Liber

gerendum neceſſe ſit. In litteris vero nūqͣꝫ fallimurquoniam ad hoc vtimur litteris quaſi terminos poneremus. In litteris vero ipſis niſi terminorum coniunctio per ſe firma valenſqꝫ fuerit: vlla neqꝫ veritas. neqꝫ falſitas reperietur. Quotiens igitur aliud de alioomni predicari volumus oſtendere: ſic ponimus: Sitprimus terminus. a. Secundus. b. ⁊ predicatur. a. deomni. b. Hoc autem ita accepto tanqͣꝫ ſi poſuerimusa. animal. b. hominem. Eodem modo ⁊ de negatiuisNam ſi dicamus. a. de nullo. b. predicatur: tale eſt acſi dicamus a. ꝙ eſt animal de nullo lapide predicaturꝙ eſt. b. ⁊ alia quecunqꝫ huius conſimilia. Omnis autem ſyllogiſmus ſimplex tribus terminis demonſtratur atqꝫ concluditur. Sed prius ipſorum ſyllogiſmorum figuras aſpiciamus. Poſt vero de modis ordinibuſqꝫ eorum tractabimus. Tribus igitur terminisita poſitis: vt prope ſe ſibi connexi ſint tres non vltrafieri complexiones neceſſe eſt hoc modo. Sit enim. a.ſit. b. ſit. c. aut eniꝫ. a. de. b. predicabitur. ⁊. b. de. c. autcerte. a. ⁊. de. b. predicabitur. ⁊. de. c. vel iſdeꝫ ipſis. a.terminus videbitur eſſe ſubiectus. Sit enim. a. bonūſit. b. iuſtum ſit. c. virtus. aut enim. a. i. bonum erit inomni. b. i. iuſtum ⁊ dicetur. omne iuſtum bonum eſt⁊ item. b. iuſtum. In omni. c. virtute. ⁊ dicetur. omniſvirtus iuſta eſt. Et erunt huiuſmodi propoſitiones.Omne iuſtum bonum eſt. ⁊ omnis virtus iuſta ē. auta. i. bonum. de. b. ꝙ iuſtum eſt. ⁊ de. c. ꝙ virtuſ eſt predicabitur. vt ſit. omne iuſtum bonum eſt. Omnis virtus bona eſt: aut certe. a. bonum. b. iuſto ⁊ virtuti. c.ſubiacebit. Ut dicatur. omne bonum iuſtuꝫ eſt. oē bonum virtus eſt. In hac enim complexiōe. b. ⁊. c. de ſolo. a. termino predicātur. Ubi vero. a. de omni. b. termino. ⁊. b. item predicatur de omni. c. Hanc figuramvoco primam que diffinitur ſic. Prima figura eſt: inqua is qui ſubiectus ē: de alio predicatur. Namqꝫ. b.quidem a. termino ſubiectum eſt. ad. c. item terminūpredicatur. Extremitates vero dico huius figure qd̓predicatur ⁊ ꝙ ſubiectum eſt. i. a. c. Namqꝫ. a predicatur. de. b. termino. c. vero terminus. b. termino ſubiacet. Medium vero voco illud quod alij ſubiacet. ⁊ dealio predicatur. i. b. Nam. b. terminus. a. termino ſubiacet. de. c. vero termino predicatur. Maior vero extremitas eſt: que prima predicatur .i. a. Namqꝫ idema. de. b. termino predicatur. Minor vero que mediotermino ſubijcitur. i. c. Namqꝫ. c. terminus medio termino .i. b. ſubiectus eſt. de eo enim. b. medius terminus dicitur. Maior vero terminus. a. vocatus. eſt. i.qui predicatur: quoniam omne predicatum ab eo dequo predicatur maius eſt: Et in concluſione ſicut ī prima propoſitione ſemper. a. terminus predicatur. a. n.bonum predicatur. de. b. iuſto. Et dicitur omne iuſtūbonum eſt. b. vero mediꝰ terminus predicatur de. c.⁊ dicitur omnis virtus iuſta eſt. ¶ Ex his igitur concluditur in ſyllogiſmo. omnis virtus bonum eſt. ⁊ a.bonum nominabitur de. c. virtute. atqꝫ ideo a nobismaior extremitas appellatur. Id vero meminiſſe debemus: ꝙ ea que paria ſūt: retorqueri poſſunt ⁊ ad ſeinuicem predicari: ⁊ ſicut id quod predicatur in eo qd̓ſubiectum eſt omni eſt ita rurſus conuerſum ꝙ fuerat ſubiectum: in eo ꝙ antea predicabatur omni eritNaꝫ ſi. f. ⁊. g. duo termini ita ſibi ſint equales: vt neuter neutro maior ſit cum predicaueris. f. de omni. g.erit .ſ. terminus in omni. g. termino: Si vero cōuertas ⁊ predicas. g. terminum de .ſ. termino: erit verū. g. terminum in omni .f. termino eſſe. ſit enim .f. ri

ſibile. g. homo. Ergo ſi predicas .f. riſibile. ⁊. g. hominem ſubijcias .f. riſibile in omni. g. inuenitur. Omni.enim homo riſibilis eſt. Si vero predicas. g. homine.ad f. riſibile. g. homo in omni f. riſibili reperitur. O.enim riſibile homo eſt. Quid autem termini ſint: vequid predicatio: aut quid ſubiectio priori de propoſitionibus libro ſatis dictum eſt. Sed ne forte erremꝙ videtur vniuerſalis affirmatio: conuerſa. Nam dhoc quoqꝫ ſuperius dictum eſt. Medio vero hoc ſolimonſtrare volumus: quod que ſunt in toto paria ſoconuertantur. Hoc tamen prodeſt ad oſtenſioneꝫlogiſmorum que ſit in circulo quam in analyticis dijmus. De prima categoricorum figura expeditum eſtSecunda vero figura eſt quotiēs. a. terminꝰ de vtriqꝫ. b. ⁊. c. terminis predicatur hoc modo. Si .n. dicasa. bonuꝫ de omni. b. iuſto vt ſit hoc modo propoſitiOmne iuſtum bonum eſt. Et ita. a. bonuꝫ de oī. c. vijtute: vt ſi dicas. Omnis virtus bonum eſt ſolum. a. devtriſqꝫ. b. ⁊. c. terminis predicaſti: ⁊ erit ſecunda figira. Mediuſ autem terminus in hac figura erit qui devtriſqꝫ predicatur .i. a. Extremitates vero ea que ſubiecta ſūt .i. b. ⁊. c. Maior vero extremitas eſt de quaprimo. a. terminus appellatur. i. b. iuſtum. vel ſi ad. cPrimo predicabitur. c. terminus maior terminus inuenitur. iccirco ꝙ ea extremitas: de qua medius terminus primo predicatur: in concluſione ipſa quoqꝫ p̄dicabitur. vt ſuperius demonſtratum eſt. Minor vero extremitas erit ad ꝙ medius terminus poſteriuspredicabitur ¶ Tertia vero figura erit quotiens: a. ⁊b. termini de vno. c. predicantur. Si quis enim pꝫcet. a. i. bonum de. c. i. virtute: vt ſit huiuſmodi preſitio. Omnis virtus bonum eſt. Itē. b. predicatur dqꝫ ſubiectus eſt. i. c. Namqꝫ de. c. termino. a. ⁊. b. termini predicantur. Maior vero extremitas eſt que prmo predicatur .i. a. Minor vero que poſtea. i. b. velquem libuerit. b. prius. a. poſterius predicare ẜm prierem poſterioremqꝫ predicationeꝫ maior minorue extremitas inuenietur: ⁊ hic quoqꝫ maior extremitasin concluſionibus ſicut in ſuperioribus alijs figuris dminore predicatur. ¶ Expeditis igitur tribus ſyllogiſmorum figuris dicendum eſt: quia perfectus ſyllogimus eſt: cui ad integram probatamqꝫ concluſionē exſuperius ſumptis ⁊ propoſitis nihil deeſt. Sed modoatqꝫ ordine facta concluſio nihil de habens per eaantea propoſuit terminatur. Imperfectus vero ſyllogiſmus eſt: cui: nihil eque ad perfectionem deeſt.Uerumtamen in his que in propoſitionibus ſumptſunt: aliqua deſunt: cur ita eſſe videtur: ſed ⁊ he diffinitiones omnes poſterius liquebunt. Nunc autem vnde he figure naſcantur: breuiter explicandumeſt. Quoniam vnde naſcantur: in eadem iterum reſoluuntur. Sed ſecunda ⁊ tertia figura de prima figurnaſci ⁊ procreari videntur: Sit enim. a. terminus inomni. b. termino. ⁊ de omni eo predicatur. b. vero teminus de omni. c. termino predicatur. hec vt dictueſt prima ſyllogiſmorum figura eſt. Si quis igit maiorem extremitatem propoſitionemqꝫ conuertat: ⁊ qfuerat antea predicatum faciat eſſe ſubiectum ſecuſdam faciet figuram. Nam quemadmodum. a. terminus predicatur de. b. termino ita. b. de. c. Si ergo conuertat̉ ⁊ fiat vt. b. terminꝰ de. a. termīo p̄dicet̉. Inūenitur. b. terminus qui antea medius fuerat: ⁊ a. teſmio ſubiectꝰ. de. c. vero termīo p̄dicatur: ad vtroſqꝫterminos