NAMLiberM
ſapientiūˣ audiunt̉ in ſilentioʸ pluſꝙͣ clamor prīcipisint̓ ſtultos.¶ Ca. x.Elior ē ſapīa ꝙͣ arma¶ Ybellica: ⁊ qͥ ī vno peccauerit multa bona ꝑdet.Muſce morientes ꝑduntſuauitatem vnguēti. Precioſior eſt ſapīaᵍ ꝑuaqꝫ gl̓ia
ad tp̄s ſtulticia.ʰ Cor ſapiētis in dextera eiꝰ:ᵗ ⁊ cor ſtulti ī ſiniſtra illiꝰ.ᵏ Sꝫ ⁊ ī viaſtultꝰ ambulās. cū ipſe īſipiens ſit:ⁿ oēsº ſtultos eſtimat. Si ſpūsq ptātē hn̄tꝭaſcenderit ſuꝑ te:ᵍ locū tuum ne dimiſeris: qꝛ curatio faciet ceſſare pctā maxi
¶ Pluſqͣꝫ clamorx ¶ Audiunt̉ in ſilentio .i. attente.principis inter ſtultos. ⁊ ꝑ hoc ſolulit̉ qo. ꝙ em̄ ꝟba ſapientis pauꝑis fuerūt ꝯtempta ꝓceſſit ex ppl̓i ſtulticia. ⁊ qꝛſtultoꝝ infinitꝰ eſt numerꝰ. vt dictum eſt sͣ. ca. j. iō freq̄nter ꝯtingit talis ꝯtemptꝰ ⁊ ingͣtitudo. Expoſitores ꝟo catholici cōmuniterdicuūt ꝙ ſalomōh̓ loquit̉ metaphorice ꝑ ciuitatem intelligens eccleſiaꝫ⁊ ꝑ regem eam obſidentem dyabolū⁊ eius militiam: ꝑpauꝑem ſapienteꝫip̄m xp̄m qͥ duxitpauꝑem vitam etſua ſapīa liberauitppl̓m ſuuꝫ qͣntū eſtī ſe ex demōis ptāte ⁊ nullꝰ deincepsrecordatꝰ ē. qꝛ pauci valde ſunt gratireſpectu ingratoꝝ. ⁊ maxime de iudeis qͥ negant xp̄m. ettalis ingratitudo ex humana ſtulticia ꝓcedit: ⁊ ad huncintellectum pōt lr̄a defacili applicari. Aliqui ꝟo hebrei dicunt ſimilit̓ qͣꝫtum ad hoc ꝙ ſalomon loqt̉ hic metaphorice. ⁊ ꝑ ciuitatem paruaꝫ intelligit corpus humanum: ꝑviros exn̄tes in ea corꝑis membra. ꝑ regem obſidentemip̄m fomitem ad malum inclinantem. qͥ dr̄ rex magnꝰ eoꝙ multi obediunt ei. ꝑ viꝝ ſapientem ⁊ pauꝑem ſyndereſim vel rōnis dictamē ad bonū inclinantem. ⁊ dr pauꝑqꝛ pauci obediūt ei. Liberatio aūt ab impulſu fomitis fitꝑ dictamen rōnis. ⁊ ꝙ ꝯtemnit̉ ꝓcedit ex ſtulticia hoīs.⁊ ad iſtum intellectū pōt ſimilit̓ lr̄a defacili applicari. pri¶ Ca. x.ma tn̄ expoſitio videt̉ magis lrālis.Elior eſt ſapīa. Poſtqͣꝫ ſalomon repreſſit motumelationis ex incertitudine humani ſtatus: hic ꝯn̄ridē facit ex facilitate ſui caſus. ꝓpt̓ qd̓ ſꝑ dꝫ timere ⁊ nō p̄ſumere. Et diuidit̉ in duas ꝑtes. qꝛ pͥmo on̄ditfacilitatem caſus ex impulſu interioris fomitis: ſcd̓o exdefectu exterioris regiminis. ibi. Ue tibi terra. Circa primum ſciendū ꝙ fomes impellit ad malaꝫ actōꝫ ⁊ ad eiꝰoccaſionem. ⁊ etiam ad inordinatam locutōꝫ. Primo gͦon̄dit̉ ꝓpoſitum in pͥmo .ſ. in pct̄i actōe. ſcd̓o in pctī occaſione. ibi. Qui fodit foueam. tercio in mala locutōne. ibi.Si mordeat ſerpēs. prima adhuc in duas. qꝛ pͥmo on̄ditſalomon damnū pctī. ſcd̓o monet reſiſtere fomiti. ibi. Siſpūs. Prima adhuc in duas. qꝛ pͥmo on̄dit̉ ꝓpoſitū. ſcd̓oinfert̉ duplex correlarium. ibi. Precioſior. Circa primū.dicit ꝯtinuando ſe ad p̄cedentia.a ¶ Melior eſt ſapīa qͣꝫ arma bellica. qꝛ prius locutꝰ fuerat de ſapientia pauꝑis ciuitatem liberantis. qd̓ fieri nōpoterat armis. Eſt etiā ꝯtinuatio ad ſeq̄ntia. qꝛ ꝑ ſapīaꝫreſiſtit̉ fomiti q̄ eſt optima victoria. ⁊ multo melior qͣꝫ illa que acqͥrit̉ ꝑ arma bellica.b ¶ Et qͥ in vno defeccrit multa perdet bona. ſic vt em̄ inbellis ex modico defectu in primo ꝯgreſſu debellat̉ aliqn̄totꝰ exercitꝰ. Sic ex vno pctō mortali ꝑdit̉ totꝰ cumulusp̄cedentium meritoꝝ. qͥ ſtante illo pctō non ꝓficit ad ſalutem. ⁊ ad hoc inducit̉ exemplū cum dr̄.¶c ¶ Muſce morientes .i. languide ⁊ debiles q̄ defacili cadunt in illa que ꝯficiunt̉ ab apotecarijs.¶ō ¶ Perdunt .i. deſtruūt. e ¶ Suauitatem vnguenti .i.eius bonitatem qn̄ cadunt ibi. ⁊ ſicut ꝑ muſcam q̄ eſt respua ꝑdit̉ res bn̄ p̄cioſa. ſic ꝑ vnū pctm̄ cumulꝰ meritoꝝPręcioſior. Hic infert̉ primū correlarium cum dicit̉Precioſior eſt ſapīa ⁊c̄. qꝛ locutꝰ fuerat de valore ſapīe. ⁊ẜm expoſitores nr̄os ꝯmunit̓ ſapīa ⁊ gloria ꝑua ſunt nominatiui caſus ⁊ ſtulticia ablatiui. ⁊ eſt ſenſus.¶ Sapientia paruaqꝫ gloria .i. ſapīa cum honore ꝑuo.Precioſior ē qͣꝫ ſtulticia cū honore magno. vt dictū eſt sͣ.ca. iiij. Melior eſt puer pauꝑ ⁊ ſapiēs rege ſene ⁊ ſtulto.
Sꝫ hec expoſitio ẜm lrām hebraicam ſtare non pōt.qꝛ in hebreo ſapīa ⁊ gloria ſunt ablatī caſus: ſtulticiaꝟo noīatini. Item ly parua nō eſt adiectiuū huiꝰ ſubſtantiui gloria. ſꝫ huiꝰ .ſ. ſtulticia. qꝛ ponit̉ īmediate pꝰip̄m. Eſt igit̉ ẜm heb̓. hͦ lr̄a. Ponderoſior ē ſapīa ⁊ gloria ſtulticia parua. ⁊ ē ſenſus ꝙdefectꝰ paruꝰ inmoribꝰ qͥ dr̄ hicꝑua ſtulticia. pōderoſior ē qͣꝫ ſapīa ⁊ gl̓ia. qꝛ freqͣnter facit eā vileſcere in ꝑſonaaliqͣ notabili. etẜm hoc hec lr̄aeſt ꝯfirmatio p̄cedētis ſnīe in qͣdictū ē ꝙ muſceq̄ ſunt res ꝑue.vileſcere faciūtvnguentū p̄cioſum. Rō aūt diuerſitatis inter tranſlatōꝫ nr̄aꝫ ⁊ dictūhebreoꝝ circa hoc nomen. Precioſior eſt. qꝛ nomē hebraicū hic poſitum eſt eqͥuocum ad p̄cioſitatem ⁊ pōderoſitatem. ⁊ freq̄ntiꝰ accipit̉ ꝓ p̄cioſitate ſicut accipit trāſlatio nr̄a. Et iō pōt alit̓ exponi lr̄a nr̄a. ⁊ ſeq̄ndo hebraicam veritatē qͣꝫtum ad hoc ꝙ ſapīa ⁊ gloriaſunt ablatiui caſus ⁊ ſtulticia parua noīatiui. vt ſit ſenſus. Stulticia ꝑua .i. ſtulticia ad horam ſimulata. Precioſior ē .i. vtilior qͣꝫ ſapīa ⁊ gloria. vtꝫ de dd̓. jͣ. reg. xxj.qͥ ſimulando ſtulticiam coraꝫ achis rege geth per hoceuaſit mortem.h ¶ Cor ſapientis. hic ponit̉ ſcd̓m correlariū de ſapīa⁊ ſtulticia ſibi oppoſita cū dr̄. Cor ſapientis in dexteraeius. qꝛ dirigit̉ in bonū moris ꝑ dexteram deſignatuꝫ.i ¶ Et cor ſtulti in ſiniſtra illiꝰ. qꝛ ſꝑ tendit in malū perſiniſtram deſignatum. k ¶ Sꝫ ⁊ in via .ſ. vite pn̄tisin qͣ omnes ſunt viatores. l ¶ Stultꝰ ambulās. perviciā ⁊ pctā. m ¶ Cum ipſe inſipiēs ſit. ẜm veritatē.n ¶ Omnes a ſua via declinantes.o ¶ Stultos eſtimat. qꝛ nō ſequunt̉ delectabilia huiꝰmūdi: q̄ ſola reputat bona. ⁊ ꝓpt̓ hoc hoīes vani ⁊ mūdani viros ſapientes ⁊ religioſos reputant ſtultos.p ¶ Si ſpūs. Poſtqͣꝫ on̄dit damnuꝫ pctī ad qd̓ fomēsimpellit. hic ꝯn̄r monet reſiſtere fomiti: ⁊ pͥmo ponit̉hec monitio. ſcd̓o infert̉ q̄dam ꝯcluſio. ibi. Eſt malū.Circa primū dr̄.p ¶ Si ſpūs .i. impulſus. q ¶ Ptātem hn̄tis .i. fomitis qͥ dr̄ hic ptātem hn̄s: eo ꝙ multi obediūt ei vt ptātem hn̄ti. Pōt etiam dici demon de qͦ dr̄ Iob .xlj. Noneſt ptās ſuꝑ terraꝫ q̄ ei ꝯparet̉. Et freq̄nter impulſusfomitis ⁊ demonis ſimul ꝯcurrūt in tentatione. qꝛ demon excitat fomitem. ⁊ eo vtit̉ tanqͣꝫ inſtr̄o vt deijciathominem a virtute.r ¶ Aſcenderit ſuꝑ te. impellendo te ad pctm̄.g ¶ Locū tuum ne dimiſeris .i. ſtabilitateꝫ ꝟtutis in qͣtanqͣꝫ in loco ſtabili dꝫ homo ꝑmanere. ⁊ ſubdit̉ cā.g ¶ Quia cura. ceſ. fa. pec. maxima. lꝫ em̄ reſiſtendo fomiti nō auferat̉ fomes totalit̓ in pn̄ti vita. tn̄ ꝑ talemreſiſtentiaꝫ eiꝰ ptās diminuit̉ ⁊ ꝟtus moralis firmat̉⁊ auget̉. que dr̄ quedam ſanitas anime. ⁊ ꝑ ꝯn̄s curatio ab infirmitate. ⁊ hec facit ceſſare pctā ad q̄ impelleret fomēs. niſi eſſet talis ſanitas vel curatio.t ¶ Eſt ⁊ malum. Hic infert̉ q̄dam ꝯcluſio. Ex hoc eīꝙ pauci reſiſtūt fomiti mō p̄dicto. ⁊ multi ſequunt̉ eiꝰimpulſum. iō hoīes fiunt ambitioſi ptātis mūdane ethonoris ⁊ ſic hoīes defectuoſi ad talia ꝓmouent̉. ⁊ ꝟtuoſi ſine honore dimittunt̉: ⁊ hoc eſt qd̓ dr̄. Eſt ⁊ malum qd̓ vidi ſub ſole. ⁊ qͥd ſit illud ſubdit̉. Quaſi ꝑ errorem egrediens a facie principis.v ¶ Poſitum ſtul. indigni. ſubli. princeps iſte deus eſtqui nullo moro pōt errare ẜm veritatem. ſꝫ tiū ẜm ho
11L