aſtra matutina: ⁊ iubilarētomnes filij dei.ᵐ Quis cōcluſit oſtijsⁿ mare quandoerūpebat quaſi de vulua ꝓcedens cum ponerēt nubēveſtimentū eius: ⁊ caligineillud qͣi pannis infantie obuoluerē.q Circūdedi illudterminis meis: ⁊ poſui vectem ⁊ oſtia: et dixi. Uſqꝫhuc venies: et nō procedesampliꝰ: ˢ ⁊ hic cōfringes tumētes fluctꝰ tuos. Nunqͥdpoſt ortū tuū p̄cepiſti diluculo: ⁊ oſtēdiſti aurore locū ſuū. Nunqͥd tenuiſti cōcutiens extrema terre: ⁊ excuſſiſti impios ex ea.ᶻ Reſtituet̉ vt lutuꝫ ſignaculū: etſtabit ſicut veſtimētū.ᵇ Auferetur ab impijs lux ſua: ⁊brachiū excelſum ꝯfringet̉oNūqͥd ingreſſus es ꝓfun-

duꝫ maris: ᵉ ⁊ in nouiſſimisabyſſi deambulaſti. Nunqͥd aꝑte ſunt tibi porte mortis: ⁊ oſtia tenebroſa vidiſti.ʰ Nunqͥd cōſideraſti latitudine terre. Indica mihi ſi noſti oīaᵏ ī qua via luxhabitet: ⁊ tenebraruꝫ qͥs locus ſitⁱ vt ducas vnūquodqꝫ ad terminos ſuos: ⁊ intelligas ſemitas domus eius.Sciebas tūc ꝙ naſcitureſſes: ⁊ numerū dierū tuorū nouerasᵈ Nunqͥd ingreſſus es theſauros niuis auttheſauros grandinis aſpexiſti: que preparaui in tempus hoſtis: in die pugne etbelli.q Per quam viam ſpargitur lux: diuiditur lux ſuper terram. Quis dedit vehemētiſſimo ymbri curſuꝫet viam ſonantis tonitrui:

matutina. qꝛ a principio ſimul creati fuerunt cū celoempyreo ante diſtinctōem elementoꝝ. ⁊ hoc inducit̉hic ad on̄denduꝫ ꝙ ꝓductio terre non fuit neceſſariaad manifeſtatōeꝫ diuine ſapiētie ⁊ glorie: cū iā an̄ abangelis laudaret̉m Quis concluſit. Hic ꝯn̄teron̄ditur immēſitas diuine ſapientie in elemento aque qd̓ ẜmcōditōem nature ſue a principio terraꝫ circūdedit: ſed ex diuina diſpoſitō.factuꝫ eſt vt accongregarēturin locum vnumvt ſic appareretarida ad habitatōem hoīm eaīaliū: vt habeGer. I. ⁊Poc eſqd̓ dicitur.m Quis ꝯcluſit oſtijs .i. certꝭterminis.In Mare. in.ſcꝫ congreganaque. Lo 4 Eerum. quaſi dvulua ꝓcedensid eſt ex occultodiuine diſpoſitionis. Deſcribit aūt ꝓductionem aque ꝑ moduꝫ pueri naſcētis eo ꝙ aqua ēmaxie formabilis in res viuasvn̄ ⁊ ſemina hoīm ⁊ aīalium ceteroꝝ ſunt humida.p¶ Cum ponerē nubē veſtimētū eius. nubes .n. generant̉ ex exalatōibus humidis q̄ maxīe eleuant̉ a mari. ⁊ ſic nubes ⁊ caligo fiunt ſuꝑ mare. 5 q Circūdedi illud terminis meis .i. terminis a me diſpoſitis.Et poſui vectē ⁊ oſtia .i. clauſurā ꝑ ripas altas ⁊ ſolidas: iō ſūbdit̉. s Et hic cōfringes tumentes fluctus tuos: qꝛ fluctus maris cōfringunt̉ ad rupes in litore cxn̄tes. t Nūqͥd. Hic ꝯn̄r on̄dit̉ immēſitadiuine ſapientie ⁊ p̄tātis in aere: cū d̓r. t Nunqͥdpꝰ ortū tuū p̄cepiſti diluculo vt appareret ſic ordinatein aere ẜm diſpoſitōem tuā. ⁊ v ¶ Et on̄di. aurore lo.ſuū. vt ſic appareat in diuerſis locis ẜm variū ortū ſolis in eſtate ⁊ hyeme ⁊ tꝑibꝰ medijs: d̓r aūt diluculumprincipiū diei qn̄ primo incipit lux ſolis apparere. aurora ꝟo qn̄ lux ſolis ꝓcedens irradiat vapores exiſtētes in aere in orientali parte: om̄ia iſta p̄miſſa ſunt adon̄dendū inſufficientia ip̄ius iob ad cop̄henſionē diuinoꝝ operū: ⁊ ꝑ cōſequēs ꝙ nō ſit idoneus ad diſputandū cum deo. x ¶ Nunqͥd tenuiſti. Hic ꝯn̄r oſtendit̉ immenſitas diuine ſapīentie ⁊ ptātis in quibuſdāeffectibus diuinis in elemētis: ⁊ primo in terra dicēsNunquid tenuiſti concutiens extrema terre .i. faciēsterremotū tua virtute in quo concutiunt̉ exterioresꝑtes t̓re. yEt excuſſiſti impios ex ea. qꝛ aliqn̄ terremotus fit a deo ad punitōem imꝑiorum.z ¶ Reſtituet̉ vt lutū ſigna. lutum .n. diuiſum cito reunit̉: ſic ſi aliqn̄ ꝑ terremotū fit aliqua ſciſſura ceſſante terremotū recludit̉. 5a Et ſtabit ſicut veſtimentū. qd̓ ſtat in integritate ſua poſtqͣꝫ eſt excuſſum: ſic etterra pꝰ talē ꝯcuſſionē poſt terremotū. ⁊b ¶ Auferet̉ab impijs lux ſua. quia aliquando pereūt in terremotu: vt predictum eſt. ¶c I Et brachium excelſum con

fringetur .i. poteſtas ſuperboꝝ qui aliquando in terremotu opprimuntur. d Nunquid ⁊c. Hic on̄ditur ꝓpoſitum in effectibus in aquis cum dicitur: Nunquidingreſſus es ꝓfundum maris. ad videndum ea que ibilaticant. e ¶ Et in noniſſimis abyſſi deambulaſti .i. inremotiſſimis partibꝰ occeani vbi nullus vnqͣꝫ nauigauitfNunquid aperte ſt̓ tibi porte mortis .i. inferni qͥ a ſāctis deſcribunt̉ eēſub aqͥs in inferioribus terre.g Et oſtia tenebroſa vidiſti. idemnotat̉ per tenebroſa oſtia quod ꝑ portas mortꝭ. 5b Nūquid ꝯſideraſti latitudinē terre. queẜm aſtrologos accipit̉ ab auſtro inaquilonem: nullusvnqͣꝫ hominuꝫ potuit trāſire ab vnotermino in alium:quia zona torridaintermedlia eſt imꝑtranſibilis ꝓpterexceſſum caloris.Indica mihi.Hic oſtenditur ꝓpoſitum in effectibus qͥ fiūt in aere:inter quos primuꝫlocum tenet diffuſio lucis de die ⁊ tenebraruꝫ de nocte⁊ qͣꝫtum ad hoc dicit̉. . Indica mihi ſi noſti omnia. q. d. tu videris hocſentire in eo ꝙ voluiſti cum deo diſputare.In qua via lux habitet .i. naturā ⁊ ꝓceſſum ip̄ius.Ut ducas vnumquodqꝫ ad terminos ſuos. om̄ia .n.inferiora per effectum lucis ſolis ⁊ ſtellarum generant̉:⁊ per ſubtractōem eius quod fit in tenebris corrumpuntur: ⁊ ſic ad ſuos terminos deducuntur.m¶ Sciebas tunc ꝙ naſciturus eſſes. q. d. non: quia cognoſcere preſupponit eſſe. Fn Et numerū dieruꝫ tuorum noueras. qui non pōt̓ ſcirī determīate ab aliquo homine: niſi ex diuina reuelatione: cum nihil incertius ſitmortis tempore. Conſequenter procedit ad effectus quiſunt in medi ointerſticio aeris dicens. 5o ¶ Nunquidingreſſus es theſauros niuis. theſauri niuis dicunt̉ exalationes humide: ex quarum congregatōe generant̉ niues ⁊ etiā grandines: qn̄ congelant̉ frigore.p Que preparaui in tempus hoſtis .i. ad punitionemhoſtium in bellis hoc modo fuit debellatus ſiſara cū exercitu ſuo: vt habetur Iudi. iiij. ca. ⁊ philiſtei orante ſamuele. vt habetur. jͣ. Reg. vij. ca. ⁊ quia poſt tempeſtatēſequit̉ ſerenitas: ideo ſubditur.Per quam viam ſpargitur lux: qͣꝫtum ad ſui claritatem in aēre. ¶r ¶ Diuīditur eſtus ſuper terram. quia addiffuſionem lucis ſequitur intenſio caloris. ¶ Cōſequēterꝓcedit ad actus ventoꝝ quibus impellunt̉ nubes ⁊ pluuie dicens. ¶s ¶ Quis dedit vehementiſſimo ymbri curſum ſuum. hoc habet ex impetu venti eum propellentisſed impetus venti vlterius reducitur in diſpoſitōem diuinam: que non eſt ad plenū inueſtigabilis a nobis.t ¶ Et viam ſonantis tonitrui. ⁊ dicit viam: quia ſonitus tonitrui non eſt ſicut rei permanentis in vno loco:ſed tranſeuntis de loco ad locuꝫ: cuius cauſa finalis ſubditur infra cum dicitur. v Ut plueret. quia pluuiaLi