nupedidimꝰ: ſeptingēti ferine aut octingēti verſus deſūt. vt decurtatꝰ et laceratꝰcorroſuſqꝫ liber feditatē ſuipublice legētibus/ prebeat.Hec aut trāſlatio nullū deveteribꝰ ſequit̉ interp̄teꝫ. ſꝫex ipſo hebraico arabicoqꝫſermone ⁊ interdū ſyro: nūcv̓ba: nūc ſenſus: nūc ſimulvtrūqꝫ reſonabit. Obliquꝰem̄ etiā apud hebreos totꝰliber fert̉ ⁊ lubricꝰ ⁊ qd̓ grecirhetores vocāt ſchēatiſmenos: dū qͥ aliud loquit̉: aliud agit. Ut ſi vel̓ anguillāvel murenulā ſtrictis tenere manibꝰ: quāto fortiꝰ p̄ſſeris tanto citiꝰ elabit̉. Memini me ob intelligētiā huus volumīs lidiū quēdā p̄

ceptorē: qͥ apud hebreos pͥmus hr̄i putabat̉: nō ꝑuīsredemiſſe numis: cuius doctrina an aliquid ꝓfecerimneſcio. Hoc vnū ſcio: n̄ potuiſſe me interp̄tari niſi qd̓ante intellexeraꝫ. Aprincipio itaqꝫ volumīs vſqꝫ ad v̓ba iob apud hebreos proſaoratio ē. Porro a v̓bis iobin quibus ait. Pereat diesin qua natus ſum: et nox inquā dictuꝫ eſt. conceptus ēhomo vſqꝫ ad euꝫ locū: vbiante finem voluminis ſcriptū ē. iccirco ip̄e me rep̄hēdo et ago penitentiā ī fauiſla et cinere. hexamētri verſus ſūt. dactylo ſpondeoqꝫcurrentes ⁊ ꝓpt̓ lingue idioma crebro r̄cipiētes. ⁊ alios

greco in latinuꝫ. Decurtatus .i. abbreuiatꝰ ꝓpter textꝰdiminutionē. Laceratus. ꝓpter ſententiarum diſcōtinuationē. Corroſus. ꝓpter intelligentie incōpletōꝫFeditateꝫ .i. turpitudinē. vel Nuditatē. alia littera .i.apertū defectū. Hec aūt trāſlatio mea .ſ. ſcd̓a trāſlatio. Nullū d̓ veteribꝰ ſequit̉ interpretē. ſicut pͥma tranſlatō degreco in latinuꝫin qua ſecutꝰ ſitrāſlationē. lxxcuꝫ aſtericis tn̄⁊ obelis .i. ſupplendo diminuta. ⁊ reſcindēdoſuꝑflua. Sꝫ exip̄o hebraico arabicoqꝫ ſermone. ⁊ int̓dū ſyroIſte tres līgueaffines ſunt.Nūc ꝟba ⁊cͣd. hec noua trālatio nō ſempeexprimit verbiex verbo: vel ſerſuꝫ ex ſenſu. ſedqn̄qꝫ ſic qn̄qꝫ alit̓. ⁊ qn̄qꝫ vtrūqꝫ. Quare autēhoc fecerit ſb̓iū.git dicens. quiaTotꝰ liber iſtxert̉. ī dicituObliquus .i. oblique ⁊ obſcureloquēs qꝛ aliudpretendit: ⁊ aliud intendit. ⁊ iō accipienda ſunt verbanō in ſenſu quē faciūt: ſꝫ in ſenſu quo fiunt. vt eſt illudIob. ij. Benedic deo ⁊ morere .i. maledic. Et lubrioin quo quis detacili poſſet labi ꝑ errorē male .ſ. intelligēdo. Lubricū em̄ ē in quo qͥs defacili labit̉. ſicut ē glacies vel terra argilloſa. lubricū dr̄ qd̓ elabit̉ dū tenet̉.ſicut anguilla. q̄ quāto fortiꝰ p̄mit̉ tāto citiꝰ labit̉. ⁊ d̓ſic liber iſte lubricus: qꝛ qui de verbo ad verbū tranſferet. ⁊ oīa ꝟba interp̄taret̉ ẜm ꝙ videntur ſonare. totūꝑuerteret: ⁊ totū amitteret. ⁊ huic expoſitiōi ꝯcordatexemplū de anguilla. jͣ. poſitū. Rethores .i. oratores arheſis quod eſt locutio. qꝛ rhetoribus nccͣia ē facūdia⁊ copia locutionis. Schematiſmenos .i. defectꝰ modi loquendi. ſchema em̄ dr̄ imago vel figura ⁊ modusloquēdi: ſicut dicit huguicio: mene defectus modi cōmunis loquēdi. Itē ſchema dr̄ ornatus vl̓ figura. vn̄ẜm Donatū ⁊ Greciſmū huius due ſūt ſpecies .ſ. ſchemalexeos ⁊ ſchemadianeos .i. figure dictionis: ⁊ ſnīeſicut em̄ homo varijs veſtimentis decoratur. ita oratōlatinitatis tā ſoluta qͣꝫ ligata ſchematibus adornatur⁊ ſic dr̄. Scematiſmenos .i. defectus ornatus ⁊ figurequi fit ex carentia debite intelligentie. ſignificatio em̄dictionis eſt quaſi ornatus ⁊ figura eius. vn̄ qn̄ deficita ꝓpria ſignificatione: eſt ibi defectus ornatꝰ ⁊ figure .i.forme dictionis q̄ ē ſignificatō. ¶ Dūqꝫ aliud loqͥtur.i. in locutione p̄tendit. Aliud agit .i. aliū ſenſum facit⁊ iō dr̄ lubricus. qꝛ quāto quis verbo ad verbū librumiſtū exp̄ſſius trāſferret: tāto obſcuriorē faceret. ⁊ quaſi totū ꝑderet. qꝛ nō poſſet intelligi. cū aliud ſonēt verba. aliud intelligentia vera. Murenulā .i. lampredaꝫpiſcis eſt ſimilis anguille. ⁊ dr̄ murena a murina grece quod eſt murena latine. hāc feminini tm̄ ſexus eſſetradunt et ꝯcipere a ſerpente. ob id a piſcatoribꝰ tāqͣꝫa ſerpente ſibilo euocatur ⁊ capitur. ictu auteꝫ fuſtisdifficile interimit̉. ferulā autem ꝓtinus animā habe̓

n cauda certū eſt. nā capite ꝑcuſſa vix interimitur. cauda autē ꝑcuſſa exanimatur. ita dicit Iſi. in. xij. ethimol̓.adaptatio exempli patet. Vt ſi veſis tenere ⁊cͣ. q. d. ſi aliqua certa ſententia vel ordine libꝝ iſtū velis conſtringere. totū perdes. ¶ Preceptorē .ī. doctorē. Primus .i. maximus in ſcientia.Redimiſſe .i. conduxiſſe. Redimereaūt nō dicit emereqꝛ ſacrā doctrinaꝫnō lꝫ emere. Mathei. x. b. Gratꝭ accepiſtis gratis dāte. Itē Act̉. viij. c.Pecunia tua tecūſit in ꝑditionē. qm̄donuꝫ dei exiſtimaſti pecunia poſſideri: ſꝫ labores ſuos ⁊expenſas ſuas licꝫredimere ab īiuſtꝭdetentoribus qͥ veritatem dei in iniuſticia detinēt. ſicutdr̄ ad Roma. j. ca.et ꝓuer. xxiij. c. Ueritatem emē .i. redime et noli vendereſapientiaꝫ ⁊ doctrinam ⁊ intelligētiā.Sapiē. vj. g. Nonabſconda a vobisſacra dei ⁊cͣ. Analiquid profeceriꝫhoc dicit. qꝛ ita bn̄intelligebat libruꝫiob: ſicut ille magr̄⁊ in hoc confunditeoꝝ ſuꝑbiā q̄ nolūt int̓rogare ea d̓ qͦbꝰ dubitant ꝯtra qͦsdr̄ Ecc̄i. lj. f. Appropinqͣte ad me indocti ⁊ ꝯgregate vosin domū diſcipline: quid adhuc retardatis. Interpretari .i. tranſferre de hebreo in latinū. interpretatio em̄ fit indinerſis linguis: vt cynos grece: canis latine. Etymologia aūt fit in eadem lingua. vt cum dicitur lapis quaſi ledens pedē. Uſqꝫ ad verba īob ī quibus introducit̉ iobloquens de ſeipſo. iij. ca. a. Hereat dies in qua natus ſū.⁊cͣ. Proſa .i. proſaicā. Oratio eſt .i. proſaice ſcriptꝰ ē liber. proſa eſt producta orato. ⁊ a lege metri ſoluta. ꝓſonenim antiqui productum dicebant ⁊ rectum. vn̄ que nōeſt flexa numero: ſꝫ recta proſa. oratio dicitur in rectū ꝓducenda. Alij proſam aiunt dicta ab eo ꝙ ſpacioſus ꝓruat ⁊ excurrat: nullo ſibi termino prefinito. ita dicit Iſidorus etymol̓. j. IIccirco ip̄e me reprehēdo ⁊cͣ. Iob. xij.Uerſus. a vertēdo dicunt̉. vn̄ Iſid̓. et ymolog. j. Uerſusdicti ſunt ab eo ꝙ pedibus in ordīne ſuo diſpoſitꝭ. certofine moderant̉ per articulos qui ceſa ⁊ membra nominātur: qui ne longius prouoluerentur qͣꝫ iudiciuꝫ poſſetſuſtinere: modū ſtatuit ratio vn̄ reuerterētur. ⁊ ab eo dicitur verſus ꝙ vertitur. Hexametri .i. ſex pedū: ab hexa.quod eſt ſex. ⁊ metrū quodē accidēs pedis .i. diſcretio ꝓueniēs in pede ex certo numero temporū. Aliter dr̄ metrum vox conſtans ex certo numero pedum. ẜm ꝙ octometrorum genera diſtinguūtur: de quibus nihil ad pn̄s.¶ Dactylo. illo pede qui conſtat ex vna longa ſyllaba etduabus breuibus: ⁊ dicitur a dactylon quod eſt digitusquia ad moduꝫ digiti a longiore nodo inchoati in duasdeſinit breues. Spondeo illo pede qͥ conſtat ex duabꝰſyllabis productis. vn̄ ſic dr̄. quia tractim ſonat. nā ſpōdeus tractus quidā dicitur .i. ſonus qͥ fundebatur circaaures ſacrificantiū. vnde ⁊ hi qui tubis canebant in ſacris gētiliū ſpōdeales nominabātur. In primo etymol.inuenies ſatis de pedibus iſtis ⁊ alijs. Idioma .i. ꝓprietatem loquendi: ab idios quod eſt proprium: ⁊ herim

G ij