Druckschrift 
2 (1487)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

EccleſiaſtesMAS

: ˡ poſtea futuri ſt̉ᵐletabunt̉ in eo. Sed hocvanitas afflictio ſpiritꝰ.Cuſtodi pedeꝫ tuū ingrediens domum dei:q appropinqͣʳ vt audias. Multoem̄ melior eſt obediētiaᵗ ꝙͣſtultoꝝ victime: neſciūtquid faciunt mali.ˣ Ne temere qͥd loqͣris: neqꝫ cor tuum ſit velox ad ꝓferendumſermonē coram deo. Deusem̄ in celo tu ſuꝑ terrā: idcirco ſint pauci ẜmōes tui.Multas curas ſequunturſomnia in multis ẜmonibus inueniet̉ ſtulticia. Siquid vouiſti deo: ne moreris reddere. Diſplicꝫ em̄ eiinfidelis ſtulta ꝓmiſſio.Sꝫ quodcūqꝫ voueris redde. Multoqꝫ meliꝰ eſt non

vouere: ꝙͣ ptꝰ votū ꝓmiſſa reddere. Ne dederis ostuumᵉ vt peccare facias car tuaꝫ: neqꝫ dicas coramangeloᵍ non eſt ꝓuidentiane forte iratus dn̄s ꝯͣ ẜmones tuos diſſipet cūcta opera manuū tuaꝝ. Ubi multa ſunt ſomnia. plurime ſt̓vanitates ẜmones innumeri. Tu v̓o deum time.k Si videris calumnias egenoꝝ violenta iudicia: etſb̓uerti iuſticiā in ꝓuincia mireris ſuꝑ hoc negocio:qꝛ excelſo excelſior eſt aliꝰ. ſuꝑ hos qͦꝫ eminētioresſunt alij: inſuꝑ vniuerſeterreᵉ rex imꝑat ſeruienti. Capi. v.EUarꝰ īplebit̉ pecunia: amat diuitias

ſibi dicto. A Et qui poſtea futuri ſunt. iſto filioſeneſcēte. ⁊m Non letabunt̉ in eo. i. paꝝ curabūtde eo ſꝫ magis adherebūt filio eius. vt dictum eſt.n Sꝫ hoc vanitas. rex ſenior dimittit̉ ſic iuuene Et afflictio ſpūs. regi ſic dimiſſo. Cuſtodi peduꝫ tuū. Suꝑiꝰon̄dit dn̄m terrenū eſſe appetendū rōnibꝰſumptis ex defectibilitate hūana. hic ꝯn̄r ideꝫon̄dit ex ſb̓limitate diuina. Deus em̄ ē ſummevenerādus timendus vt ſuꝑponit̉ ab omnibus. qꝛ qͥlicet rputat deū id qd̓maius vel excogitari povt dicit Anẜ. ſꝫptās terrena retrahitꝭ a diuinctimore reuertia. vtꝫ ſoluꝫde regibꝰ infidelibus deum veꝯtementibꝰ .ſ.pharaone. ſennacherib. nabucho. ſꝫ etiam defidelibꝰ. ſicut dedauid ex ptāte regia timuit deū offenderein adulterio beſabee. homicidio vrie. de ſalomone in temploꝝydolis edificatione. hieroboam in vituloꝝ aureoꝝfabricatōe adoratōe. talis ptās eſt appetenda.In hac rōne ſic ꝓcedit. qꝛ pͥmo on̄dit deū eſſe ſummevenerādum. ſcd̓o timendū qd̓ eſt hꝰ rōis fundamētū.ſcd̓a ibi. Tu ꝟo. Prīa in duas qꝛ pͥmo on̄dit deū ſūmeeſſe venerāduꝫ in ſe. ſcd̓o in mīſtris ſuis. ibi. Ne dicasPrima adhuc in duas. qꝛ pͥmo on̄dit deū venerādumoꝑę. ſcd̓o ore: ibi. Ne temere. Circa pͥmū dicit.ya Cuſto. pedem tuū ingre. do. dei. vt ingrediarispopatice ſuꝑbie. ſicut ſolent facere potentes huiꝰ ſeſua ptāte nimis eleuati.Et appropinqͣ. ſacerdotibꝰ legis doctoribꝰ.It audias .ſ. dei mandata ea fideliter adimplēda.s Multo em̄ melior eſt obediētia. in obẜuatōedatoꝝ dei. ¶t Ꝙꝛ ſtultoꝝ victime .i. trāſgreſſoꝝ lo ptātem ſua formidant dei mandata trāſgredieſtimantes eum placare oblatōibꝰ ſacrificijs.v Qui neſci. qͥd fa. mali. ex hoc em̄ ſunt ſuꝑbia excecati. cognoſcere neſciunt grauitatem ſui peccati.x Ne temere. Hic ꝯn̄r on̄dit deū venerandum eſſeore. pͥmo in affatu. ſcd̓o in guſtu. ibi. Ne dederis os.Prima in duas. qꝛ pͥmo docet venerari a ꝟbis indecentibꝰ cauendo: cum dr̄. x Ne temere qͥd loq̄ris.de deo vel eius iudicijs ea in aliqͣ rep̄hendendo.Deꝰ in celo ⁊cͣ .i. excellētior ē te ſine aliqͣ mēſura. Idcirco ſint pauci ẜmones tui. loq̄ndo de deo netm̄ incurras ex multiloqͥo: ſubdit̉.a Multas curas ſequūt̉ ſomnia ⁊cͣ. qꝛ ſicut multascuras in vigilia ſequūt̉ ſomnia in ſomno ſeq̄nti. eoin ſomno formant̉ fantaſmata ſil̓ia p̄cedētibꝰ curis invigilia. ꝓpt̓ qd̓ dicit ph̓s. ethi. ſomnia ſtudioſoꝝ .i.ꝟtuoſoꝝ ſunt meliora qͣꝫ qͦrūcunqꝫ. ſic in multis ẜmonibꝰ maxime de diuina excellētia freq̄nter admiſcet̉

ſtulticia. Ib Si qͥd vouiſti. Hic ꝯn̄r on̄dit̉ deus venerandus ſit ore verificando ꝓmiſſa. cum dicit̉.c Si qͥd voue. deo ne mo. red. qꝛ ex tali tardatōe fit homo freq̄nter impotēs ad reddendū. ſicut vouētes ingredi religionē aliqn̄ tantū tardāt ſint inepti ad receptōꝫ¶¶ Diſplicꝫ em̄ eiinfidelis ſtultamiſſio. dr̄ aūt infidelis ꝓmiſſio votum in articulo neceſſitatis factum. ceſſante neceſſitate ſtatim mutat̉ꝓpoſitum. Dr̄ aūtſtulta qn̄ eſt de re illicita: vel etiaꝫ indifferenti. vt ſi aliqͦs voueat leuarefeſtucā de terra. qꝛhoc in nullo ceditad honorē dei. veletiaꝫ ſi ſit de bonotn̄ impoſſibili vouenti.d Ne dede. os tuum. hic on̄dit deuꝫvenerandū in guſtuj dicens. De dederis ostuum. nimis ip̄mapiēdo gule.e Ut peccare fa.car. tuaꝫ. viciumluxurie. qꝛ ſicut dicit hiero. vent̓ genitalia ſt̓ mēbra vicina ex vicinitatemēbroꝝ deſignat̉f Neqꝫ di. co. angelo a deo miſſo in miſteriū. gꝓpinqͥtas vicioꝝ.eſt ꝓuidentia: qꝛ deꝰ ſolū honorādus eſt in ſe. ſꝫ etiā inmīſtris ſuis: ſubdit̉. b Ne forte iratꝰ dn̄s ⁊cͣ. ſolum em̄ punit pctā ꝯͣ ſe directe facta. ſꝫ etiā ꝯͣ mīſtros ſuos. qꝛ redundant in eum. cetera patent. Fi Tu ꝟo. hicꝯn̄r on̄dit̉ deꝰ ſit ſumme timēdus. qꝛ iudex eſt ſup̄mꝰ. omnia errata ab alijs qͥntūcūqꝫ magnis ſuo iudicioreẜuāt̉ hoc ad lineam iuſticie reducēda hoc eſt qd̓ dr̄.u ꝟo deum time. ſuꝑ omnia. ſubdit̉ cauſa.¶RN Si videris columnias ⁊cͣ. patꝫ. l Quia excelſoexcelſior alius eſt. qꝛ ſuꝑ p̄poſitum eſt balliuꝰ. m Etſuꝑ hos qͣꝫ eminētiores ſt̄ alij. qꝛ ſuꝑ balliuos ſt̓ reges.n Et inſuꝑ vniuerſe terre rex .i. deus.o Imꝑat ſeruiēti .i. omni creature ſubiecte ſibi. Capitulum. v.Uarus. Hic incipit ca. ẜm quotatōꝫ hiero. in quoa felicitate humana excludunt̉ diuitie temꝑalesin quibus aliqui licet falſe poſuerunt felicitatemhominis. Ad qd̓ excludendum ponunt̉ hic plures rōes:quaꝝ diſtinctio videbit̉ ꝓſeq̄ndo. Prima ratio eſt quaſiduplicata. eſt talis. In illo ꝯſiſtit felicitas hominisqd̓ non ſatiat eius appetitum. freq̄nter non ad eius bonum. iſta ꝓpoſitio ſe ptꝫ. qꝛ de rōne beatitudinis eſt ſitbonum hn̄ti terminans eius appetitum. alit̓ eſſet vltimꝰ eiꝰ finis: qd̓ eſt de rōe beatitudīs: diuitie aūt tꝑales ſatiant hominis appetitū. ſꝫ magis excitant: qꝛ plushꝫ plus cupit. qd̓ veꝝ eſt ſaltem de auaro de quo eſtmo. ſimiliter diuitie ſunt ad eius bonum. qꝛ anxiat̉ inacqͥrendo. nec inde delectat̉ fruendo auaricia ſua: ⁊cͣ.Huius rōnis ponit minorem: primo qͣꝫtum ad pͥmamtem dicens.a Auarus imple. pec. vn̄ poeta. Creſcit amor numiqͣntum pecunia creſcit. Secundo qͣꝫtum ad ꝑtem ſecundam. cum dr̄. 7b Et amat diuiti. eo quo auarus

1

H h