LreMEccleſiaſticꝰAM

illū:ª ⁊ letificabit illū:ᵍ ⁊ denudabit abſcōſa ſua illi: ᶜ ettheſaurizabit ſuꝑ illū ſcīaꝫ⁊ intellectū iuſticie. ᵈ Si ātoberraueritᵉ derelinquet eū⁊ tradet eū in manꝰ inimiciſui: Fili obſerua tempus:ᵍ ⁊deuita a malo Pro aīa tuane ꝯfundaris dicere verumᵏ Eſt enim ꝯfuſio adducenspctm̄: ⁊ eſt ꝯfuſio adducenſgl̓iaꝫ ⁊ gr̄am.ᵐ Ne accipiasfaciē aduerſus facieꝫ tuam.nec aduerſus animā tuammendaciū. Ne reuerearisꝓximū tuuꝫᵖ ī caſu ſuo.q necretineas verbūʳ in tꝑe ſalutis.ˢ Nō abſcondas ſapīamtuā in decore ſuo. In līguaem̄ᵇ ſapīa dinoſcit̉ et ſenſus⁊ ſcīa ⁊ doctrina ī verbo ſenſati:ˣ ⁊ firmamentū in operibꝰ iuſticie. Non contradicas v̓bo veritatis vllo mō⁊ de mendacio ineruditionis fue ꝯfundere. Nō con-

fundaris confiteri pctā tua⁊ ne ſubijcias te om̄i homīꝓ peccato.ᵇ Noli reſiſte̓ cōtra facieꝫ potentis: ᶜ nec coneris ꝯͣ ictum fulmīs. ᵈ Proiuſticiā agonizare ꝓ aīa tua⁊ vſqꝫ ad mortē certa ꝓ iuſticia. ⁊ deus expugnabit ꝓte inimicos tuos. Noli citatus eē in lingua tua: ⁊ inutilis ⁊ remiſſus in oꝑibustuis. Noli eē ſicut leo in domo tua euertēs domeſticostuos ⁊ opprimens ſb̓iectostibiᵏ Nō ſit porrectaˡ manꝰtua ad accipiendum: ⁊ addandum collecta.¶ Capi. v.Oli attēdere ad poſſeſſiones iniqͣs: ⁊ ne dixeris eſt mihi ſufficiens vita. Nihil enim proderit intempore vindicteˢ et obductōisᵉ Ne ſeqͣris in fortitudine tua ꝯcupīaꝫ cordis tuiet ne dixeris. Quō potui:

anime illiꝰ .i. credi faciat eius verbis: que ꝓcedunt exꝯceptu mentis: vt ſic em̄ fuit de abraam pꝰ dictā tētationē: vn̄ ſibi dixerūt ethei: gen̄. xxiij. Princeps dei esapud nos: ac ſi dicercredimꝰ ſicut verbisdei. y ¶ Et firm¶ Et iter ad. di.rectum adhypalaſenſus adduceillū ad iter rctm̄Et letificat illuꝫ gaudiorioris ꝯſcīeEt denudabit abſcōſa ſuꝫilli .i. reuelabitocculta ſue ſatentie. ¶ c ¶ Ctheſaurizabit ſil. ſci. ⁊ intel. iuſticie. vt ſciat ſe⁊ alios dirige̓ iviā iuſticie. ¶ dSi aūt oberrauerit. ꝑ maliciāſuā. ⁊ē ¶ Deꝰderelinquet eiſicut contigit ſcerdotibꝰ ⁊ ſcribis iudeoꝝ: quia veritate quaꝫde xp̄o cognouerant ꝑ ſcpͥturaspphetaꝝ errauerūt per inuidiaꝫquaꝫ ꝯtra xp̄mcōceperūt. eo ꝙp̄dicabat ꝯͣ eovicia: ꝓpter qd̓tradidit eos dein manibꝰ romanoruꝫ q̄ partimeos occideruntꝑtim captiuauerunt: ⁊ in manibus inimici ꝑmiſit eos ꝑ obſtinatōeꝫ detineri.Fili ꝯſerua tp̄s. Poſtqͣꝫ auctor on̄dit qͣliter hō ſapīetiam hꝫ a deo: h̓ ꝯn̄r inducit hn̄teꝫ ſapīam ad ꝯmunicandū eā ꝓximo. Et diuidit̉ in duas ꝑtes: qꝛ prīo agitur de veritatis doctrina: ſcd̓o de doctoris prudētia inprincipio cap̄. vj. Prīa adhuc in duas: qꝛ prīo inducitdoctos ad ꝯmunicandū: ſcd̓o diſcipulos ad recipiendum. vj. ca. ibi. Fili a iuuētute. Prīa ī duas: qꝛ primodoctores inducit ad docēdū ꝟitatē: ſcd̓o ad reſcidēduꝫſuꝑfluitatē: ſeq̄nti ca. ibi. Nō ventiles te. Prīa adhucin duas .ſ. in ꝑtē pͥncipalē ⁊ īcidētalē: q̄ incipit ibi. Nōꝯfundaris. Circa primā inducit ad docendū veritatēcū debitis circūſtatijs: quaꝝ vna ē oportunitas tꝑis.ſicut dr̄ eccl̓. iij. Tp̄s tacendi ⁊ tp̄s loq̄ndi: iō ſb̓dit̉.f ¶ Fili ꝯſerua tp̄us. Doctrina ꝟo veritatis impedit̉ꝑ malā vitā doctoris: iō ſubdit̉. g ¶ Et deuita a malo. Greg. omel̓. xxxvij. Cuiꝰ vita deſpicit̉: reſtat vt eiusp̄dicatio ꝯtemnat̉. Impedit̉ etiā vera doctrina: eo ꝙdoctor timet vel erubeſcit tangere vicia magnoꝝ: id̓oſubdit. 7b ¶ Pro aīa tua .i. ꝓ tꝑali exponenda.Ne ꝯfundaris dicere vtrū. Et ſubdit̉ rō. ¶R ¶ Eſt eīꝯfuſio adducens pctm̄ .ſ. illa qua doctor dimittit dicere verū: ne a maioribꝰ ꝯfuſionē patiat̉ in ꝯſpectu hominū. ¶l ¶ Et ē ꝯfuſio adducens gl̓iaꝫ ⁊ gr̄am .ſ. illa q̄ſuſtinet̉ patiēter ꝓpt̓ veritatē. Iterū impedit̉ a ꝟa doctrina etiā ꝑ acceptōꝫ ꝑſonaꝝ: iō ſubditur. m ¶ Neaccipias faciē .ſ. hoīs. Aduerſus faciē tuā. 1ꝯtra aīamtuā q̄ ē facies ad veritatis ꝯtemplatōeꝫ: de qͣ facie dr̄.ij. coꝝ. iij. Nos ꝟo reuelata facie dn̄i gl̓iaꝫ. ſpeculātes

⁊cͣ. Vn¶ Nec aduerſus aīaꝫ tuā mēdaciū dicendo falſuꝫſciēter in fauorem alicuiꝰ potētis. FōNe reue̓a. proxi.tuū .i. amicū. p ¶ In caſu ſuo. malū ipſiꝰ palliando.Nec retineas verbū. ceſſando/ a doctrina veritatis.¶r ¶ In tꝑe ſalutis .i. ꝯueniētis doctrīe. Is ¶ Nō abſconſapi. tu. in deco. ſuverbis curioſis abumbrando veritateꝫ: ⁊ ſubdit̉ cā.t ¶ In lingua eniꝫlucide loquenti.v ¶ Sapia dignoſci. qꝛ facile capit̉ab auditoribꝰ: prouer. xiiij. Doctrinaprudentiū facilis.x ¶ Et firmamētūin oꝑibꝰ iuſticie. qͥadoctrina bona confirmat̉ ꝑ oꝑa bōadocentis: et qͥa vane glorie cupidi dictis alioꝝ etiā veris vel magis ꝓbabilibꝰ libēter ꝯtradicūt: qd̓ cedit ī veritatis impedimētū: iō ſubdit̉. Nonꝯtradicas ꝟbo veritatis ⁊cͣ. ⁊ pꝫ.y ¶ Et de me. iner.tue cōfundere .ſ. inteipſo de fatuitatetua in alioꝝ reprehenſione. ¶¶ ¶ Nōcōfundaris. Hec ēꝑs incidētalis in qͣtractat auctor d̓ veritate vite/ et iuſticie eo ꝙ immediate tractauerat d̓ veritate doctrine. Etdiuidit̉ in duas ꝑtes qꝛ primo ponit̉aliqua ad vtrāqꝫ veritatē ꝑtinentia: ſcd̓o excludit aliqͣ q̄ſt̓ impediētia ibi. Noli eſſe ſicut leo. Circa primū dicit.ItNō ꝯfun. ꝯfi. pctā tua. ei qͥ ſcit ⁊ pōt remediū adhibere: hͦ em̄ ꝑtiuet ad veritatē vite.Et ne ſubij. te oī ho.pctō. ſup. remediādo: ſꝫ tm̄ illi qͥ ſcit ⁊ pōt remediare.b ¶ Noli reſi. ꝯͣ fa. potē .ſ. dei. ¶c ¶ Nec coneris ꝯͣ ictumfulminis .i. iuſticie diuine: cui reſiſtunt in pctīs obſtinati.Conſequēter ponit qd̓ ꝑtinet ad veritate iuſticie. d. ¶ dPro iuſti. ago. ꝓ aīa tua .i. ꝓ ſalute aīe tue. 7e ¶ Et vſead mor. cer. ꝓ iuſticia. elegibilior eī eſt mors bona qͣꝫ trāſgreſſio iuſticie. ¶ f ¶ Et deus expu. ꝓ te mi. tuos. ſpūalesſe et corpales frednter. A t remiſſus ī ope. tuis. i.Noli cita. eē in lingua tua.i. p̄ceps in ꝓferēdo ſnīaꝫ.in exeq̄ndo ſnīam iuſte latā. i ¶ Noli eſſe. Hic ꝯn̄r excludit impediētia: qͦꝝ vnū eſt crudelitas. quā excludit. d.Noli eē ſicut leo ⁊cͣ. ſcd̓m eſt cupiditas: circa quā primoponit intentū: ſcd̓o exequit̉ ꝓpoſitū in prīcipio ca. ſeq̄nti.Et qm̄ cupiditas ē radix oīm maloꝝ. jͣ. thi. vj. ideo dicit.k ¶ Nō ſit porrecta .i. ꝓmpta. ¶¶ ¶ Manꝰ tu. ad accipi.munera iniuſteʸ vel inhoneſte. m. ¶ Et ad dan. collecta.id eſt clauſa.¶ Capitulum. v.Oli attende̓. Hic ꝓſequit̉ intentuꝫ de cupiditated. ¶ a ¶ Noli attendere ad poſſeſ. iniqͣs .i. iniqueacqͥrendas. b ¶ Et ne dixeris eſt mihi ſufficiēsvita .i. mihi reſiſtat longa vitā: ideo multa mihi ſunt acqͥrenda. c ¶ Nihil enim ꝓderit in tempore vindicte diuine. ¶ d ¶ Et obductōis .i. clauſiōis ſenſuū: q̄ fit ī mortee ¶ Ne ſeq̄ris in fortitudine tua ꝯcupīaꝫ cordis tui ꝑ potentiā tua aliena rapiēdo. f ¶ Et ne dixeris quō potui

I

A vj