne forte elidatur v̓tustua per ſtulticiam: et foliatua comedat: et fructꝰ tuos ꝑdat: et relinquaris velut lignū aridū in heremo.Aīa nequāᵖ diſperdet

de p̄terito: ſic .ſ. potēs ero in futuro. g Aut qͦs me ſb̓ijciet. q. d. nullꝰ: ſꝫ remouet̉ ſubdit̉. h Deꝰ vindicās vindicabit. cuiꝰ potētie nemo reſiſtere potgī Nedixe. pec. qͥd acci. triſte. q. d. ita bn̄ vel meliꝰ ē mihi ſic̄ peccanti:q̄nte. ꝯtingit ꝙͣtum ad bona tꝑalia:ideo ſubdit̉ punitio diuina.k Altiſſi. ē pa.redditor. nam aliqn̄ expectat per totam vitā: tūc ptꝰhāc infert grauiſſi gehēne penaꝫ.¶¶ De ꝓpiciatū peccatoꝝ .j. pnīaꝫ remiſſoꝝ. ⁊m Noli eſſe ſiue metu. qꝛneſcis ſi penitentiaſufficiens fuerit. etſi fuerit ſufficiensad remotiōꝫ culpe eſt tn̄ totalis pene. n Neqꝫadijcias pctm̄. recidiuū. 40 Suꝑpctm̄. priꝰ dimiſſūqꝛ ſic q̄dammo peringratitudineꝫ rediret. p Et nodi. miſe. dei ma. eſt⁊cͣ. de dei miſericordia nimis p̄ſumendo. ſubditur.q Miſcd̓ia enparcens. r Etira puniens.s Ab illo ci. ꝓxi.ẜm penitetpeccatis: vel indurat̉ in illis: ſubdit̉. t tardes ꝯuer. ad dn̄m. pnīaꝫ veram. Ereuertit̉ auctor adincrepatōeꝫ cupiditatis dicens.v Noli an. indiuitijs. multꝭ acqͥrendis vel male retinendis. Cetera patēt ex dictis. x Non ventiles te.Auctor ſupra induxit ad docēdū veritate: hic ꝯn̄r inducitad vitādū indecētiā ſuꝑfluitatē. d. vētiles te ī oēmventū. iactāter et p̄ſumptuoſe docēdo. 7y Et eas īoēm viā .i. oēm opinionē recitādo: et nūc vni nunc alteriadherēdo. z Sic oīs pec. ꝓba. in du. lingua. veritatē docēdo: ꝯriū veritati aſſerēdo: qd̓ ſolent faceredoctores vacillātes ī fide: ſubdit̉. Fa Eſto fir. in viadn̄i. ꝙͣtum ad fidē. b Et in veri. ſenſus tui .i. dictamne ratōnis naturalis: qͣꝫtuꝫ ad mores. ¶c Et ꝓſeqͥturte ver. pa. iuſticie. in agibilibꝰ hꝰ vite. Et qm̄ ad doctoreꝑtinet q̄ſitis rn̄dere veritatē: ſubdit̉. 7 d Eſtoſuetꝰ ad audiendū verbū dei. dulcit̉ audiēdo qōeꝫ de fidevel moribꝰ tibi factā. e Ut intelligas. q̄rentꝭ intentio. f Et ſa. ꝓfe. rn̄ſum veꝝ. ẜm ph̓m opꝰ ē ſapientis mētiri de quibꝰ nouit: ſubdit̉. g Si ē ti. intellectꝰ. veritatꝭ circa q̄ſitū. h Rn̄de ꝓxi. ſinant: ma. tu.ſit ſuꝑ os tuū. tacēdo: ſubdit̉. 7i Ne capiaris ⁊cͣ. pꝫ lr̄a: qm̄ aliqn̄ doctor vane gl̓ie cupidꝰ verecūdat̉rn̄de̓: ne cadet in palū. qꝛ neſcit veritatē: rn̄det occl̓temale: ꝓpter qd̓ ſubdit̉. k Non appel. ſuſurro .i. maleloq̄ns in ſilentio: vn̄ dr̄ ſuſurro ab auris ſono: eo loquitur in aure. ¶l Et lingua tu. ne ca. ꝯfundaris. coramdeo corā hoībꝰ aliqn̄ .ſ. an̄ talia ad hoīm noticiā deducū-

tur. Am Suꝑ furē eſt .i. peior fure: facit fraudēin repoſſeſſa: ſꝫ iſte fraudeꝫ facit in veritatis doctrina.qd̓ eſt deteriꝰ: ſubdit̉. 7n Cōfuſio pnīa. qꝛ talisſe vidēs ꝯfuſuꝫ penitet de rn̄ſione ſua. ¶0 Et denotatio peſſima .i. on̄ſio ꝯfuſibilis digito. p Suꝑbilingueꝫ. qꝛ ſicrn̄det ignoransſicut ſciens: id̓oſubditur.q Suſur. autēodiū ⁊cͣ. qꝛ meretur iſta mala. Aliter pōt exponilr̄a ab illo loco. appellerisſuſurro. de ignaro doctore neſcit doctrinā bonam alterius inpalā impugnare. inuidia motus in occl̓to nititur eam deprauare. Pōt etiaꝫexponi de quolibet occulto detractore: in fineꝯcludit de verodoctore.r Iuſtifi. puſ. ma. ſil̓r declinādo a ꝟitate doctrinę ꝓpter variū ſtatu hoīmfortunā: qꝛ veritas ē ſtabil̓: necſequit̉ fortunevariabilitatem. Capi.vj.Oli fieriISuꝑiusactu ē deveritatis doctrina: hic agit̉ doctoris prudētia maxīe ꝯſiſtit īhoc: acqͥratꝯſeruet dei hominū amiciciaꝫ charitas ē ſummū dei donū.. Coꝝ. xiij. Maior āthoꝝ ē charitas. ꝓpter qd̓ prīo retrahit̉ ab incurſu inimicicie: ſcd̓o inducit̉ ad ꝓfectū amicicie: ibi. Verbuꝫdulce. Circa primū dr̄. a Noli fieri amico inimicus ꝓxio: nam oīs ꝓximꝰ eſt ex charitate diligēdꝰ:pter qd̓ inimicicia ꝯtraria eſt deo bonis hominibusodienda: propter quod ſubditur. b Improperiūenim. in finali iudicio: in quo chriſtꝰ improperabit malis maxime peccantibus ex certa ſcientia: qualis eſtdoctor malus. c Et contumelia in inferno a dyabolo et angelis eius. d EEt omnis peccator ſciensintelligens: de quo hic agitur. e Inuidus. famealiorum. f Etbilinguis. naꝫ aliquādo ſcienter loquitur ꝯtra veritatem: ad deprauandum alioꝝ doctrīnam: qꝛ hoc ꝓcedit ex ſuꝑbia: ſubdit̉. g Non teextollas in cogitatōnibꝰ anime tue velut thaurꝰ. ſineratōne bonos impediēs tuis cornibus. h Ne forte elidatur virtus tua .i. ſubtilitas ingenij tui.i Per ſtulticiam .i. abuſum ſcīe tue. k Et foliatua .i. verba tua ornata. l Comedat. id eſt deſtruathec ſtulticia. m Et fructus tuos ꝑdat .i. bona quefieri poterant ingeniū ſcientiā tuam. n Et relinquaris velut lignū aridum. id eſt carens hūore denotōis fructu bone oꝑatōis. o Aīa em̄ nequaꝫ.