Iob25MH

Mapitulum. iiij.Eſpondēs autē elilphaꝫ th̓emanites dixit.ᵇ Si ceperimus loqui tibi: forſitā moleſte accipies.Sed conceptū ſermonē tenere quis poteritᵈ Ecce docuiſti multos ⁊ manꝰ lafſalroboraſti. Uacillātes ꝯfir

mauerūt ſermōes tui:ᵍ ⁊ genua trementia confortaſti.ʰNūc aūt venit ſuꝑ te plaga et defeciſtiᵏ tetigit te etcōturbatꝰ es. Ubi timortuꝰⁿ fortitudo tua ⁊ patientia tuaⁱ ⁊ ꝑfectio viaꝝ tuaruꝫ.q Recordare obſecro tequis vnqꝫ innocens perijt

noctem quibus maledicēs dicit indignū ꝙ ſol luceatilli diei ⁊c̄. ꝑ hoc magis ſolē ⁊ ſtellas magnificat qͣꝫ maledicit ad modū loquendi de ſolenni viro. indignū eſteuꝫ p̄ſidere vili cōitati. immo ⁊ hieremias ca. xx. plusparticularit̓ maledicit qͣꝫ iob. qͥ non ſolū maledicit tēpori ortꝰ ſui. ſedetiā nuncio ⁊ ceteris. vt ibi ptꝫ.Eſt igitur burg.in hac parte iuolutor ſententiarum: expoſitionem magiſtralēſancti tho. nō ꝓmouēs. ſꝫ potiꝰcorrūpens. Poſtillator aūt ſatſoluit obiectiōꝫfactā ꝯtra ſctm̄Thomā. nā circa. xx. ca. Hieremīe exponeſ maledictiones factas. hic ⁊ ibi. ponit duplicē ſenſum ẜmvnū ſic maledicentes loquuntur ex parte homīs ſenſitiui ⁊ affectione cōmodi: nō ex ꝑte hoīs rationalis etaffectione iuſti. ⁊ ſic ſtat bene expoſitio ſancti thome.ſic etiā vr̄ ſanctus tho. ſentire ẜm aliū ſenſum. ſic maledicentes loquūtur ex opinione perſequentiū aduerſantiū ⁊ erronee ſentientiū: nō ſimpl̓r. ⁊ ſic ſtat expoſitio poſtillatoris. ¶ In eo. ca. vbi dr̄. Maledicāt ei ſicut qͥ maledicūt diei. qui ꝑati ſunt ſuſcitare leuiathanibi poſtillator adducit duas expoſitōnes ſancti Tho.quaꝝ primā tanqͣꝫ falſam abijcit. ſcd̓aꝫ ꝟo myſtīcā dicit. Prima autē expō eſt ꝙ leuiathan eſt ad lr̄am magnus piſcis: quē ꝓpter ſui magnitudinē piſcatores nōaudent in die inuadere: ſed tm̄ in uocte. in qua laborātes ⁊ ꝓpter celeritatē diei orientis capere nō potētes.maledicūt diei quaſi impedimento ſui ꝓfectus. Sedpoſtillator hoc dicit eſſe falſū ꝙ in nocte ille piſcis capi poſſit. ſꝫ ſolū in die clara: ꝓut dicit ſe didiciſſe a piſcatoribꝰ in captione talis piſcis expertꝭ. Burgen̄. aūthāc expoſitionē qͣꝫuis fabuloſā defendere volens concedit ꝙ tm̄ in die capi pōt. et addit. ſi dies termīet̉ an̄captionē. tūc maledicunt diei qꝛ nimis acceſerauit adfinē an̄ piſcis captōꝫ. Sꝫ illud non vr̄ rōnabile. qꝛ potius malediceret nocti qͥ nimis cito aduenit. qͣꝫ diei qͥnimis cito tranſijt. qꝛ ſpecificatio fit a termīo ad quē.non a quo. Etiā ſi vult dicere ꝯn̄r ad dictū ſācti Thome: potius deberent diei cito tranſeunti benedicere qͣꝫmaledicere: quia die terminato gauderent ꝙ nox veniſſet in qua capere poſſent. ſꝫ quia res fabuloſa ē trāſeat. De eo aūt ꝙ poſtillator dicit ſcd̓aꝫ expoſitioneꝫfore myſticā. burg. dicit eam literalē. quod etſi verumeſſet ẜm allegoricū ſenſum. non tn̄ eſt verum ẜm pͥmāterminorū ſignificationem nihil abſurditatis hn̄temꝓut exponit̉ iſte paſſus ẜm hebreos: poſtil. ⁊ et̄ bur.Item in eo. ca. vbi dicit. Uiro cuius abſcondita eſtvia cur data eſt lex. hoc verbū cū bene expoſuiſſet poſtillator. burg. alit̓ exponēdo ſi veꝝ diceret nō veniretreprobandū. quia eiuſdeꝫ paſſus poſſunt eſſe pluresexpoſitiones vere. ſed in expoſitione bur. illud non videtur verū ꝙ iob ignorauit iuſtū a deo iuſte flagellari:quia hoc nitebat̉ ꝓbare ꝯtra amicos ſuos in hoc errantes: vt ptꝫ in proceſſu libri. ⁊ sͣ. on̄ſum eſt. j. Cor. j.Itē in eo. ca. ſuper verbo. Timor quē nō timebameuenit mihi vſqꝫ ad fine capi. burg. eſt cum poſtilla. ſꝫin fine vbi poſtillator dicit iob tetigiſſe materiā ſue innocentie. burg. opponit dicens. viro iuſto indecens ſecommēdare abſolute abſqꝫ aduerſarioꝝ falſa impugnatione. qualiter ī hoc ab amicꝭ iob contra eum adhuc nihil actū dicitur. ſꝫ Burg. falſus intellectus oſtētus eſt clare ſupra in primo correctorio huius ⁊cͣ.

Eſpondēs aūt. Poſtqͣꝫ deſcripta ē ip̄i/ Ca. iiij.us iob ꝓpoſitio queruloſa: hic ꝯn̄r ponit̉ amicoꝝ(eius obiectio calumnioſa. ⁊ primo ponunt̉ obiectiōes triū amicoꝝ eius principaliū. et ſcd̓o ip̄ius heliuqui cum eis venerat ad iob conſolanduꝫ. ca. xxxij. Prīain duas. qꝛ primoponuntur dicte obiectiones: ⁊ ſecundo eorū replicationes. ca. xv. Primain tres. ẜꝫ tres amicos Iob. quia primo ponūtur obiectiōes primi. ſcd̓oſcd̓i. c. viij. t̓cto t̓cijca. xj. Prīa adhucin duas. quia pͥmoponitur ipſius Eliphaꝫ obiectō. ſcd̓oiob reſpōſio. ca. vj.Prima ī duas. qͥaprimo Eliphaꝫ ꝓponit ſuaꝫ obiēctionē. ſecundo inducit iob ad eius intētionē. ca. v. Prima adhuc in duas. qꝛ primo obiectō ponitur. ſecundo dei reuelatio ad hoc inducitur. ibi. porro.Circa primū ſciendū ꝙ eliphaꝫ recte accepit verba iob:qͣꝫtuꝫ ad illud in quo diſcordabat ab eo .ſ. ꝙ aliqui abſqꝫculpa affliguntur in p̄ſenti vita. et hoc accepit ex verbisiob in fine capit. p̄cedentis. vt patet ex dictis ibidē. ſꝫ exmodo loquendi credidit eum eſſe impatientē. ⁊ ideo arguit eū de impatiētia. ſcd̓o d̓ erronea ſnīa: ibi. Recordare obſecro Circa pͥmū dr̄. a Rn̄dens aūt eliphaꝫ. licet obijceret. tn̄ d̓r hic reſpondens. quia poſt ip̄m iob loquitur. ⁊ qꝛ obijciendo reſpondet quodammo dictꝭ eiusb Si ceperimus loqui tibi. modus eſt hominis impatiētis non expectare finē verbi quod ſibi dr̄. ⁊ in hoc notat iob de impatientia. ¶cISed conceptū ſermonē tenere quis poterit. licet em̄ iniurias ꝓprias diſſimulare ſitvirtuoſum. iniurias tn̄ diuinas vicioſum eſt. videbāturaūt ip̄i eliphaꝫ ꝟba iob predicta ſonare in dei iniuriā ꝓpter qd̓ dicit ſe nō poſſe tacere ẜm rectam conſcientiamd Ecce docuiſti multos. TTurpe eſt doctori: cum culparedarguit ip̄m. ꝓpter qd̓ vt on̄dat impatīaꝫ iob vt credebat eſſe turpiorem. primo inducit precedentem eius doctrinā. Circa quā ſciendū ꝙ aliqui ſūt impatientes ex ſola ignorantia boni patiētie. ⁊ qͣꝫtum ad tales dicit. Eccedocuiſti ⁊cͣ. Sunt etiā aliqui impatientes nō ex ignorantia boni patentie. ſed ex animi debilitate. et qͣꝫtū ad iſtosdicit. e Et ma. laſſas robo .i. oꝑa patiētie relaxata exdebilitate animi. Sūt etiam aliqui impatiētes ex diuturnitate aduerſitatis. qui incipiūt dubitare an talia eueniant eis ex iudicio diuine ꝓuidentie. ⁊ qͣꝫtū ad tales dicit.f ¶ Uacillātes confir. ẜmo. tui. Sunt em̄ aliqͥ qͥ aduerſavarua ⁊ mediocria ſuſtinet. ſꝫ ſuperuenientibus grauibincipiunt frangi. ⁊ qͣꝫtum ad tales dicit. g ¶ Et genuatre. confortaſti. homī em̄ portāti graue pōdus genua īcipiūt tremere. ⁊ ꝑ hoc deſignat̉ magne aduerſitatꝭ pondꝰſub qͦ aliqͥ incipiūt defice̓. Premiſſa igit̉ iob patīa inuehitur contra ip̄m de defectu patientie. d. h. Nunc autēve. ſuper te plaga .i. amiſſio bonoꝝ exteriorum. 71. Etdefeciſti ꝑ impatientiā. k ¶ Tetigit te. flagellando inꝓprio corꝑe. ¶ l Et turbatus es. ꝓrupendo in blaſphemiā. dixit em̄ īob̓ ī fine p̄ce. capl̓i ſe ꝑcuſſū a deo qͣꝫuis eētinnocēs. ⁊ hoc eliphaꝫ reputabat blaſphemiā. vt magꝭpatebit. jͣ. ⁊ iō ꝯcludit. m Ubi tīmor tuꝰ. reſpectu dein Fortitudo tua. reſpectu mali ſufferēdi. tn̄ cum diffieultate. I0Patiētia tua: abſqꝫ tali difficultate. vt ſictalis drīa ſit inter fortitudinē ⁊ patientiā: ſicut ph̓s ponit. vij. ethi. int̓ ꝯtinētiā ⁊ tꝑantiā. p Et ꝓfectio viaꝝtuaꝝ quā pͥus ſimulabas. q. d. ex effectu pꝫ ꝙ iſta fuer̄t īte ficta ⁊ n̄ vera. q Recordae. h ꝯn̄r eliphaꝫ arguit iobd̓ erronea ſnīa. qꝛ di. inocētē a deo pūiri. d. Recor. ob. te.reducēdo ad mēoriā fcā p̄terita. ¶r Quis vnqͣꝫ ino. pe.