ſenſus ē ꝯſūmatꝰᵇ ⁊ qͥ vigilauerit ꝓpt̓ illā:ᶜ cito erit ſecurꝰ. ᵈ Qm̄ dignos ſe circuit ip̄a q̄rēs: ⁊ in vijs ſuis on̄det ſe illis hilarit̓: ᵉ ⁊ in oī ꝓuidētiaᶠ occurret illis.ᵍ Initiū em̄ illius veriſſima eſtdiſcipline ꝯcupīa. Cura gͦdiſciplineᵏ dilectio eſtˡ ⁊ dilectioᵐ cuſtodia legū illiusCuſtoditō aūt legū ꝯſummatio incorruptiōis ē: ᵈ incorruptio aūt facit eē ꝓxīmdeo. Cōcupīa itaqꝫ ſapientie deducet ad regnū ꝑpetuum.q Si gͦ delectamini ſedibus ⁊ ſceptris o reges ppl̓iᵉ diligite ſapīam vt imꝑpetuū regnetis. Diligite lum̄ſapīe: om̄s qͥ preeſtis ppl̓is.

Quid eſt aūt ſapīaˣ ⁊ quēadmodū facta ſit:ʸ referaꝫ:ᶻ⁊ nō abſcōdā a vobis ſacradei:ᶻ ſꝫ ab initio natiuitatisinueſtigabo:ª ⁊ ponā ī luceꝫſcīam illiꝰ:ᶜ ⁊ nō p̄teribo veritatē: neqꝫ cū inuidia tabeſcēte iter habebo qm̄ talis hō nō erit ꝑticeps ſapīeMultitudo aūt ſapientiūſanitas ē orbis terraꝝ: etrex ſapiēs ppl̓i ſtabilimētūeſt. ʰ Ergo accipite diſciplinā ꝑ ẜmōes meos et ꝓderitvobis.¶Ca. .vij.Um qͥdē ⁊ ego mortalis homo ſimilis oībus ⁊ ex genere terreno illiꝰqͥ prior factus eſt: ⁊ ī vētremr̄is figuratꝰ ſū caro:ᶜ decē

ſapīam eſt optimuꝫ dicens: Cogitare gͦ de illa. ꝑ ſanctascogitationes. ¶a ¶ Senſus eſt ꝯſummatus .i. perfectusb ¶ Et qui vigilauerit. ꝓpt̓ illā hn̄dā. Fc ¶ Cito erit ſecurus. de poſſeſſione eiꝰ. 7d ¶ Qm̄ dignos ſeip̄a circuit ⁊cͣ.repetitio eſt ſnīe p̄miſſe ꝑ alia ꝟba ad maiore exp̄ſſionemNam ꝑ hoc intelligit̉ velox ꝓfectꝰ inillis qui ſapientiaꝫquerūt feruenterdebito modo. NeEt in oī prudentia..i. in oībꝰ agibilibꝰhūanis. f ¶ Occurret illis. eos dirigendo. ¶ g ¶ Initiū em̄ illius .ſ. ſapientie. h ¶ Ueriſſima ē diſcipline cōcupiſcētia. qua qͥsdeſiderat doceri adeo ⁊ doctoribꝰ ſanctis. 1 ¶ Cura gͦdiſcipline .i. eius cōcupiſcētia. Fk ¶ Dlectio eſt ſapīe. liEt dilectio. ſapīe.m ¶ Cuſtodia legūillius eſt. ꝓpt̓ quodcōcludit apl̓s Ro.xiij. Plenitudo erlegis eſt dilection ¶ Cuſtoditio aūtlegū ꝯſum. incor. ē.ſ. ſpūalis peccati. qꝛẜm Augꝰ. peccatueſt tranſgreſſio legꝭdiuine. Io ¶ Incorruptio aūt .i. puritas a peccato faciteſſe ꝓximū deo: ꝓpter ſil̓itudinē ad ipſuꝫ qͥ eſt ſanctuſſanctoꝝ: ⁊ ſic vlterius a primo ad vltimū cōcludit. ⁊p ¶ Cōcupiſcētia itaqꝫ ſa. dedu. ad reg. ꝑꝑet. qꝛ faciet regnare cūdeo cuius regni nō erit finis. ⁊ cōcluſioneꝫ ſuam applicatad ꝓpoſitū dicens. ¶ q ¶ Si ergo delectamini ſedibus. iudicantiū. r ¶ Et ſceptris. dn̄antiū. 7s ¶ Diligite ſapiētiā vt imꝑpetuū regnetis .i. vt a tꝑali regno ad eternumtranſeatis. At ¶ Diligite lumen ſapientie. ſine quo in factis veſtris dirigi nō poteſtis. v ¶ Quid eſt aūt ſapientia. Poſtqͣꝫ autor ad ſapīam acquirendā induxit hic ꝯn̄ron̄dit qualiter haberi poſſit: tn̄ ad intellectum dicendoꝝaliqua ſunt hic prenotanda Primū eſt ꝙ auctor hīc loqͥt̉in ꝑſona ſalomonis vt patebit ex. ix. ca. cui cōtinuat̉ literaˡ ab hoc loco In ſalomone ꝟo fuit duplex ſapientia infuſa. Prima fuit cognitio creaturaꝝ huiꝰ mūdi que licꝫ ꝑinueſtigationē rōnis ⁊ ſtudij exercitiū poſſit acqͥri. hoc tn̄eſt ꝑtialiter ⁊ diminute: nam vnus homo nō pōt omnesſcientias ſic acquirere: ſed vix eius vita ſufficit ad vnamſufficienter acquirendā. Iteꝫ ad hoc reqͥrit̉ magnꝰ tractꝰtꝑis vt patet. ⁊ hoc mō acq̄rit̉ cū erroribꝰ multis: qd̓ ptꝫꝑ areſto. qͥ inter alios ph̓os eſt famoſior ⁊ tn̄ in pluribuserrauit. vt de mūdi eternitate: de numero intelligentiarū⁊ de eaꝝ felicitate. vt patet. xij. metha. Saloīnō aūt hancſapīam habuit ex infuſione: vt ptꝫ. iij. Regū. iiij. ꝓpter qd̓nō habuit eā diminute ſꝫ integraliter: qꝛ dei ꝑfecta ſt̓ oꝑaDeutro. xxxij. nec ꝑ tractū tꝑis ſed in inſtāti in quo fit infuſio dei: nec cū admixtione erroꝝ qͥ a deo eē non pn̄t: iſtatn̄ ſapīa ſalomonis fuit eiuſdē rōnis cū illa q̄ ꝑ acqͥſitionē pōt eē in alijs: ſicut oculus formatus per naturā ⁊ datꝰꝑ miraculū ſunt eiuſdē rōnis. nec obſtat ꝙ in alijs acqͥrit̉cū admixtione errorū vt dictū ē: nā hoc ꝯtingit ꝑ accidēsex indebita deductione principioꝝ ad ꝯcluſiōes maximeremotas: qd̓ aūt eſt per accidēs nō variat ſpeciem nec cadit ſub arte. Alia ꝟo fuit in ſalomone ſapīa infuſa ad quānō attingit facultas rōis que pertinet ad cognitionē ꝓpheticā: nā aliqͦs pſalmos ꝓphetice compoſuit. vt dicit Hie-

ro. in ꝓlogo ſuꝑ librū pſalmoꝝ. libꝝ etiā canticoꝝ prophetice ſcripſit ſicut dictū fuit ibidem ẜm expoſitoreshebraicos ⁊ latinos. Cū igit̉ ſalomon hic loquat̉ vt dictū ē ꝑ ꝯn̄s videt̉ ꝙ loquat̉ de ſapīa ꝓut fuit in ipſo.Item ſciendū ꝙ oīs ſapientia creata ⁊ maxime illa q̄eſt a deo ꝑ infuſionē eſt quedaꝫimpreſſio ſapiētie diuine ꝓpterquod eſt quedārelatio vnius adalterā: ſicut effectus ad cauſam⁊ econuerſo. ꝓpter quod ſalomon aliquandode ſapiētia vna:aliqn̄ tranſit adaliam ⁊ econuerſo. His igit̉ premiſſis reſpectuſequentiū: pͥmop̄mittit̉ breuisꝓlogus: ſecūdoſubdit̉ tractatꝰca. ſe. Circa prīmū dicit Salomon vel phyloīꝑſona Salomonis. ⁊y ¶ Quideſt aūt ſapi. ẜmꝓprietate ſue nature. Ax ¶ Etquēadmodū facta ſit. in me.¶ ¶ Referaꝫ. vn̄in ſequentibus dicit ſe ex dono dei eam habuiſſe.¶ Et nō abſcondam a vobis ſacr̄a dei .i. eius ſecretamihi reuelata.¶ Sed ab initio natiuitatis mee inueſtigabo. Un̄ inprincipio ſequētis ca. tractat de ſua cōceptiōe ⁊ natiuitate. Na ¶ Et ponā in lucem .i. in euidenti.b ¶ Scientiā illius. ſtudioſis tn̄ ⁊ nō negligentibus.c ¶ Et nō p̄teribo veritatē. omittēdo de ꝯtingentibꝰ.d ¶ Neqꝫ cū inuidia tabeſcēte iter habebo. talentum adeo mihi traditū abſcondēdo. e ¶ Qm̄ talis ⁊cͣ. ſapientie .ſ. diuine. nam ens diuinū non eſt natum inuidere. jͣ. methaphiſice.f ¶ Multitudo aūt ſapientiū ſanitas eſt orbis terraꝝnam ſicut per ſanitatem bene diſponit̉ corpus ad exercendū opera ſibi ꝯuenientia. ſic ꝑ ſapientes bene diſponit̉ orbis ad exercēdū ea que ſunt humano genericonuenientia.¶ Et rex ſapiens populi ſtabilimentū eſt. in bono. nāſicut caput bene diſpoſitū influit mēbris ſenſum ⁊ metū bene ordinatum. ſic rex ſapiēs ſubditos ſuos dirigit ad commune bonū ⁊ ſic finaliter ꝯcludit.h ¶ Ergo accipite diſciplinam ⁊cͣ. ⁊ patet.¶ Capl̓m. vij.Um quidē ⁊ ego hō mortalis. Hic ꝯn̄r acceditad tractatū: et quoniam in ſequentibus pluradicturus eſt de ſapientia ſua ad remouendumnotam ſuperbie: primo declarat humilitatem natiuitatis ſue: ſecundo excellentiam ⁊ acquiſitionem ſapiētie ſicut promiſerat capitulo precedenti dicens. Quideſt autem ſapientia ⁊c̄. ſecunda ibi. Propter hoc optaui. Circa primū dicit. a ¶ Sum quidē ⁊ ego hō mortalis ⁊cͣ. ſi enim Adam ſtetiſſet in originali iuſticia generaſſet filios ſimiles .ſ. ſibi: potentes nō mori. ſꝫ qꝛ ꝓpter lapſum ꝑ pctm̄ fuit neceſſe mori: ſic homines abeo deſcendentes habēt neceſſitatem moriendi.b ¶ Et in ventrę matris figuratꝰ ſuꝫ caro. ꝑ ꝟ̓tutē formatiuā. c ¶ Decē mēſiū tꝑe. aliqui .n. pueri uaſcunt̉