5DlALiberMA S

ᵇ ꝙͣ vnguenta p̄cioſa:ᶜ ⁊ diesmortis die natiuitatꝭᵉ Meliꝰ eſt ire ad domū luctꝰ:ᶠad domū ꝯuiuij.ᵍ In illa eiʰfinis cūctoꝝ admonet̉ hominū:ᵗ ⁊ viuens cogitat qͥdfutuꝝ ſit. Melior eſt ira riſu:ˡ qꝛ ꝑ triſticiā vultꝰᵐ corrigit̉ animꝰ delīq̄ntisⁿ Corſapiētiū vbi t̓ſticia ē: ⁊ corſtultoꝝ vbi leticia. Melieſt a ſapiēte corripi:ᵈ ꝙͣ ſtultoꝝ adulatōe decipi:ᵖ qꝛ ſic̄ſonitꝰ ſpinaꝝ ardentiū ſub

olla:q ſic riſus ſtulti. Sꝫ ethoc vanitas. Calūnia cōturbat ſapiētem:ᵗ ⁊ ꝑdet robur cordis eiꝰ. Melior ē finis or̄ois ꝙͣ principiū. ˣ Melior eſt patiens arrogante.Ne ſis velox ad iraſcēdū:qꝛ ira ī ſinu ſtulti reqͥeſcit.Ne dicas: qͥd putas cauſeeſt ꝙ priora tꝑa meliora fuere ꝙͣ nūc ſunt. Stulta em̄eſt huiuſcemodi interrogatio. ᶜ Utilior eſt ſapientia cum diuitijs et magis

ad obſeruātiam diuinoꝝ p̄ceptoꝝ ca. viij. Prima in duas. qꝛ pͥmo ad actus ꝟtutum inducit. ſcd̓o difficultatemaſſeq̄ndi on̄dit ibi. Ecce hic. Prima adhuc in duas. qꝛ pͥmo facit ꝓpoſitū. ſcd̓o remouet impedimentū. ibi. Cūctatentaui. Prima in qͣtuor ẜm numeꝝ qͣtuor cardinaliumꝟtutū ⁊ patebuntꝑtes ꝓſeqndo. primo igit̉ inducit adactꝰ prudētie eo ꝙeſt auriga ꝟtutumActꝰ ꝟo prudētieꝓpria eſt eligere eaq̄ ſunt meliora. primo igit̉ inducit adpeligendū bonumhoneſtū delectabili: qꝛ meliꝰ ē ſimpl̓i⁊ qͣꝫtū ad hoc dic̄.c ¶ Meliꝰ ē no. bo.qd̓ ꝯſurgit ex honeſta vita.b ¶ Ꝙ vnguēta p̄cioſa. q̄ ſolū valētad ſanitatē corꝑis⁊ freq̄nt̓ inducūtad laſciuiā carnisſcd̓o ad p̄ferendūvitam futuram q̄eterna ē. vite pn̄tique eſt tranſitoria. ⁊ hoc eſt qd̓ dr̄.ſc ¶ Et dies mortis .ſ. iuſtoꝝ melior eſt ſupple. Fd ¶ Dienatiuitatis ipſoꝝ. qꝛ die mortis incipiūt vere viuere: ꝓpt̓qd̓ dies mortis ſanctoꝝ vocat̉ eoꝝ natalitium. Tercioinducit ad p̄ferendum luctum iocunditati di.¶ Meliꝰ eſt ire ad domū luctꝰ. in qͣ plangunt̉ mortui.¶ ¶Ꝙ ad domū ꝯuiiij. in qͣ freq̄nt̓ ꝯmittit̉ pctm̄ gule. ⁊ex ꝯuti luxurie. Ig ¶ In illa em̄ .i. in domo luctus.Finis cunctoꝝ admouet̉ hoīm .i. futura mors ip̄oꝝ.e ¶ Et viuens cogitat qͥd futuꝝ ſit .ſ. de ſecuro trāſitu ſuode hac vita. Quarto inducit ad p̄eligendū iraꝫ ꝑ zelū riſui. qͥ eſt ꝑ ꝯtemptū cū dr̄. ¶R ¶ Melior ē ira riſu. pr̄ em̄filium diligēs cū videt eum agere fatue iraſcit̉. exͣneꝰ aūtqͥ non curat de eo ridet de eiꝰ fatuitate ⁊ letat̉. iō ſubdit̉.¶ Quia ꝑ triſticiā vultꝰ. diligētꝭ. m ¶ Corrigit̉ animꝰdelinqͣntis. qn̄ ꝑcipit ꝙ talis triſticia ꝓcedit ex eiꝰ amicitia. Et qꝛ oīs ſapīēs dolet de fatuitate alteriꝰ. iō ſubdit̉.n ¶ Cor ſapiētum vbi triſticia eſt ⁊ cor ſtultoꝝ vbi leticiaeſt. qꝛ de fatuitate cuiuſcūqꝫ letant̉ ꝓpter qd̓ ſubdit̉.n ¶ Meliꝰ eſt a ſapiente corripi. cum ꝟboꝝ aſꝑitate.o ¶ Ꝙ ſtultoꝝ adulatōe decipi: qͥ nutriūt eū in malo ſuop ¶ Quia ſicut ſonitꝰ ſpinaꝝ ſub olla ardentiū. q̄ faciūtmagnū ſonum ⁊ inutile: īmo ad ſui ꝯſumptōꝫ. ¶ q ¶ Sicriſus ſtulti .i. eius applauſus in malo alterius; nocet em̄vtriqꝫ .ſ. adulatori ⁊ ei cui adulat̉. 7r ¶ Calumnia. Heceſt ſcd̓a ꝑs in qͣ inducit ad actus fortitudinis ſeu ꝯſtātie.⁊ diuidit̉ in duas ꝑtes. qꝛ pͥmo facit qd̓ dictum eſt. ſcd̓oremouet qͦddam dictum temerarium ibi. Ne dicas. Circa primū dicit.r ¶ Calumnia .i. gͣuis iniuria illata. ¶s ¶ Cōturbat ſapienteꝫ: nō tn̄ ſtatim deijcit a ꝟtute ꝯſt̓antie. t ¶ Et ꝑdetrobur eius .i. ꝯſtantie ꝟtutem ſi multum inualeſcat. q. d.ꝓpt̓ hoc ſapiens dꝫ ſe armare ꝯͣ impetum huiꝰ inualeſcētie: ad qd̓ maxime facit diuinum adiutorium ꝑ or̄onemimꝑe tratum. iō ſubdit̉.v ¶ Melior eſt fi. ora. qͣꝫ prin. qꝛ incipit a triſticia ꝓpter illatam ſibi calūniam. ⁊ terminat̉ in ꝯſolatōꝫ a deo dataꝫꝑ quam fit homo patiens in aduerſis. iō ſubdit̉.¶ ¶ Melior eſt pa. arrogante. qͥ ex impatīa iactat ſe vindicare. qꝛ ira eſt appetitꝰ vindicte q̄ eſt ꝑ patīaꝫ reprimenda: iō ſequit̉.y ¶ Ne ſis velox ad iraſcēdum. quia talis velocitas impedit rationis vſum: ideo ſequit̉. ¶z ¶ Quia ira in ſinuſtulti requieſcit .i. in corde ipſius. a ¶ Ne dicas. Hic

qͦddaꝫ temerarium dictū remouet̉. circa qd̓ duo ſuntꝯſideranda .ſ. qͣliter ſit intelligēdum. ⁊ qͣre inducit̉ adꝓpoſitum. Circa qd̓ ꝯſiderandum qd̓ pͥus ⁊ poſteriꝰpn̄t accipi dupl̓r. Uno mō ẜm diuerſa tꝑa quoꝝ vnūeſt pͥns altero. ſicut tp̄us naͣle lapſe fuit pͥus tꝑe legisdate. ⁊ tp̄s datelegis tꝑe gre. ethoc mō exponitpaſſum iſtū Bonauē. qͦndā ep̄salbanen̄. di. Etveꝝ eſt ꝙ tp̄s legis date meliusfuit p̄cedēti tꝑe.qꝛ tūc data fuitlex diuina ⁊ multa alia beneficiavtꝫ in Exo. Adhoc ꝙ hominesmagis ꝓmouerēt̉ in dei cognitionē ⁊ amoreꝫ.Et adhuc ml̓taplura ⁊ maioraexhibita ſūt tꝑegr̄e. Et iō q̄rereare pͥora tꝑa fuerūt meliora qͣꝫſeq̄ntia eſt ſtultum. qꝛ talis queſtio ſupponit manifeſte falſum .ſ. ꝙ tēpora priora ſequentibus fuerunt meliora. Et inducit̉hoc in ꝓpoſito ad refellēdū dictum aliquoꝝ qͥ defectūſue patientie ⁊ ꝯſtantie ſuo temꝑe volebant attribuere malicie temꝑis ⁊ non malicie ſuę mentis. Alio mōaccipit̉ prius ⁊ poſterius in eodem temꝑe ẜm diuerſas ſui ꝑtes. ⁊ ſic Ra. ſa. dicit. Ueꝝ eſt ꝙ prima parstemꝑis nature lapſe fuit melior. poſtea ꝟo tēꝑe Noeceperūt mala multiplicari in terra. ẜm ꝙ dr̄ Gen̄. vj.Corrupta eſt autem omnis terra ⁊ repleta iniquitateꝓpter qd̓ deus induxit diluuium. Similiter prima ꝑstemꝑis legis date. viuente em̄ moyſe aaron ⁊ ioſue etalijs ſequentibus qui viderant mirabilia dei in deſerto. populus iſrael de quo principaliter loquit̉ ſalomōſtetit in cultu diuino. ſꝫ poſt eoꝝ morteꝫ declinauit adydolatriam. vtꝫ in li. Iudi. ⁊ Reg. ⁊ vltimo negauer̄txp̄m. Et ſimilit̓ eſt de tꝑe gr̄e. lꝫ de xp̄o Ra. ſa. nō loqt̉.qꝛ in pͥmitiua eccl̓ia fuerunt plura miracula ⁊ dei bn̄ficia. ⁊ homines meliores qͣꝫ mō. ⁊ adhuc peiorabunt̉circa antichriſti tꝑa. ꝓpt̓ qd̓ dic̄ ſaluator Math̓. xxiiij.Et qm̄ abundabit iniqͥtas. refrigeſcet charitas multorum. ⁊ ẜm hoc temꝑa priora meliora fuerunt qͣꝫ nuncſunt .i. qͣꝫ ſequentia ꝯꝑando ꝑtes priores trium tempoꝝ ad poſteriores. in eiſdem tn̄ temꝑibus. quare etgo ꝓhibet cauſam huius inqͥrere veritatis di. Ne dicas ⁊cͣ. ⁊ qd̓ poſtca ſubdit̉.b ¶ Stulta eſt hmōi interrogatio. Dicendum ꝙ hoceſt. qꝛ illi ſic queētes ꝓpriam maliciam ⁊ ſue inconſtātie defectum volebant retorquere in deum qͥ eſt actortꝑm. qd̓ erat blaſphemia ꝯͣ ip̄m. ideo dicit ſalomon.Ne dicas ⁊cͣ.¶5 ¶ Utilior. Hec eſt tercia ꝑs in qͣ inducit ſalomon adactus temꝑantie. Sciendum tn̄ ꝙ tēꝑantia nō accipit̉ hic ſtricte ꝓut eſt refrenatiua luxurie ⁊ gule. ſꝫ accipit̉ magis large. ꝓut eſt moderatiua actuum humanoꝝ. eo mō loquendi quo homo moderatus dr̄ temperatꝰ. Et diuidit̉ in duas ꝑtes. qꝛ primo inducit admoderamen erga ꝓximum. ſecūda erga ſeip̄m. ibi. indie bona. Prima adhuc in duas. quia prima inducitad moderamen in bonis ꝓprijs diſpenſandis. ſecūdoin malis alioꝝ corrigendis. ibi. Conſidera. Circa primum dicit.c ¶ Utilior ē ſa. cū di. qͣꝫ ſine diuitijs. ⁊ h̓ ē intellipēdūceteris paribꝰ. Sapiens em̄ hijs pecunias pōt ex eis