AMLiberVaMTX

De titulis aūt iſtis eſt cōis opinio latinorū ꝙ appoſiti fuerūt ab eſdra pſalinos in hoc volumine colligēte cōgregante. vt ſupra dictū eſt. tn̄ apud hebreos ſunt autenticiſicut ⁊ pſalmi ceteri. ſicut ⁊ primus psͣ. ab eſdra ꝑ modūꝓlogi cōpoſitus ſiue appoſitus inter psͣ. cōputat̉. vt infra dicet̉. Sed contra hoc videt̉ illud qd̓ dicit Hiero. inepl̓a ad paulinū in deſcriptōe viri iuſti. cum eū dauid arbori q̄ eſt in ꝑadiſo cōꝑaret inter ceteras virtutes. hͦ etiāintulit. In lege dn̄i volūtas eius. ⁊ in lege eius meditabit̉ die ac nocte. hoc aūt aſſumptū eſt de primo psͣ. ergodauid fecit eū nō eſdras. Dicendū ꝙ hoc nomen dauidaliqn̄ accipit̉ ꝓ libro pſalmorū. ⁊ ſic dicit Hiero. in ꝓlogo galeato qui p̄mittit̉ libris Regū ꝙ inter agiographaprimus liber eſt iob. ⁊ ſcd̓s dauid ⁊ ſic ꝯn̄ter. et hoc moaccipit Hiero. in ꝓpoſito cum dr̄. cum eum dauid lignoꝑadiſi ꝯꝑaret ⁊cͣ. i. liber pſalmorū. vn̄ ꝯn̄ter in eadē epl̓aenumerat libros ve. ac no. teſta. Et eſt ſil̓is modus loq̄ndi cum dr̄. Dauid cōꝑat. ſicut cum dr̄. euangeliū hoc dicit .i. liber euangeliorū. ⁊ ideo nō valet argumentū. qꝛ dauid nō eſt hic nomen actoris libri pſalmorū. quorū fuerunt multi actores. vt dicet̉ in expoſitione primi pſalmi¶ Sequunt̉ additōes dn̄i pauli burgenſis ad poſtillamvenerabilis fratris Nicolai de lyra ſuꝑ pſalteriū. Et primo circa ꝓlogū eiuſdē. dehinc ſingule additōes burgen̄.ſingulis pſalmoꝝ poſtillis ſubnectunt̉ cū replicis defenſiuis poſtille eiuſdē fratris Nicolai de lyra editis a venerabili ⁊ religioſo pr̄e fratre mathia dorinck ꝓuinciali miniſtro ſaxonie ⁊ thuringie ordinis minorum.In ꝓlogo vbi dr̄ in poſtilla. tn̄ apud latinos inter libros ꝓpheticos reputat̉.Idditio.Ppoſitū videt̉ ſentire beatus Hiero. qui in ꝓlogo galeato tripharie diſtinguēs ſacrā ſcripturamait. Tercius ordo agiographa poſſidet. et primꝰliber incipit a iob. ſcd̓s a dauid ⁊cͣ. q̄ quidē diſtinctio hiero. triꝑtita tenēda videt̉. Nam vt actor poſtille in principio primi psͣ. ait Hiero. diligētius ſtuduit circa textuꝫſacre ſcripture. ꝓpter qd̓ in hmoi magis eſt ſibi aſſentiendum ⁊cͣ. p̄ſertim cū ſua opinio in hoc aucͣtate euangelicafirmet̉. Nam Luē. xxiiij. legit̉. Neceſſe eſt implere oīa q̄ſcripta ſunt in lege moyſi ⁊ ꝓphetis ⁊ pſalmis. vbi ſatispꝫ ꝙ pſalmi terciū ordinē tenent in ſacris ſcripturis diſtinctum a lege ⁊ ꝓphetis.In eodem ꝓlogo vbi dr̄ in poſtilla. ſed quicquid ſit deconcluſionē.Ad dītio f̓Diectiones cōtra rōes ſancti Tho. ꝑ poſtillatorēfacte nō vident̉ habere vigore. qd̓ de prima obiectiōe pꝫ ſic. Nam viſio clara diuine eſſentie lꝫ inbeatis in termino exn̄tibus ꝓphetiā ſeu actū ꝓphetandiexcludat nō tn̄ in viatoribus. al̓s em̄ ſeq̄ret̉ ꝙ xp̄s qui aprimo inſtanti ſue ꝯceptōis habuit clara diuine eſſentieviſionē nō fuiſſet ꝓpheta. qd̓ eſt cōtra vtriuſqꝫ teſtamētiaucͣtatem. legit̉ em̄ Deut̓. xviij. ꝓph̓am ſuſcitabo eis demedio fratrū ſuorū. qd̓ intelligit ad lr̄am principal̓r dexp̄o ꝓut ibidem cōiter exponit̉. Sil̓r Lu. xxiiij. Duo diſcipuli de xp̄o adinuicē cōferentes dicebant. Fuit vir ꝓpheta potens in oꝑe ⁊ ſermone. ⁊ ſic in alijs locis. Cumigit̉ xp̄s verus viator ⁊ verus ꝓpheta fuerit. oꝑtet cōcedere ꝙ claritas viſionis diuine eſſentie limites cognitionis ꝓphetice in vero viatore nō tranſcendat. et ſi hoc eſtcōcedendū de xp̄o. qui lꝫ verus fuiſſet viator nō tn̄ pura fortiori de puris viatoribus vt de moyſe et paulo. Rōautē quare in ſtatu vie claritas cognitōnis diuine eſſentie nō excludit ꝓphetiā ſicut in ſtatu termini eſt iſta. Namviatores clare deū videntes licet ex ꝑte ipſius cognitōisnō ſint qͣſi ꝓcul exn̄tes. cum talis viſio nō ſit enigmaticaex ꝑte tn̄ cognoſcentiū qui in ſtatu vie nō totaliter in vltima ſui ꝑfectōe exiſtūt. ꝓcul exiſtere dicunt̉. vn̄. ij. Cor̄.Ordiu in corꝑe ſumus. a dn̄o ꝑegrinamur. Poteſt etiāalia rō aſſignari quare viſio clara diuine eſſētie excluditactum fidei. nō aut excludit actum ꝓphetie. Nam fideseſt eorum q̄ nō vident̉ ab ipſo credete. ſed ꝓphetia eſt eo

pheta cōuerſat̉ ⁊ cōicat in ſtatu vie. licet ꝓpheta eadēclare videat. Ex quibus ſequit̉ ꝙ actus ꝓphetādi nōſemꝑ eſt enigmaticus ſicut actus fidei. Et iō viſio clara diuine eſſentie in viatore cōſtituere dꝫ excellentiorem gradū ꝓphetie ꝓpter clariorē cognitiōeꝫ. qd̓ ſatison̄dit̉ Nūeri. xij. vbi ipſe deus diſtinguens inter ꝓphetias moyſi ⁊ aliorū ſic dicit. Siquis fuerit inter vos ꝑpheta dn̄i. in viſione apparebo ei vel ꝑ ſomnū ⁊cͣ. Etſequit̉. Et nō talis ſeruus meus moyſes. orc em̄ ad osloquor ei ⁊ palam ⁊ nō ꝑ enigmata. Ex quibus verbisduo manifeſte habent̉. primū ꝙ actus ꝓphetādi nonſemp eſt enigmaticus. ꝙ pꝫ in moyſe. ſcd̓m ꝙ ꝓphetianō enigmaticā excellentiorē gradū ꝓphetie cōſtituit.vt pꝫ recte intuēti verba p̄dicta. Ite ſcd̓a obiectio poſtillatoris nō vr̄ valere .ſ. illa in qͣ dicit ꝙ ex p̄dicta rō.ne ſancti Tho. ſequeret̉ moyſen excellentioreꝫ fuiſſeom̄ibus apl̓is p̄ter paulū ⁊cͣ. Naꝫ inter miniſtros noui teſta. ⁊ veteris eſt tamlata diſtātia ꝙ miniſtri nouiteſt. p̄ferendi ſunt ſemꝑ antiquis etiā ipſi moyſi. quequidē p̄eminētia qͦ ad donū ꝓphetie de qͦ agit̉ pōt cōſiderari ex duobus. pͦ qꝛ ꝓphete antiqui ꝓut cōiter tenet̉ ⁊ modus loq̄ndi ſcripturarū teſtat̉. ip̄m donū habuerūt tm̄ modo in actu ſeu diſpoſitōe non tn̄ in habitu. ⁊ ideo in illis cōſuetū eſt dicere. locutus eſt dn̄s adꝓphetā talē loquere talia ⁊ hmōi. Sil̓r factū eſt verbūdn̄i ſuꝑ talē ſeu manus dn̄i ⁊ hmōi. qui quidē modusloq̄ndi manifeſte denotat ꝙ mentes taliū pphetarumindigebant de ſingulis noua reuelatōe. qd̓ nō contingeret ſi in habitu ꝓphetiā habuiſſent. Habitus em̄ eſtq̇ quis vtit̉ cum voluerit. vt dicit cōmetator in terciode aīa. Apl̓is ꝟo donūpphetie videt̉ fuiſſe habitualitercollatū. nō em̄ indigebat noua illuſtratiōe de ſingulisqui ex copioſa effuſione ſpūſſancti fuerūt de omnibusetiā ſuꝑnaturalibus ad doctrinā ꝑtinentibus ſalutisrepēte edocti teſtāte veritate Ioh̓. xiiij. c. Ipſe docebit vos oīa ⁊cͣ. Sil̓r Lu. xxj. c. Dabo vobis os ⁊ ſapiētiā cui nō poterūt reſiſtere oēs aduerſarij ⁊cͣ. q̄ ⁊ ſil̓iamanifeſte denotāt apl̓os habuiſſe in hmōi ſuꝑnaturalibꝰ qͣſi habitualē illuſtrationē ꝑ modū forme ꝑmanētis. qua cum volebāt vtebant̉. nō aūt autiqui. Poteſtetiā hoc deduci ex geſtis vtrorūqꝫ. Heliſeus em̄ qui inillo ſtatu magnus fuit ꝓpheta turbatus aliqualiter exintuitu regis iſrl̓ pſalteriū fecit applicari. vt ꝑ laudempſalmodie ſpm̄ ꝓphetie attingeret. iiij. Reg. iij. c. Apl̓iꝟo ⁊ alij ꝙͣplurimi eccleſie primitiue nō ſolū gaudentes cōtumelias patiēdo. ſꝫ in medio tormentorū acerrime cruciati ſpm̄ ꝓpheticū retinebāt. qͦ magnalia deiet ſuꝑnaturalia q̄ ad ꝓphetiā ꝑtinent ſepe reſerabantqd̓ maximū ſignū eſt ipſos habere ꝓphetiā habitualeꝫatqꝫ immobile. Conſtat aūt ꝙ ille qui habet aliquā ꝑfectionē in habitu ſicut ſcīam vel hmōi. ſimpl̓r p̄cellitin eadem ꝑfectōne ſeu ſcīa illum qui tm̄ in actu ſeu diſpoſitioni eandem habet ꝑfectionem ſeu ſcīam. et ſicmoyſes qui in actu ſeu diſpoſitione tm̄ donum ꝓphetie habuit. nō pōt dici excellētior in ꝓphetia apl̓is quihabitualiter eam modo p̄dicto habuerunt. nō obſtante ꝙ aliqn̄ clariorem cognitionē ipſe moyſes habuit.quā excellentior omnibus ꝓphetis antiquorū dici dꝫEt nota ꝙ licet ſanctus Tho. in ſcd̓a ſcd̓e. q. clxxj. articulo. ij. in. x. q. concludit ꝙ ꝓphetia nō eſt habitus. h̓tn̄ intelligendū eſt de ꝓphetia ẜm ſuā ꝓpriā rōneꝫ. Adhoc em̄ ꝙ aliquis dicat ꝓpheta nō requirit̉ ꝙ inſit anime ſue aliquis habitus ꝓpheticus ꝑ modum forme.vt patet de antiquis qui fuerunt ꝓphete ſine tali habitu. licet ex hoc nō excludat̉ ꝙ qͥs poſſet habere donūprophetie habitualiter. prout dictum eſt de apoſtolisUnde notanter concludit ſanctus Tho. ibidem ꝙ ꝓphetia proprie loquendo non eſt habitus. id eſt ꝙ deꝓpria ſui ratione non eſt ꝙ ſit habitus. Secūdo p̄eminentia ꝓphetie apoſtolorum reſpectu antiquorū poſſet conſiderari ex hoc ꝙ donum prophetie cōiter acceptuꝫ ꝓut in autiquis fuit eſt gratia gratis data tm̄. vt