SateTOIobMA

Oca gͦ ſi eſt qͥ Cal̓. v.tibi reſpondeat:ᵇ ⁊ adaliquē ſctōꝝ ꝯuertē. Uirūſtultūᵈ interficit iracudīa:

de angelis nō valet: qꝛ pctm̄ angeli eſt irremediabile.peccatū aūt hominis originale ⁊ actuale remediabileeſt. ⁊ ideo homo pctōr poteſt recuꝑare innocentiam ⁊ſic abſqꝫ culpa a deo flagellari ad ſue beatitudinis future augmentationē ſicut predictum eſt.In capitulo quarto vbi dicit̉ in poſtilla. Utrū autēfuerit vera reuelatio vel ficta.Additio primaT hoc qd̓ dicit̉ infra amicis iob. Nō eſtis locuti corā me rectū. nō intelligit̉ ꝙ oīa q̄ dicebantiſti aduerſarij iob fuiſſent nō recta: qꝛ multa dixerunt vera: vt cum dicit̉ in hac reſponſione eliphaꝫ:de eo ꝙ in angelis ſuis repperit prauitatem. Qui diſſipat cogitationes malignoꝝ. beatꝰ hō qͥ corripit̉ a dn̄o⁊ multa ſil̓ia q̄ manifeſte ꝯtinent veritatē. ⁊ etiā in dictis ſanctoꝝ talia reꝑiunt̉. ſed hoc qd̓ dr̄. Nō ſunt locuti corā me rectū: intelligit̉ in concluſione principalicirca quāa eoꝝ intentio verſabat̉ .ſ. de ꝯdemnatiōe iohDiuine reuelationes etiā aliqn̄ fiūt malis: ſicut ptꝫ debalaam mago Nu. xxij. c. ⁊ ideo hec reuelatio potuiteſſe nō ficta ſed vera: licet eā induxiſſet eliphaꝫ ad falſum intellectū: ſicut auctoritates ſacre ſcripture aliqn̄heretici inducunt ad falſum ꝓbandum: ⁊ tunc auctoritas eſt vera licet inductio ſit falſa. ⁊ ſic potuit eſſe inꝓpoſito .ſ. ꝙ reuelatō fuerit vera ⁊ nō ficta. ⁊ tn̄ fuit abeliphaꝫ inducta ad falſum ꝓbandū. vnde ſanctꝰ Thomas rōnabiliter ſub diſiūctione relinqͥt hāc reuelationē ab eliphaꝫ cōfictā fuiſſe. vel verā: neqꝫ ex hoc formauit queſtionem arguēs ad aliquā ꝑtem: qꝛ nihil refert in ꝓpoſito an hec reuelatio fuerit vera vl̓ficta.In eodem cap. iiij. vbi dicit̉ in poſtilla. Nūqͥd homo deſcripto reuelationis modo.Additio. ij.Xpoſitio poſtillatoris ſuꝑ hoc verbū. Nunqͥdhomo dei ꝯꝑatione iuſtificabit̉ nō videt̉. rationabilis: cōtingit em̄ qn̄qꝫ ꝙ aliqui homīes iuſticā maioris eruditionis aliquē flagellant ſine culpa. vtcum pater filiū ſuū cauſa maioris eruditionis ſeu diſcipline flagellat ſeu verberat: de qͦ ꝓuerb̓. xiij. ca. Quiaūt diligit filiū ſuū inſtanter erud teu. vn̄ meliꝰ videt̉dicendū ẜm Grego. in. ij. mora. vbi ſic dicit. Dū qͥs deꝑcuſſione murmura:: qͥd aliud qͣꝫ iuſticiā ferientis accuſat? puriorē gͦ ſe virū factore ſuo eſtimat: ſi ꝯtra flagellum querela parat: cūqꝫ ſibi ꝓculdubio poſtponitcuius iudiciū de ſua afflictiōe redarguit: vt gͦ homo reprehendere iudicē culpe nō audeat: hūc humiliter cogitet actorē nature: qꝛ qͥ mire ex nihilo hominē fecit: factum impie nō affligit. hec ille. Que quidē expoſitō ſatis ꝓpria ⁊ nō myſtica eſt ſed lr̄alis. Sanctus Tho. inexpoſitione ſuꝑ Iob dicit ſic: ſi em̄ homo abſqꝫ culpapunit̉ a deo. ſeqͥt̉ ꝙ hō ſit iuſtior deo. cū em̄ opus iuſticie ſit reddere vnicuiqꝫ qd̓ ſuū eſt: ſi deꝰ homini innocenti cui nō debet̉ pena inferat penā: nō illi reddit qd̓ſuū eſt: homo aūt qͥ a deo ſic patit̉ penā nō facit iniuſtum. nā iniuſtū pati nō eſt iniuſtū ẜm ph̓m in lethic. q̄quidē expoſitio ſatis rōnabiliter videt̉ ⁊cͣ¶Replica.In capitulo qͣrto vbi poſtillator dicit eliphaꝫP primū amicū induxiſſe fictā reuelationeꝫ: ꝓ eoqꝛ deus nō reuelat falſa: qualia ſunt que dicit ſibi reuelata ⁊cͣ. Burgen̄. ſe opponit dicēs eā fuiſſe verāqͣꝫuis ip̄e eā adduxerit ad falſuꝫ intellectū. ſꝫ nō reſpōdet ꝑ hec ad poſtillatoris rōnē: etiā beati Greg. ij. mora. ca. xxxviij. qui dicit in hoc typū ſignificari hereticorum: qͥ qͣꝫuis multa vera dixerint ⁊ ex ſcientia acqͥſitaq̄ qn̄qꝫ fingunt ſibi reuelata: vt licentius introducantfalſa: nec hic ſolū finxit reuelationē vt eā introduceretad falſum intellectū: ſed quatenus ꝑ eam fictā in tanta credulitate aſſereret falſum: nam illud qd̓ dicit ſibireuelatū eſt formaliter falſum: videlicꝫ ꝙ nullus iuſtꝰflagellat̉ apud iuſtū hominem: minus igit̉ apud deuꝫ

iuſtiſſimū: cuius iuſticia hominis iuſticie comꝑari nō poteſt: ſic igit̉ patet fictio. Preterea ſi vera fuit vt dicit burgen̄. non potuit inferre falſum: qꝛ ex vero nō niſi verū. ſedip̄e ex ea intulit falſuꝫ vt patet in lr̄a. nō igit̉ vera ſꝫ ficta.Nec valet dicere vt burgeū. quia ſanctus Tho. non mouet qōnē de hac ꝓpoſitione: igit̉ nonreliquit eā dubiamimmo quilibet nonexponens expoſition neceſſariū ip̄mdubium ſub opinion relinquit. Dehac aūt reuelatōneneceſſariū eſt videre an ſit vera vel falſa. qꝛ qͣꝫuis ml̓ta vera dicat: allegata tn̄ ſibi facta reuelation falſa nitit̉ auctorizare. ſpūs aūt dei quē deſcribit reuelationem feciſſe: non auctorizat falſum eſt igit̉ ficta reuelatio: nam vera que dicit auctoritate nō indigent. qꝛ verū a quocunqꝫ dicat̉ a ſpirituſancto eſt. Si igitur deus ꝑreuelationē falſa ꝑ eū dicta auctorizet: fruſtra eū et aliosduos redarguiſſet de nō recta locutiōe. vt pꝫ infra vlt̓. c.Item in eodem capitulo vbi poſtillator primum argumentum eliphaꝫ reducit ad formam ſylogiſticam ſic.Omnis ꝑcens innocenti eſt iuſtior flagellanti innocentēſed aliquis homo iuſtus parcit innocēti. deus aūt ẜm dicta iob flagellat innocentē. quia ſine culpa: igitur aliquishomo eſt iuſtior deo. Impoſſibilitatē illius concluſionisoſtendit eliphaꝫ in litera dicens. Nūqͥd homo dei comparatiōe iuſtificabit̉ ⁊cͣ. Si cōcluſio eſt impoſſibilis. gͦ aliqua premiſſarū: nō maior: gͦ minor ꝓ illa ꝑte ꝙ deus flagellat innocentē ſicut vult Iob ⁊ poſtillator. Reſpōdeoad maiorem ꝙ illa eſt falſa in comꝑatione dei et hominisqꝛ deus penas innocentū ordinat ad magnitudinē p̄miorū ſicut tormenta martyrum ad triumphum. homo autēſic non poteſt. Hunc magiſtralem ꝓceſſuꝫ Burgen̄. dicitirrationabilem ex debili motiuo qꝛ vt dicit cōtingit aliqn̄ꝙ iuſtus homo flagellat innocentem ad maiorem eius ꝓfectum: ⁊ ad id allegat illud ꝓuer. xiij. Qui diligit filiumſuum inſtanter erudit eū: qui parcit virge odit eum. ſed illud allegatū loquitur de filio reprehenſibili ẜm glo. ideode innocente nō eſt ad ꝓpoſitū. dato tn̄ ꝙ verū ſit de aliqͦbus: nō arguit dictū poſtillatoris irrōnabile. qꝛ duę ꝑtesſubcōtrarię rōnabiliter ſtant ſimul in veritate. maxime inmateria ꝯtingenti vt eſt in ꝓpoſito. Stat etiā quēlibet iuſtum ſcui pena plectere innocētē ad ſui ꝓfectuꝫ: ſed grauipena et deſtructiua qualis eſt de qua agit̉: non puto poſſibile neqꝫ iuſtum. ſic em̄ nullo modo tendiſſet abrahā adimmolandū innocētē filiū: niſi interueniſſet dominicummandatū: quo interueniente adhuc valde apud eum penſatū eſt. dicit̉ em̄ a domino. Quia feciſti rem hanc ⁊cͣ. Ge.neſis. xxij. Nec eſt ꝯͣ poſtillatorē qd̓ Burgn̄. de beato gregorio adducit. nam beatus Gregorius vult ꝙ ꝯtra flagellum dei nō eſt murmurandū ſpāliter ꝓ culpis inflictuꝫ. ſitn̄ ſine culpa qualiter eliphaꝫ nō intellexit: tūc etiam murmurandū nō eſt ſꝫ opifex nature recognoſcēdus: ⁊ ſic iobfacit qͣꝫuis eliphaꝫ nō intellexerit errore cecus.¶ Capitulū. vAca gͦ. Hic ꝯn̄ter eliphaꝫ excitat Iob ad ſnīe ſueattētione: ⁊ pͥmo ponit̉ eiꝰ excitatio. ſcd̓o ipſiꝰ iobincrepatio. ibi. Uirū ſtultū. ⁊ tercio eius monitio.ibi. Beatus homo. Circa primū dicit̉. a Uoca gͦ. q. d.ſi nō intelligis verba mea: voca dn̄m vt aꝑiat tibi intellectū. ¶ b¶ Et ad aliquē ſanctoꝝ ꝯuertere .i. ſi non ꝯfidisde tuis meritis de quibꝰ nō videt̉ ꝙ debeas ꝯfidere ꝓptermaliciam tuā: dep̄care vnū de ſanctis angelis: vt intercedat ꝓ te. c ¶ Uirū ſtultum. Hic ꝯn̄ter eliphaꝫ increpatip̄m iob: ⁊ primo ꝯuertit ſe ad eū increpandū: ſecūdo adſuū ꝓpoſitū ꝓbandū. ibi. Nihil in terra. Circa primū dicitur. Uirū ſtultum. ſic habet lr̄a correcta. d Interficitiracundia. ille em̄ eſt vere ſtultus qui a virtute patiētie cadit ꝓpter aduerſitatis pondus.