lLLiberAI

fructum non capiet ex eis.Et hͦ gͦ vanitas. Ubi multe ſt̓ opes: multiᶠ ⁊ qͥ comedūt eas. Et qͥd ꝓdeſt poſſeſſori: niſi ꝙ cernit diuitias oculis ſuis. ʰ Dulcis eſtſomnꝰ oꝑanti ſiue paꝝ ſiuemultū comedat:ⁱ ſaturitasaūt diuitis nō ſinit eū dormire. Eſt ⁊ alia īfirmitaspeſſima quam vidi ſub ſoleDiuitie ꝯẜuate in malumdn̄i ſui. Pereūt em̄ⁿ in afflictōe peſſima.ⁿ Benēauitfiliuꝫ qͥ in ſumma egeſtateerit. ᶜ Sicut egreſſus eſt nudus de vtero mr̄is ſue: ſic reuertet̉.ᵖ ⁊ nihil auferet ſecūde labore. Miſerabil̓ ꝓrſusīfirmitas. Quō veīt: ſic reuertet̉:q Quid gͦ ꝓdeſt ei qd̓laborauit in ventū. Cunctis diebꝰ vite ſue comeditin tenebris ⁊ in curis multis: ⁊ ī erumna atꝫ triſticia.Hoc itaqꝫ viſuꝫ ē mihi bonū: vt comedat qͥs ⁊ bibat⁊ fruat̉ leticia ex labore ſuoqͦ laborauit ip̄e ſub ſole nu

mero dieꝝ vite ſue: qͦs deditei deꝰ: ⁊ hec eſt ꝑs illiꝰ. Etomni hoī cui dedit deꝰ diuitias atqꝫ ſb̓am: ptātemqꝫ eitribuit vt comedat ex eis ⁊fruat̉ ꝑte ſua: ⁊ letet̉ d̓ labore ſuo:ᵗ hoc eſt donum dei.Non em̄ ſatis recordabit̉fdieꝝ vite ſue: eo ꝙ deꝰ occupet delitijs cor eius.¶ Cap. vj.St ⁊ aliud malū qd̓¶vidi ſub ſole: ⁊ qͥdemfreq̄ns apud homīesʰ Uircui dedit deꝰ diuitiasᶜ ⁊ ſb̓ſtantiamᵇ ⁊ honorēᵉ ⁊ nihildeeſt aīe ſue ex oībꝰ q̄ deſiderat:ᶠ nec tribuit ei ptātemdeus vt comedat ex eoᵍ ſedhomo extraneus vorabit illud. Hoc vanitas ⁊ magnamiſeria eſt. Si genueritquiſpiaꝫ centum liberos ⁊vixerit multos annos ⁊ plures dies etatis habuerit:ᵗ ⁊anima illius non vtat̉ bonis ſubſtantie ſue:ᵏ ſepultūraqꝫ careat:ᵗ de hoc ego pronūcio ꝙ melior illo ſit abor

¶ ¶ Fructum non capiet ex eis .i. vtilitatem qꝛ auaricianō ꝑmittit eum vti. iō ꝯcludit. Fd ¶ Et hoc gͦ vanitas .ſ.eſt ⁊ nō felicitas. 7e ¶ Ubi multe. Hic ponit̉ ſcd̓a rō adon̄dendum ꝙ diuitie nō ſunt hoīs ſummū bonum etiaꝫſi eis vtat̉ ad ſtatum magnificū di. 7e ¶ Ubi multe ſuntopes ⁊ multi ſup.ſunt ibi.f ¶ Qui comedūteas. inter qͦs ſuntmulti inutiles ⁊ ribāſdi: iō ꝯcludit.g ¶ Et quid ꝓdeſtpoſſeſſori. niſi ꝙcernit diuitias oculis ſuis .ſ. expendi ⁊in pluribꝰ inutilit̓.h ¶ Dulcis eſt. h.ponit̉ tercia rō. q̄ſumit̉ ex nocumēto corꝑali ex diuitijs ꝯͣcto. qꝛ talesdiuites viuunt frequent̓ delicioſe etlaute ⁊ ſic accipiūtnutrimētum vltraꝯuenientiaꝫ nature. ex qͦ freq̄nt̓ cauſant̉ torſiones affligentes ⁊ infirmiꝓpter qd̓ dr̄.ulcis ē ſomnꝰ oꝑanti. qꝛ labor⁊ lanati corꝑis inducunt ad qͣetemſomni.i ¶ Saturitas aūtdiuitis nō ſinit eūdormire/ primo ꝙreformidat ire aclectuꝫ donec ꝑ ſpacium tꝑis vigilauerit poſt cibum.Scd̓o qꝛ in lectoexn̄s aliqn̄ ex nimio cibo ſentit diſcraſias ſomnumimpedientes.k ¶ Eſt ⁊ alia. Hic ponit̉ quarta rō: ⁊ diuidit̉ in duas ꝑtes. qꝛ primo rō ponit̉. ſecundo correlarium ꝯcludit̉ ibi.Hoc itaqꝫ. Rō ꝟo iſta accipit̉ ex ꝯcupīa illoꝝ qͥ freq̄nt̓inuadunt vel int̓ficiunt hoīem ꝓ ſuis diuitijs rapiendis⁊ hoc eſt qd̓ dicit̉. ¶k ¶ Eſt ⁊ alia infirmitas peſſima .i.magnum malum. ¶l ¶ Diuitie ꝯſeruate in malum dn̄iſui. qꝛ ꝑ hoc raptores ⁊ cupidi inſidiant̉ ſibi. iō ſubdit̉.m ¶ Pereunt em̄ ꝓpter diuitias ſuas. Fn ¶ In afflictōepeſſima. qꝛ aliqn̄ iugulant̉. ⁊ ſic filij eoꝝ quibus cuſtodiebant diuitijs illis priuant̉: iō ſubdit̉.n ¶ Generauit filium qͥ in ſumma egeſtate erit bonis pr̄nis pͥuatꝰ ⁊ ad laborādū ꝓ victū acqͥrendo nō ē aſſuetꝰ6 ¶ Sicut egreſſus eſt nudus de vtero mr̄is ſue ſic reuertet̉ bonis oībꝰ ſpoliatus. 7 p ¶ Et nihil auferet ſecū. necetiaꝫ filijs dimittet: iō ꝯcludit̉. q ¶ Quid gͦ ꝓdeſt ei ꝙlabo. in vē. q. d. nihil: qꝛ labor ſuꝰ nō ꝓfecit ſibi nec filijs.¶ Cunctis diebꝰ vite ſue come. in tene .i. in triſticia ⁊ anxietate mentis ꝓ acqͥſitōe tꝑalium qͥbus priuatus eſt cūfilijs: vt dictum eſt. 7s ¶ Hoc itaqꝫ. hic ex p̄dictis infertcorrelarium. vicꝫ ꝙ vita delicioſa ſꝫ non ſit hominis bonum ſimplicit̓ vt dictum eſt ca. ij. tn̄ p̄eligenda eſt tali vite laborioſe. ⁊ hoc eſt qd̓ dic̄. 4s ¶ Hoc itaqꝫ mihi viſuꝫeſt bonū. ⁊ ptꝫ lr̄a ex dictis vſqꝫ ibi. Ft ¶ Hoc eſt donū.dei: eo mō loq̄ndi ꝙ om̄e bonū eſt a dcō datū etiā tꝑaliabona lꝫ int̓ dona dei ſint mīma. ſanitās āt corꝑis ⁊ hmōi

ſunt media. bona ꝟa gr̄e ⁊ ꝟtutis maiora in pn̄ti vitav ¶ Non em̄ ſatis .i. multum recordabit̉.vite ſue. ita ꝙ videat̉ ſibi longa vel tedioſa. io ſubdit̉.F ¶ Eo ꝙ deus occupet. delicijs cor eꝰ ⁊ ſic nō hꝫ materiaꝫ vel occaſionē reducēdi ad mēoriaꝫ mala p̄terita. ſicut hn̄t illiqͥ vixerūt diu intribulatiōibꝰ etanguſtijs.¶ Ca. vj.St ⁊ aliudHic ponit̉ad ꝓpoſitum qͥnta ro. qꝛ freq̄ntꝯtingit ꝙ hō diues ſubtrahit̉ d̓vita pn̄ti. ita ꝙnō pōt vti diuitijs. ⁊ hoc ſiue ꝑinfirmitatē ſiueꝑ gladiū. Et differt hͨ rō a p̄cedenti. qꝛ illa ꝓcedit d̓ eo qͥ ꝓpt̓diuitiaſ ſuas occidit̉: iſta ꝟo deeo qͥ morit̉ infirmitate vel aliacā. ⁊ qͣꝫtum adhoc dicit̉.a ¶ Eſt ⁊ aliudmalum. differēsa p̄cedenti modo, dicto.b ¶ Uir cui dedit deus diuitias artificiales.vt auꝝ ⁊ argentum ⁊ ꝯſimilia.c ¶ Et ſb̓aꝫ .i. diuitias naturales ex qͥbus vitahoīs ſuſtentat̉.vt bladuꝫ vinū.⁊ talia.d ¶ Et honorem .i. ſtatum honorificum.Et nihil deeſt aīe ſue. de ꝑtinētibꝰ ad vitaꝫ iocūdā.f ¶ Nec tribuit ei po. deus vt co. ex eo. qꝛ ſubtrahit eūde vita pn̄ti ſubito. ſicut in euang. Lu. xij. de illo dr̄ cuius ager vberes fructꝰ attulit ⁊ dicebat. Anima meahabes multa bona repoſita in multoa ānos qͥeſce. bibi. epulare. ⁊ ſubdit̉ ibidem. Dixit aūt ad illum dn̄s.Stulte hac nocte repetent aīaꝫ tuam a te. q̄ aūt ꝯgregaſti cuiꝰ erūt. q. d. alieni hēbunt. iō ſubdit̉.¶ Sꝫ hō exͣ. vo. illud. iō ſubdit̉. Hoc vanitas ⁊cͣ.h ¶ Si genuerit. h̓ ponit̉ ſexta rō q̄ ſumit̉ ex defectuvſus diuitiaꝝ ⁊ duplicat̉. ſcd̓a ibi. Omnis labor. Circa pͥmū on̄dit̉ ꝙ talis defectus ex auaricia ꝓcedensfacit hoīem miſeꝝ: etiam ſi cū diuitijs hēat multa aliaq̄ deſiderant̉ in pn̄ti vita. ⁊ hoc eſt qd̓ dicit̉.h ¶ Si genu. qͥſ. cen. libe. ⁊cͣ. int̓ deſiderata in hoc ſeculo ſunt ꝓles magna ⁊ vita longa. i ¶ Et anima illiꝰnō vta. bo. ſub. ſue .i. ipſe nō vtat̉ in ꝑſona ꝓpria. Accipit̉ em̄ hic anima ꝓ ipſo homine. eo mō loq̄ndi qͦ totūdenoīat̉ a nobiliori ꝑte.N Sepulturaqꝫ careat. ſicut ꝯtigit de ioachim filioioſie. cuiꝰ cadauer fuit ꝓiectum exͣ portas hirl̓m: ſicutp̄dixerat Iere. xxij. Sepultura aſini ſepeliet̉. putrefactus ⁊ ꝓiectus ex portas hirl̓m.¶ De h̓ gͦ ꝓnūcio ꝙ me. illo ſit aborti. qͦ nō eſt exꝑtꝰ