ARLiberMVROF

ſa ſb̓ celo. Tp̄s naſcēdiᵇ ettp̄s moriēdi. ᵉ Tp̄s plātādi⁊ tp̄s euellēdi qd̓ plātatuꝫeſt. ᵍ Tp̄us occidēdi:ʰ ⁊ tp̄sſanādi. Tp̄s deſtruēdi:ᵏ ettp̄s edificandi. Tp̄s flendi⁊ tp̄s ridendi. Tp̄s plangendi:ᵈ ⁊ tp̄s ſaltādi.q Tp̄sſpargēdi lapides: ⁊ tp̄s colligendi. ᵉ Tp̄s amplexandi⁊ tp̄s longe fieri ab amplexibꝰ. Tp̄s acqͥrēdi ⁊ tp̄s ꝑdendi. ᶠ Tp̄s cuſtodiēdi:ʸ ⁊tp̄s abijciēdi.ᶻ Tp̄s ſcindē-

diᶻ ⁊ tp̄s ꝯſuendi.ª Tp̄s ta-cendi: ⁊ tp̄s loquendi.ᶜpus dilectiōis: ⁊ tp̄us odijTp̄us belliᶠ ⁊ tempꝰ pacis.ᵍ Quid hꝫ ampliꝰʰ hō de labore ſuo? Uidi afflictionēᵏ quā dedit deus filijs hominūˡ vt diſtēdant̉ ī ea. Cūcta fec̄ bōa ī tꝑe ſuoⁿ ⁊ mūdū tͣdidit diſputatiōi eoꝝ.vt n̄ īueīat hō opꝰ qd̓ oꝑatꝰē deꝰᵖ ab initio vſqꝫ ad finē.Et cogͦui ꝙ n̄ eēt meliꝰ niſi letari: face̓ bene ī vita ſua

Philippē. j. Deſideriū hn̄s diſſolui ⁊ eē cum xp̄o. Et diuidit̉ in tres ꝑtes: qꝛ pͥmo ſalomon ponit ſuā deductōnemScd̓o qͦrundā obiectoꝝ ſolutione: ibi. Uidi afflictionem⁊ tercio infert intētaꝫ ꝯcluſionē. ibi. Et deprehēdi. Circaprimū ad ſuū ꝓpoſitum declarādū inducit alternatōnesplurimas d̓ duratione et t̓minationereꝝ/ corruptibiliuꝫon̄dens ꝙ eſt certaꝑiodꝰ a natura durationis ſeu actorenature inſtituta: inter quas ē ꝑiodꝰ humane vite qͥ dꝫ hōeſſe ꝯtentus ſicut⁊ cetera perido ſibdata/ a natura. Etdiuidit̉ in qͣtuor ꝑtes ẜm quatuor tēporū varietates: ⁊patebunt ꝑtes ꝓſequendo. Primaaūt varietas reſpicit ortuꝫ ⁊ occaſuꝫ:⁊ hanc cū alijs targit in qͦdā generalidicens. Fa ¶ Omnia tp̄s habent. ſueduratiōis limitatūb ¶ Et ſuis ſpa. trāſe. vni. ſb̓ celo. corꝑa .n. celeſtia ſunt incorruptibilia: ⁊ ideo nō habēt limitationē duratōis a pate poſt. Conſequenter ponit alternationē primaꝫ que eſtcirca ortū ⁊ occaſum: ⁊ primo in animalibus generaliterinter que ꝯtinet̉ homo. qui eſt nobiliſſimū aīaliū. dicit igitur. c ¶ Tempus naſcendi. qꝛ inter ꝯceptum hoīs ⁊ alioꝝ aīaliū ⁊ eoꝝ ortū eſt certū tp̄s a natura determinatuꝫlicet aliquando ꝓlongetur vel minoretur ẜm maioreꝫ velminorem virtutem nature. 7d̓ ¶ Et tempus moriēdi. inſenectute ꝑiodo humane vite deficiente: licet aliquandomagis ⁊ minus ꝓlongetur ẜm varietatē cōplexionis. etagit̉ hic de morte ⁊ vita naturali. ſcd̓o in vegetabilibꝰ cuꝫdicitur. e ¶ Tp̄s plantandi .ſ. in vere. ¶f ¶ Et tempuseuellēdi. qd̓ plantatū eſt in autūno: qͣꝫtū ad illa que nō faciunt fructū niſi ſemel in anno: in alijs etiā quādo ceſſantfructū facere ẜm ꝑiodū nature ſue. Tercio in hoībus ſpecialiter ⁊ qͣꝫtum ad mortem violentam cū dicit̉.g ¶ Tempus occidendi. aduerſarios iuſticie vel reipublice. ¶h̓ ¶ Et tp̄s ſanandi. quando aliqui ex eis remanentvulnerati: ⁊ ꝑmittit̉ eis vita ex aliqua cauſa rationabili.tūc em̄ intēdēdū ē eoꝝ ſanationi. Quarto in artificialibꝰcū dr̄. ¶ Tp̄s deſtruendi. edificia in qͥbꝰ ſunt maloruꝫreceptacula. Tk ¶ Et tp̄s reedificandi. qn̄ reedificatio expedit ꝓ republica. ¶ ¶ Templus fiendi. Hec eſt ſecunda ꝑs in qua ponit̉ alternatio circa hoīs ſtatū cum dicit̉:Tempus flendi. in infortunijs. m ¶ Et tempus ridendi. in eufortunijs. n ¶ Tempus plangendi. in funeribꝰdefunctoꝝ. 7ō ¶ Et tp̄s ſaltandi .i. tripudiādi in nuptijsꝯiugatoꝝ.. q ¶ Tempus ſpargēdi lapides in deſtructione fortalicioꝝ in quibus aduerſarij habitabant.r ¶ Et tempus colligendi .ſ. lapides ꝓ reedificatione: vtibi habitent boni ciues. s ¶ Ap̄s amplexandi. Hic ponitur tercia alternatio circa vſuꝫ: ⁊ primo vxorū cū dicit̉Tempus amplexandi .i. vacādi generatōi: ⁊ hoc ē tp̄s iuuētutꝭ ꝯiugū. Vt ¶ Et tp̄s longe fieri ab amplexibꝰ .ſ. in ſenectute virtute generatiua deficiente: ⁊ etiā qn̄ eſt cōis afflictio populi: tunc em̄ debent hoīes ſe retrahere a delicijs⁊ maxime venereoꝝ. vt dei miſcd̓ia facilius/ impetret̉: vn̄dicūt hebrei ꝙ tꝑe diluuij homīes ⁊ bruta aīalia in archaexiſtentia ꝯtinuerūt a coītu: ⁊ ſatis pꝫ ex textu: qꝛ egreſſis de archa dixit deus. Creſcite ⁊ multiplicamini ⁊cͣ. Gen̄.ix. Scd̓o qͣꝫtū ad vſuꝫ rerū ī acquirēdo ⁊ ꝑdendo cuꝫ dicitur. v ¶ Tempus acquirendi ⁊cͣ. mercatores em̄ vnotꝑe lucrant̉: alio perdunt. Aliqui exponunt hoc de regno

iſrahel qd̓ fuit acquiſitū tribui iude tꝑe dauid: ⁊ ꝑditūtꝑe roboam: qͣꝫtū ad vnā ꝑtem: ⁊ tꝑe ſedechie qͣꝫtū adreliquā. Tercio qͣꝫtum ad vſum in cuſtodiendo cū dicit̉. ¶x ¶ Tempus cuſtodiendi. qn̄ nō imminet maiꝰꝑiculū ex cuſtodia yy ¶ Et tempus abijciendi. qn̄ imminet maius periculū ſicut quisꝓijcit merces inmari ne ſubmergat̉. Quarto qͣꝫtū ad vſum veſtimentoꝝ cū dicitur. z ¶ Tempus ſcindendi .ſ.pannos ad formandum veſtesF5 ¶ Ettp̄s ꝯſuendi poſt ſciſſionem. Aliter exponūt aliqͥ. 3Tempus ſcindendi .ſ. regnuꝫiſrael in duo tēpore roboam.z ¶ Et tempꝰ cōſuendi .i. recolligendi: et hoc inchriſto.a ¶ Tempus tacendi. Hec eſt quarta pars in qua ponit̉ alternatio qͣꝫtū ad debitū ꝯuerſandi modū q̄ attēdit̉ in triplici actu. Primo in actu rōnis qͥ eſt loqͥ: ꝑ loquelā em̄ expͥmit̉ mentis conceptus cum dicitur.a ¶ Tempus tacendi. qn̄ verbū nō haberet effectum.b Et tp̄s loquēdi. qn̄ credit̉ oppoſitū. Scd̓o in actucōcupiſcibilis cum dicitur. c ¶ Tp̄s dilectionis. qͣꝫdiu ille qͥ diligit̉ eſt bonus et virtuoſus. ō ¶ Et tempus odij. quando efficit̉ malus: nō tamē odiēdo naturam ſed culpam. Tercio in actu iraſcibilis cū dicitur.e ¶ Tempus belli. quando inſurgunt aduerſarij iuſticie vel reipublice. ¶f ¶ Et tp̄s pacis. quādo ceſſant tales aduerſarij. Sciēdū aūt ꝙ hic accipiunt̉ actus ꝯcupiſcibilis ⁊ iraſcibilis ꝓut imperant̉ a rōne.Quid habet. Hic remouent̉ quedā obiectiōes poſſibiles fieri ꝯtra p̄dicta. Et diuidit̉ ī tres ꝑtes ẜm tresobiectiones: ſcd̓a ibi. Uidi ſub ſole: tercia ibi. Dixi incorde meo. Cōtra p̄dicta poſſet aliquis obijcere ꝙ longeuitas deſideranda eſt tanqͣꝫ ſummū hoīs bonuꝫ. qͥaꝑ eam pōt acqͥri ſapīa ⁊ ſcientia in ꝑfectione ſua: hoc remouet ꝑ hoc ꝙ homines quantumcūqꝫ viuant ad ꝑ.fectam recognitionem etiam rei minime nō attingut.vt plenius dictū fuit ſupra .j. capl̓o. et hoc eſt qd̓ dicit̉.Quid habet amplius. in certitudine noticie.h ¶ Homo de labore ſuo. in ſtudij exercitō longo. q. d.modicū aut nihil: immo frequent̓ contingit ꝙ aliqͥ iuuenes ſtudioſi credant ſe multa ſcire per demonſtrationes: ⁊ procedentes vltra vident ꝙ non ſunt niſi topice vel ſophiſtice rōnes. ꝓpter quod ſocrates philoſo.phus dixit hoc tm̄ ſcio quod neſcio: nō auſus affirmare aliquid ſe ſcire: ideo ſequitur.i. ¶ Uidi afflictionem .ſ. in exercitio ſtudij.R¶ Quā dedit deus filijs hominum. inquantuꝫ dediteis intellectū ad talia inquirendum. ¶¶ Ut diſtēdātur in ea .i. occupentur. 7m ¶ Tuncta fecit deus bonain tꝑe ſuo .i. tꝑe creatiōis: vnde dicit̉ Gen̄. j. Uidit deꝰcuncta que fecerat ⁊ erant vale bona: ſed angelica natura ⁊ humana ꝑ ſeip̄aꝫ peiorata eſt.n ¶ Et mundū tradidit diſputatiōi eoꝝ .i. hoīm.o ¶ Ut nō inueniat homo opus quod operatus eſt deus. ipſum perfecte cognoſcendo.p ¶ Ab initio vſqꝫ in finem. id eſt dato ꝙ viueret ꝑ tēpus longiſſimum. ideo concludit.¶ ¶ Et cognoui ꝙ non eſſet melius niſi letari: facere