n Quis aſcēdit ī celū atꝫ deſcēdit.ⁿ Quis ꝯtinuit ſpm̄in manibꝰ ſuis. Quis colligauit aqͣsq qͣſi ī veſtimētoQuis ſuſcitauit oēs t̓minos terre?ᶜ Qd̓ nomē ē eiꝰ:⁊ qd̓ nomē filij eiꝰ ſi noſtiˣOīs ẜmo dei ignitꝰʸ clypeē oībꝰᶻ ſꝑantibꝰ ī ſe.ᶻ Ne addas qͥcqͣꝫ v̓bis illiꝰª ⁊ arguaris: inueniariſqꝫ mendax.Duo rogaui te: ne denegesmihi anteꝙͣ moriar. Uanitatēᵈ ⁊ v̓ba mēdaciaᵉ lōgefacia me. Mendicitateꝫ etdiuitias/ ne dederis mihi.Tribue tm̄ victui meo neceſſariaᵍ ne forte ſatiatꝰʰ illiciar ad negādū ⁊ dicā: qͥsē dn̄s?ⁱ aut egeſtate cōpulſꝰfurer ꝑiurē nomē dei meiNe accuſes ẜuū ad dn̄m ſu

uꝫᵐ ne forte maledicat tibi⁊ corruas. Generatio q̄ patri ſuo maledic̄ ⁊ q̄ mr̄i ſuen̄ bn̄dic̄. Gna̓tō q̄ ſibi mūda vr̄: ⁊ tn̄ nō ē lota a ſordibꝰ ſuis. Guātio cuiꝰ excelſi ſunt ocl̓i: ⁊ palpebre eiꝰ inalta ſubrecte.q Generatioq̄ ꝓ dētibꝰ gladios hꝫ ⁊ cōmādit molaribꝰ ſuiſ: vt cōedat īopes de t̓ra: et pauꝑesex hoībꝰ. Sāguiſſuge dueTria ſt̓ īſaturabilia ⁊ qͣrtū qd̓ nūqͣ dicit ſuffic̄. Infernꝰˣ ⁊ os vulueʸ ⁊ terra q̄nō ſatiat̉ aqͣ:ᶻ ignis v̓o nunꝙͣ dicit ſufficit. Oculū quiſubſannat patrēᵐʰ ⁊ qͥ deſpicit ꝑtū mr̄is ſue: ᶜ ſuffodiāteū corui de torrētibus ⁊ comedāt euꝫ filie aqͥle. Tria

ſicomoros. Et apl̓s. ſ. Coꝝ. ij. Non em̄ iudicaui me ſcirealiquid inter vos niſi tm̄ Ieſuꝫ xp̄m ⁊ hūc crucifixū. lꝫ eihaberet ſcientiā acqͥſitā: illā tu ꝑ nihilo cōputabat.m ¶ Quis aſcēdit in celū atqꝫ deſcēdit. quaſi dicat. O tuAuis gubernat cephiloſophe innitēs ſcientie humaneleſtia: ⁊ infima terre: ꝑ ſciam tuā nonpotes dicere. qꝛ philoſophi maximi vident̉ negaſſe dei ſcientiā ⁊ ꝓuidentiaꝫad iſta mīma ſe extendere videbaturem̄ eis ꝙ vileſceretintellectus eius vtdr̄. xij. methaphic̄.qd̓ tn̄ eſt falſum. qͥatāto ꝑfectior eſt ſcientia quāto magisſe extēdit ad cognoſcendū res vſqꝫ adminima qꝛ cognitio que tm̄ eſt vniuerſalis eſt imꝑfecta .j. phiſicoꝝ. Adhanc aūt queſtōnern̄det ſacra ſcriptura. ps. cvij. Exaltare ſuꝑ ceſos deus ⁊ſuꝑ oēm terrā gl̓iatua. qꝛ in celeſtibuſrelucet/ eius maieſtas: ⁊ in inferioribus eius ptās.n ¶ Quis ꝯtinuitſpum .i. ventū CoIn manibus ſuisde hoc nō pn̄t reſpōdere ph̓i ꝑfecte. qͥade ventis locuti ſunt valde ſuꝑficialit̓ ⁊ imꝑfecte. vt pꝫ. ij.metheoroꝝ. ſꝫ hoc facit deꝰ vt dr̄ psͣ. cxxxiiij. Qui ꝓducitventos de theſauris ſuis: qꝛ retinet eos ⁊ facit flare ẜm beneplacitū voluntatis ſue. p ¶ Quis colligauit aqͣs. inmari magno. ¶ q ¶ Quaſi in veſtimēto .i. nō exeūtes t̓minū ſibi p̄fixū a deo. q. d. ꝑ ſcīaꝫ philoſophicā hoc nō hr̄ ẜmquā elemētū aque deberet totā terraꝫ circūdare cū aqͣ ſitleuior terra: ſꝫ hoc fit volūtate diuina: vt hr̄ Gen̄. j. Dixitꝟo deus. Cōgregent̉ aque q̄ ſub celo ſunt in locū vnū vtappareat arida: ideo ſubdit̉. ⁊r ¶ Quis ſuſcitauit .i. ſuꝑaquā erexit. Vs ¶ Oēs terminos terre .i. ꝑtes terre ſuꝑeminentes. ⁊ ptꝫ ex p̄dictis ꝙ ſolus deus. t ¶ Qd̓ nomēeſt eiꝰ. q. d. nō pōt hoc dicere ph̓s qͥ nō hꝫ noticia de diuinis niſi ex creaturis quas in infinitū excellit diuina eſſentia: ⁊ ſic ē a ph̓is innoīabilis: ꝓpter qd̓ dr̄. xxij. ꝓpōne libride cauſis. Cā pͥma ē ſuꝑ oē nomē quod noīat̉ de ipſa.v ¶ Et qd̓ nomē filij eius ſit noſti. q. d. ꝑ ſapiam humanānunqͣꝫ potuit cognoſci in diuinis diſtinctio patris ⁊ filij q̄tamen ꝑ diuinam cognoſcit̉ ſapientiaꝫ. x. ¶ Oīs ẜmodei ignitꝰ .i. ab oī falſitate purificatus. 7y ¶ Clypeꝰ ē. contra om̄s tētatiōes. 3 ¶ Sꝑantibꝰ in ſe. ꝑ vera fidē ⁊ dilectionē. ¶z ¶ Ne addas qͥcqꝫ ꝟbis illiꝰ. qd̓ ſit eis ꝯͣriū: poſſunt tamen bene ⁊ meritorie addi illa q̄ faciūt ad dei ꝟbadeclaranda. Eccle. xxiiij. Qui elucidant me vitā eternamhabebūt. ¶ a ¶ Et arguaris inueniariſqꝫ mendax. qꝛ cumdeus ſit ip̄a veritas qͥcqͥd diſſonū eſt verbis illiꝰ ē falſum.b ¶ Ono. Hic ꝯn̄r ſalomon reuertit̉ ad modū dicendi cōmunē. ⁊ loqͥt̉ hic in ꝑſona infirmi qͥ neſcit bn̄ vti fortunisꝓſperis vel aduerſis: qꝛ ꝓſꝑis nimis eleuat̉: ⁊ aduerſis ꝑimpatientiā frangit̉. ⁊ iō tali magis eſt eligibilis ſtatꝰ mediocris. ⁊ ẜm hoc dicit. ¶ b ¶ Duo rogaui te. domine.c ¶ Uanitatē. que eſt annexa ꝓſꝑe fortune. ¶c ¶ Et verba mendacia: que frequenter annectunt̉ aduerſe.¶ Longe fac a me. ⁊ idē repetit ꝑ alia ꝟba. ¶ f ¶ Mēdi-

citatē ⁊cͣ. ⁊ ſubdit̉ cauſa. ¶g ¶ Ne forte fatiatus .i. ho.nis tꝑalibus repletus. h ¶ Illiciar ad negandū deimaieſtatē ꝑ ſuꝑbiā: ſic dicebat pharao Exod̓. v. Quiseſt dominus vt audiam vocem eius. ¶¶ ¶ Aut egeſtate cōpulſus .i. ꝑ impatiētiā fractus. ¶k ¶ Furer ⁊cͣ. qꝛprorumpere inblaſphemiā ſeuꝑiuriū ē quedaꝫruria.1 ¶ Ne accuſesſeruuꝫ. niſi ex cāiuſta ⁊ rōnabili.m¶ ¶ Ne fortemaledicat tibi ⁊corruas. ꝑ infortuniū eo ꝙ male accuſaſti eumn ¶ Generatioque pri ſuo maledicit ⁊cͣ. ſuppleeſt deteſtāda: qꝛparentibꝰ debet̉honor ⁊ reuerētia.o ¶ Generatō q̄ſibi mūda videtur ⁊cͣ. vn̄ dicithierony. Simulata ſāctitas duplex eſt iniqͥtas.p ¶ Generatiocuius excelſi ſūtoculi ⁊c̄ .i. cuiusſuperbia cordismanifeſte apparet exteriꝰ in oculis ⁊ labijs.q ¶ Generatō q̄pro dentibꝰ gladios habet. hec eſt generatio raptorum ⁊ homicidaꝝqui raꝑiūt bona pauꝑum. ¶r ¶ Sanguiſſuge due ſūtfilie .ſ. luxuria ⁊ auaricia. ¶ s ¶ Dicētes affer affer. auaricia em̄ ex acqͥſitis nō ſatiat̉: ſed ſemper ad acquirendum plus anhelat: nec luxuria ex delicijs: quia etſi adhoram ſatiatur. poſtmodum ad appetendum artiusinflamat̉. ¶t ¶ Tria ſunt inſaturabilia. et que ſunt illa ſubdit̉. ¶ v ¶ Infernꝰ .i. dyabolus qͥ ſꝑ plꝰ ⁊ plꝰ nititur ad ſe trahere pctōres. Ax ¶ Et os vulue .ſ. mullerincōtinentis. ¶y ¶ Et terra. q̄ nunꝙͣ ſatiat̉ aqua cuiuſIgnis ꝟo nunqͣꝫ dicitmodi eſt terra ſabuloſa. 3ſufficit. qꝛ ex appoſitiōe ꝯbuſtibiliū ſemꝑ creſcit virtꝰeiꝰ ad amplius cōburēdū. a ¶ Oculū qͥ ſubſannatpatrem. eum deridendo. Dicitur aūt ſubſannatio quidam modus deridendi cū rugatione naſi.b ¶ Et qui deſpicit partū matris ſue. in hebreo habet̉Rugas matris ſue. que accelerāt̉ in facie mulieris exfrequenti partū. ¶c ¶ Suffodiant eum corui .i. careatin morte ſepultura: ita ꝙ cadauer eius relinquatur beſtijs ⁊ auibus lacerandū. ¶ d ¶ Tria ſunt. Suꝑiꝰ ſalomon deſcripſit myſteriū eterne gnatiōis filij. Hic conſequent̉ deſcribit myſteriū ſue incarnationis: ⁊ diuiditur in duas partes. quia primo quod dictū eſt facit. ſecundo ad communem modum docēdi redit. ibi. Pertria. Prima adhuc in duas: qꝛ primo deſcribit incarnationis myſteriū. ſecūdo infert quoddā correlariū. ibi.Talis eſt. Circa primū incipit ab vltimo .ſ. ab eiꝰ aſcēſione reuertendo ad eius incarnationem in virginalivtero. Et loquitur hic parabolice. ſicut communiter iniſto libro. dicit igitur.d ¶ Tria ſunt mihi difficilia .i. capacitatē intellectustranſcendentia: et que ſunt illa ſubditur. e ¶ Uiamaquile in celo: hanc viam tenuit chriſtus in ſua aſcēſione. f ¶ Uiam colubri ſupra petram. hāc viā tenuit