locutꝰ ēᵈ virᵉ cū quo eſt deus et qui deo ſecū moranteꝯfortatꝰ ait. ᵍ Stultiſſimꝰ

ſum virorū:ʰ et ſapīa hoīmnon eſt mecū.ᵏ Non didiciſapīamˡ ⁊ noui ſcīam ſctōꝝ

genas: qd̓ tn̄ fuit falſum: vt patet. iij. Reg. xj. vbi dicit̉ꝙ deceptus ab eis edificauit tēpla ydoloꝝ. Dicunt tn̄hebrei ꝙ poſtea pctm̄ ſuū cognouit ⁊ penituit: ⁊ ẜm hͨloqͥt̉ hic. ⁊ eſt talis lr̄a hebraica. Prophetia. ſupple ēqd̓ ſubdit̉. Dixit vir .i. ſalomon. Mecū deꝰ ꝑ plenitudinē ſapīe. Mecū deus ꝑ plenitudinē potentievtrūqꝫ em̄ habuit ſalomo a deo.Et potero .ſ. multiplicare mͥ eqͦsaurū ⁊ argētū ⁊vxores abſqꝫ tͣnſgreſſione. Uerūtamen tranſgreſſus fuit: ⁊ poſtea peccatū ſuū cognoſcens penituit: iō ſubdūt̉ ꝟba ip̄iꝰ penitentis. Stultiſſimus ſum viroꝝ. qͥ credebā eē ſapiētiſſimus. Et ſapīa hoīm qua cauent a trāſgreſſione diuinoꝝ p̄ceptoꝝ. Nō eſt mecū. ⁊ ad idē ꝑtinet qd̓ ſubdit̉Nō didici ſapientiā .ſ. p̄dictam exequēdo eā in opere.Et noui. reſumit̉ li non qd̓ ponit̉ in clauſula immediate p̄cedenti ſic. Et nō noui ſanctoꝝ ſcīam: qua cauentab offenſa diuina. ⁊ eſt repetitio eiuſdē ſnīe ad maiorēexaggerationē ſicut ſolent facere penitentes erroremſuū confitentes. Et ſubdit̉ huiꝰ erroris declaratio cuꝫdicit̉. Quis aſcēdit in celū atꝫ deſcēdit. ſicut fecit moſes qͥ aſcēdit ſuꝑ montē ſynai in celū ſydereū ad dn̄m.et inde deſcēdit ad ppl̓m vt hr̄ in Exodo. Quis continuit ſpiritū in manibus ſuis. ſicut fecit moyſes qͥ cineres ardentes de camino accepit in manibꝰ ſuis: Exoix. Quis colligauit aqͣs quaſi in veſtimento. ſicut fecitmoyſes in mari rubro: qꝛ merito ip̄ius aque fuerūt diuiſe vt tranſiret ppl̓s iſrl̓: ⁊ aque erāt ei quaſi ꝓ muro adextris ⁊ ſiniſtris: Exo. xiiij. Quis ſuſcitauit om̄s t̓minos terre. ſicut moyſes qͥ in erectōne tabernaculi ſuismeritis īmiſit terrorē omnibꝰ gentibꝰ in oībꝰ finibusterre ꝓmiſſionis ⁊ circa habitantibꝰ: ſicut dr̄ deut̓. ij.Hodie incipiā mittere terrorē tuū atqꝫ formidinē tuāin ppl̓os ⁊cͣ. Qd̓ nomē ē eiꝰ. q. d. ſi dicat̉ ꝙ aliꝰ an̄ moyſenfuit qͥ talia fecit dicat̉ qͥs fuit ille. ⁊ qd̓ fuit nomeneius? ⁊ ſi dicat̉ mortuus eſt ⁊ nomē eiꝰ datū obliuionidicat̉. Qd̓ nomen filij eius .i. q̄ generatio manſit ab eoex qua poſſit haberi noticia aliqua de ipſo. qd̓ cum nōinueniat̉: reſtat qd̓ nō fuit aliquis ſibi in magnitudineſil̓is: ⁊ iō cū ille ꝓhibuerit regem iſrl̓ multiplicare ſibiequos aurū ⁊ argentū ⁊ vxores: ⁊ ego ſalomon feci cōtrariū: pꝫ ꝙ in hoc fui ſtultiſſimus viroꝝ: ⁊ maxime qꝛex ore dn̄i loquebat̉: iō ſubdit̉. Oīs ſermo dei ignitꝰ .i.ab oī ſuꝑfluitate ⁊ falſitate depuratus. Clypeꝰ ē. ꝯͣ inſultū tentationū. Sꝑantibꝰ in ſe .i. in dn̄o ⁊ nō p̄ſumentibꝰ de ſua ſapīa ſicut ego p̄ſumpſi. ꝓpter qd̓ erraui. iōſubdit alios monēdo. Ne addas qͥcqͣꝫ verbis illiꝰ nearguaris: de tranſgreſſiōe legis q̄ hoc ꝓhibet: Deut̉.iij. c. Nō addetis ad verbū quod vobis loqͦr neqꝫ auferetis ex eo. Inueniariſqꝫ mendax. ex tua additione:Hec expoſitio hebreoꝝ vr̄ in pluribꝰ deficere. pͥmo qͣꝫtū ad eius fundamentū .ſ. ꝙ ſalomon in fine vere penituerit ⁊ ſic p̄miſſa verba ꝓtulerit. Stultiſſimꝰ ſuꝫ virorū ⁊cͣ. qꝛ ſi vere penituiſſet cū eēt rex potētiſſimꝰ templaydoloꝝ q̄ ꝯſtruxerat deſtruxiſſet qd̓ tn̄ nō fecit: qꝛ ſteterūt vſqꝫ ad tp̄s ioſie. iiij. Reg. xxiij. Scd̓o deficit quiain multis videtur falſa ⁊ extorta. Primo qꝛ premittit̉in textu ꝓphetia vbi litera noſtra habet viſio. ſi enimſalomon penitens de ſuis tranſgreſſionibꝰ p̄teritis locutus eſt. Stultiſſimꝰ ſum viroꝝ ⁊cͣ. in hoc non loquebat̉ ꝓphetice: vt dicit expoſitio hec: ſꝫ magis hyſtoriceconfitendo facta ſua preterita: ſil̓iter nec in hoc qd̓ ſb̓dit̉ de moyſe. Quis aſcēdit in celū ⁊cͣ. ſed referebat permodū admirationis ſeu queſtionis illud qd̓ de moyſelegerat in Exodo. Similiter quod dicit illa expoſitio.Et noui ſanctoꝝ ſcientiam. ꝙ li non precedentis clauſule eſt hic reſumendū: vt ſit ſenſus: Et non noui ſanctoꝝ ſcientiā. hec expoſitio videt̉ extorta. qꝛ nō ꝓbat̉

ab eis per ſimilem modum loquendi alibi in ſcriptura: etideo ſi eſſet talis intellectus vt dicunt. ſcriptura ſic loqueretur. Neqꝫ noui ſanctorum ſcientiam. Item quod ſubditur. Quis continuit ſpirituꝫ in manibus ſuis. quod exponunt de cineribus a Moyſe in camino acceptis. videt̉falſum quia ſpiritꝰin ſcriptura frequēter accipitur ꝓ angelo: anima ⁊ vento ſed ꝙ accipiaturꝓ cineribus non inuenit̉ in aliquo loco. Nec poteſt diciꝙ ꝓpter hoc dicuntur ſpiritus: quia accepti fuerunt ad cauſandum ventuꝫquia ſcriptura nō dicit hoc: ſed ſolum ꝙ ad earum ſparſionem facte fuerunt veſice turgentes in hominibꝰ ⁊ iumētis. Item qd̓ ſubditur. Quis ſuſcitauit omnes terminosterre. qd̓ exponūt de tabernaculi erectione eſt oīno ficticium: ⁊ ſcriptura quā allegant ad hoc deutro. ij. nō eſt ad ꝓpoſitū ſed magis ad oppoſitum quia illud verbū fuit dictū in tranſitu torrentis arnon. vt patet ibidem quod fuit ꝑ. xl. vel. xxxix. annos poſt erectioneꝫ tabernaculi: quiamoyſes erexit tabernaculū prima die anni ſecūdi egreſſionis de egypto: Exo. xl. Moyſes aūt ꝓtulit iſta verba pꝰexitum de deſerto in quo fuerūt. xl. annis ꝓpter quod litera iſta eſt aliter exponenda. Et diuidit̉ reſiduū huius capituli in duas partes. In pͥma declaratur eterna filij deigeneratio. et ſecundo eius incarnatō: ibi. Tria ſunt. Prima in duas. quia primo qd̓ dictum eſt oſtendit̉: ſecundoſcriptura ad cōmunē modum docendi reuertit̉. ibi. Duorogaui te Circa primū ſciendum ꝙ lꝫ Salomon in ſeneActute grauiſſime peccauerit tn̄ ante ſpiritumſanctum habuit. aliter eius libri non ponerentur in canone. et tūc inſpirituſancto preuidit tēpore chriſti futuro homines ſimplices ⁊ illiteratos illuminandos a deo de his que ꝑtinētad ſalutem: vt patet de apl̓is ⁊ pluribus alijs. Unde in cōſilio niceno vt refert Rufinus fuit quidam philoſophusin philoſophia ⁊ dyaletica valde inſtructꝰ qͦ doctores chriſtianos confutabat: cui quidam catholicus vir ſimplex ⁊ignarus ſe oppoſuit dicēs. In noīe dn̄i ieſu xp̄i audi philoſophe que vera ſunt. Deus vnus eſt qͥ omnia que vidētur virtute verbi ſui creauit ⁊ ſpūs ſui oꝑatione firmauithoc verbum quē nos filium dei dicimus: Humanos miſeratus errores ex virgine natꝰ eſt ⁊ morte ſua nos a morte ꝑpetua liberauit quē expectamus iam reſuſcitatum iudicem omnium que gerimus eſſe venturum. Credis hocita philoſophe? At ille ac ſi nunqͣꝫ vllum ſermonem contradicendi didiciſſet hoc ſolum potuit reſpondere ita ſibivideri nec aliud verum eſſe: ⁊ conuerſus ad diſcipulos ſuos ⁊ ad eos qͥ audiendi gratia conuenerant. Audite inqͥto eruditi viri donec verbis mecū geſta res eſt. verba verbis oppoſui: ⁊ que dicebantur dicendi arte ſubuerti: vbiꝟo pro verbis virtus acceſſit ex ore dicentis: non potuerunt reſiſtere verba virtuti: ⁊ ſubdit̉. Itaqꝫ ph̓us xp̄ianꝰeffectus ſe victum fuiſſe gratulabat̉. Hec igitur ⁊ cōſimilia preuidens ſalomon in ſpirituſancto dixit. ¶c ¶ Uiſioquam locutus eſt .i. loquetur: quia ꝓphetia frequenter loquitur de futuro ꝑ moduꝫ preteriti ⁊ frequenter ſupraˡ dictum eſt. ¶ d ¶ Uir. ſcilicet virtuoſus. Ve ¶ Cū quo deꝰerat. ꝑ ſpecialem illuſtrationem ⁊ nō ꝑ humanam inſtructionem: et ſic verba illa non ſunt ſalomonis niſi relatiue¶ ¶ Et qui deo ſecū morante confortatus. ad commendationem ſapientie diuine ⁊ contemptum humane ait.¶ Stultiſſimus ſum virorum .i. illiteratus ⁊ ſimplex.h Et ſapientia hominuꝫ. id eſt ſapientia politica quareguntur res humane. Fi ¶ Non eſt mecum. ita dicit philoſophus. v. methaph̓ice ꝙ heremita nō eſt bonꝰ neqꝫ malꝰ loquēdo de bonitate ⁊ malicia politica: qꝛ refugit talia.¶ Non didici ſapientiā .i. philoſophica ſcientiam.l Et noui ſcientiam ſanctorū. que diſponit ad ſalutemeternam: ita dicebat amos ꝓpheta. vij. ca. Non ſum propheta. nō ſum filius ꝓph̓e. ſꝫ armētarius ego ſuꝫ vellicāsGg iiij