QALiberP 5F
Hyt oī ſtudio dies iſta ſolēnis ſanciret̉ īpoſteꝝ. ⁊ miſerūt ad oēs iudeos qͥ ī cētuꝫvigītiſeptē ꝓuīcijs regis aſſueri v̓ſabant̉:ⁿ vt hr̄ent pacēº ⁊ ſuſciperēt v̓itatēᵇ obſuātes dies ſortiū: ⁊ ſuo tꝑecum gaudio celebrarēt: ſic̄ꝯſtituerāt mardocheꝰ ⁊ heſter. Et illi obẜuāda ſuſceper̄t a ſe ⁊ a ſemine ſuoq ieiunia atꝫ clamores ⁊ ſortiū dies: ⁊ oīa q̄ libri hꝰˢ q̄ vocat̉heſter hiſtoria ꝯtinēt̉. Ca x.2ª Exv̓o aſſuerꝰᵇ oēꝫ tertrā ⁊ cūctas marꝭ īſulaſfec̄ tributarias cuiꝰ fortitudoº ⁊ imꝑiūᵉ ⁊ dignitas atꝫſb̓limitas qͣ exaltauit mardocheum:ʰ ſcripta ſunt ī libris medoꝝ atqꝫ ꝑſaꝝ: ⁊ qͦmō mardocheꝰ iudaici generis ſcd̓s a rege aſſuero fuerit: ⁊ magnꝰ apud iudeos:⁊ acceptabil̓ plebi fratꝝ ſuoꝝ q̄res bona ppl̓o ſuo: ⁊ loquēs ea q̄ ad pacē ſemīs ſuiꝑtinerēt. Que hn̄tur in hebreo plēa fide exp̄ſſi: hͨͦ aūtq̄ ſequunt̉ ſcpͥta repperi ineditōe vulgata q̄ grecoꝝ līgua ⁊ lr̄is ꝯtinēt̉: ⁊ īteri p̄finē libri hͦ capl̓m ferebat̉qd̓ iuxta ꝯſuetudinē nr̄amobelo .i. veru ꝑnotauimus.Dixitqꝫ mardocheꝰ. A deofcā ſūt iſta. Recordatꝰ ſumſomnij qd̓ viderā: hͨ eadē ſignificantꝭ: nec eoꝝ qͥcqͣꝫ ir-
ritū fuit. Paruꝰ fons qͥ creuit ī fluuiū ⁊ ī lucē ſolemqꝫꝯuerſus ē: et in aqͣs pl̓imasredūdauit: heſter ē: quā rexaccepit vxorē ⁊ voluit eē reginā. Duo āt dracones: egoſum ⁊ aman. Gētes que cōuenerāt hi ſunt qui conatiſunt delere nomē iudeoruꝫ.Gens āt mea iſrl̓ eſt q̄ clamauit ad dn̄m ⁊ ſaluū fecitppl̓m ſuuꝫ: liberauitqꝫ nosab om̄ibꝰ malis: ⁊ fec̄ ſignamagna atꝫ portenta int̓ gētes: ⁊ duas ſortes eē p̄cepit:vnā ppl̓i dei ⁊ alterā cūctarū gentiū. Uenitqꝫ vtraqꝫſors ī ſtatutuꝫ: ex illo iā tꝑecoram deo vniuerſis gētibꝰet recordatꝰ eſt dn̄s populiſui: ac miſertus hereditatiſue. Et obſeruabuntur dies iſti in menſe adar: quartadecima et quintadecimadie eiuſdem menſis: cū om̄iſtudio ⁊ gaudio in vnū cetūppl̓i ꝯgregati: in cūctas deinceps generatōes ppl̓i iſrl̓.¶ Anno qͣrto regnātibusptolomeo ⁊ cleopatra attulerūt doſitheꝰ qͥ ſe ſacerdotē ⁊ leuitici generꝭ ferebat:⁊ ptolomeꝰ filiꝰ eꝰ hāc epl̓aꝫphurim: quā dixerūt interp̄tatū eſſe lyſimachū ptolomei filiū in irl̓m. Hoc qͦꝫ pͥncipiū erat in editōne vulgata: quod nec in hebreo necapud vllū fert̉ interpretuꝫ.
in nūero libroꝝ ſacroꝝ p̄miſerūt tn̄ huic petitōni obẜuationē dicte ſolennizatōis eaꝫ iterando ad maiorē aſſertionē: ⁊ hoc eſt qd̓ dicit̉. m Ut om̄i ſtudio dies iſta ſolēnis ſanciret̉ impoſteꝝ .i. ꝯfirmaret̉. n ¶ Vt hr̄ent pacē. i. pacifice hītarēt int̓ gentiles: nec inſoleſceret ꝯfidentes de potentia heſter et mardochei.0 Et ſuſciherentveritateꝫ .ſ. hꝰ libriint̓ ſacros codicesp ¶ Obſeruantesdies ſortiū. hic repetitur ſolennitasiſtoꝝ dierū ad maiorem aſſertōeꝫ.q Ieiunia atclamores ⁊cͣ. id eſtꝙ tūc haberēt memoriā quō de afflictionibꝰ paratis ſibi ab aman fuerāthis diebꝰ liberati:⁊ vlterius repetit.de receptione huiꝰlibri cum dicitur.Et oīa q̄ huiuslibri ⁊cͣ. cōſtruaturſic littera. Et oīaqin hiſtoria hꝰ libricontinent̉: ſuppleinter libros ſacrosreciperent.s Qui vocat̉ heſter .i. qͥ liber ab ipſa heſter intitulat̉.licet mardocheusipſum ſcripſerit.In ca. ix. vbi dr̄in poſtill̓. Ieiunia⁊ clamores.Additō.Ac qd̓ di.citur. Ieiunia ⁊ clamores exponit̉ ab hebreis: ꝙ ex ordinatione heſter ⁊ mardochei ſicut obſeruādi erāt dies ſortiū ad noticiā ſolēnē vt dictuꝫ eſt. itaobſeruarēt ieiunia.et clamores: ſic ſcꝫꝙ an̄ illā ſolennitatē ieiunarēt ⁊ ſe afſligerent in memoriā ieiunioꝝ heſter⁊ iudeoꝝ q̄ illo tꝑefuerūt facta: q̄ quidem ieiunia obſeruāt vſqꝫ in pn̄tem diē: ſicut ⁊ ſolēnitates p̄dictas ⁊cͣ.Capitulū. x.a¶¶ Ex ꝟo aſſuerꝰ. h̓ vltīo ponit̉ remūeratio ꝓ oꝑe iuſticie quā fecerat aſſuerꝰ aman ⁊ eiꝰ filios ſuſpen-dēdo ⁊ mardocheū exaltādo. qꝛ ꝑꝑ hͦ deꝰ eiꝰ dilatauit imꝑiū: qd̓ notat̉ cū dr̄. b ¶Oēꝫ trā ⁊cͣ. locutio eſthyꝑbolica: qꝛ multe terre ⁊ inſule nō fuer̄t ſibi ſubiecte: ſicut dr̄ tota ciuitas vadit ad tale ſpectaculū. lꝫ magna ꝑsvel maior nō vadat. c Cuiꝰ fortitudo ꝯͣ hoſtes.d Et imꝑiū qͣꝫtū ad ciues. e Et dignitas .ſ. imꝑial̓ ⁊regia. ¶ f.¶ Atꝫ ſublimitas. qꝛ multos reges hūit ſub di
tione ſua. ¶ g Qua exaltauit mardocheū. qꝛ ꝑ p̄dictā ſublimitatē potuit hͦ facere.cripta ſt̓ inbris medoꝝ. in qͥbꝰ acta aſſueri diligētiꝰ ꝯſcripta ſūtqͣꝫ in hoc libro.Et quō mardocheꝰ ⁊c̄. vt ſit mēoria bonitatis eiꝰ nō ſolū apud iudeos. ſꝫ etiā apud gentiles futuris tēporibꝰ remaneret. Cetera autēque ſequūt̉ nonintēdo exponere. tum qꝛ ſatisapparꝫ eoꝝ ſnīaex p̄dictis: tū ꝙnō ſt̄ in hebreo:nec de ſcripturacanonica. ſꝫ magis vidētur a iolepho ⁊ alijs ſcriptoribꝰ cōfictaet poſtea editōivulgate inſertaẜm ꝙ dic hiero.in ꝓlogo hꝰſdicens. Adea q̄ ex tēꝑe dicipoterāt ⁊ audiri: ſicut ſolitumeſt ſcholaribꝰ diſciplinis ſūptothematę .i. materia aliqͣ vel caſu breui excogitare: qͥbꝰ verbisvti potuit qui īiuria paſſus eſtq̄rimoniam muēdo: vel illeiniuriā fecit .ſ.defendēdo: et h̓modo videt̉ciſſe ioſephꝰ. qͥvidit ī hoc libroſnīaꝫ in breuilitteraꝝ miſſarumab aman cōtraiudeos: ⁊ ſūmareuocatiōis perheſter impetrate vt habetur. ēcu. iij. ⁊ viij. ⁊ iōexcogitauit ſic̄homo litteratꝰ⁊ eloquēs qualiter amā potuitdecenter deſcribere machīationē ſuā colorādoapparēti bōitateet quō mardocheꝰ reuocatorias litteras potuit decēter dictare honore regꝭ ẜuato: ita ꝙ nō notaretur de irratōnabili mutabilitatē: qd̓ patꝫ ex hoc ꝙ forma lr̄aꝝ aman q̄ hr̄. jͣ. xiij. ca. et forma litteraruꝫ reuocatoriaꝝ que habet̉ .jͣ. xvj. ca. accepte ſunt de verbo adverbum de ioſepho libro antiquitatū xj. in quo deſcribit hiſtoriā heſter: ⁊ idē ꝓbabiliter videt̉ de alijs h̓ fequentibꝰ. ꝙ fuerūt p̄dicto modo excogitata ⁊ ſcripta⁊ poſtea editōne vulgate inſerta. Ad dei laudem: cuiꝰeſt honor ⁊ gloria in ſecula ſeculoꝝ Amen.Explicit poſtilla fratris Nicolai de lyra ſuꝑ heſter-