HeſterAA
Afiduciā dn̄e rex deoꝝ ⁊ vniuerſe ptātis: tribueẜmonē ꝯpoſitū in ore meo ī ꝯſpectu leonis ⁊trāſfer cor illiꝰ in odiū hoſtꝭ nr̄i: vt ⁊ ip̄e ꝑeat⁊ ceteri qͥ ei ꝯſentiūt. Nos āt libera in manutua ⁊ adiuua me nll̓m alid̓ auxiliū hn̄te niſite dn̄e: qͥ hēs oīm ſcīaꝫ. ⁊ noſti qꝛ oderī gl̓iaminiqͦꝝ ⁊ deteſter cubile incircūciſoꝝ ⁊ oīs alienigene. tulſcis neceſſitatē meaꝫ ꝙ abominerſignū ſuꝑbie ⁊ gl̓ie mee qd̓ ē ſuꝑ caput/ meū īdiebꝰ on̄tatōis mee: ⁊ deteſter illd̓ qͣſi pannūmenſtruate: ⁊ nō portē ī diebꝰ ſilētij mei: ⁊ ꝙnō comederī in mēſa aman: nec mihi placuerit ꝯuiuiū regis et n̄ biberī vinū libaminū: ⁊nunꝙͣ letata ſit ancilla tua: exqͦ huqtrāſlataſum vſqꝫ in pn̄tem diē: niſi in te dn̄e deꝰ abraam. Deus fortis ſuꝑ om̄s: exaudi vocē eoꝝ qnullā aliam ſpem hn̄t: et libera nos de manuiniquoꝝ et erue me a timore meo.Hec quoqꝫ acldita repperi in additōne vulgata.T mādauit ei: haud dubiū qͥn xv.heſter mardocheꝰ: vt īgrederet̉ ad regeꝫ: ⁊ rogaret ꝓ ppl̓o ſuo ⁊ ꝓ pr̄ia ſuaMēorare inqͥt dieꝝ huīlitatꝭ tue: quō nut̓taſis in māu mea. qꝛ aman ſcd̓s a rege locutꝰ eſtꝯtra nos ī mortē ⁊ tu īuoca dn̄m ⁊ loq̄re regꝓ nob̓. libera nos de morte. Die āt t̓cio depoſuit veſtim̄ta ornatꝰ ſui⁊ circūdata ē gl̓ia ſuCūqꝫ regio fulgēt hītu īuo caſſꝫ oīm rectori⁊ ſaluatorē deū aſſūpſit duas famulas: ⁊ ſuvnā qͥdē īnitebat̉ qͣi p̄ delitijs ⁊ nimia teneritudine corpꝰ ſuū ferre n̄ ſuſtinēs: alt̓a āt faūlaꝝ ſeq̄bat̉ dn̄aꝫ: defluētia ī humū īdumētaſuſtētās. Ip̄a āt roſeo colore vultū ꝑfuſa: etgͣtis ac nitētibꝰ ocl̓is triſtē celabatꝭ aīm ⁊ nimio tīorē ꝯtractū. Ingreſſa igr̄ cūcta ꝑ ordinē oſtia: ſtetit ꝯtra rege: vbi ille reſidebatꝭ ſuper ſoliū regni ſui: īdutꝰ veſtibꝰ regijs: auroqꝫ fulgēs: ⁊ p̄cioẜ lapidibꝰ: eratqꝫ tribil̓ aſpectu. Cūqꝫ eleuaſſꝫ faciē ⁊ ardētibꝰ ocul̓ furorē pectoris īdicaſſꝫ: regīa corruit ⁊ ī palloreꝫcolore mutato: laſſuꝫ ſuꝑ ācillā reclīauit caput. Cōuertitqꝫ deꝰ ſpm̄ regꝭ ī māſuetudīeꝫ ⁊feſtinꝰ ac metuēs exiliuit de ſolio ⁊ ſuſtentāseā vlnis ſuis dōec redirꝫ ad ſe: his v̓bis blādiebat̉: qͥd hēs heſter? Ego ſū fr̄ tuꝰ: noli metuere ne morierꝭ Nō em̄ ꝓ te: ſꝫ ꝓ oībꝰ hec lexꝯſtituta ē. Accede igr̄ ⁊ tāge ceptꝝ. Cūqꝫ illa reticeret: tulit aureā v̓gā. ⁊ poſuit ſr̄ collūeiꝰ ⁊ oſcl̓atꝰ ē eā ⁊ ait. Cur mihi n̄ loq̄rꝭ. Quern̄dit. Uidi te dn̄e qͣſi angl̓m dei ꝯturbatū ēcor meū p̄tīore gl̓ie tue. Ualde ei mirabilises dn̄e: ⁊ facies tua plēa ē gr̄aꝝ. Cūqꝫ loq̄ret̉rurſus corruit: ⁊ pene exaīata ē. Rex āt turhabat̉ ⁊ om̄s mīſtri eiꝰ ꝯſolabant̉ eum.Exēplar epl̓e regꝭ artaxerxis quā ꝓ iud̓is adtotas regni ſui ꝓuincias miſit: qd̓ ⁊ ip̄m ī hebraico volumine nō habet̉. Capi. xvj.
Ex magnꝰ artaxerxes: ab india vſqꝫethiopiā centū xxvij. ꝓuīciaꝝ ducibꝰac pͥncipibꝰ qͥ nr̄e iuſſiōi obediūt: ſalutē dic̄. Ml̓ti bōitate pͥncipū ⁊ honore qͥ ineos collatꝰ ē: abuſi ſt̓ ī ſuꝑbiā: ⁊ nō ſolū ſb̓iectos regibꝰ nitūt̉ oppͥme̓: ſꝫ datā ſibi gl̓iaꝫ n̄ferētes: ī ip̄os qͥ deder̄t moliūt̉ inſidias. Necꝯtēti ſt̓ gr̄as n̄ agē bn̄ficijs: ⁊ hūanitatꝭ ī ſe iura violare: ſꝫ dei qͦꝫ cūcta cernētis: arbitrant̉ſe poſſe fugē ſnīaꝫ. ⁊ intātū veſanie ꝓruperūtvt eos qͥ credita ſibi officia diligēt̓ obẜuāt ⁊ita cūcta agūt vt oīm laude digni ſint: mēdacioꝝ cunicl̓is conēt̉ ſb̓uerte̓: dū aures pͥncipūſimplices ex ſua naͣ alios eſtimantes callidafraude decipiūt. Que res ⁊ ex veteribꝰ ꝓbat̉hiſtorijs: et ex his q̄ gerūt̉ qͦtidie: qūo mal̓ qͦrūdā ſuggeſtōibꝰ regū ſtudia depͣuāt̉. Un̄ ꝓuidēdū ē paci oīm ꝓuīciaꝝ. nec putare dētisſi diuerſa iubeamꝰ ex aī nr̄i veīre leuitate. ſꝫ ꝓqͣlitate ⁊ neceſſitate tꝑum: vt reipublice poſcit vtilitas ferre ſnīam. Et vt manifeſtiꝰ qd̓dicimꝰ: ītelligatꝭ. Amā filiꝰ amadathi: ⁊ aīo⁊ gēte macēdo: alienuſqꝫ a ꝑſaꝝ ſanguīe ⁊ pietatē nr̄aꝫ ſua crudelitate ꝯmaculās: ꝑegrinꝰa nob̓ ſuſceptꝰ ē: ⁊ tātā in ſe exꝑtꝰ hūanitateꝫvt pr̄ nr̄ vocaret̉: ⁊ adoraret̉ ab oībꝰ pꝰ regemſcd̓s qͥ intm̄ arrogātie tumorē ſublatꝰ ē: vt regno pͥuare nos niteret̉ ⁊ ſpū. Nā mardocheūcuiꝰ fide et bn̄ficijs viuimꝰ et ꝯſortē regni nr̄heſter cū oī gēte ſua nouis qͥbuſdā atqꝫ inauditis machinis expetiuit ī morteꝫ hͦ cogitāsvt ill̓ īterfectꝭ īſidiaret̉ nr̄e ſolitudini ⁊ regnūꝑſaꝝ trāſferret ī macedōas. nos āt a peſſimomortaliū iudeos neci deſtīatos ī nll̓a penitꝰculpa reꝑimꝰ: ſꝫ ecōtrario iuſtꝭ vtētes legibꝰ⁊ filios altiſſimi ⁊ maxī ſemꝑqꝫ viuētꝭ dei cꝰbn̄ficio ⁊ pr̄ibꝰ nr̄is ⁊ noh̓ regnū eſt traditū:⁊ vſqꝫ hodie cuſtodit̉. vn̄ eas lr̄as qͣs ſb̓ noīenr̄o ille direxerat ſciatꝭ eē irritas. Pro qͦ ſcelere an̄ portas hꝰ vrh̓ .i. ſuſis. ⁊ ipſe qͥ machīatē ⁊ oīs cognitio eiꝰ pēdet ī patibul̓: nō nob̓ ſꝫdeo reddēte ei qd̓ meruit. hͦ āt edictū qd̓ nūcmittimꝰ ī cūctꝭ vrbibꝰ ꝓponat̉: vt lꝫ iud̓is vtilegibꝰ ſuis. Quibꝰ debetis eē admicl̓o vt eosqͥ ſe ad necē eoꝝ ꝑauerāt: poſſint int̓ficē̓ terciadecīa die mēſis duodecimi qͥ vocat̉ adar.Hāc em̄ diē deꝰ oīpotens meroris ⁊ luctꝰ eisv̓tit in gaudiū. Un̄ ⁊ vos int̓ ceteros feſtosdies: hac habitote diē: ⁊ celebrate eā cū om̄ileticia: vt ⁊ impoſterū cognoſcat̉: om̄es qͥ fideliter ꝑſis obediunt dignaꝫ ꝓ fide reciperemercedeꝫ: qͥ āt inſidiant̉ regno eoꝝ: perireſcelere. Oīs āt ꝓuīcia ⁊ ciuitas q̄ noluerit ſolennitatis hꝰ eſſe ꝑticeps: gladio ⁊ igne ꝑeat⁊ ſic deleat̉ vt nōſolū hominibꝰ. ſꝫ etiā in viabeſtijs ſit in ſempiternū: ꝓ exemolo ꝯtēptꝰ:inobedientie.¶ Explicit̓ liper heſter.