ſolū hecᵏ ſꝫ ⁊ ip̄a lex ⁊ ꝓphete ceteraqꝫ alioꝝ libroꝝˡ nōparuā hn̄t dr̄iam qn̄ int̓ ſedicunt̉.ⁿ Nam in octauo etxxx. ānoº temꝑibꝰ ptolemeieuergetꝭ regis poſtꝙͣ ꝑueniin egyptū: ⁊ cū multū tꝑisibi fuiſſem: īueni ibi librosrelictosˢ nō parue neqꝫ ꝯtēnēde doctrīe. Itaqꝫᵛ bonūet neceſſariū putaui:ˣ ⁊ ipſealiquā addē diligētiā ⁊ laborē interp̄tandi/ libꝝ iſtū⁊ multa vigilia attuliᶻ do-
ctrināª ī ſpacio tꝑisᵇ ad illaq̄ ad finē ducūt librū iſtumcdare:ᵈ ⁊ illis qͥ volūt aīm ītendereᵉ ⁊ diſcereᶠ quēadmoduꝫᵍ oꝑteat inſtituereᵇ mores qͥ ẜm legem/ dn̄i ꝓpoſuerint vitam agere.¶ Explicit prologus.Incipit liber Eccl̓iaſticꝰ.Capl̓m. .j.Mnis ſapientia a dn̄odeo ēᶜ ⁊ cū illo fuitᵈ ſem-
ſicut in ꝓpria: ⁊ de hͦ exemplificat. d. 7 i ¶ Nō āt ſolūtrāſfero deficiūt: trāſlata ei minꝰ elegāt̉hec ꝟba q̄⁊ lex ⁊ pro. cete. libroꝝ .i. ceteri libri.Aphttrn̄t dr̄iam. īmo magna hn̄t dr̄iam.dicunt̉ ⁊cͣ. tranſlati libri originalibꝰ atrāſlati ſt̓feruntur.n ¶ Naꝫ ī octa.⁊cͣ. ꝯtinua ſic bemihi debetisſcere. qꝛ opusvtileNaꝫio ⁊. xxx.āno .i. cū. xxxvi.ānoꝝ eēꝫ: more lꝑloqͥur: qͥ minoremnūerū p̄ponunri. I0o Tēribtolemeieuergetis. regitqͥ regnauit ī egypto pꝰ ptolemeum philadelfifrēm/ ſuuꝫ ſulxx. interpretestrāſtuler̄t bibliothecā d̓ hebreoin grecūſ Nota ꝙ reges egypti dicebāt̉ antiquitꝰ ptolemei: ſicut mō pharaones: ⁊ ſic imꝑatores romāi appellant̉ auguſti ⁊ ceſares. Euerges ꝓpriū nomē eſt: dictus ē aūt euerges qd̓ ſonat: reuocatōeꝫ: qꝛ pꝰ vſtionēſyrie ⁊ cilicie deos eoꝝ qͦs cābiſes ī perſas trāſtulerateuexit. p ¶ Poſtqͣꝫ ꝑueni. de iudea. In egyptū: forte cū illis qͦs ptolemeꝰ ſother an̄ceſſor philadelphi captiuos duxit ī egyptū: vel forte ex ꝓpoſito: vt aliqͣ vtilia trāſferret. ⁊ q ¶ Et cū mul. tem. ibi feciſſeꝫ .i. ml̓totꝑe ibi māſiſſeꝫ. Tr ¶ Inueni ibi libros reli. a. lxx. interp̄tibꝰ nō tranilatos: de hebreo in grecū. s ¶ Nōparue neqꝫ ꝯtē. doctrine. īmo magna ⁊ vtilia ꝯtinebatint̓ qͦs erat liber iſte. At ¶ Itaqꝫ. qꝛ .ſ. libꝝ iſtum vidvalde vtilē. 7v ¶ Bonū ⁊ neceſſariū .i. vtilē. Putaui⁊ ip̄e. exquo alij reliquerāt. x ¶ Aliquā add. di. int̓.li. iſtuꝫ .i. tranſferēdi de hebreo in grecum. ꝑ hoc dicūtquidā: ꝙ ieſus filiꝰ ſirach nō ꝯpoſuit librū iſtum: ſꝫ tm̄ranſtulit: ꝯͣtriū tn̄ dicit Iſi. vj. ethimo. vbi ait librumeccl̓iaſticū certiſſime ieſus filiꝰ ſirachhieroſolymita ieſu ſacerdotis magni nepos ꝯpoſuit: ⁊ cuꝫ hoc qd̓ īuenerat ordinauit: ⁊ iō bn̄ dr̄ de eo ꝙ tranſtulit: ⁊ ꝙ ꝯpoſuit. Fy ¶ Et multa vigilia attuli .i. appoſui. 73 ¶ Doctrinā .i. doctrine ſolicitudinē nō momētaneā: ſed.In ſpacio tꝑis .i. longo tꝑe. Attuli inqͣꝫ doctrinaꝫId illa q̄ ad finē ducūt libꝝ .i. vt librū iſtū fine debito ꝯſummarē: ꝑ hoc āt qd̓ dicit: ꝙ doctrinaꝫ attulit:inſinuat ꝙ multa doctrinal̓r appoſuit: qͥbꝰ appoſitꝭ opꝰſuum fine debito ꝯſummauit. 7c ¶ Dare ⁊ illis ⁊c̄. h̓notat̉ quare tranſtulit libꝝ iſtū ẜm diuiſionē prehabitam. Cōſtrue ſic. ſupra dictū eſt ꝙ bonū ⁊ neceſſariuꝫputauit laborare ad interp̄tandū ꝯſummādū librumiſtū: ſꝫ illud ꝑuū eēt: niſi ⁊ alijs cōīcaret. Un̄ dicit: ⁊ bonū ⁊ neceſſariū putaui. Fc ¶ Dare .i. cōicare libꝝ iſtūno generaliter oībꝰ ne ſctm̄ darē canibꝰ: ⁊ margaritasſpargerem an̄ porcos ne forte cōculcent eas pedibusſuis: ⁊ ꝯuerſi dirūpant nos: iō dicit bonū ⁊ neceſſariūputaui dare illis. 7d ¶ Qui vo. ani. intende̓ .i. intenteaīm dirige̓ ⁊ applicare ad cogͦſcendū ea q̄ ſibi ſt̓ neceſſaria ad ſalutē: ⁊ q̄ volūt. e ¶ Diſcere. ab alijs.f ¶ Quēadmodū .i. qͣliter ip̄os. g ¶ Oꝑteat inſtitu.i. ordinare. b ¶ Mores. in ſe ⁊ in alijs: aliqͥ libri habent. Inſtruere mores .i. ſe et alios in moribꝰ informare: ad qd̓ ē multū vtilis liber iſte. Qui ẜm legē dn̄i ꝓpoſuer̄t vitā age̓ ⁊cͣ. ¶ Explicit qͣliſcūqꝫ expō iſtiꝰ ꝓlogi.
Poſtilla fratris Nicolai de lyra ſuper Eccleſiaſticum incipit feliciter.Mnis ſapīa a dn̄o deo eſt. Hic incipit liberEccleſiaſticus qͥ primo fuit hebraice ſcriptꝰ:vtꝫ ꝑ hiero. in eiusꝓlogo ſuꝑ parabolas ſalomonis. Etdicūt aliqui: ꝙ iſteſcpͥtor fuit ieſꝰ filiꝰioſedech ⁊ ieſus filius ſirach eius nepos trāſtulit de hebreo in grecū. Sꝫhoc nō. vr̄ verum.Naꝫ ſcriptor huiꝰlibri infra. l. ca. facit mentiōeꝫi de ſymone filio onie ſatis ꝓlixe qͥ fuit ſūmus ſacerdos ptꝰmortē ieſu filij ioſedech ꝑ magnū tp̄sNaꝫ inter ipſos fuerunt quinqꝫ ſummi ſacerdotes ſcilꝫIoachim. eliſaph.iudas. iohannas.onias. Et iō dicendum ꝙ primꝰ ſcriptor fuit ieſus filius ſirach et nepos eiꝰq̄ ſil̓r fuit iudeꝰ ⁊ ſciuit grecū tranſtulit qͦꝫ d̓ hebreo ī grecum vtꝫ in ꝓlogo hꝰ libri. Et bꝰ tranſlatoris nomē ꝓpriūibi tacet̉. Igit̉ ſi in ꝓceſſu huiꝰ poſtill̓. dicat̉ ꝙ auctor hꝰlibri ſcripſit ip̄m grece: intelligit̉ de trāſlatore prīo. Sedprimꝰ ⁊ principalis ſcriptor ſub deo tm̄ fuit Ieſus filiꝰ ſirach: vt hr̄ in ꝓlogo huiꝰ libri ⁊ etiā infra. l. ca. In quo libro nos inducit ad amorē ſapīe: ⁊ accipit ſapīam ꝓut includit oēm virtutē: ſicut accipit̉ ī libro ſapīe. Diuid. turaūt iſte liber in duas ꝑtes. In prima inducit ad amorēſapientie rocinando. In ſcd̓a exemplificando: q̄ incipit.xliiij. ca. Prima adhuc in duas. Nam primo declarat auctor ſapientie principiū. ſcd̓o inducit ad eius exercitiū. c.iij. Circa primū ſciendū qd̓ duplex eſt principium ſapīe.Unum effectiuū qd̓ ſe tenet ex ꝑte dei. Aliud diſpoſitiuūqd̓ ſe tenet ex ꝑte noſtri naꝫ ad ſapīaꝫ ex ꝑte nr̄i requirit̉actus liberi arbitrij: gͦ primo ponit̉ primū: ſcd̓o ſecundū:ibi. Timor dn̄i ⁊cͣ. Ad euidentiam primi et etiam aliorūdicendoꝝ: ſciendum ꝙ ſapientia dupliciter accipitur qͣꝫtum ſpectat ad ꝓpoſitum: diuina ſcꝫ et humana. diuinaꝟo accipit̉ dupliciter .ſ. eſſentialiter et ꝑſonaliter. que ꝓprie ſapientia genita dicit̉. ⁊ eſt idem qd̓ verbū diuinum⁊ ꝑ ꝯn̄s eſt filij ꝓpriū. Pōt igitur dubitari de qua ſapientia loquitur hic actor ⁊ infra. xxiiij. Et dixerūt aliqui ꝙ deſapientia humana eo ꝙ ſubdit̉ in hac ꝑte. Prior omniūcreata eſt ſapientia. creatio ꝟo nō habet locū in deo. Sedꝯtra hoc apparet qd̓ in textu dr̄. a ¶ Omnis ſapientiaa dn̄o deo ⁊cͣ. ꝙ eſt mēſura eſſe incorruptibiliū ꝓpter qd̓an̄ ipſum nō eſt alia menſura niſi eternitas: ⁊ ꝑ ꝯn̄s loquitur de ſapīa diuina q̄ ſola eſt eterna. ꝓpter qd̓ dixer̄t aliꝙ loquit̉ de ſapīa dei eſſentialiter dicta. Sꝫ ꝯtra hͦ videt̉textus cum dr̄. Om̄is ſapīa a do. deo eſt. eē ꝟo ab aliquonō ꝯpetit eſſentie diuine: ſed tm̄ ꝓcedentis ꝑſone. Iteminfra. xxiiij. actor loquens in ꝑſona huius ſapientie dicitEgo ex ore altiſſimi ꝓdij: primogenita an̄ omneꝫ creaturam. Prodire ꝟo ex ore altiſſimi ⁊ ꝑ modū geniti vel natieſt propriū filij: qͥ eſt ſapientia genita: ꝓpter qd̓ ꝯmuniꝰdicit̉: ꝙ actor loquit̉ hic de ſapientia genita: cuius primodeſcribit̉ emanatio interior. ſcd̓o exterior ibi. Fons ſapīePrīa diuidit̉ ī tres ꝑtes. qꝛ prīo poīt̉ emanatōis ꝯſb̓alitas ⁊ et̓nitas: ſcd̓o eiꝰ incōprehēſibilitas ibi. Harenā. tecio pͥmitas ibi. Prior oīm. Circa pͥmū dr̄. ¶a Oīs ſap .i. filiꝰ cꝰ ꝓpriū ē eē ſapīa dei geīta: ⁊ eiꝰ attributū ſeu appropriatū ſapīa eēntial̓r dicta: ſicut attributū pr̄is eſt pote4.
Al ij