EccleſiaſtesMA

ꝓdeſt videntibꝰ ſolē. ᵈ Sic̄em̄ ꝓtegit ſapīa: ᵉ ſic ꝓtegitpecunia. Hoc aūt plus hꝫęruditio ⁊ ſapīa: ꝙ vitamcribuūt poſſeſſori ſuoˡ Cōſidera oꝑa dei:ᵏ ꝙ nemo poſſit corrigere que ille deſpexerit. In die bona fruerebonis:ᵐ ⁊ malaꝫ diē p̄caueSicut em̄ hanc ſic ⁊ illamfecit deꝰº vt nō inueniet hōꝯͣ eum iuſtas querimoniasHec qͦꝫ vidi in diebꝰ vanitatis meeq Iuſtus perit iniuſticia ſua: ⁊ impiꝰ multoviuit temꝑe in malicia ſuaNoli eē iuſtꝰ multū:ᶠ neqꝫ

plus ſapias ꝙͣ neceſſe ē:ʸ neobſtupeſcasˣ Ne īpie agasmultum:ʸ ⁊ noli eſſe ſtuline moriaris in temꝑe nontuo. Bonum eſt te ſuſtentare iuſtum: ſed ⁊ ab illo neſubtrahas manum tuam.quia qͥ timet deum nihilnegligit.ᶜ Sapientia ꝯfortauit ſapientem: ſuꝑ deceꝫprincipes ciuitatis.ᵉ Noneſt eī homo iuſtusᶠ in terraqͥ faciat bonum ⁊ nō peccetᵍ Sꝫ ⁊ cunctis ſermonibusqui dicunt̉:ᵖ ne accōmodescor tuum: ne forte audiasẜuū tuū maledicentē tibi.

exercere opere pietatis ⁊ liberalitatis qd̓ ita nō poſſetcarens diuitijs. ꝓpter qd̓ dicit amb̓. ſuꝑ Lu. ſicut diuitie impedimenta ſunt reprobis. ita ꝓbis ſunt adiuuamenta ꝟtutis. iō ſubdit̉. d ¶ Sicut em̄ ꝓtegit ſapīaꝯͣ hoſtes viſibiles ⁊ etiaꝫ inuiſibiles. Fe ¶ Sic ꝓtegitpe. qꝛ mīſtrat expēſas ꝯͣ hoſtesviſibiles ⁊ ꝯͣ hoſtes inuiſibilesꝓtegit per oꝑameritoria pietatis ⁊ liberalitatꝭꝓximis impēſatn̄ ne forte aliqͥcrederet ex dictꝭꝙ ſapīa ⁊ pecunia eqͥlit̓ vale̓nthomini ꝓpt̓ hociſtd̓ remouet di.¶ Hoc aūt plꝰlitio ⁊ ſaientia. eſt autēidem habitꝰ varie noīatꝰ. qꝛ dr̄ſapīa inqͣntū vacat diuinis. eruditio inqͣntū dizēdis.vitamſoxieTribuuntpoſ. ſuo. i. ſapiēti. etiam ſine diuitus. ſꝫ diuitie nō pn̄t hoc tribuere ſine ſapīa.yi ¶ Conſidera. Hic ꝯn̄r inducit ad moderamen circaꝓximū in malis corrigēdis. Circa qd̓ ſciendum ꝙ correctio frat̓na ordinat̉ ad melioratōeꝫ frīs. ⁊ iō ſi aliqͥsꝑcipiat ex ſua correctione frēm magis peiorari qͣꝫ meliorari: dꝫ ceſſare a tali correctione: ⁊ hoc eſt qd̓ dr̄.i ¶ Conſide. oꝑa altiſſimi .i. diligent̓ attēde ſua iudiciamirabilia. ¶k ¶ Oꝛ nemo poteſt corrigere quē ille deſpexerit. ip̄m finalit̓ reprobando. cuiꝰ reprobatōis ſignum eſt obſtinatio in malo. q. d. in tali caſu ceſſandūeſt a correctione. iudex tn̄ non ꝓpter hoc dꝫ ceſſare. qꝛeius correctio nō ſolum ordinat̉ ad emendatōꝫ frīs.ſꝫ etiam ad bonū cōitatꝭ. ⁊ iō ſi videat obſtinatū in malis. nō tn̄ dꝫ ceſſare a punitōe: ſꝫ taliter eum punire etiam ꝑ mortē ſi malum ſuū hoc reqͥrat ne ꝑ ip̄m turbet̉cōe bonū. ſicut iuſte ſuſpendunt̉ latrones ⁊ homicidepacem cōem turbantes. ¶ l ¶ In die bona. Hic ꝯn̄rinducit ad tꝑantiam circa ſe. Circa qd̓ ſciendum ꝙ inve. ⁊ in no. teſta. in reſtringendo ſe ⁊ laxando in cibis⁊ potibꝰ ꝯſiderandum eſt tp̄us. qꝛ in aliqͥbus diebꝰ ſolennibꝰ licitū eſt lautius vti. ſicut dr̄ Necmie. viij. Itecomedite pinguia ⁊ bibite mulſum ⁊ mittite ꝑtes ⁊cͣ.⁊ in aliqͦ tꝑe dn̄t ſe hoīes affligere ꝑ reſtrictōꝫ cibi ⁊ potus ⁊ ꝯſilium. fic̄ Leui. xxiij. dr de die expiatōis. omnisanima q̄ afflicta nō fuerit die hoc ꝑibit de ppl̓is ſuis. ⁊hoc eſt qd̓ dr̄. ¶ l ¶ In die bo. fru. bo. i. viue lautius.m ¶ Et ma. di. p̄ca .i. caue a delicijs tꝑe ordinato afflictiōnibus ⁊ ieiunijs. n ¶ Sicut em̄ hanc. ſic ⁊ illamfe. deus .i. vtrūqꝫ ſtatuit cauſis rōnabilibꝰ.¶ Ut nō inue. ho. ꝯͣ eum iu. q̄ri. que nō pn̄t fieri ꝯͣ illud qd̓ eſt bene ordinatum.P ¶ Hec qͦꝫ. hec eſt qͣrta ꝑs in qͣ inducit ad actus iuſticie. ⁊ diuidit̉ in duas ꝑtes. qꝛ pͥmo on̄dit iuſticie fructum. ſcd̓o inducit ad eius actum ibi. Noli eſſe. Circapinū dicit. p ¶ Hec qͦꝫ vidi in die va. mee .i. pn̄tis vite ꝗͣ tranſitoria eſt. ⁊ ſic nō eſt niſi q̄dam vanitas.Huſtus pe. in iu. ſua .i. aliqn̄ iuſtꝰ morti tradit̉ ꝓpt̓luſticiam ſua. ſicut eſaias fuit ſerratꝰ. ⁊ amos ꝓph̓a recte ꝑ timpora tranſfixꝰ: ⁊ in no. teſta. clariꝰ pꝫ in multꝭmartyribus. r ¶ Et impiꝰ multo vi. tꝑe in ſua mali.

ſicut ptꝫ in no. ⁊ ve. te. de multis peſſimis hominibꝰ ⁊ tyrannis. ex qͦ ꝯcludit̉ ꝙ p̄mium iuſticie ⁊ pena iniuſticie reẜuant̉ in vita futura q̄ eſt et̓na. qꝛ ad deū cū ſit iuſtꝰ iudexꝑtinet ꝙ nō ꝑmittat aliqd̓ bonū irremuneratū ⁊ malumimpunitum. ⁊ ſic eſt appetenda iuſticia cuiꝰ p̄mia ſt̓ et̓na.s ¶ Noli eſſe. Hicꝯnrinducit ad eiꝰactuꝫ. ⁊ diuidit̉ intres ꝑtes. qꝛ pͥmohͦ facit in mali punitōe. ſcd̓o in bonidefenſiōe. ibi. Bonuꝫ eſt. Tercio invtriuſqꝫ inqͥſitiōe.ibi. Sꝫ ⁊ cunctis.Circa primū ſciendum ꝙ iuſticia corrumpit̉ ꝑ exceſſuꝫ⁊ defectū ſicut liberalitas ꝑ ꝓdigalitatē excedēdo. ⁊ ꝑauariciā in deficisdo. In liberalitatetn̄ d̓fectꝰ qͥ ē ꝑ auariciā peior eſt exceſſus ꝑ ꝓdigalitatē.vt declarat ph̓s. iiij. ethi. ecōuerſo iniuſticia exceſſus peiorē. qꝛ ꝟ̓git ad crudelitatē qͣꝫ defectꝰꝑ nimiā remiſſiōeꝫque ꝟgit ad puſillanimitatē. ⁊ iō inducenho ad actum iuſticie circa maluꝫpuniendum retrahit ab exceſſu qͥ peior eſt di.¶s ¶ Noli eſſe iuſtus multum. nimis acriter puniendo. etqꝛ hoc cōiter ꝓcedit eo ꝙ aliqͥs de ſua iuſticia nimis ſentit. iō ſubdit̉.t ¶ Neqꝫ plꝰ ſapias .ſ. de tua iuſticia. v ¶ Ne obſtupeſcas crudelē ſnīaꝫ dando ⁊ nō iuſtā. iō ſubdit̉.x ¶ Ne impie agas multū. qꝛ crudelitas ē magna impietas. ⁊ qꝛ facit hoīem errare ⁊ inimicitias mortales ſibi acqͥrere. iō ſubdit̉. y ¶ Et noli eē ſtultꝰ. ne moriarꝭ in tꝑenon tuo. mortē tuam ꝑ inimicitias accelerando.¶ Bonum eſt. Hic ꝯn̄rinducit ad actum iuſticie in defenſione boni. ⁊ diuidit̉ in duas ꝑtes. qꝛ pͥmo facit ꝓpoſitum. ſcd̓o remouet oppoſitū. ibi. Sapīa. Circa pͥmū dic̄.z ¶ Bonum eſt te ſuſtentare iuſtum. eum in ſua iuſticiaꝓtegendo. Et ſubdit̉ cauſa.a ¶ Quia qͥ timet deum. ꝯſeruatōeꝫ iuſticie p̄cipientemin veteri ac nouo teſta.b ¶ Nihil negligit .i. nihil omittit de ꝯtingentibꝰ ad iuſticiam ꝯſeruandam.c ¶ Sapientia. Hic remouet qͦddam qd̓ poſſet obijci. ⁊pͥmo ponit̉ cum dicit̉. c. ¶ Sapīa ꝯfortauit ſapientemin aduerſis exn̄tē. d ¶ Suꝑ. x. pͥncipes ciuitatis .i. plꝰꝙͣ quelibet ptās humana. ⁊ iō ꝑ hoc ꝯcluderet aliqͥs ꝙ n̄indiget ea. ⁊ iō hoc remouet di.e ¶ Non eſt em̄ homo iuſtus .i. tamiuſtus.f ¶ In terra. qͥn peccet in aliqͦ: ⁊ ꝑ ꝯn̄s erret. ⁊ ſic homoqͥntūcunqꝫ ſapiens indiget humano auxilio in pn̄ti vitain qua nō eſt ſine errore aliquo. g ¶ Sꝫ ⁊ cūctis. hic inuitat ad actum iuſticie circa ſeip̄m cauendo ab inqͥſitōeq̄ pōt eum a iuſticia deijcere. Et hoc eſt qd̓ dicit̉.Sed ⁊ cunctis ſermonibꝰ. qͥ dicunt̉ de te.hͦ ¶Ne accōmodes cortuū. ad illos inueſtigandū ⁊ ſciēdum. qꝛ boni ẜmones ꝓlati de aliqͦ ſi ipſos audiat vel ſciat. defacili eleuat eum in ſuꝑbiam. ⁊ ſi male deijciunt eūa iuſticia ꝑ iram ⁊ odium ꝯͣ ꝓferentē. ⁊ maxime ſi ꝓferāt̉ab homine qͥ dꝫ eum diligere. iō ſubdit̉. i ¶ Ne for. au.ẜ. tu. ma. tibi .i. malū tibi imp̄cantē. vel de te detrahentēcū tn̄ debeat de te bona dicere. ⁊ bona tibi imp̄cari.k ¶ Sicut em̄ conſcienti tua ⁊c. quaſi diceret̉ ſicut nol-

et ſicut nolH h iij