Druckschrift 
2 (1487)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

LiberIT53

dedit illi intelligētiā.ª Cuꝫtp̄s fueritº in altū alas erigitᶜ deridet equūᵈ aſcenſorem eiꝰ. Nunqͥd prebebisequo fortitudine: aut circūdabis collo eius hinnitum.Nūqͥd ſuſcitabis qͣi locuſtas. Gloria nariū eiusterror:ʰ terraꝫ vngula foditExultat audacter: in occurſum ꝑgit armatis. Cōtēnitpauorem: nec cedit gladio Super ipſuꝫ ſonabit pharetra: vibrabit haſta clypeus. Feruensⁿ fremensſorbet terraꝫ: nec reputattube ſonare clangorēq Ubiaudierit buccināʳ dicet vahprocul odoratur bellūᵗ exhortatiōem ducum: vlulatū exercitꝰ.ˣ Nunqͥd ſapientiā tuam plumeſcit accipiter: expādens alas ſuas

ad auſtrum. Nunquid adp̄ceptū tuū eleuabit̉ aqͥla:et in arduis ponet nidumſuum. In petris manet: inpreruptis ſilicibꝰ cōmorat̉atqꝫ iacceſſis rupibꝰ.ª Ind̓contemplatur eſcam: et delonge oculi eius proſpiciūtPulli eius lambūt ſanguinem vbicūqꝫ cadauer fuerit: ſtatiꝫ adeſt. Et adiecitdominus locutus ē ad iobNunquid contendit cuꝫdeo: tam facile conquieſcit.Utīqꝫ qui arguit deūʰ debet et reſpondere ei. Reſpōdens aūt iob domino dixitQui leuiter locutꝰ ſumᵏ reſponde quid poſſum: Manum meam ponaꝫ ſuper osmeū. Unū locutꝰ ſum: qd̓vtinā non dixiſſem: et alterumº quibꝰ vltra non addā.

.i. talem induſtriaꝫ que vocat̉ intelligentia: eo ꝓceditab intellectu diuino: ſicut p̄cedēti capl̓o dictū eſt galloa tp̄s fuerit. fugiēdi inſequētes. b In altu alaselocius. ¶c Deridet equū. qꝛ veloerigit. ad currēdūcius currit. d Et aſcēſorē eius. qꝛ pōt eam attingere: aliter iſtud exponitur: qꝛ libro deprietatibꝰ aīaliumdicit̉ ſtrucio naturaliter odit equū qn̄ videt eum venienteꝫ erigit alasꝯͣ ip̄m: terrēsfacit fugere.e Nuqͥd p̄bebisHic ponit̉ exēplūde eqͦ int̓ alia aīalia ē mirabil̓ ī ml̓ttꝭ.Prio ī fortitudino d̓r. e MNunq̄dp̄bebis equo fortitudineꝫ. oneratꝰarmis ferreis cumhoc faciliter portatmilitē armatuꝫ: ſecūdo ē mirabil̓ ī libidīe: qꝛ iuba colliexcitat ad libidi: ſi fuerit tonſaminuit̉ libido: qͣꝫ ad hoc d̓r. Aut circūdabiscollo eiꝰ hinnitu.excitat̉ in equis exappetitu coītus ꝑtqd̓ d̓r Hiere. v. Ecamatores ī feīas:emiſſarij facti ſuntvnuſqͥſqꝫ ad vxoreꝓximi ſui hīniebattercio equꝰ ē mirabilis in agilitate: qꝛ qͣꝫuis hēat magnūcorpꝰ pōderoſū: tn̄ facit magnos ſaltꝰ: hoc eſt qd̓ dr.f Nunqͥd ſuſcit abis eum qͣi locuſtas volāt ſaltum.Quarto eſt mirabilis in audacia: qͣꝫtū ad hoc ſubdit̉.gGloria nariū eius terror. odorando .n. nares ſentitimminēs bellū: in hoc delectat̉ tn̄ bellū ſit alijs terribile. h Terrā vngula fodit. hoc on̄dendo deſiderat ad bellū currere: ſubdit̉: Exultat audacter ⁊cͣ.1 Nec cedit gladio. īmo ꝯͣ gladios euaginatos currit.Suꝑ ip̄m ſonabit pharetra. militis plena ſagittis.Uibrabit haſta clypeꝰ. oīa iſta ex motōe eqͥ faciūt ſonitū terribilē: tn̄ equꝰ talibꝰ terret̉: ſed magꝭ ad audaciā ꝓuocat̉: ſubdit̉. m FFeruens. ex impetu.In Et fremens .i. hinniēs. Io Sorbet t̓rā. i. videt̉ eaꝫſorbere pedibꝰ fodiēdo. ꝑ¶ Nec reputat tube ſonareclangore: qui eſt ſignū congreſſus belli: nec ab equo reputatur terribilis: ſed magis delectabilis. ſubditur. q Ubi audierit buccinā. ad bellū hortantē. r Dicet̉vah .i. faciet ſignū exultatōis. vah .n. eſt interiectio exultantis. vn̄ Eſa. xliiij. Uah calefactꝰ ſuꝫ: vidi focum.s Procul odorat̉ bellū .i. odoratū ꝑcipit. Exhortatōeꝫ ducū. acies ſuas dirigūt exhortāt̉ ad bellādū.v Et vlulatū exercitꝰ. qꝛ vnus exercitꝰ in pͥncipio ꝯgreſſus ꝯͣ aliū clamat fortit̉ ad aduerſarios terrēdū. Omīaiſta ꝑcipit equus naturali induſtria ſibi a deo data a factus eſt in adiutoriū hoīs: ſolū ad ſubuerſionē: ſꝫ etiāad iuſticie reipublice defenſionē. x Nunqͥd ⁊cͣ. Hicponit̉ exemplū de accipitre habet̉ mirabilē induſtriamin ſui renouatōe: flante auſtro ē vētus calidꝰ extēditalas ſuas ꝯͣ calorē ſolis: vt ſic aꝑiant̉ pͥori: veteresne plume decidant: noue ſuꝑnaſcant̉: cum quibꝰ agilius volet: hoc eſt qd̓ dicit̉.

x Nunqͥd ſapiētiā tuaꝫ plumeſcit accipiter. q. d.non: ſed diuina ſapīam ip̄m predicto dirigentē.zy Nunquit ad preceptum ⁊c. Hic vltimo poniturexemplum de aquila que mirabilis eſt in multis. primo in volatu: quia altius volat ceteris: dicitur.y Nunqͥd adp̄ceptum tuū. .i.ẜm diſpoſitionētuam. q. d. non.ſed ẜm diſpoſitionem diuinā:hoc .n. facit aqͥla ex īduſtria naturali a deo ſibidata. Curſus ātnaturalis reruꝫeſt quedā motōcreature ad p̄ceptum diuinumẜm illud pſalmicxlvij. ignis grādo. nix. glatiēs.ſpūs ꝓcellaruꝫque faciunt ver eius.z Et in arduis ponet nidumſuū. vbi ē acceſſus hoīm velbeſtiaruꝫ: hocne pulli ſui rapiant̉ ab hoībꝰ vl̓a beſtijs deuorētur. Scd̓o aquila mirabilis ē inviſu. qꝛ acute etdelōge valde videt: ſubdit̉.a Inde cōtemplatur eſcam .i. p̄dam ad ſui pullonutritōem: quia cōmuniter accipit predam viuā:ſubditur. q Pulli eius lambunt ſanguinem .ſ. depreda ab ea occiſa currentem. quia aliquando maxime tempore famis nutrit̉ morticinijs: vel etiā morticinis. ideo ſubditur. c Et vbicunqꝫ cadauer fuerit ſtatim adeſt. in quo notat̉ velocitas ſui volatus.d ¶Et adiecit. Hic conſequenter ponitur ip̄ius Iobconfutatio inquantum oſtēditur ip̄m neſcire nec poſſe rn̄dere: hoc eſt quod dicitur.d Et adiecit dominus. Auditis enim p̄dictis mirabilibus iob obſtupens tacuit. ideo dominus ſuꝑdicta adiecit quod ſequit̉ cum dicit.ze Nunquid qui contendit cum deo .i. vult cuꝫ eotendere diſputando: ſicut tu videbaris velle: dicēdo:Cum deo diſputare cupio. f Tamfacile conquieſcit. tacens neſciens reſpondere. g. Utiqꝫ qui arguit deum .i. facit argumētatōes cōtra deum.h Debet rn̄dere ei. hoc autē iob dixerat deo: Auttu loquere ego rn̄debo tibi. ſubdit̉ humilis rn̄ſioiob cōfitendo delictū ſuum.Qui leuiter locutus ſum .i. indiſcrete ſtulte. quialicet verum dixiſſet: exceſſit tamen in modo loquendivt ſupradictum eſt. k Reſpondere quid poſſum.q. d. nihil niſi confitendo ſtulticiam meā: ſubditur. Manū meā ponā ſuꝑ os meū. vt non aperiat̉ amplius ad ſic loquendum.mn Unum locutus ſum qd̓ vtinam non dixiſſem. illd̓fuit quod dixit: Diſputare cum deo cupio. Fn¶ Etalterum. illud fuit ex cōmemorando iuſticiam ſuaꝫvidebat̉ derogare diuīe iuſticie. 0 Quibꝰ vltra noaddā diligēter decetero ab his cōſil̓ibus p̄cauendo.