Druckschrift 
2 (1487)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

IMLiberAMD

Laudaui igr̄ leticiā:eēt hoī bonuꝫ ſub ſole: niſi comedēt bibēt atꝫ gauderet: hoc ſolū ſecū auferret de labore ſuo oībꝰ diebꝰvite ſue qͦs dedit ei deꝰ ſubſole. Et appoſui cor meuꝫvt ſcirē ſapīaꝫ:q intelligerem diſtenſioneꝫ v̓ſarinterra. Eſt homo diebꝰnoctibꝰ ſomnū capit ocul̓Et intellexi: oīm operūdeiᵗ nullam poſſit homo inuenire rōem eoꝝ fiunt ſb̓ſole: qͣnto plus laborauerit ad q̄rendū:ˣ tanto minꝰinueniat.ʸ Etiam ſi dixeritſapiensᶻ ſe noſſe: non poterit reperire. Cap. ix.Onia hͦᵇ tractauiᶜ incorde meo: vt curioſeintelligerē. Sunt iuſti atꝫ

ſapiētes: oꝑa eoꝝ in ma dei. Et tn̄ neſcit homo:vtꝝ amore an odioᶠ dignſit: ſꝫ oīa in futuꝝ ſeruant̉incerta: eo vniuerſa eq̄eueniātʰ iuſto impio: bo malo: mundo īmundo: immolanti victimas etſacrificia ꝯtemnenti. Sic̄bonus: ſic pctōr: vt ꝑiurus: ita ille qui veꝝ deierat.º hoc eſt peſſimum int̓ omnia ſubſole fiūt: qꝛ eadeꝫcūctis eueniūt. Un̄ cordafilioꝝ hoīm implent̉ malicia ꝯtemptu in vita ſua:poſt hec ad inferos deducētur. Nemo eſt ſꝑ viuat: huiꝰ reiˢ habeat fiduciam. Melior eſt canis viuꝰleone mortuo. Uiuentesem̄ ſciunt ſe eſſe morituros

ſecu. ſunt ⁊cͣ. ſicut ptꝫ de multis regibꝰ infidelibꝰ tyrānis.m Sꝫ hoc vaniſſimū iudico .i. irrōnabiliſſimū. loquit̉ in ꝑſona carnalis hoīs cogitat futuras penas p̄mia. ꝯcludit. Fu Laudaui igit̉ leticiam .i. vitamvoluptuoſaꝫ pꝫ lr̄a viqꝫ ibi. ⁊ō Et hoc ſolū auferret expectās aliudin futuro. Ex etiam pꝫ loquit̉ inꝑſona hoīs carnalis cogitātis de pn̄ti vita tm̄.p Et appoſui. hicꝯur̄ circa hoc on̄ditur defectꝰ humane cognitionis.em̄ deꝰ ꝑmittit inpūti iuſtos tribulari iniuſtos ꝓſperari ꝑtinet ad deiiudicia iuſta ſꝫ nobis occulta. talia non ſunt in ꝑtiticulari inueſtigāda. ſꝫ ſufficit in generali cognoſcere fidem ſcripturam ſacraꝫ taliaque hic ꝯtingūtdei ſapīaꝫ ordināt̉ad eius gloriam etetiam electoꝝ. ꝓpi̓qd̓ in oībꝰ eſt glorificandus obediendum eſt mandatis eiꝰ. Dicit igit̉. Et appo. cor meum vt ſcirē ſapīaꝫ.de diuinis. Et intelligerem diſtinctōꝫ que ꝟſat̉ in terra circa trihulatōꝫ iuſtoꝝ ꝓſperitatem impioꝝ.r Eſt homo diebꝰ noctibꝰ ⁊cͣ .i. plures homines ſunt ſolicitant̉ inqͥrendo talia nimis curioſe deſcēdendo adꝑticularia.s Et intellexi omnium opeꝝ dei. ex occultis eius iudicijs ꝓcedentium.t Nullam poſſit inue. homo rōem .i. certam in ꝑticulari cognitōꝫ. v Et qͣnto plus laborauerit. ad qͣrendūcurioſe. x Tanto minꝰ inueniet. qꝛ ex tali curioſa inqͥſitione freq̄nt̓ incidit aliqͥs in errorem. y Etiaꝫ ſi dixerit ſapiens .i. ille vr̄ int̓ homines ſapiens.Se noſſe. que dicta ſunt.Non poterit reperire .i. verbis explicare. ex ptꝫ euꝫſe falſe iactaſſe. Capitulum. ix.Mnia hec. Hic incipit cap̄. ix. qꝛ illud qd̓ ſubdit̉.Sunt iuſti ⁊cͣ. vbi cōiter ſignat̉ ca. eſt de iſto ꝟſuin hebreo. Poſtqͣꝫ ſalomon induxit ad beatitudinem. ꝓut hr̄ in ſpe oꝑa virtutum impletōꝫ mandatorum. hic ꝯn̄r reꝑ̄mit elationis motum. aliqn̄ ex bonisoꝑibus inſurgit. Et diuidit̉ in duas ꝑtes. qꝛ primo facithoc ex incertitudine humani ſtatus. ſcd̓o ex facilitate caſus ca. ſeq̄nti. Prima in qͣtuor. ẜm quadruplicem incertitudinem circa ip̄m hominem. Prima ꝯtingit circa bonūgr̄e: ſecūda circa bonum fortune ibi. Uerti me. tercia circa bonum nature. ibi. Neſcit homo. qͣrta circa bonū gratitudinis humane. ibi. Hanc qͦꝫ vidi. Prima in qͣtuor. qꝛprimo ponit̉ p̄dicta incertitudo. ſcd̓o incertitudinis ro.ibi. Eo. tercio infert̉ q̄daꝫ ꝯcluſio. ibi. Hoc eſt peſſimūqͣrto maloꝝ ꝯꝑatio. ibi. Nemo eſt. Circa pͥmum dr̄.a Omnia hec .ſ. ſequūt̉. ſic em̄ in heb̓. ꝯiungit̉.b Tractaui in corde meo. diligenter conſiderando. velpotius admirando. Sunt iuſti atꝫ ſapientes .ſ. pleriqꝫ inter hoīes.

6 Et oꝑa eoꝝ in manu dei. qͣꝫtum apparet humanoſęnſui. d Et tn̄ ueſcit. qͣntūcunqꝫ iuſtꝰ videat̉.⁊e Utrum amore an odio .ſ. dei. f Dignꝰ ſit. ſꝫ omnia in futurū ẜuant̉ incerta. tūc em̄ manifeſte videbit̉qͦs diligit qͦs odit. lꝫ poſſit ſcire certitudinalit̓ de ſeip̄o. mitominus de aliovia hūana vtrūſit dilectꝰ a deoan. pōt tn̄ hr̄ealiquā ꝯiecturāvtpote ſi ſitpctī mortalis ſibi ꝯſciꝰ. ad implendū dei mandata ſit volūtariꝰ. pōt etiaꝫ ſcire certitudinal̓rreuelatōe diuīaſicut reuelatū ēaliqͥbus fanctisex ſpāli gr̄a adeoꝝ ꝯſolatōꝫ.g Eo. hic incipit ꝟſus in hebreo vbi ponit̉dicte incertitudinis cum diEo vniuerſaeque eueniāt iuſto impio ⁊cͣ. ficut iniuſti ali ꝓſꝑant̉ in pn̄ti. ita aliqͥ iuſti īdiuitijs. honori.bus/ ꝯſil̓ibꝰ ſicut aliqͥ iniuſtitribulant̉ eijciunt̉. ita ſil̓r aliqͦiuſti. pōt diſtingui acceptꝰ deo ab eo non eſtei acceptus aliqd̓ qd̓ ꝯtingat hominibꝰ. dicit aūt.h Iuſto impio. qͣꝫtuꝫ ad ea fiunt erga ꝓxīmꝯtrario. Fi Bono malo. qͣꝫtum ad hoc qd̓ reſpicitvicium virtutem. k Mundo immūdo. qͣꝫtumad id qd̓ reſpicit honeſtatem inhoneſtatem. Immolanti victi. ſa. ꝯtē. qͣꝫtum ad id qd̓ reſpiciterga deum deuotionem indeuotōꝫ. m Sicut bo.pec. qͣꝫtū ad bonitatē malitiam oꝑis generalit̓.n Vt ꝑiū. ita ille veꝝ deierat .i. multum aſſertiueiurat. ſicut dr̄. j. Regū. xx. Addidit ionathas deierare. hoc dr̄ qͣꝫtum ad id qd̓ reſpicit pctm̄ meritum orisſpāliter in vero falſo iuramento.o Hoc eſt. hic ex dictis infert̉ q̄dam ꝯcluſio. ſcd̓omaloꝝ ꝯꝑatio .ſ. multi aſſueſcunt pctō. eo int̓ iuſtos impios videt̉ aliqua diſtinctio facta a deo.hoc ē qd̓ dr̄. ō Hoc ē peſſimū ⁊cͣ. ptꝫ lr̄a vſqꝫ ibi.p Et poſt hec ad infe. deducent̉. q. d. licꝫ in pn̄ti vitaeadem ꝯtingant iuſtis iniuſtis. tn̄ in futuro non eritita. qꝛ ſoli impij ad gebennam deducent̉.q Nemo eſt. Hic ꝯn̄r ponit̉ maloꝝ q̄dam ꝯꝑatio.diuidit̉ in duas ꝑtes. qꝛ pͥmo ponit̉ hec ꝯꝑatio. ſcd̓oinfert̉ ex hoc q̄dam cōcluſio. ibi. Uade. Comꝑatiotalis eſt .ſ. mali viuentes vident̉ melioris ꝯditōis.lꝫ ſciant ſe certitudinaliter morituros. dicit.q Nemo eſt ſꝑ viuat. qꝛ ꝯpoſitus eſt ex ꝯͣrijs originali iuſticia deſtitutꝰ.r Et ꝗͥ huiꝰ rei .ſ. ſemꝑ viuendi.¶S Hēat fiduciaꝫ. qꝛ nullus vr̄ euadere mortꝭ ſnīaꝫ.t Melior eſt ca. vi. leo. mor. canē mordacē leonēvoracē intelligunt̉ homines mali. ẜm tn̄ maius minꝰ. ſicut leo eſt cane magis nociuꝰ. ſic ſalomon loqͥt̉ methaphorice. ſic̄ etiaꝫ cōi ẜmone iracundus drcanis. Eſt igit̉ ſenſus peccator viuus melioris ꝯdi-