ILLiberQVoF

nō quieui ⁊cͣ. ⁊ eſt ſenſus. Timore quē inde dico me habuiſſe nō diſſimulaui. qꝛ vt dictū fuit. sͣ. ca. j. Iob timēsne forte peccarēt filij ſui in ſuis conuiuijs: in fine hebdomadaꝝ offerebat ꝑ ſingl̓os holocauſta. ⁊ ſic pꝫ ꝙ tīebateoꝝ ſpecialē ruina. ⁊ ꝑ conſequens eorum punitionemquod tamen nō diſſimulabat: cum hoc patenter oſtenderet ꝑ holocauſtoꝝ oblationē continuatā. Dicit enim.Nō ſilui. quia vt ibidem dicitur ſanctificabat illos .ſ. filios ⁊ familiā: in qua ſanctificatione preſumenduꝫ eſt. ꝙeos exhortabat̉ ⁊ monebat. de quo dicit. Non ſilui .ſ. timorē quē habebā ex p̄dictis. ⁊ ſic patet ꝙ ip̄e intrinſecerat ꝯtinue timore inquietatus. de quo dicit. Non qͥeui⁊ quia huic turbatiōi ſue intrinſece fuit ſubſecuta adueſitas extrinſeca. ideo dicit. Et venit ſuꝑ me indignatō. q̄quidē ſnīa hoꝝ verſuū rationabiliter videt̉. tū quia conſona hebraice veritati vt dictū eſt. tū quia indecēs videtur viro iuſto vt ſe laudet. vnde ꝓuer. xxij. ca. Laudet teos alienū ⁊ nō tuū. neceſſitate tamē īminente: ⁊ cuꝫ alicfalſe intendūt viciare iuſtū. tunc eſt conueniens vt iuſtꝰexcuſet ſeſe etiā veraciter iuſtificando. vnde Iob poſtqͣꝫab amicis fuit falſe rep̄henſus: rationabiliter ſe defēditvt patet in ꝓceſſu. ſed in hac ſua prima ꝓpoſitione cumnōdū audiuerit aliquē eū cōdēnantē. ſolū intēdebat ſuāmiſeriā plāgere mō iā dicto: ſine hoc ꝙ de innocētia ſuaaliquid tangeret.ReplicaN ca. iij. vbi poſtillator expoſitionē verboꝝ Iobdqͥ ſonāt quaſi maledictōꝫ ꝑtractās: ⁊ p̄cipue expoſitione ſancti thome p̄ alijs cōmendās: cōtracande obiectionē facit Burgen. quaſi crimen leſe maieſtatis peractū longa digreſſiōe reprehēdit: volēs ſāctūſcꝫ thomā defendere plus inuoluit. Et qꝛ tedioſū ē totūtractatū ſuū recitare: reſoluo eū ad certa puncta. quibꝰpertractatis apparebit quid rei et rationis habeat. Eſtigit̉ in hac ſua digreſſione pͥmus punctꝰ iſte. ꝙ tota materia ⁊ principalis diſputatiōis iob fuit ꝙ flagellaret̉ ſine cauſa. ſecūdus punctꝰ: ꝙ rō mouens principalit̓ iobad primū dictū eſt. ꝙ iob aſſeruit ſe iuſtū. ⁊ per ꝯſequēsſine cauſa flagellatū. terciū dictū ꝙ amici iob ſolū impugnabant iuſticiā: quā iob p̄tendebat. alia autem dicit acceſſoria in illa diſputatōe. Sed primū dictū videt̉ ſimpliciter falſū. īmo erroneū tacōmendabili ⁊ adeo ꝯmendato viro nō eſſe imponendū. nā vna oīm ph̓oꝝ voce reprobat̉. ſolius em̄ naturalis luminis ductu Ariſtotelesvidet nihil fieri ſine cauſa. ⁊ plato ſub celo nihil fieri credidit: cuius legitima cauſa in tꝑe nō p̄ceſſit. ⁊ ſic de alijsph̓icis ſimul ⁊ theologicis: qui conſentanee dicunt multa fieri ſine culpa. nulla tn̄ ſine cauſa Et ſecundū dictuꝫſil̓iter falſū ē ꝙ iob ſe aſſeruit fore iuſtu. naꝫ hoc faciēdoforet iniuſtus: vt ꝓbat̉. ix. huius. vere em̄ iuſtus quid ſibi deſit. pͥmū nō qͥd aſſit agnoſcit. Si em̄ dixerimꝰ inquitIoh̓es ī canon̄. ſua pͥma. ca. j. quia peccatū nō hēmusip̄i nos ſeducimus: ⁊ veritas ī nobis nō ē. quapropter illa v̓ba q̄ ad innocentiā vel iuſticiā ip̄ius iob tēdere vidētur: nō aliter accipienda ſunt: niſi ſicut verba xp̄i de ceconato. Ioh̓. ix. Nęqꝫ hic peccauit neqꝫ parentes eiꝰ ⁊cͣ. qꝛiob nō dixit ſimpl̓r ſe nō peccaſſe. nā hoc eſſet temerarium. ſꝫ dixit ſe nō peccaſſe vt flagellaret̉: volēs ꝑ hͦ amicꝭerrantibꝰ ꝯcludere. ꝙ ſi qͥ flagellāt̉ nō ſequit̉ neceſſario.igit̉ ꝓpter peccata: qui fuit error principalis ⁊ formalisamicoꝝ: vt patet in ꝓceſſu libri. Nec terciū dictū Burgen̄. ſtare pōt. qꝛ amici iob nō intendebant eū ꝓbare iniuſtū. ſꝫ habebat hoc tanqͣꝫ euidēs ex flagell̓: iuxta errorē eoꝝ quo neminē dixerunt flagellari ſine culpa. ad qd̓cōcludendūtendit eoꝝ diſputatio. iccirco ex ꝟbis Iobaccipiētes occaſionē ſcādali: putabant eū dei blaſphēatorē ⁊ impatientē. ⁊ de hoc nō diſputauerūt. ſed ipſumiob tanqͣꝫ talē obiurgabant: vt patet in ꝓceſſu lr̄e. materia gͦ diſputatōnis fuit: in pn̄ti neminē puniri niſi ꝓ peccatis. ⁊ ecōtra. iob aūt vtriqꝫ errori ſe oppoſuit. ⁊ nō proſua iuſticia. ſꝫ iniuria deo ꝑ derogationē facta diſputauitin cuius ſignū infra vlt̓. ca. deus illos tres amicos increpās: nō dicit eos cōtra iob locutos. ſꝫ cōtra deū et dei iu-

ſticiā. ideo dicit̉ ibi. Iratus ē furor meꝰ ī te ⁊ in duosamicos tuos. qꝛ nō eſt locuti corā me rectū .i. dogmaveꝝ ẜm glo. ſi em̄ ſolū locuti fuiſſent contra iuſticiamiob: vt ſonat terciū dictū Burgen̄. nō poſſent rep̄hendi quaſi nō rectū locuti fuiſſent: cū et iob rep̄benſibilerat et ꝑ deū rep̄henſus: vt pꝫ infra. xxxviij. Ex quibꝰpatet ꝙ Burg. cū hm̄oi falſis dictis ſanctu Thomāpotius inuoluit qͣꝫ defendit. Et iſdē Burgen̄. ex debi.libus motiuis inuehit̉ ꝯtra poſtillatore. d. ꝙ Iob exſnīa ſuoꝝ amicoꝝ erronea quaꝫ nouerat eos dogmatizare. cōcludit querelā ſue natiuitatis. conceptionis⁊cͣ. ſibi fuiſſe odioſā. cōtra quod dictū Burgē. arguēdo aſſumit cū ꝑpicleffitis ⁊ huſſitis: nō lēgitur iob abamicꝭ ſuis audiſſe errorē. igitur ſi impugnauit. impugnauit ſibi incognitū. Ad quod dico ꝙ quia viri iuſignes fuerunt. vt patꝫ ex eoꝝ argumentis. ideo famaꝓdente potuit Iob ſcire eorū opiniones ⁊ doctrinas⁊ fortaſſe tēpore ꝓſperitatis ſe contulit cuꝫ eis: ſic ꝙeoꝝ errores nō latebant ipſum. quin etiaꝫ fundabantur errores eorū ſuper lamentatione digna .ſ. ꝙ noneſſet vita poſt hanc: vt dicet̉ infra. ſtātibus em̄ ill̓ erroribꝰ: lamentabil̓ eſſet vita iuſti. preſertim flagellatiqꝛ ſic eius iuſticie in futuro nihil p̄mij correſpoderet.⁊ in p̄ſenti nō niſi tribulatio. ⁊ ſic expoſitio poſtill̓. locū habet. ſil̓iter ⁊ obiectio cōtra ſanctū Thomā. Peridē reſpōdet̉ ad ſecundū argumentū Burge. quia exfama ⁊ mutua collatōe ante flagellationē habitis ſciuit iob amicos ſuos his erroribus inuolutos. Rō huius ē. qꝛ doctrina iob nō latuit amicos: eo ꝙ infra. iiijca. dixit eliphaꝫ primꝰ amicꝰ. Ecce docuiſti plurimos⁊cͣ. rōnabile igit̉ videt̉ ꝙ ⁊ ipſe iob ſciuerit doctrinas⁊ opiniones amicoꝝ ſuorum. iccirco inter flagella veritatis amator voluit errores amicorū obiurgare. vn̄hoc intelligētes: ſe ei importunius opponebant. Peridem ad terciū argumentū. quia ſatis dedit intelligere quādo maledixit diei ⁊cͣ. cū eſſet voce domini laudatus vt iuſtus ⁊ rectus: creature dei abſolute maledicere nō potuit. cū ſit omnis valde bona Geneẜ primo. ſed recte maledixit eis ex ſuppoſitiōe errorū quosfama docente ſciuit amicos ſuos tenuiſſe. Ex quibuspatet Burgen̄. etiam ad argumentū poſtillatoris nōbene reſpondere: quando a ſimili allegat apoſtolum.etiam ex ſuppoſitione errantium ⁊ negantiū reſurrectionē: ſic arguentem. Si reſurrectio nō eſt. nec chriſtus reſurrexit: inanis eſt ergo fides noſtra. vbi Bugen̄. dicit ꝙ apoſtolus loquit̉ cōditionaliter. ita dico⁊ ego ꝙ Iob ſimiliter loquitur: ſupplendo ſic literā.Si verum eſt in futuro nullam eſſe remunerationeꝫpro tribulationibus ſponte aſſumptis. vel ſine culpainflictis: maledicta eſt dies natiuitatis et nox conceptionis talis hominis qui in hac vita ſine culpa flagellat̉. ⁊ ſic illa conditionalis equiualet conſequentiebone ⁊ legali: qͣꝫuis nō formali: ſicut et conditionalisapoſtoli per poſtillatorem allegata concludit fidemnoſtrā eſſe inanem. immo idē apoſtolus .j. Corinth̓.xv. ſimilē concludit maledictionem dicens. Ergo quidormierunt in chriſto perierūt. Si inquit omnibꝰ hominibus ⁊cͣ. vide ibi in glo. Nec videtur factuꝫ Burgen̄. valere quod adducit ad reddendū ratione: quāre ita ꝑticulariter maledicit noctē dieꝫ ſtellas ⁊c. qꝛdicit allegando ſanctū thomā ꝙ iſte paſſus litere eſtmetricus: igitur poeticus. poete auteꝫ ſolent modosloquendi multipliciter variare eorū que ponunt. ſednō videtur mihi conueniens ſacrā ſcripturā poematibus ⁊ poetis comꝑare: cum multa mentiri ſolet poete canentes: vt dicit̉ .jͣ. methaphyſice. vnde et beatꝰHieronymus ſenſus ſacre ſcripture qui vidētur falſeſonare yronice comꝑat huiuſmodi poeticis fictionibus ⁊ athenaꝝ ludicris: vt patet ſupra. iij. Reg. j. necbene infert Burgen̄. cū ſancto Tho. ex dicto btī hieronymi. paſſus iſte ē metricus ergo poeticꝰ. qꝛ multaſūt poetica ꝓſaica multaqꝫ metra n̄ poetica. Nec vereſt ꝙ iob maledixit ſtell̓ vel qͥbuſcūqꝫ alijs p̄ter die ⁊