Liber

ris affirmatio que ſibi ipſi conuertitur. vniuerſali affirmationi que ſibi non conuertitur per accidens conuerti poteſt. Et item contraiacens vniuerſali affirmationi particularis negatio: que ſibi ipſi non conuertit̉conuerti poteſt per accidenſ negationi vniuerſali: qͣſibi ipſi conuertitur: Sed quomodo particularis affirmatio ⁊ vniuerſalis negatio ſibi ipſis conuertāt̉ oſtēdimus. Nunc vero quomodo particularis affirmatiovniuerſali affirmationi per accidens: vel quomodoparticularis negatio vniuerſali negationi per accidēſconuertantur demonſtrandum eſt. Dictum eſt ſuperius: ꝙ ſi vera eſt vniuerſalis affirmatio: vera eſt ētparticularis: ⁊ ſequeretur particularis vniuerſalem.Nam ſi vera eſt omnis homo animal eſt: vera eſt ētquidam homo animal eſt. Si enim omnis ⁊ quidam ſed particularis affirmatio ſibi ipſi conuertitur. conuertitur etiam vniuerſali affirmationi. Nāſi omnis homo animal eſt ⁊ quidam homo animaleſt. Sed iſta ſibi conuertitur. hoc modo ſi dicas:quidam homo animal eſt. Poteſt igitur conuerti adomnis homo animal eſt vniuerſalem affirmationemparticularis affirmatio: que eſt quidā homo animaleſt: vt dicas quoddaꝫ animal homo. vtreqꝫ enim vere ſūt ⁊ que dicit omnis homo animal eſt: ⁊ que dicit.quoddā aīal hō eſt. ꝑ accn̄s autē cōuerti dicitur particularis affirmatio vniuerſali affirmationi: quia particularis affirmatio ſibi ipſi particulariter conuertit̉.Secundo vero loco vniuerſali affirmationi conuertitur. Reſtat igitur: vt hoc monſtremus. Quomodoparticularis negatio que ſibi nō conuertitur: vniuerſali negationi que ſibi conuertitur: per accidens conuertatur ⁊ hec eadem ratio eſt. Nam quoniam vniuerſalis negatio ſi vera eſt: vera eſt etiam particularis vniuerſalis vero negatio ſibi ipſi conuertitur: poteſt vniuerſali negationi conuerſe particularis conuerti negatio. Age enim vniuerſalem negationem .i.nullus homo hinnibilis eſt: conuertamus: vt ſit nullum hinnibile homo. Sed iſtam propoſitionem ideſtvniuerſalem negatiuam: que eſt nullus homo hinnibilis eſt ſequitur particularis negatio: quidam homonon eſt hinnibilis. Conuerte igitur vniuerſalem: queeſt nullus homo hinnibilis eſt: ⁊ fac nullum hinnibilehomo. conuerte huic particularem negatiuam que ēquidam homo non eſt hinnibilis: ⁊ fac quoddam hinnibile non eſt homo. vtreqꝫ ergo vere ſunt. Nam nullum hinnibile homo eſt que eſt vniuerſalis conuerſionegationis vera eſt: ⁊ quoddam hinnibile non eſt homo: que conuerſio particularis negatiōis eſt. Cur autem per accidens conuerti dicatur: ſuperius dictumeſt. Liquet igitur talis conuerſio per accidens: quodigitur habet vniuerſalis affirmatio. hoc habet ei contraiacens particularis negatio. vtreqꝫ enim ſibi conuerti non poſſunt quod autem habet vniuerſalis negatio. hoc habet ei contraiacens affirmatio particularis. vtreqꝫ enim ſibi conuerti poſſunt. Iuncte ergoque ſibi conuerti poſſunt: ⁊ que ſibi conuerti non poſſunt: vt que ſibi conuerti poteſt iungatur ei que ſibiconuerti non poteſt: ⁊ que ſibi conuerti non poteſt: iūgatur ei que ſibi conuerti poteſt: fecerunt per accidēſconuerſiones que ſuperius demonſtrate ſunt. Reſtatvt de his conuerſionibus dicamus que per contrapoſitionem ſiunt: ⁊ primuꝫ earum ſit diſpoſitio ſcriptione ſubiecta. generalis enim affirmationis: que dicitomnis homo animal eſt: conuerſio per contrapoſitionem eſt que dicit: omne non animal non homo eſt.

mal eſt. Conuerſio per contrapoſitionem nullum nōanimal non homo eſt. Item particularis affirmationis que dicit: quidam homo animal eſt. conuerſio percontrapoſitionem eſt: que dicit quoddaꝫ non animalnon homo eſt. Item particularis negationis que dicit. quidam homo animal non eſt conuerſio per cōtrapoſitionem eſt quoddam non animal non homo ettꝙ monſtrat ſubiecta deſcriptio.Oīs homo aīal eſtNullus homo aīal eſtQuidam hō aīal eſtQuidā hō aīal non eſtOmne nō aīal nō hō eſtNullū nō aīal nō hō eſt.Quoddā non aīal nō hō ēQd̓dā nō aīal nō hō nō ē.¶ His ergo ita poſitis quomodo dictum eſt ſuperiusin ſimplici terminorum conuerſione: ꝙ particularisaffirmatio: ⁊ generalis negatio ſibi ipſis conuertent̉Generalis vero affirmatio: ⁊ particularis negatio ſibiipſis non conuertuntur: hic per contrapoſitionemconuerſionibus contra eſt. Naꝫ generalis affirmatioper contrapoſitionem conuertitur ſibipſi ⁊ particularis negatio ſibiipiſi conuertitur. Generalis vero negatio ⁊ particularis affirmatio. per contrapoſitionēſibi non conuertitur. Quod ita eſſe his exemplis probabimus. Si enim vera ſit affirmatio generalis quedicit. Omnis homo animal eſt vera erit eius per contrapoſitionem conuerſio que dicit. Omne nō animalnon homo eſt. Quod enim animal non fuerit id homo non erit. Et ſi falſa fuerit generalis affirmatique dicit: omne animal homo eſt: falſa erit etiam etper contrapoſitionem conuerſio que dicit: omnis/homo non animal eſt. poteſt enim fieri vt quod hmo non eſt animal ſit. Illa enim negat eſſe animalhomo non fuerit. Quod ſi cum vera eſt generalis.firmatiua: vera eſt eiuſ per contrapoſitionem conuſio: ⁊ ſi cum falſa eſt generalis affirmatio falſa eſt eiꝰper contrapoſitionem conuerſio: non eſt dubiuꝫ egeneralis affirmatio poſſit ſibi ipſi conuerti. Itē roſtendendum eſt: quomodo particularis negatio ſilipſi per contrapoſitionem conuertitur. Nam ſi fallē que dicit. quidaꝫ homo animal non ē: falſa erit etieius per contrapoſitionem conuerſio que dicit. quodam non animal non homo eſt. Hoc enim videturhec propoſitio dicere: ac ſi diceret quedam res quanimal non eſt homo eſt. qui enim dicit non homoeſt: hominem eſſe ſignificat quod animal nō ſit. Hocvero aperte falſum eſt. Omnis enim homo animate⁊ ſi vera fuerit particularis negatio. que dicit. quoddam animal homo non eſt: vera eſt eius per contrapoſitionem conuerſio. que dicit. quidam nō homo noaīal non eſt. Equale eſt enim ac ſi diceret. res que honon eſt: nō ē nō aīal. ſed eſt anīal vt equus ⁊ bos honon eſt: ⁊ non eſt non animal. Ergo ſi cum particularis negatio: falſa eſt: falſa eſt etiam eius per cōtratſitionē ꝯuerſio: ⁊ ſi cū particularis negatio vera ē ẜeſt eius per contrapoſitionem conuerſio. Nō ē dubis