LQPrologusẜlL
LPrologusM ¶VATe
pedes: nō earundē ſyllabarum: ſed eorūdē tēpoꝝ. Interdū qͦꝫ rhythmus ip̄e dulcis ⁊ tinnulus fertur numeris pedū ſolutis: qd̓ metrici magis qͣꝫ ſimplex lector ītelligūt. A ſupradicto aūtverſu vſqꝫ ad fineꝫ libri paruum coma quod remanet:proſa oratione contexitur.Quod ſicui videt̉ incredulū metra .ſ. eſſe apud hebreos ⁊ in morē nr̄i flacci gracciqꝫ pindari et alcei et ſappho: vel pſalteriū: vel lamētationes hieremie vl̓ om̄iaferme ſcripturaꝝ cātica cōprehēdi: legat philonē. ioſephum. origene: ceſarienſeꝫeuſebiū: ⁊ eoruꝫ teſtimonio
me verū dicere cōprobabitAudiāt qͣpropt̓ canes meiidcirco me ī hoc volumīe laboraſſe nō vt interp̄tatōeꝫantiquam reprehenderemſed vt ea q̄ in illa aut obſcura ſūt aut omiſſa. aut certeſcriptoruꝫ vicio deprauatamanifeſtiora noſtra interp̄tatiōe fierēt: ⁊ habreū ẜmonē ex ꝑte didicimus ⁊ in latino pene ab ipſis cunabul̓inter grāmaticos et rhetores et ph̓os detriti ſumus.Qd̓ ſi apud grecos poſt ſeptuaginta editionē: iā chriſti euāgelio choruſcante iudeus aquila ⁊ ſymmachꝰ actheodotion iudaizātes: heretici ſunt recepti: qͥ multa
Hemi qd̓ ē ſermo vel modulatō. idioma .i. ꝓprietas loq̄ndi in qualibet lingua. Alios pedes nō earundē ſyllabaꝝſꝫ eorundem temporum. vt ſi quis poneret proceleumaticum qui conſtat ex quatuor breuibus pro dactylo. vn̄Uirgilius enei. x. g. Arietat in portas ⁊ duras obice poſtes. Aries d̓r quedam machina bellica. ⁊ inde arietotas .i. cū ariete impingere. vel impugnare. Itē rōe eqͥpollētie temporuꝫſpondeus poniturpro dactylo. vndeOuidius in princpio metamor. necbrachia lōgo: magine terraꝝ porrexerat amphitricesi. mare. ab amphi.quod eſt circū ⁊ tero terꝭ. qꝛ circum/circa terit terram:ſic igitur ptꝫ ꝙ rōeequipollentie tempoꝝ licet nō ſit earundem ſyllabarūvnponit̉roalio. Pedes autedicunt̉. eo ꝙ ꝑ eosmetra ambulāt. ſicut nos pedibꝰ ambulamꝰ ¶ Syllabagrece latine conceptio vl̓ ꝯplexio dr̄.a ꝯceptione lr̄arū.vn̄ vere illa eſt ſyllaba que ex pluribꝰ naſcitur literis. nā vna vocalis ꝓ ſyllaba abuſiue nō ꝓprie dr̄. iō aūt ſyllabe lōge breueſqꝫ dicunt̉. ꝙ ꝑ varias vocū moras aut dupla aut ſimpla ſpacia tꝑis hr̄e vident̉. ita dicit Iſid̓. in. j. etymol̓. ⁊ ſatꝭ ꝯcordat cū priſtiāo vbi agit d̓ ſyllaba. Rhithmꝰ d̓r̄ ꝓſa ꝯſonātias verboꝝ ꝯtinēs ī fine clauſulaꝝ. ⁊ dr̄ a rhychmosgrece qd̓ eſt numerus latine. de qͦ Iſido. et ymol̓. jͣ. Rhythmus eſt qui nō eſt certo fine moderatꝰ. ſꝫ tm̄ rōnabil̓rordinatꝭ pedibꝰ currit: qͥ nihil aliud qͣꝫ numerꝰ dr̄. Tinnulus .i. tinniēs vl̓ dulcit̉ ſonās. ⁊ dr̄ a tinnio nis. quodeſt leuiter ⁊ pure ⁊ liqͥde ſonare. ⁊ ꝓprie dr̄ d̓ metallo excuius ſono dr̄. metallū em̄ ꝑcuſſū reddit hunc ſonū tin.⁊ inde dicitur tinnio. Priſtianꝰ ī maiori volumine vbiagit de ꝑſonis ꝟbi dicit. ꝙ tinnit. pluit. tonat. fulmīat. etconſimilia q̄ ad homines nō ꝑtinēt ꝓprie inueniūtur intercia ꝑſona: improprie aūt ⁊ ꝑ figura in prima ⁊ ſcd̓a.Fertur numerus pedū ſolutis .i. libratis. nec artatislege metri quod certis pedū mēſuris atqꝫ ſpacijs terminatur: nec vltra dimenſionē tempoꝝ ꝯſtitutā procedit.hytmꝰ aūt hꝫ nō determinatū numeꝝ pedū. ſꝫ pro volutate conditoris ꝓtendit̉. ¶ Metrici. qͥ nouerunt artēmetroꝝ. Simplex. qͥ nō habet metroꝝ peritiā. Aſipradicto itaqꝫ verſū .ſ. Iccirco me rep̄hendo ⁊cͣ. Iobyl.Paruū coma .i. or̄o deciſa vel ꝑua diſtinctio. coma int̓ptat̉ articulus. et dr̄ ī rhetorica pūctata ꝓlatio alicuiusorōis ꝑ mīores deciſiones: vt Oreigenis: ocul̓: ꝑidē mētiris adeſſe. Eloquio: forma: nobilitate careſ. In ꝓlogoſuꝑ Eſaīā plenius inuenies de comate colo ⁊ periodo.Proſai. proſaica. .sͣ. in eodē ꝓlogo exponit̉ qͥd ſit ꝓſa.Nr̄i. .i. latini. Flacci .i. horacij. Graccꝰ pindarꝰ ⁊ alcegręci poete fuerūt. vide in epl̓a ad paulinū. ¶ Sapphonomē fuit puelle q̄ metrice ſcripſit. vn̄ ⁊ ſapphicū dr̄ metrū ab ea inuentū. Pſalteriū de quo dicit orator. Pſateriū lyrici ꝯpoſuere pedes .sͣ. in epl̓a ad paulinū inuenies iatis de pſalterio ⁊ lamentationibꝰ hieremie. Eme .i. fere. ¶ Cōprehēdi .i. ꝯtineri. Philonē. qͥ ſcripſit li-
brum ſapientie. de quo dicit Hiero. ī li. illuſtriū viroꝝPhilo iudeus natione alexandrinꝰ de genere ſacerditu fuit. ⁊ poſtea enumerat. xxx. libros quos philo cōpoſuit. ⁊ ſb̓dit. Sūt ⁊ alia eius monumenta ingenūj ēin noſtras manus nō ꝑuenerūt ⁊cͣ Ioſephū d̓ quocit hiero. in li. illuſtriū viroruꝫ.Ioſephus mathathie filiuſ exhieroſo lymiſſacerdos. a veſpaſiano captꝰ cuꝫtyto filio eiꝰ relictus eſt: hic romaꝫ veniēs. vij.libros iudaicecaptiuitatꝭ imperatoribus patifilioqꝫ obtulit q̄et bibliotheopublice traditſūt ⁊ ob ingergl̓iam ſtatuā qͦꝫmeruit Rome.Scripſit aūt etalioſ. xxiiij. antiquitatuꝫ librosab exordio mūdi vſqꝫ ad. xiij.annū Domiciani ceſarꝭ ⁊cͣ. hicin. xiij. antiqͥtatū libro ſcripſide dn̄o ieſu chriſto ī hūc modū.Eodē tꝑe fuit īeſus vir ſapiensſi tn̄ virum eū nominari phas eſt: erat em̄ mirabiliūeffector operum. ⁊ doctor eorū qui libenter que veraſunt ſuſcipiunt: plurimos quoqꝫ tā de iudeis qͣꝫ d̓ gētibusⁱ ſui habuit ſectatores. ⁊ credebatur eſſe chriſtꝰcunqꝫ inuidia noſtrorū principū cruci eū pylatus aſfixiſſet: nihilominus qui eū prius dilexerant ꝑſeuerarunt in fide: apparuit em̄ eis t̓cia die viuēs ⁊c̄. Origenē. de hoc ſatis inuenies. sͣ. in ꝓlogo ſuper Ioſue.¶ Teſarienſeꝫ euſebiū. qūi ſcripſit eccleſiaſticā hyſtoria. de quo ſcribitur ſic in libro illuſtriū viroꝝ. Euſebius ceſaree paleſtine ep̄s in ſcripturis diuinis ſtudioſiſſimus edidit infinita volumina ⁊cͣ. dr̄ autē ceſarienſis. ad differentiā alterius Euſebij qui fuit natiōeſardꝰ ⁊ vercellēſis ep̄s. ¶ Canes mei .i. detractores qͥequaliter contra bonos ⁊ malos latrāt. ⁊ omnes indifferenter lacerant quos nō amant. ad Phil̓. iij. Uidete canes: videte malos oꝑarios. videte conciſionēApoca. vlt̓. Foris canes ⁊ venefici ⁊ impudici ⁊ homicide ⁊ ydolis ſeruientes ⁊cͣ. Interp̄tationē an̄tiquā. lxx. que fuit oīm prima. ¶ Ex parte tꝑamentuꝫeſt contra ſuꝑbos. qui ſi forte alicuius lingue tenueꝫ⁊ incompleta noticiā habeant quaſi tota nouerīt ſedilatant. ¶ Rhetores. media correpta: a rheſis quodeſt locutio. qꝛ facūdia neceſſariaⁱ ē rhetoribꝰ. Iſid̓. injͣ. etymo. Rhetorica ꝓpter nitorē ⁊ copiā eloquentieſue maxime in ciuilibus queſtionibus neceſſaria exiſtimat̉. ¶ Detriti ꝓpter vehementiā ſtudij. ſtudiū em̄ē veheniēs applicatio animi cū magna voluntate adaliquid ꝑficiendū. Aquila. qui poſt aſcenſionē dn̄iannis. cxxiiij. pͥmꝰ interpres ex hebreo in grecū floruit. deinde pꝰ ānos. liij. theodotiō. deinde pꝰ ānos. xxx.ſymmachꝰ. ¶ Heretici .ſ. ebionite qͥ pauꝑes int̓p̄tāt̉.qꝛ pauꝑes erāt ī intelligētia. de qͥbꝰ dicit Iſid̓. in. viij.et ym̄. Hi ſemiiudei ſunt: ⁊ ita tenēt euāgeliū: vt legcarnalit̓ ſeruēt. ⁊ ꝓpt̓ hoc dicūt̉ hic. Iudaizātes iudeos ī carnali obſeruatōe legaliū imitātes. sͣ. ī ꝓlogo