IARLiber☞SI F

Et laudaui magis mortuos ꝙͣ viuētes: et felicioremvtroqꝫᵉ iudicaui qͥ necduꝫnatꝰ ē nec vidit mala q̄ ſb̓ ſole fiūt.ᶠ Rurſū ꝯtēplatꝰ ſuꝫom̄s labores hoīm ⁊ īduſtrias anīaduerti patere inuidie ꝓximi. Et ī hoc gͦ vanitas ⁊ cura ſuꝑflua ē.ᵏ Stultusˡ ꝯplicat manꝰ ſuas:comedit carnes ſuasⁿ dicēsMelior ē pugillus cū reqͥe:ꝙͣ plena vtraqꝫ manꝰ cū labore ⁊⁊ afflictōe animi. Cōſiderās repperi ⁊ aliā vanitatē ſub ſole. Unꝰ ē ⁊ ſcd̓mnō hꝫ: nō filiū: nō frēm: ⁊ tn̄labore nō ceſſat: nec ſatiantur ocl̓i eius diuitijs: nec recogitat dicēs. Cui laboro:⁊ fraudo aīam meā bonis:In hoc qͦꝫ vanitas ē ⁊ affli

ctio peſſima.q Meliꝰ ē ergoduos eē ſimul ꝙͣ vnuꝫ: hn̄tem̄ emolumentū ſocietatisſue. ˢ Si vnus ceciderit abalt̓o fulciet̉. ᵛ Ue ſoli qꝛ cūceciderit nō hꝫ ſubleuantēſe.ˣ Et ſi dormierīt duo: fouebunt̉ mutuo. Unꝰ quōcalefiet? Et ſi qͥſpiā p̄ualuerit ꝯͣ vnuꝫ: duo reſiſtunt ei.Funiculꝰ triplex difficilerupit̉.ʰ Melior ē puer pauper ⁊ ſapiēs: rege ſene ⁊ ſtulto qͥ neſcit p̄uidē impoſteꝝQd̓ et de carce̓ catheniſqꝫinterdū qͥs egrediat̉ ad regnū:ˢ ⁊ aliꝰ natꝰ in regͦ inopia ꝯſūmat̉. ᵉ Uidi cūctosviuētes: ᶠ qͥ ambulāt ſb̓ ſolecū adoleſcēte ſcd̓o:ʰ qͥ conſurget ꝓ eo. Infinitꝰ numerus eſt ppl̓iᵏ oīm qͥ fuer̄t an̄

G ¶ Et laudaui magis mortuos qͣꝫ viuentes .i. ſtatū eoꝝeo ꝙ ſubtracti ſunt a vitā pn̄ti anteqͣꝫ haberēt expientiaꝫtanti mali. ¶c ¶ Et feliciorē .i. minꝰ miſerū. ¶d ¶ Utroqꝫ .ſ. malo hoīe mortuo ⁊ malo hoīe viuēte. Ve. UIudicaui qͥ necdū natus eſt .i. abortiuū qͥ nō hꝫ exꝑientiā aliquāmali pene: aut maliculpe actualis ⁊ ſicnō ſuſtinet aliquaꝫpenā ſenſibilem. ſhabet vitaꝫ magisdelectabilem qͣꝫ poſit haberi in vita p̄ſenti. ẜm omnes doctores qͥ loquunt̉de morientibꝰ in ſoIo pctō originali.f ¶ Rurſum. hic ponitur ſcd̓a ratio adidem. ſtatim .n. cualiquis aſcēdit adſtatum dominij inſurgunt inuidie cōtra ip̄m: et ꝑ conſequens odia rancores et inſidie. talisaūt ſtatus nō ē appetendus: gͦ ⁊cͣ. ⁊ hͦeſt qd̓ dr̄.F ¶ Rurſum ꝯtem.ſuꝫ om̄s lab. ho. etindu. qͥbꝰ aſcēduntad dominij ſtatuꝫ.g ¶ Animaduertipatere inuidie ꝓxmi. ⁊ hoc patet adſenſuꝫ. h ¶ Et inhoc gͦ vanitas .i. inſtatu dn̄ij acquirēdo eſt vanitas ſuꝑbie. Fi ¶ Et cura ſuꝑflua. in acqͦrēdo em̄ ⁊ ꝯſeruādo reqͥrit̉ magna cura ⁊ anxietas aī. ¶ K ¶ Stultꝰ. hec eſt ꝑs incidentalis in qua reprobat duplice modū fugiēdo dn̄iuꝫ.qꝛ vituꝑabile eſt vtriuſqꝫ motiuū. Scd̓s remouet̉ ibi. Cōſiderans. Circa primū ſciendū ꝙ in acqͥſitione dn̄ij requirit̉ labor magnꝰ vt dictū eſt: que refugit piger nō virtuoſeqꝛ bene vellet dn̄ari: ſꝫ deſidioſe: qꝛ vult ociari. ⁊ h̓ eſt qd̓dicit̉. k ¶ Stultus .i. piger. l ¶ Complicat manus ſuas. tanqͣꝫ ocioſus. m ¶ Et comedit carnes ſuas. qꝛ ꝓpt̓fugam laboris hꝫ parū ad comedēdū. ⁊ ſic attenuāt̉ carnes eius. n. ¶ Dicens melior eſt ⁊cͣ. ad excuſationeꝫ ſuepigritie. Fō ¶ Conſiderans. Hic remouet̉ ſcd̓s modꝰ vicioſus .ſ. ꝑ auariciā. ad ſtatū em̄ dn̄ij oportet magnas expenſas fieri: quod refugit auarus nō ꝑ virtutē ſꝫ ꝑ auariciam: ⁊ hoc eſt qd̓ dicit̉. 4o ¶ Conſiderans repperi ⁊cͣ .ſ.miſeriā auari: de quo ſub̓dit̉. Fp ¶ Unus eſt ⁊ ſcd̓m nonhꝫ: qꝛ refugit habere familiaritate ⁊ amiciciā cū quocūqꝫne oporteat ip̄m aliqͥd expendere: ⁊ tn̄ non ceſſat acqͥrerecū magna aī ⁊ corꝑis afflictione: iō cōcludit̉ ꝙ eſt afflictōpeſſima: ⁊ patet lr̄a ꝓpter quod ex oppoſito ꝯcludit̉.q ¶ Melius eſt ergo duos eſſe ſimul .i. plures cōiunctosamicicia ⁊ ſocietate. r ¶ Habent enim emolumentumſocietatis ſue. qꝛ cōicant inuicem bona ſua. ¶ s ¶ Si vnꝰceciderit. in aliqd̓ infortuniū. t ¶ Ab altero fulciet̉. qͥaab eo iuuabit̉ ⁊ ꝯſolabit̉. v ¶ Ue ſoli .i. ſocietatē ⁊ amiciciā cū aliquo nō habenti. x ¶ Et ſi dormierint duo inlecto ⁊cͣ. ꝯtra malū frigoris: ꝑ hoc methaphorice intelligitur quietatio pluriū in vna dilectione: ideo ſubditur.y ¶ Unus quomodo calefiet .ſ. charitate. vnde dicit Grego. omelia. xxxix. Charitas ſꝑ in alterū tendit vt eē charitas poſſit. z ¶ Et ſi qͥſpiā ꝑualuerit ꝯtra vnū ⁊cͣ. hoc pꝫin corꝑe ⁊ aīa. qꝛ amicus iuuat̉ ab amico nō ſolū in tribulatione md̓i ſꝫ etiā in tentatione dyaboli.¶ Funiculꝰ triplex difficile rumpit̉ .i. qͣnto plures ⁊ bo

b ¶ Melior eſt puer pauꝑ ⁊cͣ. hoc ptꝫ in ioſeph ⁊ pharaone Gen̄. xlix. Preuidit em̄ ioſeph famem futuramet remēdiū preuidit contra ipſam quod rex facere neſciuit. Tc ¶ Ꝙ et de carcere. Hic ponit̉ ſecunda ratōque talis eſt. Illud qd̓ frequenter terminatur ad magnam miſeriam non eſt appetendum tanqͣꝫ huius vite ſummū bonū. ſic eſt de dominio temporali. vn̄ Sedechias rex iuda finalit̓ fuit exoculatꝰ ⁊ captiuꝰ in babylonē ductus. ⁊ ſic miſerabilit̓ mortuꝰ. iiij. Reg. vlt̓.Poteſtas etiā tēꝑalis aliqn̄ caſualit̓ ⁊ ſubito venit exmagna miſeria: ſicut patet de Ioſeph qui eductus decarce̓ ſtatim fuit factꝰ princeps egypti ⁊ ſcd̓s a rege: qd̓aūt ſic a caſu prouenit nō eſt ſummū hominis bonumideo ſubdit̉. c ¶ Q ⁊ de carcere cathenis ⁊cͣ. ſicut dictum eſt de ioſeph. 7d ¶ Et alius natus in regno ⁊cͣ.ſicut dictū eſt de ſedechia qͥ fuit filius regis.e ¶ Uidi cunctos. Hic ponit̉ tercia ratio. Frequenterenim accidit ꝙ ſeneſcente rege populus et maxime iuuenes adherēt filio eius qui pro eo eſt regnaturus. etaliquando regnū vſurpat viuente patre. ſicut adonias voluit facere. iij. Reg. j. ⁊ eodē modo de eiꝰ filio qn̄ſeneſcit ⁊ filius eius ad etatē adultam venit: ꝙ aūt rexin fine vite ſic ꝯtemnatur vel de eo parum curet̉ eſt ſibi doloris materia ꝓpter quod talis dignitas nō ē appetenda: et hoc eſt quod dicit̉. Ve ¶ Uidi cunctos viuentes .i. multos. eſt em̄ hypholica locutio: ſicut̉ dicit̉.Oēs de ciuitate currūt ad tale ſpectaculū ad denotandū multitudinē currētiū. lꝫ aliqn̄ maior ꝑs remaneat.f ¶ Qui ambulāt ſub ſole .i. in vita pn̄ti. 7g ¶ Cū adoleſcēte ſcd̓o .i. cū filio regis qͥ eſt ſecūdꝰ ab eo. eo ꝙ regnaturus eſt poſt eū. iō ſubdit̉. b ¶ Qui ꝯſurget.eo .ſ. in regno. 71 ¶ Infinitus numerus eſt populi. ideſt valde magnus. ⁊ eſt hyꝑbole ſicut ⁊ sͣ. 7k Oīmqui fuerant ante eum. adherētes pͥmo patri. et poſtes

ni ſunt amicicia ꝯiuncti: tanto ſtatus eoꝝ meliorat̉.b ¶ Melior eſt. In principio huius capituli oſtenditdominiū nō eſſe appetendū rōnibus ſumptis ex partplebis: hic idem on̄dit ex parte principis. ⁊ ponunt̉ h̓tres rationes. Prima ratio eſt quia frequenter contingit ꝙ rex etateꝓuectꝰ eſt ſapīadeſtitutus: quiadelicioſe nutritꝰfuit ⁊ in delicijsvixit que impediunt acquiſitionem ſapientie ⁊ideo meliorꝭ cōditōnis eſt iuuenis pauꝑ qui eſtad acqͥrendā ſapientiam diſpoſitus: qꝛ ſic̄ dicitSecundus philoſophus. Paupertas eſt ſapiētie reꝑatrix. propter quod ſocrates ph̓s ⁊ multialij diuitias cōtēpſerunt ⁊ hoceſt quod dicitur

A