VaL¶ ¶ DEccleſiaſticꝰV7PO

ſehꝫ:q ⁊ in gaudiū inimicisdat illū:ᵍ ⁊ deducet in ſortēimpioꝝ.ᵉ Uerbū dulce multiplicat amicos: ⁊ mitigatinimicos:ˣ ⁊ lingua eucharisʸ in bono homīe abundabit. Ml̓ti pacifici ſint tibi⁊ ꝯſiliariꝰ ſit tibi vnꝰ d̓ mille.ʰ Si poſſides amicūᶜ ī tētatōne poſſide eūᵇ ⁊ ne facile credas ei teip̄m.ᵉ Eſt eniꝫamicus ẜm tp̄us ſuū. ⁊ nonꝑmanebit in die tribulatōnis. Et eſt amicꝰ qͥ ꝯuertitur ad inimiciciā. ᵍ ⁊ eſt amicus qͥ odiū ⁊ rixā ⁊ ꝯuīcia d̓nudabit. Eſt āt amicꝰ ſocius menſe et nō permanebitin die neceſſitatis. Amicꝰſi ꝑmāſerit fixꝰᵏ erit tibi qͣicoeqͣlis et ī domeſticis tuisfiducial̓r aget.ᵐ Si hūiliauerit ſe ꝯtra teⁿ ⁊ a facie tuaabſcōderit ſe: ᵈ vnanimē habebis amiciciā bonā. ᵖ Abinimicis tuis ſeꝑare: q et ab

amicꝭtuis attēde. Amicusfidelis. ꝓtectio fortis. quiāt inuenit illū: īueīt theſaurū. Amico fideli nulla ē cōꝑatio: ⁊ nō eſt digna pōderatō auri et argenti ꝯͣ bonitatē fidei illius.ᵛ Amicꝰ fidelis medicamētū vite et īmortalitatꝭ: ˣ ⁊ qͥ metuūt dominū:ʸ inueniēt illū. Quitimet deūª eque hēbit amiciciam bonā: qm̄ ẜm illumerit amicus illiꝰ. ᵈ Fili a iuuētute tua excipe doctrinā.et vſqꝫ ad canos inueīes ſapientiā.ᶠ Quaſi is qͥ arat etqͥ ſemīat accede ad eam:ᶠ etluſtīeᵍ bonoſ fructꝰ illiꝰʰ Inoꝑe em̄ ipſiꝰ exiguuꝫ laborꝭet cito edes de generatōibꝰillius. Ꝙͣaſꝑa eſt nimiumſapīa indoctꝭ hoībꝰ:ⁱˡ ⁊ nō ꝑmāebit ī illa excors.ᵐ Quaſi lapidis v̓tꝰᵘ ꝓbatō erit inillis: ⁊ n̄ demorabūt̉ ꝓijcēillam.ᵖ Sapīa em̄ doctrine

qͣ ſcienter impugnat eqͦͥtatem. p ¶ Diſꝑdet. qͥ ſe hꝫi. hn̄tem talem aīam. ¶ ¶ ¶ Et in gaudiū inimi .i. dyaboli. Fr ¶ Dat illū. dyabolꝰ em̄ magis gaudet de ſubuerſione hoſimplicis. ¶s ¶ Et deducet ī ſorte impioꝝ .i. iniā q̄ ē ſors īpioꝝ: ſicut btītudo eſtſors iuſtoꝝ.t ¶ Uerbū dulce. Hic ꝯn̄r ponit̉ inductio adaugmentū amicicie. Et diuiditin duas partesnā primo ponit̉hec inductio: ſecundo amicicidiſtīctio: ibi. Eſtem̄ amicus. Circa primū dicit.t ¶ Uerbū dulce multiplicatmicos. ſicut legtur d̓ btō clemete ꝙ ꝓpter dulcedine eloquij eādilectꝰ: nō ſolia xp̄ianis: ſꝫ etiāa gentilibꝰ et iudeis. v ¶ Etmitigat inimicos. hoc pꝫ d̓ gdeone: iudi. v.q̄ viros ep̄hraicōcitatos cōtraſe mitigauit perverbum dulce.x ¶ Et līgua eucharis .i. bn̄ gratioſa. Ybono hoīe abūdauit. qꝛ ſtudedicere verbatioſa. z ¶ A.ti pacifici .i. amicabiles. Sint tibi. a ¶ Et ꝯſiliariꝰ tibi vnꝰ de mille. nō em̄ eſt tutumſecretū cordis ſui. ⁊ maxīe de ꝯceptōne melioris ꝓpoſiti reuelare: qꝛ frequēter ab amicis carnalibꝰ impedit̉.b ¶ Si poſſides amicū .i. poſſidere deſideras. tanqͣꝫ verum. c ¶ In tentatōe poſſide illum .i. in aduerſitatetua ꝓba illū: aduerſitas eī hͦ bonū facit: ꝙ veros amicos a falſis diſtīguit. d ¶ Et ne faci. credas ei teip̄mreuelando ſibi ſecretū tuū anteqͣꝫ ꝓbaueris ip̄m.e ¶ Eſt .n. Hic ꝯn̄r ponit̉ diſtinctio amicicie: vt videatur de qͦ amico ſit ꝯfidendū. Et prio ponit̉ diſtinctō: ⁊ſcd̓o veritatis amicicie ꝯmēdatō ibi. Amicꝰ ſi ꝑmāſęrit. Circa primū ponit̉ diſtinctō qͣdrimēbris cum dr̄.e ¶ Eſt em̄ amicꝰ ẜm tp̄s ſuū ⁊cͣ .i. ẜm tp̄s aptū ad lucru ſuū: qd̓ eſt tp̄s ꝓſperitatis amici: ꝓpter qd̓ aduerſitate ſuꝑueniēte recedit ab amicicia. f ¶ Et eſt amicꝰqͥ ꝯuertit̉ ad inimiciciā. Et hͦ ē hō inuidꝰ qͥ ſuꝑcreſcēte amici ſui ꝓſperitate: ꝑ inuidiā incipit dolere: ⁊ eidēꝯtrariꝰ eſſe.Et ē amicꝰ qͥ odiū ⁊ rixā ⁊ ꝯuicia denudabit. Hic eſt hō falſus: qͥ cū aliqͦ fingit amiciciā: vtſciat ſuū ſecretū: vt ſic meliꝰ poſſit impugnacͣ eū: ſicutin legēda beati tiburtij dr̄ de torquatō: ꝙ iunxit ſe xp̄ianis vt eos grauiꝰ impugnaret. h ¶ Eſt aūt amicusſocius mēſe. hec eſt amicicia q̄ fundat in bono delectabili: qͦ tranſeūte ſoluit̉ amicicia. l ¶ Amicꝰ. Hic ꝯn̄rbonit̉ amici veri ꝯmēdatō cū dr̄. Amicus ſi ꝑmāſeritfixus. tecū in amicicia q̄ eſt ẜm deū. k ¶ Erit tibi qͣſicoęqualis .i. diliges eū ſicut teip̄m ẜm charitatꝭ p̄ceptūl ¶ Et in domeſticis tuis fiducialiter aget .i. ī priuatisnegocijs tuis fiducialiter ſe habebit. m ¶ Si humili

auerit ſe ꝯtra te .i. coraꝫ te in oībꝰ bonis tibi ꝯſentiens.n ¶ Et a facie tu. abſcō. ſe procurādo bona in abn̄tia tuamagꝭ qͣꝫ in pn̄tia. ꝑ ¶ Unanimē hēbis ⁊cͣ .i. cū eo ſis vnūcor ⁊ vna aīa. ¶ p ¶ Ab ini. tu. ſeꝑare. loco: nō tn̄ aīo ꝑ dilectōeꝫ Mat. v. Diligite inimicos vr̄os. ¶ ¶ Et ab amicis tuis attende. qͥſt̓ veri amici ẜm cōditōnes p̄miſſas.r ¶ Amicꝰ fidelis ꝓtecto fortis. temꝑetribulatōnis.¶ Qui āt inue. illū inue. theſaurū .i.qͥd valde p̄cioſumqꝛ raꝝ ⁊ optimumt ¶ Amico fidelinulla eſt ꝯꝑatō. etiam in rebꝰ tꝑalibꝰqͣꝫtumcunqꝫ precōſis. v ¶ Amicusfidelis medica. vite ⁊ immortalitatꝭ.nā amicꝰ fidelis diligit ex charitate: ⁊ſic ſolicitꝰ ē de amico qͣꝫtum ad bonagr̄e: q̄ viuificat ſpiritualiter ⁊ ꝑducitad immortalitatēglorie. Fx ¶ Et qͥmetuūt dn̄m. timore initiali.y ¶ Inueniēt illuꝫamorē caſtum.3 ¶ Qui timet deūtimore filiali.a ¶ Eq̄ habe. ami.bona .ſ. dei: tn̄ nō ēibi equalitas quātitatis: nā dilectioſemꝑ ex ꝑte dei maior eſt: ſꝫ ē ibi equalitas ꝓportōis: qꝛqͥ magis diligit deum: magis diligit̉ ab eo: iō ſubdit̉. b ¶ Qm̄ ẜm illum .i.ẜm decētiā diuīe magnificētie. ¶ c ¶ Erit amicꝰ illiꝰ. Sciendū tn̄ ꝙ ſi lymagis determinet actu dilectōis intrinſecum: nō eſt ibi magis nec minꝰ: nam vno actu ſimpliciſſimo diligit oīa. Si aūt determinet effectū extrinſecū .ſ. bonū qd̓ vult diligentibꝰ ſe: nam diligere eſt velle alicui bouum: ſic magis diligit vnū qͣꝫ aliū volendo ei maiorē gr̄e⁊ gl̓ie gradū. d ¶ Fili a iuuē. Suꝑiꝰ auctor induxit doctos ad ſapīe cōicatōeꝫ: h̓ ꝯn̄r inducit diſcipl̓os ad eiꝰ receptōeꝫ. ⁊ diuidit̉ ī duas ꝑtes. Nā prīo ad ſapīe receptōne inducit: ſcd̓o a qͥbꝰ accipiēda ſit on̄dit ibi. In multitudine p̄ſbyteroꝝ. Prīa adhuc ī duas: naͣm prio inducit addicta receptōeꝫ: ſcd̓o ad eiꝰ ꝯtinuatōeꝫ ibi. Audi fili. Circa primū dr̄. d ¶ Fili a iuuē. tu. exci. doctrinā. qꝛ ſic melius r̄tinet̉ ẜm illd̓. Qd̓ noua teſta capit inueterata ſapite ¶ Et vſqꝫ ad canos .i. vſqꝫ ad ſenectute. d ¶ Inueīesſapīaꝫ: naꝫ in ea pōt hō ſꝑ ꝓficere. Ve ¶ Quaſi is qͥ arat⁊c̄. .j. qͣre illā cū magna diligētia. ¶ f ¶ Et ſuſtīe .i. expecta.g ¶ Bonos fru. illiꝰ qͥ ſt̓ gr̄a ⁊ gl̓ia. Ih ¶ In o. eī il. exi. la.reſpectu boni ſequētis. ¶ 1 ¶ Et ci. edes de gene. illiꝰ. Nāhabitis ſapīe prīcipijs: incipit eē dulcis: qͥ priꝰ non ſapiebat: ideo ſequit̉. ¶ R ¶ Ꝙ aſpera eſt ni. ſa. indo. homībusſicut cibus ſapidus infecto guſtui videt̉ eſſe amarus.1 ¶ Et nō ꝑma. in il. excors .i. hō ſine corde: qui negligēseſt in acquiſitōne ſapīe. Fm ¶ Quaſi la. virtus .i. pondꝰ.n ¶ Probatio er. in illis. ſicut enim ſuſtinens lapidē ponderoſum abijcit illum: ſic iſti quibus grauis eſt ſapientia0 ¶ Non demorabuntur proijcere illam. repellendo laborem qui eſt acquiſitione eius. p ¶ Sapīa eniꝫ doctrine