EccleſiaſtesVIIVI
ᵉmortui v̓o nihil nouer̄t āpliꝰ:ʸ nec hn̄t vltͣ mercedē:qꝛ obliuiōi ē tͣdita mēoriaeoꝝ.ª Amor qͦꝫ ⁊ odiū ⁊ īuidieᶜ ſil̓ ꝑierūtᵇ nec hn̄t ꝑteꝫin hͦ ſeculo: ⁊ ī oꝑe qd̓ ſub ſole gerit̉.ᵉ Uade gͦᶠ ⁊ comedein leticia panē tuū: ⁊ bibecū gaudio vinū tuū:ᵍ qꝛ d̓oplacēt oꝑa tua. Omni tꝑeſint veſtimēta tua cādida:⁊ oleūᵏ de capite tuo nō deficiat.ᵐ Perfruere vita cūvxore quā diligis: cunctisdiebꝰ vite inſtabilitatꝭ tueqͥ dati ſt̓ tibi ſub ſole oī tꝑevanitatis tue.ᵖ Hec eſt em̄ꝑs invita: ⁊ in labore tuo qͦlaboras ſubſole.q Qd̓cūqꝫfacere pōt manꝰ tua inſtanter oꝑare: qꝛ nec opusᵍ necrō:ᵗ nec ſapīa:ᵍ nec ſcīaˣ erūtapud inferos:ʸ qͦ tu ꝓperasUerti me ad aliud ⁊ vidiſub ſole:ª nec velocium eſſe
curſum:ᵍ nec fortiū belluꝫ:ᶜnec ſapientiū panē:ᵈ nec doctoꝝ diuitias: nec artificūgr̄aꝫ:ᶠ ſꝫ tp̄s caſſumqꝫ ī oībꝰNeſcit homo finē ſuū:ʰ ſꝫſicut piſces capiunt̉ hamo⁊ aues laqueo ꝯp̄hendunt̉:ſic capiunt̉ homīes in tꝑemalo: cū eis extēploⁱ ſuꝑuenerit.ᵐ Hāc qͦꝫ ſub ſole vidi ſapīaꝫ ⁊ ꝓbaui maximā.Ciuitas parua: ⁊ pauci īea viriᵖ Uenit ꝯͣ eaꝫ rex magnus ⁊ vallauit eaꝫ: extruxitqꝫ munitiones ꝑ gyꝝ: ⁊ꝑfecta eſt obſidio.q Inuentuſqꝫ eſt in ea vir pauꝑ ⁊ ſapiens: ⁊ liberauit vrbem ꝑſapīaꝫ ſuam: ⁊ nullus deinceps recordatꝰ eſt hoīs illiꝰpauperi. Et dicebam egomeliorem eſſe ſapīaꝫ fortitudine. Quō ergo ſapientia pauꝑis ꝯtēpta ē:ᵖ ⁊ v̓baeiꝰ nō ſunt audita. Uerba
tionis eſt qͣꝫ mortuꝰ. ⁊ ſubdit̉ rō. Iv ¶ Uiuentes em̄ſci. ſe eſſe mori. ⁊ hoc certitudinalit̓. vt dictum eſt ⁊ exhac ꝯſideratōe pn̄t a malis penite̓ ⁊ ad bonū reuerti.x ¶ Mortui ꝟo nihil nouerūt ampliꝰ .ſ. aliqͥd. vn̄ ad bonū pn̄t reuerti lꝫ ſciant multa alia. y ¶ Nec hn̄t vltra mercedē. qꝛſunt exͣ ſtatū merendi.z ¶ Quia obli.tra. eſt me. eoꝝ.coram deo .ſ. qͣꝫtum ad hͦ. ꝙ deteis pnīe locuꝫ lꝫſint in mēoria eꝰad puniendum.ga ¶ Amor qͦqꝫ.quem habueriad malos in pn̄ti vita.b ¶ Et odiū ⁊ india. ꝯͣ bonos.Simul ꝑier̄tqꝛ nō pn̄t vltramalos adiuuacbonis noce̓.Nec hn̄t ꝑtēin hoc ſeculo ⁊cͣi. in ſuffragijs q̄viui faciūt ꝓ defunctis q̄ nō va⁊c ¶ Uade gͦ. hiclent eis.ex dictꝭ ꝯcludit̉q̄daꝫ ꝯcluſio .ſ.ꝙ hōdꝫ in pn̄tihoneſte viuere:⁊ ad vitaꝫ beatāꝯtinue ſe p̄ꝑare⁊ ſic exponit ra.ſa. ꝑtem iſtaꝫ. di¶¶ Aade gͣ. cuiuſte¶f ¶ Et come. in le. panē tuum .i. viue in iocn̄ditate mētis ex teſtimonio bone ꝯſcīe ꝓcedente. Et ꝙ ſic hic debeat intelligi ptꝫ ꝑ hoc qd̓ ſubdit̉.¶ Quia deo placent oꝑa tua. qd̓ magꝭ dr̄ ꝯiecturalit̓qꝫ certitudinalit̓. vt sͣ. dictū eſt. h ¶ Omni tꝑe ſintveſti. tua candida. Hic dicit ra. ſa. ꝙ iſtud eſt ſimile regi muitanti aliquē ad feſtū. ⁊ nō dicit ſibi diē determinatū. ⁊ iō ſic inuitatꝰ ſi ſit ſapiens. ſic ſe parat ⁊ ornat.ꝙ omni hora ſit ꝑatꝰ. qꝛ deꝰ vocat electos ad feſtū futuꝝ. ⁊ nō dicit eis tp̄us determinatū. qd̓ eſt tp̄us mortis qͦ nihil eſt incertiꝰ. ⁊ iō hō ſꝑ dꝫ eē ꝑatꝰ vt recipiat̉ad dei feſtum. q̄ p̄ꝑatio eſt ꝑ vitam ſanctam ⁊ honeſtā⁊ ſignificat̉ hic ꝑ candidam veſtem. ⁊ ſic ſalomon lout̉ hic metaphorice. ſic̄ in pluribꝰ alijs locis.i ¶ Et oleum. diuine gr̄e. ¶k ¶ De capite tuo. i. de mēua q̄ eſt caput in viribꝰ animel ¶ Non deficiat .i. ſic viue ꝙ deꝰ gr̄aꝫ ſuam a te nō ſubtrahat. Im ¶ Perfruere. vita pn̄ti.n ¶ Cum vxo. quam diligis .i. cum ſapīa diuine legisvt exponūt hic heb̓. ẜm qd̓ dr̄ Sap̄. viij. Hanc amauia iuuentute mea ⁊ q̄ſiui mihi ſponſam aſſumere.Cunctis die. vi. inſta. tue .i. vite pn̄tis q̄ eſt iuſtabilis. qͥ expendenda eſt in exercitio diuine legis.P ¶ Hec eſt em̄ ꝑs in vita ⁊cͣ .i. iſta tecū portabis de pn̄tiyita ⁊ nō tꝑalia bona. iō ſubdit̉.A ¶ Qd̓cūqꝫ pōt ma. tua ⁊cͣ .i. qͣꝫtū potes oꝑibꝰ meritorijs iuſta. Fr ¶ Quia nec opꝰ .ſ. exteriꝰ. Ys ¶ Nec rō.i. mētꝭ meditatio. t ¶Nec ſcīa. d̓ hūanis. ¶v ¶ Necſapīa. de diuinis. ⁊x ¶ Erūt apd̓ inferos .i. in lymbo p.truꝫ vbi deſcēdebat oīno purgati an̄ xp̄i paſſionē: de qͦ
tꝑe loquit̉ hic ſalomon. ⁊ in purgatorio vbi deſcendebāt⁊ adhuc deſcendūt. qͥ decedūt in aliqͥbꝰ purgādi. Iſta em̄duo loca a doctoribꝰ dicunt̉ eſſe in ꝑte inferni. ⁊ ibi nō ēopus. nec rō. nec ſcīa. nec ſapīa .ſ. ad merēdū. lꝫ ibi ſint adaliud. y ¶ Quo tū ꝓperas. qꝛ oēs qͣntūcūqꝫ iuſti deſcendebāt ad alteꝝ iſtorum dictoꝝ locoꝝan̄ xp̄i aduentum.z ¶ Uerti me. Hicꝯn̄r ponit̉ incertitudo hoīs circa bona fortune cū dr̄.z ¶ Uidi ſub ſole .i.in hoīm hītatōe.a ¶ Nec velo. cur.eē. qꝛ aliqn̄ ꝯtingitꝙ velotior curſornō venit prior adterminū. eo ꝙ aliqͦcaſu īpedit̉ ⁊ ſic abalio ꝑuenit̉.b ¶ Nec for. bellū.qͥa aliqn̄ fortioraminꝰ forti vincit̉.c ¶ Nec ſapiētiuꝫpanē. ſꝫ aliqn̄ ſuntin egeſtate magnaſic̄ ptꝫ de ſctō Iob⁊ pluribꝰ alijs.d ¶ Nec doctoꝝ diuitias. ph̓i em̄ apd̓gētiles ꝯtēpſer̄t diuitias. vtꝫ de ſocͣte⁊ diogene ⁊ pl̓ibusalijs. ſil̓r ꝓph̓e qͥ fuerūt doctores tꝑeve. te. ⁊ xp̄c ⁊ apl̓itꝑe noui.e ¶ Nec arti. gr̄aꝫmelior em̄ artifex īmechanicis nō ſꝑhꝫ maiorē gr̄aꝫ pͥncipis.f ¶ Sꝫ tp̄s caſſumqꝫ in oībꝰ .i. incertitudinē q̄ ab elatōismotū dꝫ reprimere hoīem. ¶ g ¶ Neſcit homo. Hic ponit̉ incertitudo hoīs circa bonuꝫ nature. qd̓ eſt ipſa vita.cuiꝰ terminꝰ eſt oīno incertꝰ. iō dicit. Neſcit hō finē ſuumh ¶ Sꝫ ſicut pi. capiunt̉ ha. ⁊cͣ .i. ex inſꝑato qn̄ eſtimāt acciꝑe eſcam. Ai ¶ Sic ca. ho. tꝑę malo. i. tꝑe mortꝭ qd̓ malū dr̄ inqͣntū priuat vitaꝫ. k ¶ Cū eis extēplo .i. repēte.A ¶ Suꝑuenerit. ⁊ talis incertitudo dꝫ hoīem retrahereab elatōe. ⁊m ¶ Hanc qͦꝫ. hic ꝯn̄r ponit̉ incertitudo reſpectu gͣtitudinis humane. q̄ freq̄nt priuat̉ beneficijs. etdiuidit̉ in duas ꝑtes. qꝛ primo ꝓpoſitū on̄dit̉. ſcd̓o circahoc qō mouet̉ ⁊ ſoluit̉. ibi. Quo gͦ. Circa primū dr̄. hancqͦꝫ ſub ſole vi. ſa. gratitudine tn̄ priuatam.neCiuitas parua. iō poterit defacili obſideri.o ¶ Et pauci in ea viri. iō male poterat defendi.Uenit ꝯͣ eam rex magnꝰ qͥ poterat eam ſuo exercitucircūdare. ⁊ machinas ꝯͣ eā erigere. ⁊ ſic eam caꝑe.q ¶ Inuentuſqꝫ eſt in ea pauꝑ ⁊ ſa. ⁊ libe. vrbem. tn̄ nullus reddidit ſibi gͦtitudinē. Ra. ſa. exponit hoc tanqͣꝫ fuerit ſic ad lrām veruntn̄ nō dicit q̄ fuerit illa ciuitas ⁊ illepauꝑ eam liberans ſicut nec hic exprimit̉. potuit tn̄ ſic eēqꝛ ſapiens mulier liberauit abelam ab imminēte excidiovt br̄. ij. Reg. xx. Sapīa aūt magis viget in viris qͣꝫ in mulieribus. ⁊r ¶ Et dicebam ego. ex facto pauꝑis ſapiētis.s ¶ Meliorem eſſe ſapīaꝫ fortitudine. qꝛ bellatores ciuitatis nō poterant hoc facere.t ¶ Quo gͦ. hic ex p̄dictis mouet̉ qō. vn̄ ꝓceſſit tanta ingͣtitudo erga pauꝑem ſapientē. ⁊ rn̄det ad hoc cū dr̄.ijv ¶ Uerba ſapientum .i. ꝓcedentia ab ore ſapientis ⁊ ſapientibꝰ ꝓpoſita. iō dr̄ ſapientium in plurali.
H h v