MILiberQ
ᵍ aut qͥs me ſubijciet ꝓpterfacta mea: Deus .n. vindicans vīdicabit. Ne dixerisPeccaui: ⁊ qͥd mihi accidittriſte: ᵏ Altiſſimꝰ .n. eſt patiens/ redditor. De ꝓpiciatu pctōꝝᵐ noli eē ſine metuneqꝫ adijcias pctm̄º ſuꝑ peccatū: ⁊ ne dicas. Miſeratōdn̄i magna eſt: multitudinis peccatoꝝ meoꝝ/ miſerebiturq Miſcd̓ia em̄ ⁊ ira abillo cito ꝓximant ⁊ in peccatores reſpicit ira illiꝰᵉ Nontardes ꝯuerti ad dominum⁊ ne differas de die in diemSubito em̄ veniet ira illiꝰ⁊ in tꝑe vindicte diſperdet.te.ˢ Noli anxiꝰ eē ī diuitijsiniuſtis. nō em̄ ꝓderūt tibiin die obductōis ⁊ vindicteNō ventiles te in oēm ventū:ʸ ⁊ nō eas ī oēm viā.ᶻ Sicem̄ oīs peccator ꝓbat̉ in duplici lingua. Eſto firmꝰ invia dn̄i: ⁊ ī veritate ſenſustui ⁊ ſcīa: ⁊ ꝓſequat̉ te verbū pacꝭ ⁊ iuſticie. Eſto māſuetꝰ ad audiendū verbumdeiᵉ vt intelligas:ᶠ ⁊ cū ſapīa
ꝓferes reſponſuꝫ verū. ᵍ Sieſt tibi intellectꝰʰ reſpondeꝓximo: ſinaūt: ſit manꝰ tuaſuꝑ os tuū: ne capiarꝭ in verbo indiſciplinato ⁊ ꝯfundaris. Honor et gloria ī ſermone ſenſati: lingua v̓o imprudentis ſb̓uerſiōe ipſiꝰ.ᵏ Nōappelleris ſuſurro ī vita tua⁊ lingua tua ne/ capiaris etcōfundaris.ᵐ Suꝑ furē em̄eſtª confuſio ⁊ pnīa: ⁊ denotatio peſſima ſuper bilinguem:q ſuſurratori aūt odium ⁊ inimicicia ⁊ ꝯtumeliaIuſtifica puſillum et magnū ſimiliter. ¶ Ca. vj.AOli fieri ꝓ amico inimicꝰ ꝓximo. I mproperiū em̄ ⁊ ꝯtumeliaꝫ malꝰhereditabit: ⁊ omnis peccatorᵉ inuidusᶠ et bilinguisNon te extollas in cogitationę anime tue velut thaurus: ne forte elidatur v̓tustua per ſtulticiam:ᵏ et foliatua comedat: et fructꝰ tuos ꝑdat:ⁿ et relinquaris velut lignū aridū in heremo.Aīa eī nequāᵖ diſperdet qͥ
de p̄terito: ſic .ſ. potēs ero in futuro. g ¶ Aut qͦs me ſb̓ijciet. q. d. nullꝰ: ſꝫ hͦ remouet̉ cū ſubdit̉. ¶ h ¶ Deꝰ eī vindicās vindicabit. cuiꝰ potētie nemo reſiſtere potgī ¶ Nedixe. pec. ⁊ qͥd mͥ acci. triſte. q. d. ita bn̄ vel meliꝰ ē mihi ſic̄nō peccanti: ⁊ hͦq̄nte. ꝯtingit ꝙͣtum ad bona tꝑalia:ideo ſubdit̉ punitio diuina.k ¶ Altiſſi. eī ē pa.redditor. nam aliqn̄ expectat per totam vitā: ⁊ tūc ptꝰhāc infert grauiſſimā gehēne penaꝫ.¶¶ De ꝓpiciatū peccatoꝝ .j. ꝑ pnīaꝫ remiſſoꝝ. ⁊m ¶ Noli eſſe ſiue metu. qꝛneſcis ſi penitentiaſufficiens fuerit. etſi fuerit ſufficiensad remotiōꝫ culpenō eſt tn̄ totalis pene. n ¶ Neqꝫadijcias pctm̄. d̓ recidiuū. 40 ¶ Suꝑpctm̄. priꝰ dimiſſūqꝛ ſic q̄dammo peringratitudineꝫ rediret. ¶ p ¶ Et nodi. miſe. dei ma. eſt⁊cͣ. de dei miſericordia nimis p̄ſumendo. ⁊ ſubditur rō.q ¶ Miſcd̓ia enparcens. r ¶ Etira puniens.s ¶ Ab illo ci. ꝓxi.ẜm ꝙ hō penitet d̓peccatis: vel indurat̉ in illis: iō ſubdit̉. t ¶ Nō tardes ꝯuer. ad dn̄m.ꝑ pnīaꝫ veram. Ereuertit̉ auctor adincrepatōeꝫ cupiditatis dicens.v ¶ Noli an. eē indiuitijs. multꝭ acqͥrendis vel male retinendis. Cetera patēt ex dictis. x ¶ Non ventiles te.Auctor ſupra induxit ad docēdū veritate: hic ꝯn̄r inducitad vitādū indecētiā ⁊ ſuꝑfluitatē. d. Nō vētiles te ī oēmventū. iactāter et p̄ſumptuoſe docēdo. 7y ¶ Et nō eas īoēm viā .i. oēm opinionē recitādo: et nūc vni nunc alteriadherēdo. ¶ z ¶ Sic eī oīs pec. ꝓba. in du. lingua. mō veritatē docēdo: mō ꝯriū veritati aſſerēdo: qd̓ ſolent faceredoctores vacillātes ī fide: iō ſubdit̉. Fa ¶ Eſto fir. in viadn̄i. ꝙͣtum ad fidē. ¶ b ¶ Et in veri. ſenſus tui .i. dictamne ratōnis naturalis: qͣꝫtuꝫ ad mores. ¶c ¶ Et ꝓſeqͥturte ver. pa. ⁊ iuſticie. in agibilibꝰ hꝰ vite. Et qm̄ ad doctoreꝑtinet d̓ q̄ſitis rn̄dere veritatē: iō ſubdit̉. 7 d ¶ Eſto māſuetꝰ ad audiendū verbū dei. dulcit̉ audiēdo qōeꝫ de fidevel moribꝰ tibi factā. e ¶ Ut intelligas. q̄rentꝭ intentionē. ¶ f ¶ Et cū ſa. ꝓfe. rn̄ſum veꝝ. ẜm eī ph̓m opꝰ ē ſapientis nō mētiri de quibꝰ nouit: iō ſubdit̉. ¶ g ¶ Si ē ti. intellectꝰ. veritatꝭ circa q̄ſitū. h ¶ Rn̄de ꝓxi. ſinant: ma. tu.ſit ſuꝑ os tuū. tacēdo: ⁊ ſubdit̉ rō. 7i ¶ Ne capiaris ⁊cͣ.⁊ pꝫ lr̄a: ⁊ qm̄ aliqn̄ doctor vane gl̓ie cupidꝰ verecūdat̉ nōrn̄de̓: ne cadet in palū. qꝛ neſcit veritatē: iō rn̄det occl̓te ⁊male: ꝓpter qd̓ ſubdit̉. k ¶ Non appel. ſuſurro .i. maleloq̄ns in ſilentio: vn̄ dr̄ ſuſurro ab auris ſono: eo ꝙ loquitur in aure. ¶l ¶ Et lingua tu. ne ca. ⁊ ꝯfundaris. coramdeo ⁊ corā hoībꝰ aliqn̄ .ſ. an̄ talia ad hoīm noticiā deducū-
tur. Am ¶ Suꝑ furē eī eſt .i. peior fure: qͥ facit fraudēin repoſſeſſa: ſꝫ iſte fraudeꝫ facit in veritatis doctrina.qd̓ eſt deteriꝰ: iō ſubdit̉. 7n ¶ Cōfuſio ⁊ pnīa. qꝛ talisſe vidēs ꝯfuſuꝫ penitet de rn̄ſione ſua. ¶0 ¶ Et denotatio peſſima .i. on̄ſio ꝯfuſibilis cū digito. p ¶ Suꝑbilingueꝫ. qꝛ ſicrn̄det ignoransſicut ſciens: id̓oſubditur.q ¶ Suſur. autēodiū ⁊cͣ. qꝛ meretur iſta mala. Aliter pōt exponilr̄a ab illo loco.Nō appellerisſuſurro. de ignaro doctore qͥ neſcit doctrinā bonam alterius inpalā impugnare. ⁊ inuidia motus in occl̓to nititur eam deprauare. Pōt etiaꝫexponi de quolibet occulto detractore: in fineꝯcludit de verodoctore.r ¶ Iuſtifi. puſ.⁊ ma. ſil̓r n̄ declinādo a ꝟitate doctrinę ꝓpter variū ſtatu hoīm ⁊fortunā: qꝛ veritas ē ſtabil̓: necſequit̉ fortunevariabilitatem.¶ Capi.vj.Oli fieriISuꝑiusactu ē deveritatis doctrina: hic agit̉ d̓ doctoris prudētiaqͥ maxīe ꝯſiſtit īhoc: ꝙ acqͥrat ⁊ꝯſeruet dei ⁊ hominū amiciciaꝫnā charitas ē ſummū dei donū. jͣ. Coꝝ. xiij. Maior āthoꝝ ē charitas. ꝓpter qd̓ prīo retrahit̉ ab incurſu inimicicie: ſcd̓o inducit̉ ad ꝓfectū amicicie: ibi. Verbuꝫdulce. Circa primū dr̄. a ¶ Noli fieri ꝓ amico inimicus ꝓxio: nam oīs ꝓximꝰ eſt ex charitate diligēdꝰ: ꝓpter qd̓ inimicicia ꝯtraria eſt deo ⁊ bonis hominibusodienda: propter quod ſubditur. b ¶ Improperiūenim. in finali iudicio: in quo chriſtꝰ improperabit malis ⁊ maxime peccantibus ex certa ſcientia: qualis eſtdoctor malus. c ¶ Et contumelia in inferno a dyabolo et angelis eius. d ¶ EEt omnis peccator ſciensintelligens: de quo hic agitur. e ¶ Inuidus. famealiorum. f ¶ Etbilinguis. naꝫ aliquādo ſcienter loquitur ꝯtra veritatem: ad deprauandum alioꝝ doctrīnam: ⁊ qꝛ hoc ꝓcedit ex ſuꝑbia: ſubdit̉. g ¶ Non teextollas in cogitatōnibꝰ anime tue velut thaurꝰ. ſineratōne bonos impediēs tuis cornibus. h ¶ Ne forte elidatur virtus tua .i. ſubtilitas ingenij tui.i ¶ Per ſtulticiam .i. ꝑ abuſum ſcīe tue. k ¶ Et foliatua .i. verba tua ornata. l ¶ Comedat. id eſt deſtruathec ſtulticia. m ¶ Et fructus tuos ꝑdat .i. bona quefieri poterant ꝑ ingeniū ⁊ ſcientiā tuam. n ¶ Et relinquaris velut lignū aridum. id eſt carens hūore denotōis ⁊ fructu bone oꝑatōis. o ¶ Aīa em̄ nequaꝫ.