FEccleſiaſtesTM
Quid ē qd̓ ſcm̄ ē? Ip̄ꝫ qd̓faciēdū ē. ᵍ Nihil ſb̓ ſole nouū: nec valet qͥſqͣꝫ dice̓ eccehͦ recēs ē: ᶜ iam em̄ p̄ceſſit ī ſeculis q̄ fuer̄t ante nos. Nōē pͥoꝝ memoria ſꝫ nec eoruꝫqͥdeꝫ q̄ poſtea futura ſt̓ eritrecordatio apd̓ eos qͥ futuri ſunt ī nouiſſimo.ᵈ Ego eccleſiaſtes fui rex iſrl̓ in irl̓m⁊ ꝓpoſui in aīo meo q̄rere ⁊inueſtigare ſapient̓ de oībꝰq̄ fiunt ſub ſole. ᵍ Hanc occupationē peſſimā dedit deus filijs hoīm: vt occuparē.tur ī ea. ʰ Uidi q̄ fiūt cūctaſb̓ ſole ⁊ ecce vniuerſa vanitas ⁊ afflictio ſpūs.ᵏ Peru̓ſi difficile corrigūt̉: et ſtultoꝝ infinitꝰ ē numerꝰᵐ Locutus ſum in corde meo di-
cens: Ecce magnꝰ effectꝰ ſū:et p̄ceſſi oēs ſapīa qͥ fuerūtan̄ me ī hierl̓m ⁊ mēs meacōtēplata eſt multa ſapiēt̓:⁊ didici:q dediqꝫ cor meū vtſcirē prudētiaᵇ atqꝫ doctrināˢ erroreſqꝫ ⁊ ſtulticiam.Et agnoui ꝙ in his qͦꝫ eſſetlabor ⁊ afflictō ſpūsˣ eo ꝙin multa ſapīaʸ ml̓ta ſit indignatio. ⁊ qui addit ſciētiā: addit ⁊ laborem.¶ Ca. ij.Ixi ergo ī corde meo¶ Uadā ⁊ affluam delicijs ⁊ fruar bonis. Et vidiꝙ hoc qͦꝫ eēt vanitas. ᵈ Riſuꝫ reputaui errorē: ᵉ ⁊ gaudio dixi.ᶠ Quid fruſtra deciperis? Cogitaui in corde meo: abſtrahere a vino
patū ſit oblinioni. ⁊ ad idē ꝑtinet qd̓ ſubdit̉.¶ Quid eſt quod factū eſt ⁊cͣ. eſt em̄ repetitio eiuſdēſue ad maiore exaggeratōnē. ¶ b ¶ Nihil ſub ſole nouū. licet videat̉ hoībus modernis: ⁊ ſubdit̉ cā.c ¶ Iam .n. p̄ceſſit in ſeculis ⁊cͣ. vn̄ dicit phͣs. ij. metheoroꝝ ꝙ opiniones ⁊ dicta ſapientū que videde nouo inuētafuerūt in aucͣteante ꝑ longa tēpora ſꝫ ꝑ incendia vel inundationes vel hominū mortes librieoꝝ fuerunt corrupti ⁊ dicta eorū fuerūt obliuioni tradita: ⁊ ſicpoſtea vidēt̉ denouo inuēta cūtn̄ nō ſit ita. Exꝝ ſequesictꝭlr̄aIEEccleſiaſtes. h̓ſequenter Sꝫlomon on̄dit ꝓſitū ꝑ exꝑimqꝛ ſicut dictū⁊ hic iterūſe fuit ſapientor alijs ſui tē⁊ etiā p̄cedentibꝰ qͦꝝ eramemoria: et tn̄tanqͣꝫ exꝑtus: dicit hic ꝙ talis ſcientia hꝫ annexāanxietatē animi ⁊ laborē: ⁊ ꝑ ꝯn̄s licet talis ſcientia ſitbona: nō tn̄ eſt tantū bonū ꝙ in ea felicitas hoīs ſit ponēda: et hoc eſt qd̓ dicit. d ¶ Ego eccleſiaſtes fui rexiſrael .i. ſuꝑ om̄s tribus iſrl̓. vt patꝫ. iij. Reg. e ¶ Inhierl̓m. que eſt metropolis illius regni. 7 f ¶ Et ꝓpoſui in aīo meo querere ⁊cͣ. ſcīa acqͥſita. ¶g ¶ Hanc occupationē peſſimā: in hebreo hr̄ malam: licet em̄ ſcientia acqͥſita ſit bona ⁊ ꝑ cōſequēs occupatio ad eā conſequēdā eſt bona ꝑſe. dr̄ tn̄ mala ꝑ accidens inqͣꝫtū hꝫlaborē ⁊ afflictionē ſtudij annexam: vel qꝛ aliqn̄ ē impeditiua maioris boni .ſ. deuotiōis ⁊ orationis.¶ Uidi. Hic on̄dit ſalomon ꝙ in ſcīa practica nō eſthoīs felicitas: ⁊ facit talē rōne. Inter ſcias practicasilla melior eſt q̄ ordinat̉ ad bonū regimen coitatis. ſcꝫpolitica quāto bonū cōe melius ē bono ſingularꝭ ꝑſone: ſꝫ in hac nō ꝯſiſtit felicitas hoīs: qꝛ hꝫ multā afflictionem ⁊ vanitatē annexā: gͦ in nulla ſciā alia practica ꝯſiſtit felicitas hoīs hūana. Mediū aūt huiꝰ rōniscū ſua ꝓbatione ponit cū dicit. ¶h ¶ Uidi cūcta q̄ ſb̓ſole fiunt. ꝑ ſcīam practicā cuiꝰ finis ē opꝰ. i ¶ Et ecce vniuerſa vanitas. dicit̉ aūt aliqͥd vanū qd̓ nō attingit finē intētū: ſicut medicina dr̄ vana q̄ nō inducit ſanitatē: ⁊ ſic frequenter ꝯtingit in ſcīa politica. cꝰ finieſt ciues facere bonos et ſtudioſos: ideo ſubdit̉. ¶KePeruerſi difficile corrigunt̉. ꝑ ſcientiā politica cōitatis rectoribus. ¶ ¶ Et ſtultoꝝ infinitꝰ eſt numerus .i.valde excedēs numerū alioꝝ: ⁊ ſic politica que ordinatur ad hoc ꝙ ciues fiant boni ⁊ ſtudioſi: hꝫ effectum inpaucioribus: ⁊ ſic habet afflictionem annexā in regentibus. m ¶ Locutus ſum. Hic ſalomon ꝯcludit concluſionē intentā .ſ. felicitatē hoīs nō ꝯſiſtere in ſcīa ſpeculatiua ſeu practica dicēs. Locutus ſuꝫ in corde meodicens. Ecce magnus effectus ſum. vt pꝫ. iij. Reguꝫ ꝙnullus ex regibus p̄cedētibꝰ fuit ei ſil̓is in potētia ⁊ diuitijs. n. ¶ Et p̄ceſſi oēs ſapīa ⁊cͣ. ſicut dicit̉. iij. Reg.
iiij. Et p̄cedebat Sapīa ſalomonis ſapientiam omniumorientaliū ⁊ egyptioꝝ: ⁊ erat ſapientior cunctis hoībus.o ¶ Et mens mea multa cōtem. eſt ſa. qꝛ diſſeruit de aīalibus ⁊ plantis ⁊ cedro que eſt in lybano vſqꝫ ad hyſopū q̄egredit̉ de ꝑiete. ¶ p ¶ Et didici. qꝛ nō ſolum habuit ſciētiā infuſam a deo fietiam acquiſitam.q ¶ Dediqꝫ cor meum vt ſcire prudentiā. q̄ dirigit in agibilibus humanis.r ¶ Atqꝫ doctrinā.id ē veritatē diuinelegis. ¶ s ¶ Erroreſqꝫ/ circa diuina.t ¶ Et ſtulticiā. circa humana ad euitandū .ſ. impugnā.dum.v ¶ Et agnoui ꝙ īhis qͦꝫ eēt labor ⁊c̄.ſicut pꝫ ꝑ predicta.⁊ adhuc rō alia inducit cuꝫ ſubditurx ¶ Eo ꝙ in multaſapientia .ſ. humana. y ¶ Multaſit indignato. talisem̄ ſcīa inflat. pͥmaCoꝝ. viij. Suꝑbiaꝟo inflatiua indigͣtur defacili.¶ ¶ Et q̄ addit ſciētiaꝫ .ſ. talem: addit⁊ dolorem: qꝛ indignatiui ⁊ impatiētes intra ſe ſentiūtmultas anxietates.¶ Capitulum. ij.Ixi ergo. Hec eſt ſcd̓a ꝑs in qua oſtendit SaloVmon non eſſe felicitateꝫ in delicijs corꝑalibus. Etprimo multipliciter on̄dit ꝓpoſitū. Secūdo ꝯcludit intentū. ibi. Quis vorabit. Prima in duas: quia pͥmooſtendit ꝓpoſitum rationibus ſumptis ex vita velicioſa.ſcd̓a ex adiūcta ſibi cura: ibi. Rurſus. Prima in duas: qꝛprimo ꝓcedit̉ rōne: ſcd̓o exꝑimento. ibi. Magnificaui. pͥma adhuc in duas. qꝛ primo on̄dit ꝓpoſitum: ſcd̓o infertcorrelarium. ibi. Cogitaui. Circa primā facit talem rationem. In illo non conſiſtit felicitas humana cuius delectatio eſt quaſi momentanea. qꝛ felicitas eſt bonū ſtahile ⁊ firmum vt patet ex p̄dictis: ſic aūt eſt de delicijs corporalibus ergo ⁊cͣ. Uirtutem aūt huius rōnis ponit continuando ſe ad precedentia dicēs. a ¶ Dixi ergo in corde meo vadam ⁊cͣ. q. d. exquo ſcientia non eſt ſummū hominis bonū: ſed habet laborē annexum vt dictū eſt. Conuertam me. ad viuendum delicioſe.b ¶ Et vidi .i. ſtatim ꝑcepi. q. d. qͥlibet pōt ſtatim ꝑcipere.c ¶ Ꝙ hoc qͦꝫ eēt vanitas .i. nulliꝰ momēti ꝓpter breuitatē delectationis que eſt in hmōi delicijs. vn̄ dicit Gregor̄.in omel̓. xxij. Delicie corꝑales cū nō habēt̉: graue in ſe deſideriū accendūt: cū ꝟ̓o habite edunt̉ comedentem protinus in faſtidiū ꝑ ſatietatē vertunt: et ſicut eſt de delectationibus guſtus: ita ⁊ de delectationibus tactus que in venereis cōſiſtūt. ¶ d ¶ Riſumqꝫ .i. ineptam leticiā.d ¶ Reputaui errore. qꝛ ꝯuertit̉ in triſticiam. e ¶ Etzaudio dixi. qꝛ homo gaudet de veritate inuēta.t ¶ Quid fruſtra deciꝑis. eſtimando felicitatē in delicijs.g ¶ Cogitaui. Hic infert correlariū ex p̄dictꝭ. exqͦ em̄ vitadelicioſa ē modici valoris ⁊ ip̄a impedit a ꝯſecutiōe ſapīeq̄ maiꝰ bonū eſt: quāto ſpūalia corꝑalibus p̄ponuntur: qͣꝫuis non ſit tantū bonū vt in eo ponat̉ hominis felicitasvt dictū eſt capi. p̄cedenti: motꝰ ex his. ¶ Logitaui iu