Druckschrift 
2 (1487)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

EccleſiaſtesVIIVI

ᵉmortui v̓o nihil nouer̄t āpliꝰ:ʸ nec hn̄t vltͣ mercedē:qꝛ obliuiōi ē tͣdita mēoriaeoꝝ.ª Amor qͦꝫ odiū īuidieᶜ ſil̓ ꝑierūtᵇ nec hn̄t ꝑteꝫin ſeculo: ī oꝑe qd̓ ſub ſole gerit̉. Uade gͦᶠ comedein leticia panē tuū: bibe gaudio vinū tuū: qꝛ d̓oplacēt oꝑa tua. Omni tꝑeſint veſtimēta tua cādida: oleūᵏ de capite tuo deficiat. Perfruere vitavxore quā diligis: cunctisdiebꝰ vite inſtabilitatꝭ tue dati ſt̓ tibi ſub ſole tꝑevanitatis tue. Hec eſt em̄ꝑs invita: in labore tuolaboras ſubſole.q Qd̓cūqꝫfacere pōt manꝰ tua inſtanter oꝑare: qꝛ nec opusᵍ nec: nec ſapīa: nec ſcīaˣ erūtapud inferos:ʸ tu ꝓperasUerti me ad aliud vidiſub ſole:ª nec velocium eſſe

curſum: nec fortiū belluꝫ:ᶜnec ſapientiū panē: nec doctoꝝ diuitias: nec artificūgr̄aꝫ: ſꝫ tp̄s caſſumqꝫ ī oībꝰNeſcit homo finē ſuū:ʰ ſꝫſicut piſces capiunt̉ hamo aues laqueo ꝯp̄hendunt̉:ſic capiunt̉ homīes in tꝑemalo: eis extēploⁱ ſuꝑuenerit. Hāc qͦꝫ ſub ſole vidi ſapīaꝫ ꝓbaui maximā.Ciuitas parua: pauci īea viriᵖ Uenit ꝯͣ eaꝫ rex magnus vallauit eaꝫ: extruxitqꝫ munitiones gyꝝ:ꝑfecta eſt obſidio.q Inuentuſqꝫ eſt in ea vir pauꝑ ſapiens: liberauit vrbemſapīaꝫ ſuam: nullus deinceps recordatꝰ eſt hoīs illiꝰpauperi. Et dicebam egomeliorem eſſe ſapīaꝫ fortitudine. Quō ergo ſapientia pauꝑis ꝯtēpta ē: v̓baeiꝰ ſunt audita. Uerba

tionis eſt qͣꝫ mortuꝰ. ſubdit̉. Iv Uiuentes em̄ſci. ſe eſſe mori. hoc certitudinalit̓. vt dictum eſt exhac ꝯſideratōe pn̄t a malis penite̓ ad bonū reuerti.x Mortui ꝟo nihil nouerūt ampliꝰ .ſ. aliqͥd. vn̄ ad bo pn̄t reuerti lꝫ ſciant multa alia. y Nec hn̄t vltra mercedē. qꝛſunt exͣ ſtatū merendi.z Quia obli.tra. eſt me. eoꝝ.coram deo .ſ. qͣꝫtum ad. deteis pnīe locuꝫ lꝫſint in mēoria eꝰad puniendum.ga Amor qͦqꝫ.quem habueriad malos in pn̄ti vita.b Et odiū india. ꝯͣ bonos.Simul ꝑier̄tqꝛ pn̄t vltramalos adiuuacbonis noce̓.Nec hn̄t ꝑtēin hoc ſeculo ⁊cͣi. in ſuffragijsviui faciūt defunctis va⁊c Uade. hiclent eis.ex dictꝭ ꝯcludit̉q̄daꝫ ꝯcluſio .ſ. hōdꝫ in pn̄tihoneſte viuere: ad vitaꝫ beatāꝯtinue ſe p̄ꝑare ſic exponit ra.ſa. ꝑtem iſtaꝫ. di¶¶ Aade. cuiuſte¶f Et come. in le. panē tuum .i. viue in iocn̄ditatetis ex teſtimonio bone ꝯſcīe ꝓcedente. Et ſic hic debeat intelligi ptꝫ hoc qd̓ ſubdit̉. Quia deo placent oꝑa tua. qd̓ magꝭ dr̄ ꝯiecturalit̓qꝫ certitudinalit̓. vt. dictū eſt. h Omni tꝑe ſintveſti. tua candida. Hic dicit ra. ſa. iſtud eſt ſimile regi muitanti aliquē ad feſtū. dicit ſibi diē determinatū. ſic inuitatꝰ ſi ſit ſapiens. ſic ſe parat ornat. omni hora ſit ꝑatꝰ. qꝛ deꝰ vocat electos ad feſtū futuꝝ. dicit eis tp̄us determinatū. qd̓ eſt tp̄us mortis nihil eſt incertiꝰ. ſꝑ dꝫ ꝑatꝰ vt recipiat̉ad dei feſtum. p̄ꝑatio eſt vitam ſanctam honeſtā ſignificat̉ hic candidam veſtem. ſic ſalomon lout̉ hic metaphorice. ſic̄ in pluribꝰ alijs locis.i Et oleum. diuine gr̄e. ¶k De capite tuo. i. deua eſt caput in viribꝰ animel Non deficiat .i. ſic viue deꝰ gr̄aꝫ ſuam a te ſubtrahat. Im Perfruere. vita pn̄ti.n Cum vxo. quam diligis .i. cum ſapīa diuine legisvt exponūt hic heb̓. ẜm qd̓ dr̄ Sap̄. viij. Hanc amauia iuuentute mea q̄ſiui mihi ſponſam aſſumere.Cunctis die. vi. inſta. tue .i. vite pn̄tis eſt iuſtabilis. expendenda eſt in exercitio diuine legis.P Hec eſt em̄ ꝑs in vita ⁊cͣ .i. iſta tecū portabis de pn̄tiyita tꝑalia bona. ſubdit̉.A Qd̓cūqꝫ pōt ma. tua ⁊cͣ .i. qͣꝫtū potes oꝑibꝰ meritorijs iuſta. Fr Quia nec opꝰ .ſ. exteriꝰ. Ys Nec.i. mētꝭ meditatio. t ¶Nec ſcīa. hūanis. ¶v Necſapīa. de diuinis. ⁊x Erūt apd̓ inferos .i. in lymbo p.truꝫ vbi deſcēdebat oīno purgati an̄ xp̄i paſſionē: de

tꝑe loquit̉ hic ſalomon. in purgatorio vbi deſcendebāt adhuc deſcendūt. decedūt in aliqͥbꝰ purgādi. Iſta em̄duo loca a doctoribꝰ dicunt̉ eſſe in ꝑte inferni. ibi ēopus. nec. nec ſcīa. nec ſapīa .ſ. ad merēdū. lꝫ ibi ſint adaliud. y Quo ꝓperas. qꝛ oēs qͣntūcūqꝫ iuſti deſcendebāt ad alteꝝ iſtorum dictoꝝ locoꝝan̄ xp̄i aduentum.z Uerti me. Hicꝯn̄r ponit̉ incertitudo hoīs circa bona fortune dr̄.z Uidi ſub ſole .i.in hoīm hītatōe.a Nec velo. cur.. qꝛ aliqn̄ ꝯtingit velotior curſor venit prior adterminū. eo aliqͦcaſu īpedit̉ ſic abalio ꝑuenit̉.b Nec for. bellū.qͥa aliqn̄ fortioraminꝰ forti vincit̉.c Nec ſapiētiuꝫpanē. ſꝫ aliqn̄ ſuntin egeſtate magnaſic̄ ptꝫ de ſctō Iob pluribꝰ alijs.d Nec doctoꝝ diuitias. ph̓i em̄ apd̓gētiles ꝯtēpſer̄t diuitias. vtꝫ de ſocͣte diogene pl̓ibusalijs. ſil̓r ꝓph̓e fuerūt doctores tꝑeve. te. xp̄c apl̓itꝑe noui.e Nec arti. gr̄aꝫmelior em̄ artifex īmechanicis ſꝑhꝫ maiorē gr̄aꝫ pͥncipis.f Sꝫ tp̄s caſſumqꝫ in oībꝰ .i. incertitudinē ab elatōismotū dꝫ reprimere hoīem. g Neſcit homo. Hic ponit̉ incertitudo hoīs circa bonuꝫ nature. qd̓ eſt ipſa vita.cuiꝰ terminꝰ eſt oīno incertꝰ. dicit. Neſcit finē ſuumh Sꝫ ſicut pi. capiunt̉ ha. ⁊cͣ .i. ex inſꝑato qn̄ eſtimāt acciꝑe eſcam. Ai Sic ca. ho. tꝑę malo. i. tꝑe mortꝭ qd̓ ma dr̄ inqͣntū priuat vitaꝫ. k eis extēplo .i. repēte.A Suꝑuenerit. talis incertitudo dꝫ hoīem retrahereab elatōe. ⁊m Hanc qͦꝫ. hic ꝯn̄r ponit̉ incertitudo reſpectu gͣtitudinis humane. freq̄nt priuat̉ beneficijs. etdiuidit̉ in duas ꝑtes. qꝛ primo ꝓpoſitū on̄dit̉. ſcd̓o circahoc mouet̉ ſoluit̉. ibi. Quo. Circa primū dr̄. hancqͦꝫ ſub ſole vi. ſa. gratitudine tn̄ priuatam.neCiuitas parua. poterit defacili obſideri.o Et pauci in ea viri. male poterat defendi.Uenit ꝯͣ eam rex magnꝰ poterat eam ſuo exercitucircūdare. machinas ꝯͣ erigere. ſic eam caꝑe.q Inuentuſqꝫ eſt in ea pauꝑ ſa. libe. vrbem. tn̄ nullus reddidit ſibi gͦtitudinē. Ra. ſa. exponit hoc tanqͣꝫ fuerit ſic ad lrām veruntn̄ dicit fuerit illa ciuitas illepauꝑ eam liberans ſicut nec hic exprimit̉. potuit tn̄ ſicqꝛ ſapiens mulier liberauit abelam ab imminēte excidiovt br̄. ij. Reg. xx. Sapīa aūt magis viget in viris qͣꝫ in mulieribus. ⁊r Et dicebam ego. ex facto pauꝑis ſapiētis.s Meliorem eſſe ſapīaꝫ fortitudine. qꝛ bellatores ciuitatis poterant hoc facere.t Quo. hic ex p̄dictis mouet̉. vn̄ ꝓceſſit tanta ingͣtitudo erga pauꝑem ſapientē. rn̄det ad hoc dr̄.ijv Uerba ſapientum .i. ꝓcedentia ab ore ſapientis ſapientibꝰ ꝓpoſita. dr̄ ſapientium in plurali.

H h v