carnē meā: ⁱ vt animū meūtrāſferrē ad ſapīam: deuitarēqꝫ ſtulticiā:ᵏ donec viderē qͥd eēt vtile filijs hoīm: qͦfacto opus ē ſub ſole numero dieꝝ vite ſue.ˡ magnificaui oꝑa mea. Edificaui mihi domos ⁊ plantaui vineas: feci hortos ⁊ pomeria etcōſeui ea cuncti generis arboribꝰ: ⁊ extruxi mihi piſcinas aqͣꝝ vt irrigarē ſiluamlignoꝝ germinatiū. Poſfedi ſeruos ⁊ ancillas multāqꝫ familiā habui:q armenta qͣꝫ ⁊ magnos ouiū gregesvltra omnes qui fuerūt ante me in hierl̓m. Coaceruaui mihi argētū ⁊ aurū: ⁊ ſb̓ſtātias regū ⁊ ꝓuīciaꝝ. Feci mihi cantores ⁊ cātatricesˢ ⁊ delicias filioꝝ hoīm:cyphos ⁊ vrceolos ī mīſterio ad vina fundēda ⁊ ſuꝑgreſſus ſum oꝑbꝰ oēs qͥ an̄
me fuerūt ī hirl̓m.ᵈ Sapīaqͦꝫ ꝑſeuerauit mecū:ˣ ⁊ oīa q̄deſiderauerūt ocl̓i mei nonnegaui eis: nec ꝓhibui cormeū qͥn oī voluptate fruet̉⁊ oblectarꝫ ſe ī his q̄ p̄ꝑauerā. Et hāc ratꝰ ſum partē.meaꝫ: ſi vterer labore meo.Cūqꝫ me ꝯuertiſſꝫ ad vniuerſa oꝑa q̄ fecerāt manusmee ⁊ ad labores in qͥbꝰ fruſtra ſudauerāª vidi ī oībꝰ vanitatēᵇ ⁊ afflictōnē aī: ᶜ ⁊ nl̓ꝑmanere ſub ſole.ᵈ Trāſiuiad ꝯtēplādā ſapīaꝫ: erroreſqꝫ ⁊ ſtulticiā. Quid ē inqͣhōᶠ vt ſeqͥ poſſit regē factorē ſuū?ᵍ Et vidiʰ ꝙ tantuꝫp̄cedēt ſapīaⁱ ſtulticiāᵏ qͣntū differt lux a teneb̓s. Sapiētꝭ ocl̓i in capite eꝰ:ᵐ ſtultus ī tenebrꝭ ambulat. ⁊ didici ꝙ vnꝰ vtriuſqꝫ eēt interitꝰ: ⁊ dixi in corde meo. Sivnꝰ ⁊ ſtl̓tiꝝ meꝰ occaſꝰ erit:
corde meo abſtra. a vino immoderate ſumēdo. ¶h ¶ Carnem meā. vt ſic nō p̄ualeret ſpūi ſꝫ ſubijceret̉ ei; Ti ¶ Uteꝫ ad ſapīam a qͣ nō impedit̉ ꝑ vinūanimū meū tranmoderate ſumptū cū acuat ingeniū. Ex qͦ pꝫ ꝙ abſtractōa vino nō accipit̉ hic ſimpliciter ſꝫ cū moderamine vt dictum eſt.k ¶ Donec viderēqͥd eēt vtile filijs hominū: ad ꝯſequendū felicitatē q̄ ē ſūmū hoīs bonū.IIMagnificaui.Hic ꝯn̄ter expimēto declarat felicitatem hoīs nō ꝯſiſtere in corporalibꝰ delicijs ⁊ hoc primodeclarat ī ꝑſona ꝓpria. ſcd̓o in ꝑſonaſibi ꝯiuncta. ibi. rurſus. Prima in duas: qꝛ pͥmo declarat ꝓpoſitū. et ſcd̓oex dictꝭ mouet dubiuꝫ. ibi. qͥd ē inqͣꝫ.Circa pͥmū diffuſeon̄dit ſe exꝑtū fuiſſeca q̄ faciūt ad dlicias corꝑis nec inueniſſe ibi felicitatem dicēs. Magnificaui oꝑalmea. etqualiter ſubdit inſpeciali. Fm ¶ Edficaui mihi domospulcras ⁊ delectabiles: q̄ magnā ꝑtem ꝯferūt ad vitadelicioſam. InEt plātauivineafeci hor. ⁊cͣ. q̄ faciūtad delicias ex locipulcritudine ⁊ fructus plenitudine. F0 ¶ Et extruxi mihi piſcinas aqͣꝝ. addecorationē loci ⁊ eius fructificationē. ¶ p ¶ Poſſedi ſeruos ⁊ ancil. ⁊cͣ. vt ſeruirēt mihi ad nutū in oībꝰ qd̓ ē valdedelectabile hoī. Iq ¶ Armēta qͦꝫ ⁊cͣ. vt haberē abūdātiādiuitiarū naturaliū ⁊ etiā artificialiū: iō ſubdit̉. Coaceruaui mihi argētū ⁊cͣ. r ¶ Feci mihi cātores ⁊ cantatrices. ad delectationē auditꝰ. ¶ s ¶ Et delicias filioꝝ hominē multiplicādo mihi vxores ⁊ ꝯcubinas. q̄ p̄ alijs dicūt̉eſſe delicie hoīm. vn̄ dr̄. iij. Reg. xj. Fuerūt ei vxores qͣſiregine ſeptingente. ⁊ cōcubine trecente. t ¶ Cyphos etvrceolos. ⁊ hoc ad delectationē guſtus. Iv ¶ Sapīa qͦꝫꝑſeuerauit mecū .ſ. vſqꝫ ad tp̄s ī qͣ ꝑ mulieres fuit deceptꝰx ¶ Et oīa que deſiderant oculi mei nō negaui eis: exponendo me omnibus delicijs ⁊ hanc .ſ. vitaꝫ voluptuoſaꝫRatus ſum ꝑtem meā .i. felicitatē. deceptus em̄ a mulieribus cecidit in hūc errorem. ¶ F ¶ Cūqꝫ ine ꝯuertiſſem. ad verius cogitandum de iſtis.a ¶ Uidi in omnibꝰ vanitatē. qꝛ nō addūt verū hoīs bonū. ¶ b̓ ¶ Et afflictionē aī. qꝛ delicie anteqͣꝫ habeant̉ ꝑ deſideriū affligūt: ⁊ habite ꝑ ſatietatē in faſtidiū vertunt vtp̄dictū eſt. Ic ¶ Et nihil ꝑmanere ſub ſolę. qꝛ tales delectationes ſunt quaſi momentanee. Fd ¶ Trāſiui ad cōtem. ſapien. ⁊cͣ .i. cōſideraui ꝙ labor circa acquiſitionē ſcientie. ⁊ maxime de diuitijs q̄ ꝓprie dicit̉ ſapīa: vt dr̄. jͣ. methaphiſice. melior eſt qͣꝫ corꝑis delicie. Ex hoc loco ⁊ alijsꝯſimilibꝰ. dicunt qͥdam Salomonem penituiſſe in fine ſꝫilla penitentia nō videtur ſufficiens fuiſſe ⁊ perfecta: vtplenius dixi ſupra Prouer. xxx.e ¶ Quid eſt inqͣꝫ. Hic circa p̄dicta mouet dubiū. Et diuiditur in tres ꝑtes: qꝛ primo mouetur queſtio: ſecūdo po
nitur ſolutio. ibi. Et vidi. tercio ſubdit̉ quedā obiectō: ibi. Et didici. Circa primū qꝛ fecerat mentionē de contemplatione ſapīe que eſt cognitio diuinoꝝ. ideo mouet queſtionem dicens. ē ¶ Quid eſt inqͣꝫ homo. ideſt cuius virtutꝭ. ¶f ¶ Ut ſequi poſſit regem factoreꝫſuū .i. deū aliquomodo attingereꝑ cognitionemcreaturarū. Salomon auteꝫ loquitur in hoc libro vt cōcionator. Et ideo frequenter loquit̉ īperſona alioruꝫnon ſolum veradicentiū ſed etiam errantium.vt ex contrarijsallegatꝭ veritasmagis appareat. Fuit aūt quādam noīe ſymonides dices. ꝙhomo nō debeat q̄rere cognitioneꝫ diuinoꝝ eteoꝝ que ſunt ſupra ſe: qꝛ cum ſitmortalis deceteum tm̄ mortalia ſapere: vt habetur. x. ethicorum. quē philoſophꝰ reprobatibidem dicens.ꝙ licet homo exꝑte corporis ſitmortalis: tamēex parte intellectus qui eſt principalior homīspars eſt qͥd immortale ⁊ diuinū. et ſic debet ſe trahere quantum poteſt ad īmortalia ⁊ eterna ꝑ eoꝝ cognitionē ⁊ amorēEx ꝑſona igitur iſtius ſymonidis vel alterius ſimilisvidetur ſalomon querere. Quid eſt inqͣꝫ homo ⁊cͣ. quaſi diceret. nō vr̄ ei vtile aut decens querere talia.¶ g ¶ Et vidi. Hic ponitur huius queſtionis ſolutio in qͣoſtendit ꝙ cognitio de diuinis eſt valde vtilis: quia cūſit ſuperior habet iudicare de inferioribus ſcientijsideo dicitur.g ¶ Et vidi .i. intellexi. viſus em̄ inter alios ſenſus plures differentias rerū on̄dit .jͣ. methaphiſice: ⁊ ideo nomine actus videndi frequenter ſignificat̉ actus intelliendi. vt cū dicit̉. Uides tu hoc. i. intelligis.Ꝙ tantū p̄cederet ſapīa .i. diuinoꝝ noticia.iꝯtulticiā .i. huius noticie carentiam.¶ Quantū differt lux a tenebris. noticia em̄ recipitnobilitatē ab obiecto. ⁊ iō dicit ph̓us libro celi et mundi ꝙ deſiderabilius eſt modicū cognoſcere de ſuꝑioribus ⁊ diuinis: etiā mediothopico. qͣꝫ multa etiā ꝑ certitudinē de inferioribꝰ et terrenis: iō ſubdit̉.¶¶ ¶ Sapientis oculi in capite eius .i. in ſuꝑiori ꝑte aīe:que vacat diuinoꝝ cōtēplationi.m ¶ Stultus in te. am. qꝛ ſola terrena ⁊ ſenſibilia conſiderat: que ꝯꝑata ad deū ſunt quedā tenebre.n ¶ Et didici. Hic ꝯtra predicta ſolutionē ponit̉ q̄dāCōbiectio: et hoc ex ꝑſona illoꝝ qͥ negauerūt aīe humane īmortalitatē: ex quoꝝ ꝑſona dr̄. jͣ. iij. ca. Nihil habethō iumēto amplius. qd̓ ſi eſſet verū: hō ſe totaliter exponeret delectationibus carnis. ſicut aīalia bruta. iōdicit̉. ¶ n ¶ ¶ Et didici ꝙ vnus vtriuſqꝫ .ſ. ſapientis