De interpretatione ſecunde editionis li. iiii.
iuſtus eſt. ſed ei que dicit quidam homo iuſtus eſt: cōſentit particularis negatio priuatoria que ꝓponit nōomnis hō eſt iniuſtus. Quocirca etiam particularisnegatio priuatoria vl̓i ſimplici affirmationi conſentit. Sequitur igitur eam que dicit omnis eſt hō iuſtꝰvniuerſalem .ſ. ſimplicem affirmationē: ea q̄ ꝓponit.non oīs eſt hō iniuſtus: particularis negatio priuatoria ſed huic particulari negationi priuatorie: q̄ dicitnon oīs eſt hō iniuſtuſ: conſentit particulariſ infinitanegatio: que dicit non oīs eſt hō non iuſtus: ⁊ veruꝫeſt ſi non oīs eſt homo iniuſtus: qm̄ non oīs eſt hō nōiuſtus. idem enim eſt eſſe iniuſtum quod non iuſtumſed particularis priuatoria negatio ſequit̉ ſimplicemvl̓em affirmationem. Infinita igit̉ negatio particularis ſequit̉ ſimplicem affirmationem vl̓em: eiqꝫ conſētit: ſi prius affirmatio vniuerſalis vera ſit. Quocircaeam que dicit omnis eſt homo iuſtus: vniuerſalē ſimplicem affirmatiuam ſequūt̉ ſine dubio particularisnegatio priuatoria: non oīs eſt hō iniuſtus: ⁊ particilaris negatiua infinita: non omnis eſt homo nō iuſtꝰQuare hic quoqꝫ affirmationem negationes ſequuntur. ſed hoc non conuertitur. qm̄ enim (vt dcm̄ eſt) negatio particularis priuatoria que dicit: nō oīs eſt hōiniuſtus: conſentit particulari affirmatiōi ſimplici ei.ſ. que dicit: quidā homo iuſtus eſt. hanc aūt particularem affirmatiuam non ſequitur vl̓is affirmatiua.neqꝫ enim ſi verum eſt quendam hoīem eſſe iuſtum:iccirco iam ⁊ omnem eſſe hominem iuſtum neceſſe ē.quare non ſequit̉ affirmatio vniuerſalis ſimplex. oīseſt hō iuſtus. affirmationem particularem. quidamhomo eſt iuſtus. pōt eniꝫ hac vera .i. particulari vniuerſalis eē falſa. ſed particularis affirmatio ſimplexparticulari negationi priuatorie cōſentit. qͣre nec priuatoriaꝫ particularem negationē ſimplex affirmatioſequit̉ vl̓is Eā igitur q̄ dicit non oīs eſt homo iniuſtꝰnon ſequitur affirmatio vniuerſalis ſimplex que proponit oīs hō iuſtus eſt. ſed particularis priuatoria negatio conſentit particulari negatiōi infinite. vl̓is igtur affirmatio ſimplex non ſequitur particularem negationem infinitam. ea igit̉ que dicit oīs eſt hō iuſtaffirmatio vl̓is ſimplex non ſequit̉ eā que dicit nonoīs eſt hō nō iuſtus particularem infinitam negationem: due igitur negationes infinita ⁊ priuatoria ꝑticulares ſequuntur vniuerſalem ſimplicem affirmatiuam: ſicut in his quoqꝫ erat que ſunt indefinite. dueenim negationes infinita ⁊ priuatoria indefinite ſimplicem affirmatiuā ſequebant̉ indefinitā: ſed nō ecōuerſo. affirmatio eniꝫ vl̓is ſimplex nō ſequit̉ negationem particularem infinitā ⁊ priuatoriam: ſicut nec īdefinita quoqꝫ affirmatio ſimplex indefinitas ſeq̄batur negationes priuatoriam atqꝫ infinitā. qꝛ̄ in hocvno ordine ſimiliter ſe hn̄t definite his que ſunt indefinite equaliter enī affirmationibꝰ veris vere ſūt negationes: negationuꝫ veritatē affirmationū veritasnon ſequitur: nec his conſentit. Rurſus in altera parte ꝑſpiciamus quēadmodū affirmationes vl̓es priuatoriam .ſ. ⁊ infinitam particularis negatio ſimplex ſequatur: nam affirmationem vl̓em priuatoriam oīs ēhomo iniuſtus ſequitur particularis negatio ſimplexnon oīs eſt homo iuſtus: ea enim que dicit omnis eſthomo iniuſtus: conſentit ſimplici vniuerſali negatiōique dicit nullus homo eſt iuſtus: nam ſi oīs eſt hōiniuſtus: nullus eſt hō iuſtus. Sꝫ hanc ideſt vl̓eꝫ ſimplicem negatiuam ſeꝗt̉ particularis ſimplex negationam ſi vera eſt qm̄ nullus hō iuſtus eſt: vera eſt qm̄
non omnis hō iuſtus eſt. ſed vl̓is negatio ſimplex vniuerſali priuatorie affirmationi conſentit. ſequitur etgo particularis ſimplex negatiua que eſt non oīs hōiuſtus: vniuerſalem affirmationem priuatoriā q̄ proponit oīs eſt homo iniuſtus. ſed hec vl̓i affirmationiindefinite ꝯſentit: idem enim ſignificat oīs eſt hō iniuſtus. ⁊ oīs eſt hō non iuſtus. quare ſeꝗt̉ quoqꝫ ꝑticularis negatio ſimplex que eſt non oīs eſt hō iuſtus:vl̓em affirmationem infinitā que dicit oīs ē hō noniuſtus. hic quoqꝫ affirmatiōes vl̓es priuatoriā atqꝫ īfinitā ſequit̉ ꝑticularis negatio ſimplex que ē nō oīsē hō iuſtus. ſed nō cōuertit̉. etenī qm̄ ſimplicē negationem particularē q̄ dicit non oīs eſt hō iuſtus: nonſeꝗtur vl̓is negatio que ꝓponit nullus hō iuſtus eſt.neqꝫ eniꝫ ſi vera ē non oēm hoīem eſſe iuſtum: veraeſt nullū hoīem eſſe iuſtuꝫ: hec aūt .i. vl̓ is ſimplex negatio ꝯſentit vnūqꝫ ſignificat cū affirmatiōe vl̓i pͥuatoria. non ſeꝗtur igit̉ vl̓is affirmatiua que dicit oīseſt hō iniuſtus: Simplicem ꝑticularē negationē queꝓponit nō oīs ē hō iuſtus. ſicut nec eandem ꝑticularem negationē vl̓is negatio ſeq̄bat̉. ſꝫ pͥuatoria vl̓ isaffiriatio ꝯſentit cū infinita affirmatione vniuerſali. igitur ꝑticularem negationem q̄ dicit non oīs ē homo iuſtus: vl̓is affirmatio infinita non ſequit̉ q̄ ꝓponit oīs ē homo non iuſtus. quare hic quoqꝫ affirmatiōes duas vl̓es .i. priuatoriā atqꝫ īfinitam ꝑticularisſimplex negatio ſeꝗt̉: ſicut affirmatiōes duas quoqꝫidefinitas negatiua īdefinita ſeq̄bat̉. ſꝫ due affirmatiōes vl̓es priuatoria ⁊ īfinita nō ſequūt̉ ꝑticularemſimplicē negationē: ſicut due quoqꝫ īdefinite affirmatiōes priuatoria ⁊ īfinita ſimplicē negationē nō ſequebant̉. ſil̓r igit̉ ſe hn̄t definite īdefinitis ẜm ꝯn̄tiaꝫ. angulares nō eodē mō ſe hn̄t. nā īdefinitaꝝ ꝓpōnū angulares ſil̓ v̓as eē ꝯtīgit. nā ſi veꝝ ē qm̄ ē hō iuſtꝰ: q̄ē īdefinita affirmatio ſimplex: nihil ꝓhibet verā eſſeetiā q̄ dicit ē homo iniuſtus. ⁊ rurſus ea que dicit eſthō nō iuſtus: que ſunt indefinite affirmatiōes priuatoria ⁊ infinita. rurſus negationes negationibus queſūt āgulares v̓as eſſe ꝯtingit: vt ea que dicit nō ē hōiuſtꝰ: ſi vera ē: nihil ꝓhibet verā eē ēt que dicit noneſt hō iniuſtª: et eam que ꝓponit non eſt hō non iuſtus. angulares ergo ſibi īdefinitas in veritate ꝯſentire nihil ꝓhibet: ſed in his terminis tm̄: vt ī ſcd̓o huius oꝑis volumine docuimuſ. que neqꝫ naͣlia ſūt īeſſeneqꝫ īpoſſibilia. Si ꝗs .n. ſic dicat eſt hō rōnalis. huicangulares vere eſſe non pn̄t: he .ſ. que dicūt: eſt hō inrationalis: ⁊ rurſus eſt hō non rationalis. Rationalitas enim hoī ꝑ naͣm eſt. ſil̓r aūt ⁊ de impoſſibilibusdicendum eſt. ꝙ ſi ſint talia que neqꝫ īpoſſibilia ſinteſſe nec naͣlia ſint ineſſe: vt in ea ꝓpoſitione q̄ dicit ēhō iuſtus: iuſtitiā neqꝫ naͣlē eē neceſſe eſt hoī: nec impoſſibilem eſſe. manifeſtuꝫ eſt qm̄ angulares ſibimetſemꝑ in veritate conſentiūt: atqꝫ hoc idem de negatiuis quoqꝫ angularibꝰ recte dr̄. In his igit̉ terminꝭ ꝙnec naͣles ſūt nec īpoſſibiles. ſemꝑ angulares ⁊ negationes negationibus ⁊ affirmatiōes affirmatiōibꝰ ſil̓veras eē contingit. ⁊ hoc ꝗdē in his q̄ indefinite ſūt.In his āt q̄ definite ſunt ⁊ vl̓itatis ꝑticularitatisꝙꝑticipes nō eodē mō ſūt. In ꝗbuſuis āt terminiſ ſiuepoſſibilibus ſiue naͣlibꝰ ſiue impoſſibilibꝰ affirmationes affirmatiōibꝰ ſibimet angularibꝰ in veritate cōſentire nō pn̄t. negatiōes aūt negationibꝰ angularesangularibus in his tm̄ terminis qui neqꝫ naͣles neqꝫīpoſſibiles ſūt. in veritate poterūt cōuenire. ⁊ primūquēadmodū affirmatiōes affirmatiōibꝰ ſibimet an-