VMLiberIS
ª aut qn̄ recti deleti ſt̓ᵇ Quipotiꝰ vidiᶜ eos qͥ oꝑant̉ iniqͥtatēᵈ et ſemināt dolores ⁊metūt eosᶠ flāte deo periſſe⁊ ſpū ire eius eē ꝯſumptosʰ Rugitꝰ leonis ⁊ vox leene⁊ dētes catuloꝝ leonū ꝯtriTigris p̄erijt eo ꝙti ſūt.non hr̄et predā ⁊ catuli leonis diſſipati ſūtⁿ Porro adme dictum eſt verbū abſcōditū: ⁊ quaſi furtiueᵖ ſuſcepit auris mea v̓ba ſuſurrijeiꝰq In horrore viſiōis nocturne qn̄ ſolet ſopor occupare homines:ᵗ pauor tenuit me ⁊ trēor ⁊ oīa oſſa meaꝑt̓rita ſūt. Et cū ſpūsˣ mepn̄te tranſiret: inhorruer̄t
pili carniſ meeᶻ Stetit qͥdācuius nō agnoſcebā vultūbimago cora oculis meisᶜ ⁊vocē qͣſi aure lenis audiui.ᵈ Nūqͥd hō dei cōparatiōeiuſtificabit̉ aut factore ſuopurior erit vir. Ecce qͥ ſeruiunt eiᶠ nō ſūt ſtabiles. ⁊ īangelis ſuis reꝑit prauitatēᵍ Quanto magis hi qͥ habitant domos luteas qͥ terrenū habent fundamentūconſumentur velut a tineade mane vſqꝫ ad veſperamſuccidentur: ⁊ quia nullusintelligitᵐ ineternū ꝑibūtQui autē reliqui fuerint.auferent̉ ex eis. moriētur⁊ nō in ſapientia.
quaſi dicat: nō poſſes on̄dere. nec ꝑ ꝯſequens credendūAut qn̄ recti deleti ſūt. ꝑ amiſſiōꝫ ſubeſt tibi de te. aſtantie ⁊ ꝓlis ſue. ſicut tu deletus es. b Quinpotiusvidi. ꝑ experientiaꝫ cui credendū eſt. ⁊ ¶ Eos qͥ oꝑant̉iniqͥtateꝫ. manifeſte inimicando. d. Et ſemināt dolores. occulte inſidiādo. ¶e¶Et metūteos. ad finem deducendo. fFlante deo periſſe. ī propria perſona.g Et ſpū ire eiuseſſe cōſumptos. inbonis ſuis ⁊ proleſua. ⁊ in hoc notatiob hoc mō cōſumptum ꝓpter peccata preterita. iō ſeqͥtur. h Augitꝰleonis .i. ipſius iobqueꝫ leoni comꝑarat ꝓpter crudelitatem ⁊ rapacitatemquā ei imponit.i Et vox leene .i.vxoris ſue q̄ ipſuꝫiob ad p̄dicta mala ꝑ ſua verba incitauerat. vt iſte di.kEt dentes catūloꝝ leonū .i. rapacitas filiorum Iobp̄m imitantium.otriti ſūt. ſuꝑple diuīo iudicioet qꝛ poſſet ei dici.ꝙ vxor iob ꝑcuſſa non fuerat. ideo hoc nō remouet. d.m Tigris perijt. quā priꝰ leene cōparauerat. hic tigrdem vocat ꝓpter velocitatē eius ad malū: ſicut tigris ēaīal velociſſimū. dicit igit̉. Tigris perijt eo ꝙ non hr̄etpredā. q. d. lꝫ xor iob nō fuerit mortua ſicut filij ⁊ filienec ſicut iob ꝑcuſſa vlcere: tn̄ ī hoc ꝑcuſſa ē ꝙ nō poteſtbona alioꝝ raꝑe ꝑ ſe nec ꝑ maritū. nec etiā per filios. iōſubdit̉. Catuli leonis diſſipati ſūt. n ¶ Porro. Hic coſequenter eliphaꝫ ad ſuū ꝓpoſitū inducit diuinā reuelatōꝫ. vtꝝ aūt fuerit vera reuelatio vel ꝯficta ab eo Thomas ſb̓ dubio r̄linqͥt. vr̄ tn̄ ꝙ fuerit ꝯficta. qꝛ ī fine libridn̄s dixit ad eū. Iratus eſt furor meus ꝯtra te ⁊ contraduos amicos tuos. qꝛ nō eſtis locuti coraꝫ me rectum.Itē quia hoc inducit̉ ad falſū intellectū .ſ. ꝙ nullꝰ a deopunit̉ in pn̄ti abſqꝫ culpa p̄cedenti. falſū autē nō pōt adeo reuelari. In hac igit̉ prima reuelatione pͥmo finatur reuelatōis modꝰ. ſcd̓o reuelatiōis ſenſus. ibi. Nūc̄hō. Circa pͥmū d̓r̄. n Porro ad me dictū ē ꝟbū abſcōditu. qꝛ q̄ reuelant̉ a licui ſunt alijs abſcōdita. ⁊ iō ſubdit̉. o Et quaſi furtiue .i. occulte. p. Suſcepit auris mea venas ſuſurrij eiꝰ. qꝛ talia reuelant̉ ſecrete. neccapiunt̉ perfecte. ⁊ ſubditur tempus. ¶q¶ In horrore viſio nocturne. tp̄s em̄ nocturnū ꝓpter eiꝰ qͣetudineꝫmagis ē aptū ad percipiēdū ea q̄ reuelāt̉ qͣꝫ diurnū qd̓inqͥetat̉ tumultibus actionū hūanaꝝ. ¶r ¶ Qn̄ ſolet ſopor .i. grauis ſomnus. ¶s ¶ Occupare hoīes. ꝑ hͦ inniit ꝙ nō erat tūc ſopore grauatus ſicut ceteri. ¶t ¶ Pauor tenuit me. tū ex tꝑe nocturno. tū ex inſolita viſionev ¶ Et cū ſpūs .i. angelus. x Me pn̄tē trāſiret .i. admē accederet. y ¶ In horruerūt pili carnis mee. quiapn̄tiam angelice ꝟtutis fragilitas hūana videre ī ſe deficit: ẜm qd̓ dr̄ Dan̄. xj. Uidi viſionē hāc grandē ⁊ nonremāſit ī me fortitudo. 3 Stetit qͥdā. q. d. iſta viſionō fuit ī raptu vel tranſitoria. ſꝫ magꝭ ſtabil̓ ⁊ fixa. ad denotandū maiorē eius certitudinē. a Cuiꝰ nō cognoſcebā vultū. ad denotandum ꝙ excederet humanū modū: cuiuſmodi eſt angelijs. b Imago corā ocul̓ mē-
is. q. d. angelus fuit in ſpecie viſibili apparens mihi vigilāti. q̄ viſio excellētior eſt qͣꝫ in ſomnis. 5c7Et vocē quaſi aure lenis audiui. ad denotandū ꝙ fuerit angelus bonus a deo miſſus ꝑ talē modū loq̄ndi dr̄. iij.Reg. xix. Poſt ignem ſibilus aure tenuis ibi dn̄s.d Nunqͥd hōdeſcripto reuelatiōis modo. hicꝯn̄r ip̄a poniturreuelato in qͣeliphaꝫ on̄dit ſibi reuelatū. nullū īnocētē a deopunitū. ⁊ primoad hoc inducit̉rō ex cōꝑationehominis ad deūq̄ talis eſt. MNulus hō pōt eē iuſtior aūt puriora pctō ip̄o deo qͥeſt regula iuſticie et ī ſupremopuritatis ⁊ mūdicie. ſed ſi deuspuniret aliqueꝫinnocentē inueniret̉ aliqͥs homo iuſtior ipſoquia inueniunt̉aliqͥ homīes itaiuſti. ꝙ nll̓o mōpuniret: innocētem ergo ⁊cͣ. hecrō tangitur cudr̄. dNūq̄ohomo dei cōparatione iuſtificabit̉ .i. iuſtior ipſo inuenietur. q. d. nō. Iſta ꝟo rō nō valet. qꝛ deus punitōeꝫinnocetis ordinat ad magnitudinē premij conſequedā ſicut tormenta martyꝝ ad glorie triumphū. ⁊ id̓oiuſte facit. homo aūt punitione innocētis nō ſic pōtordinare. ⁊ iō non ē ſil̓e. Scd̓a ꝟo rō accipit̉ ex cōꝑatione hoīs ad angelū. qui ē ſubſtantia pure ſpūalis.ideo de ſe nullū habens inclinatiuū ad peccandū. hōꝟo compoſitus ex ſpū ⁊ corꝑe corruptibili ex fomitehꝫ inclinationē ad peccatū. ẜm illud Sap̄. ix. Corpꝰqd̓ corrumpit̉ aggrauat aīam ⁊cͣ. ⁊ Gen. viij. Senſus⁊ cogitatio homīs ꝓna ſunt ad malū ab adoleſcētiaſua. igitur cū natura angelica non immunis ſit a peccato. qꝛ aliqͥ eoꝝ ceciderūt: ꝑ ꝯn̄s nullus hō dꝫ iudicari īmunis a pctō. ⁊ ſic nullus innocēs punit̉ a deo.iſta rō tāgit̉ cū dr̄. e ¶ Ecce qͥ ẜuiūt ei .i. angeli qͥ creati ſunt ī mīſteriū dei. ẜm illud Dan̄. vij. Milia milium mīſtrabāt ei ⁊cͣ. f Nō ſunt ſtabiles. qꝛ aliqͥ ceciderūt a ſtatu ſue ꝯditionis. ¶g Quāto magis hiq̄ ha. do. luteas .i. hoīes qͦꝝ ſpūs corꝑa t̓rena inhabitant. h ¶ Qui terre. hn̄t fundamētū. hoc addit̉ nealiqͥs crederet ꝙ ex aīa et corꝑe nō fieret vnū ꝑ ſe: ſicut nec ex domo ⁊ hoīe eā inhabitāte. qꝛ ſicut fundamētū ē ꝑs domꝰ: ſic t̓renū corpꝰ ē ꝑs hoīs. niſi ꝙ hōqͦddā ꝯpoſitū ſubſtātiale: domus aūt artificiale.Cōſument̉ velut a tinea .i. deficiēt et ꝑ fomitē incidetin pctā. qꝛ ſicut tinea naſcitur ex veſte ⁊ eā corrodit.ſic fomes naſcēs ex hoīe: ip̄m ad corruptionē peccati inducit. ¶ k De mane vſqꝫ ad veſ. ſuc .i. qͣi ꝯtinuein pctā labunt̉. ⁊l ¶ Et qꝛ nullꝰ intelligit .i. pauci alde intelligūt ꝓpria pct̄a. ẜm illud psͣ. xviij. Delicta qͥsintelligit ⁊c. m¶ Ineternū ꝑibunt .i. abſqꝫ reuelatiōe a culpa ⁊ miſeria īꝑnti vita. n Qui aūt relicfuerint .i. filij hoīm pctōꝝ moriētiū pꝰ eos r̄manētes⁊ ſcelera eoꝝ imitates. ¶o. Auferēt̉ ex eis. ly ex ei:n̄ ē ī hebr̄. nec ē d̓ textu. ⁊ iō lr̄a ē plana cū dr̄. auferetſ. de pn̄ti vita pꝰ pr̄es ſuos. iō ſubditur. ꝑMMoriet