OMHeſterA5

Nno ſcd̓o regnāte artaxerxe ma F. xj.ximo: prīo die mēſis niſan vidit ſomniūmardocheꝰ filiꝰ iahēti: filij ſemei: filij cis d̓ tribu hēiamin: hō iudeꝰ qͥhitabat in vrbe fuſisvir magnꝰ ⁊ int̓ prīos aule regie. Erat aūt deeo nūero captiuoꝝ qͦs trāſtulerat nabucho.rex babylonis de irl̓m cum iechonia rege iuda: et hͦ eiꝰ ſomniū fuit. Apꝑuer̄t voces ⁊ tuml̓tꝰ: tonitrua ⁊ t̓remotꝰ et ꝯturbatō ſuꝑ terraꝫ: et ecce duo dracones magni ꝑatiqꝫ ꝯͣ ſe īp̄liū: ad quoꝝ clamorē cūcte ꝯͣcitate ſt̓ nationes: vt pugnarēt ꝯtra gēteꝫ iuſtoꝝ. Fuitqꝫ dies illa tenebraꝝ/ et diſcrimīs: ⁊ t̓bulatōis etāguſtie ⁊ ingēs formido ſuꝑ t̓rā. Cōturbataqꝫ ē gēs iuſtoꝝ timētiū mala ſua: et p̄parataad mortē clamauer̄tqꝫ ad deū ⁊ ill̓ vociferātibꝰ: fons ꝑuꝰ creuit ī fluuiū maximū: ⁊ ī aqͣspl̓imas redūdauit. Lux ⁊ ſol ortꝰ ē: et hūilesexaltati ſt̓ ⁊ deuorauer̄t īclytos. Qd̓ cū vidiſſet mardocheꝰ ⁊ ſurrexiſſꝫ d̓ ſtratu: cogitabatqͥd deꝰ face̓ vellꝫ: et fixū hēbatꝭ ī aīa: ſcire cupiens qͥd ſignificaret ſomniuꝫ. ¶ Ca. xij.¶¶ Prabat̉ āt eo tꝑe ī aula r̄gis. cum bagatha ⁊ thara eunuchꝭ regꝭ: qͥ ianitoēs erāt palatij. Cūqꝫ ītellexiſſꝫ cogitatōes eoꝝ ⁊ curaſdiligētiꝰ ꝑuidiſſꝫ: didicit ꝙ conarēt̉ ī regē artaxerxē manꝰ mittē: ⁊ nūciauit ſuꝑ eo regi. qͥde vtroqꝫ hīta qōe ꝯfeſſos iuſſit duci ad mortē. Rex āt qd̓ geſtū eratꝭ ſcpͥſit ī ꝯmētarijs. ſꝫ⁊ mardocheꝰ rei mēoriā lr̄is tradidit. Precepitqꝫ ei rex vt ī aula palatij moraret̉: datꝭ eiꝓ delatiōe mūeribꝰ. Amā v̓o filiꝰ amadathibugeꝰ erat gl̓oſiſſimꝰ corā rege. ⁊ voluit noce̓mardocheo ⁊ ppl̓o eꝰ ꝓ duobꝰ eunuchis regqͥ fuerāt int̓fecti. Hucuſqꝫ ꝓhemiū. q̄ ſequuiī eo loco poſita erāt vbi ſcriptū ē ī volumīe ⁊diripuert bōa vel ſub̓as eoꝝ. que in ſola vulgata editiōe reꝑimꝰ. Epl̓e āt h̓ exēplar fuit.Ex maximꝰ artaxerxes ab Ca. xiij.cindia vſqꝫ ethiopiā. cxxvij. ꝓuinciaruꝫpͥncipibꝰ ⁊ ducibꝰ qͥ eꝰ imꝑio ſb̓iecti ſt̓ ſalutēCū pl̓imis gētibꝰ īꝑarē ⁊ vniuerſū orbē meeditōi ſb̓iugaſſē: volui nequaꝙͣ abuti potētiemagnitudīe: ſꝫ clem̄tia ⁊ lenitate gub̓nare ſb̓iectos: vt abſqꝫ vllo t̓rore vitā ſilētio trāſigētes optata cūctꝭ mortalibꝰ pace fruerēt̉. q̄rēte āt me a ꝯſiliarijs meis quō poſſꝫ hͦ implerivnꝰ qͥ ſapīa ⁊ fide cet̓os p̄cellebat: ⁊ erat pꝰ regē ſcd̓s amā noīe īdicauit mͥ ī toto orbe traꝝppl̓m eē diſꝑſū qͥ nouis vteret̉ legibꝰ: ⁊ ꝯͣ oīmgētiū ꝯſuetudīeꝫ faciēs: regū iuſſa ꝯtēnerꝫ ⁊vniu̓ſaꝝ ꝯcordiā natōnū ſua diſfēſiōe violaret. Qd̓ cū diditiſſemꝰ: vidētes vnā gētē rebellē adu̓ſꝰ oē hoīꝫ genꝰ puerẜ vti legibꝰ. nr̄iſqꝫ iuſſiōibꝰ ꝯͣire et turbare ſb̓iectaꝝ nob̓ ꝓuīciaꝝ pacē atꝫ ꝯcordiā iuſſimꝰ vt qͦſcūqꝫ amā

qͥ oībꝰ ꝓuīcijs p̄poſitꝰ ē: ⁊ ſcd̓s a rege/ ⁊ queinpr̄is loco colimꝰ mōſtrauerit: cū ꝯiugibꝰ ac liberꝭ deleāt̉ ab īimicꝭ ſuis nll̓uſqꝫ eoꝝ miſere.at̄. xiiij. die. xij. mēſis adar āni pn̄tꝭ: vt nepharij hoīes vno die ad inferos deſcēdentes reddāt īꝑio nr̄o pacē quā t̓bauerāt. Hucuſqꝫ exēplar epl̓e. Que ſequūt̉ pꝰ eū locū ſcpͥta reꝑivbi legit̉: ꝑgēſqꝫ mardo cheꝰ fec̄ oīa q̄ ei mandauerat heſter: nec tn̄ hn̄t̉ ī hebraico et apd̓nll̓ꝫ peītꝰ ferūt̉ īterp̄tū. Mardocheꝰ āt dep̄catꝰ ē dn̄ꝫ mēor oīm oꝑm eꝰ ⁊ dixit. Dn̄e dn̄e rexoīpotēs ī ditōe eī tua cūcta ſt̓ poſita: ⁊ nō ē qͥpoſſit tue reſiſtē volūtati ſi decreuerꝭ ſaluareiſrl̓. Tu feciſti celū ⁊ t̓rā: ⁊ qͥcqͥd celi ābitu cōtīet̉: dn̄s oīm es: nec ē qͥ r̄ſiſtat maieſtati tue.Cūcta noſti ⁊ ſcis. qꝛ n̄ ꝓ ſuꝑbia et ꝯtumeliaet aliqͣ gl̓e cupiditate fecerī hͦ: vt n̄ adoraremamā ſuꝑbiſſimū: libēt̓ .n. ꝓ ſalute iſrl̓ ēt veſtigia pedū eꝰ deoſculari ꝑatꝰ eēꝫ: ſꝫ timui ne honorē d̓i mei trāſferrē ad hoīeꝫ: ⁊ ne quēꝙͣ adorarē: excepto d̓o meo. ⁊ nūc dn̄e rex deꝰ abraāmiſerē ppl̓i tui: qꝛ volūt nos īimici nr̄i ꝑdere⁊ hēditatē tuā delere. Ne deſpicias ꝑteꝫ tuāquā redemiſti de egypto. Exaudi dep̄catōeꝫmeā: ⁊ ꝓpitiꝰ eſto ſorti et funicl̓o tuo: ⁊ ꝯuerteluctū nr̄m ī gaudiū vt viuētes laudemꝰ nomētuū dn̄e ⁊ ne claudas ora te canentiū. Oīs qͦꝫiſrl̓ pari mēte ⁊ obſecratōe clamauit ad dn̄meo ꝙ eis certa mors īpēderet. Ta. xiiij.Eſter qͦꝫ regīa ꝯfugit ad dn̄m pauēs ꝑiculū qd̓ īminebat. Cūqꝫ depoſuiſſꝫ veſtes r̄gias: fletibꝰ ⁊ luctui apta īdum̄ta ſuſcepit: ⁊ ꝓvnguētꝭ varijs cinē ⁊ ſtercore īpleuit caput ⁊corpꝰ ſuū hūiliauit ieiunijs: oīaqꝫ loca ī qͥbꝰātea letari ꝑſueuerat: c̓niū laceratōe ꝯpleuit⁊ dep̄cabat̉ dn̄ꝫ deū iſrl̓ dicens. Dn̄e mi qͥ rexnr̄ es ſolꝰ adiuua mē ſolitariā. ⁊ cꝰ p̄t ente nll̓sē auxiliator aliꝰ. Pericl̓m meuꝫ ī maībꝰ meisē. Audiui a pr̄e meo ꝙ tu dn̄e tuliſſes iſrl̓ decūctis gētibꝰ ⁊ pr̄es nr̄os ex oībꝰ retro maioribꝰ/ ſuis vt poſſideres he̓ditatē ſempiternāfeciſtiqꝫ eis ſiq̄ locutꝰ es. Peccauimꝰ l ꝯſpctūtuo ⁊ idcirco tradidiſti nos ī manꝰ inimicoꝝnr̄oꝝ. Coluimꝰ ei deos eoꝝ. Iuſtꝰ es dn̄e. Etnūc nō eis ſufficit ꝙ duriſſima nos oppͥmūtſeruitute. ſed roburmanuum ſuaꝝ idoloruꝫpotentie deput ātes volunt tua mutare promiſſa ⁊ delere hereditatē tuā ⁊ claudere oralaudātiū te: atꝫ extinguere gl̓iaꝫ templi ⁊ altaris tui: vt aꝑiant / ora gentiū ⁊ laudēt idolorum fortitudinem ⁊ p̄dicent/ carnalē regeꝫī ſempiternū. Ne tradas dn̄e ſceptꝝ tuū hisqͥ nō ſunt: ne rideāt ad ruinā nr̄am. ſꝫ cōuerte cōſiliuꝫ eoꝝ ſuꝑ eos. et eum qui in nos cepit ſeuire diſꝑde. Memento dn̄e et oſtēde tenobis in tꝑe tribulatōnis noſtre: et damihi