Audi ⁊ ego loquar: ᵏ int̓rogabo te: ⁊ rn̄de mihi. Auditu auris audiui te:ⁿ nuncaūt oculus meus videt te.Idcirco ip̄e me rep̄hendo:⁊ ago penitentiā in fauilla⁊ cinereq Poſtqͣꝫ aūt locutꝰeſt dn̄s verba hec ad iob dixitʳ ad eliphaꝫ themanitenIratus eſt furor meus ī te⁊ ī duos amicos tuos: quoniam non eſtis locuti coraꝫme rectūᵛ ſicut ſeruus meIob.ˣ Sumite ergo vobisſeptē thauros ⁊ ſeptē arietes:ʸ ⁊ ite ad ſeruū meū iob⁊ offerte holocauſtū pro vobis. Iob aūt ſeruus meusorabit ꝓ vobis.ᶻ Faciē eiusſuſcipiam: ª vt noͣ vobis imputet̉ᵇ ſtulticia. Neqꝫ enimlocuti eſtis corā me rectuꝫſicut ſeruꝰ meus iobᶜ Abierunt ergo eliphaꝫ themanites ⁊ Baldath ſuites et ſo-
phar naamathites: ⁊ fecer̄tſicut locutus fuerat dn̄s adeosᵈ ⁊ ſuſcepit dn̄s faciē iobDominus quoqꝫ cōuerſuseſt ad penitētiā iob: cū oraret ille ꝓ amicis ſuisᶠ Et addidit dn̄s oīa quecunqꝫ fuerāriob duplicia. ᵍ Uenerūtaūt ad eum omēs frēs ſui: ⁊vniuerſe ſorores ſue. ⁊ cuncti qui nouerāt eū pͥus: etcomederūt cum eo panē indomo eius. Et mon erūt ſuper eum caput: ⁊ conſolatiſunt euꝫ ſuꝑ omni malo qd̓intulerat dn̄s ſuper euꝫ: ⁊dederunt eiⁿ vnuſqͥſqꝫ ouemvnā ⁊ īaurē aureā vnāº Dominus aūt benedixit nouiſſimis iob magis ꝙͣ prīcipioeiꝰ.ᵖ Et facta ſunt ei quatuordeciꝫ milia ouiū: ⁊ ſex milia camelorum: ⁊ mille iugaboum: et mille aſine:q ⁊ fuerūt ei ſepteꝫ filij ⁊ tres filie.
Zdeiſtis .n. duobus fuerat increpatus a dn̄o: vt ptꝫ perp̄dicta. 1Audi ⁊ ego loquar. ꝯfitendo inſipientiāmeā. ¶ R Interrogabo te. humiliter ſicut diſcipulꝰ.lEt rn̄de mihi. me inſtruēdo. m Auditu auris audiui te. q. d. ante flagella habui de te cognitiōeꝫ aliquāſed tn̄ imperfectamn Nunc autēoculus meus videt te. quia nūchabeo de te cognitōem perfectiorē ſicut viſaplenius cognoſcuntur qͣꝫ ſoluꝫaudita. fueratem̄ ioh pleniusinſtructus d̓ diuina virtute perflagellatōem: qꝛvexatio dat intellectū: ⁊ ꝑ reuelatōem ⁊ allocutōem diuināſibi factā: vt pꝫex p̄dictis: ⁊ qꝛad cognitōnempleniorē ſequit̉ꝑfectior penitētia de cōmiſſis:iō ſubdit iob.Io Iccirco ip̄eme reprehendoculpam meā ꝑfectius ꝯfitēdo⁊ qꝛ cū ꝯfeſſiōoris debet eē ſatiſfactio operisiō ſubdit̉.p Et ago penitentiam in fauilla et cinere. iin auſteritate ⁊humilitate. qPoſtqͣꝫ aūt ⁊cͣ. Poſita increpatōneheliū a dn̄o de p̄ſumptōe ⁊ ip̄ius iob de incauta locutione: hic ꝯn̄ter ponitur increpatio alioꝝ trium amicoꝝ iob de falſitatis aſſertōe. ⁊ primo ponit̉ dicta increpatio: ſecundo increpatoꝝ emendatio: ibi. Abierunt ergo. tercio ip̄ius iob plena reuelatio: ibi. Addidit quoqꝫ Circa primū dicit. ¶r Dixit ad eliphaꝫthemaniten. iſte erat principalis inter iſtos tres: ⁊ id̓odn̄s ad ip̄m dirigit ſermone dicens. s Iratus eſtfuror meus in te ⁊ in duos amicos tuos. non dicit inheliu vel in iob: qꝛ peccare ex p̄ſumptōe ⁊ incauta locutione ſicut peccauerant heliu ⁊ iob: nō eſt ita graueſicut peccare in falſitatis aſſertione: qd̓ cōtigerat iſtistribus: vt pꝫ ꝑ ſupradicta: ⁊ grauitas huiꝰ facti notat̉ꝑ hoc qd̓ dr̄. Furor dn̄i iraſcit̉ cōtra eos. qd̓ non ſoletdici in ſcriptura niſi ꝓ grauibus culpis.t ¶ Qm̄ nō eſtis lo. cora me rectū .i. dogma verum.v Sicut ſeruꝰ meus iob. qui vera locutꝰ ē: tn̄ incaute qͣꝫtum ad aliqua: ⁊ qꝛ graues culpe antiquitꝰ ſacrificijs expiabant̉: iō ſubdit̉. x Sumite ergo vobis ſeptem thauros. ad deſignandū ꝑfectōem penitentie ꝑſeptenariū numerū quo ꝑfectio deſignat̉. yEt itead ſeruū meū iob. vt iuſtꝰ offerat ſacrificiū ꝓ iiuſtis.FFaciem eius ſuſcipiā. qꝛ leuiter tm̄ peccauerat: etcum hoc ꝑfecte de hoc penituerat. 5 a ¶ Vt nō vobisimputet̉. ad penam eternam. ¶b Stulticia. falſamdoctrinam aſſerendo: iō ſubditur: Neqꝫ .n. locuti eſtiscoram me rectum. c ¶ Abierūt ergo. Hic conſequēter ponitur increpatoꝝ emendatio: quia obedieruntprompte diuino mandato. ⁊ patet litera vſqꝫ ibi.
d5 Et ſuſcepit dn̄s faciem iob .i. gratū habuit ſacrificiūꝑ eum oblatum: ⁊ eius orōnem non ſolū ꝓ ip̄o: ſed etiamꝓ amicis ſuis. e ¶ Dn̄s quoqꝫ conuerſus. ⁊ ptꝫ litera.Et addidit̉. Hic conſequenter ponit̉ ip̄ius iob reuelatio non ſolū ad ꝓſperitatē priſtinā: ſed etiam ad maiorem: qd̓ oſtendit̉ pͥmo in generali cuꝫd̓r: Addidit quoqꝫomnia ⁊cͣ. qd̓ patebit infra. ⁊ ſecundooſtēdit̉ hoc in ſpāli: ⁊ qꝛ inter bōa exteriora homīs amici ſunt p̄cipua: id̓oſubdit̉.g Uenerūt autēad euꝫ oēs fratresſui ⁊ vniuerſe ſorores ſue .i. viri ⁊ mulieres d̓ ſua cognatiōe: qui nominibꝰfratrū ⁊ ſoroꝝ expͥmunt̉ in ſcripturavn̄ ⁊ abraam vocauit Loth nepotemſuum fratreꝫ Gen̄.xiij. h IEt cuncti qui nouerāt eū.i. illi qui habuerātfamiliaritatem cūeo ex alijs cauẜ an̄flagella: qꝛ poſteaab eo ſe elongauerant reputātes eūa deo flagellatū ꝓpter eiꝰ peccataⁱ lꝫocculta. F1¶ Etcomederūt cuꝫ eopanę. qꝛ fecerūt cūeo ſolēne prandiuꝫꝓpt̓ eiꝰ releuatōeꝫnoīe .n. panis et aq̄oīs cibus ⁊ potꝰ intelligit̉ in ſcriptura. vn̄. iiij. Reg. vij. dixit heliſeus filiꝰ regis iſrl̓d̓ ſyria in ſamariā ductꝭ. Appone eis pane ⁊ aquā⁊ ſubdit ibidē: Appoſita ē eis magna ciboꝝ p̄ꝑatio. ex qͦptꝫ ꝙ ꝑ panē ⁊ aquā ꝓph̓a intelligebat ſolene prādiū: nem̄ ē veriſil̓e ꝙ rex fecerit niſi ẜꝫ intellectū ꝓph̓e. ¶℟ Etmouer̄t ſuꝑ eū caput. recognoſcētes ſe deceptos fuiſſe:reputātes flagella ꝑꝑ iniqͥtatē ſuā ei ꝯtigiſſe: iō ſubdit̉.Et cōſolati ſt̓̇ eū ſuꝑ oī malo. ꝓteſtātes ꝙ hoc feceratdn̄s ad ip̄iꝰ iob ꝓbatōꝫ ⁊ maiorē remūeratōꝫ. 7m Etdedertꝭ ei ⁊cͣ. magis ad ꝯgaudendū qͣꝫ ad releuādū: quiadona hinōi ad hoc parū feciſſent: qꝛ ſubdit̉. n ¶ Unuſquiſqꝫ ouem vnā. in hebreo hr̄: Obulū vnū. ⁊ dicunt hebrei moderni: Releuatio aūt fortune iob facta eſt a dn̄o:iō ſubditur. o¶ Dn̄s aūt bn̄dixit nouiſſimis iob. multiplicando bona eiꝰ tꝑalia ⁊ ſpūalia. p Et facta ſuntei. xiiij. milia ouiū ⁊cͣ. an̄ flagella hūit tm̄. vij. milia ouiuꝫet tria milia cameloꝝ: ⁊ qͥngēta iuga boū: ⁊ qͥngētas aſinas. vt hr̄ ſupra j. ca. q̄ oīa h̓ exprimūtur duplicia.q Et fuerūt ei. vij. filij ⁊ tres filie. ⁊ ſic videt̉ ꝙ ꝓles eiꝰnō fuit duplicata: qꝛ tot habuerat an̄: vt hr̄. jͣ. ca. Ad hocdicunt aliqui ꝙ hoc factū ē ad meliore ip̄ius fortunā: qꝛſi ꝓles eius fuiſſet duplicata: bona eiꝰ fuiſſent nimis diuiſa: ⁊ ſic qͥlibet reportaret mīorē portōeꝫ: ſꝫ hoc vr̄ parū valere: qꝛ in felicitate ꝓlis magis attēdit̉ bonitas morum qͣꝫ abundantia temꝑaliū bonoꝝ: ⁊ iō aliter dicit̉ ꝙpueri iob fuerunt mortui in ſtatu ſalutis: vt ſatis ptꝫ exdictis ſupra .j. capitulo. tales autem non dicuntur proprie mortui: ſed magis viui: ſed quod dicit ſaluator Mathei. xij. allegans verbum domini: quod habetur Exodiiij. Ego ſum deus Abraam: et deus Iſaac: ⁊ deus iacob