In librum de interpretatione editio primas

inquit tales propoſitiones inueniuntur: vt ⁊ negatiorei ꝓpoſite. ⁊ affirmatio cōtrarii ideꝫ valēt: ⁊ ſint vneſignificatione. Querēdū eſt ſcd̓ꝫ quā enunciationē ꝓpoſitio magis eſt contrarie ſecundum eam que dicitnon eſſe diem: an ſcd̓m ea que proponit eſſe noctem.Inueſtigandum igitur eſt. que harum: quāqͣꝫ vnumvtraqꝫ ſignificet: magis eſt contraria ei que dicit eſſediem hoc eſt enim quod ait Et ſi eſt vna ſecundū quācontraria. id eſt ⁊ ſi vnum ſignificabunt aliquando reinegatio et contrarii affirmatio: ſcd̓m: quā haruꝫ magis eſt cōtraria ꝓpoſitio ſuperiori ꝓpoſite enūciatōe¶ Nā arbitrari cōtrarias opiniones definiri in eoꝙ contrarioꝝ ſunt: falſuꝫ. eſt Boni enī qm̄ bonūeſt: ⁊ mali qm̄ malum eſt: eadeꝫ fortaſſe opinio ē ⁊vera ſiue plures. ſiue vna ſit. Sunt autem iſta contraria. ſed non in eo ꝙ contrarioꝝ ſunt. contraria.ſed magis in eo ꝙ contrarie.¶ Contrarioꝝ prius naturam recte determinat: ꝗ decontrariis propoſitionibus tractat. Quidā enī putātcontrarias eſſe opiniones: que ſint contrariarū reꝝqd̓ Ariſtoteles negat: dicit enim falſaꝫ eſſe diffinitionē: que determinat eas eſſe contrarias opiniones: qſunt ꝯͣriarum rerū. Nā cū ſit ꝯͣriuꝫ bonū malo. poſſimus habere opinionē de bono qm̄ bonū eſt ⁊ hec vera eſt. poſſumus rurſus id quod maluꝫ eſt putare malum ⁊ hec rurſus vera eſt: ⁊ opiniones quidem boniquoniam bonū eſt: ⁊ mali quoniam malū eſt: ꝯͣriarūrerum ſunt: tn̄ vtreqꝫ ſunt vere. Sed cōtrarie vtreqꝫvere eſſe non poſſunt falſo igitur definitū eſt eas eēcōtrarias opiniōes que contrariarium ſint rerū. Qd̓aūt ait. boni enim qm̄ bonū eſt: ⁊ mali qm̄ malum eſteadeꝫ fortaſſe opinio eſt ⁊ vera. Aut quod dixit eadēad id retulit quod poſt ſecutus eſt: vera nāqꝫ vere ineo qd̓ vere ſunt eadē ſunt. aut certe qd̓ eiuſdem eſſetopinionis: qd̓ bonū eſſet bonū putare: quod malū eētmalum. Siue autem eadeꝫ ſint ſiue plures: ꝯͣrie eſſenon poterūt: iccirco qm̄ ſimul vere ſunt. Sunt auteꝫiſta ꝯtraria: ſed nō eo qd̓ contrariorū fint. ꝯͣrie ſūt: ſꝫmagis eo qd̓ contrarie ſunt inquit iſta .ſ. que ſunt inopinionibus contraria: nō tn̄ contraria: qn̄ contrarirum ſunt ſed potius: qn̄ de vno eodemqꝫ diuerſo mō⁊ contrarie ſuſpicantur. hoc eſt enim qd̓ ait. Sunt autem iſta contraria: ea .ſ. que in anime opinionibus oppoſita ſunt: quorū ꝓpoſitiōes ſunt cōtrarie: nō eo qd̓ſunt contrariorum: ſed potius eo quod de vno eodemqꝫ ſubiecto contrarie ſuſpicantur: vt ſiquis de bonoſuſpicetur quod bonum eſt: ⁊ rurſus alius de eodembono quoniam malum eſt hec ſunt contraria que vere ſimul eſſe non poſſunt. Et de eodeꝫ ideſt bono nūcbene: nunc vero male. i. contrarie ſuſpicantur.¶ Si ergo boni quoniam bonum eſt. opinatio eſt.alia vero quoniam non eſt bonum. eſt vero quoniāaliud aliquid eſt. quod nō eſt: neqꝫ poteſt eſſe. aliarum quidem nulla ponenda eſt: neqꝫ quecunqꝫ eēquod non eſt opinantur: neqꝫ quecunqꝫ non eē qd̓eſt (infinite enim vtreqꝫ ſunt. ⁊ que eſſe opinanturquod non eſt ⁊ que non eſſe quod eſt) ſed in quibꝰſallacia eſt. He autem ſunt ex his. ex quibus ſunt⁊ generationes. ex oppoſitis vero generationes.quare etiam fallacie.¶Huius argumenti principiū eſt: quo pro cōfeſſo vtitur: ⁊ probato: quod vnius rei plura atqꝫ infinita nonpoſſint eē contraria quare vnius rei vnum erit ꝯͣriuꝫ

Eſt ergo opinio boni quoniaꝫ bonū eſt: ⁊ hec vera ēeſt rurſus boni qm̄ bonū non eſt: ⁊ hec falſa eſt. Poteſt eſſe etiam que putet eſſe bonū: id qd̓ non eſt. Utſiquis dicat id quod eſt bonum: quoniaꝫ malū eſt: velquoniam quantitas eſt: vel qm̄ aliquid quod non eſt.Sed hec que de bono dici poſſunt: que ipſū honū nōeſt: infinita ſunt. Rurſus poſſumus de bono arbitrari multa non eſſe que eſt. Bonū enin qd̓ honeſtum ēpoſſumus dicere: quoniam honeſtū non eſt. poſſumꝰdicere: quoniā vtile non eſt: poſſumus quoqꝫ dicere:qm̄ expetendū nō ē ⁊ alia plura. Infinita: ergo ſūt ⁊ea que poſſumus arbitrari de bono. qm̄ eſt id qd̓ bonum ipſum non eſt. Et ea que opinamur non eſſe bonuꝫ quod eſt: ea quoqꝫ ſunt infinita. Quare nec ea q̄putat opinio bonum eſſe quod non eſt: nec ea que putat nō eſſe quod eſt: ei opinioni ponēda eſt eſſe cōtraria: que putat bonum eſſe quod bonū eſt. Hoc eſt .n.quod ait. Aliarum quidē nulla ponenda eſt: neqꝫ quecunqꝫ eſſe qd̓ non eſt opinantur: vt dicamus de bonoqm̄ malum eſt: vel inutile: vel turpe: neqꝫ quecūqꝫ nōeſſe qd̓ eſt: vt ſi de eodem bono dicamus: bonū expetendum nō eſt bonum: honeſtū non eſt. Infinite enīvtreqꝫ ſunt. ⁊ que eſſe opinantur: qd̓ nō eſt: ⁊ que nōeē qd̓ eſt. He igitur reiiciende ſunt: ⁊ ad nullam contrarii oppoſitionē ſumēde: qm̄ infinite ſunt: cū ſemꝑꝯͣrioꝝ oppoſitio ſit finita. Que autem ꝯͣrie ponendeſint opiniones: ſequit̉ dicēs. Sed in quibꝰ eſt fallaciahe autem ſunt ex his ex ꝗbus ſunt ⁊ generationes.Ex oppoſitis vero generatiōes: quare etiam fallacie. opinioni inquit de bono: quoniam bonum eſt: cōtraria illa ſola ponēda eſt: ī qua primū fallacia reꝑit̉In qua autem fallacia primū reꝑiat̉: on̄dit ꝑ id qd̓dixit. Ex quibus ſunt generationes fallacia facillimereꝑit̉. Generatio enī ſemꝑ ex oppoſitis eſt: quotiēsenim aliquid ſit albū: nō ſit ex duici: nec ex duro: necex liquido: ſed ex non albo: Et quod dulce ſit: non ſitex calido: neqꝫ frigido: nec nigro: nec ex vlla alia qͣlitate: niſi ex ſibi oppoſito: id eſt ex non dulci. Eodēqꝫ modo in alijs ſeſe habet: Omnis generatio ex eo ſit qd̓nō fuit: vt dulce ex nō dulci: albū ex non albo: calidūex nō calido. Quare ſi generatiōes quidem ex oppoſitis ſunt: in his aūt ē fallacia: ī ꝗbus ſunt generatiōes: erit in oppoſitis prīa fallaciā. Prima nāqꝫ falacia eſt: nō putare aliquid eſſe qd̓ eſt. Secūda putare eē qd̓ nō ē ⁊ ī eo qd̓ ē bonū prīa fallacia ē putareillud nō eē bonū. Scd̓a malū eē arbitrari qd̓ bonuꝫē: Quocirca illic maxīe ponēda eſt ꝯͣrietas: vbi prīa ēfallacia. ī his āt ē prīa fallacia: ex ꝗbꝰ gn̓atiōes oriūt̉Generatiōes v̓o dico eſſe. que fiunt ex his: que id qd̓fiunt non fuerunt. Generationes autem ex oppoſitisin oppoſitis eſt igit̉ prima fallacia: ſed in quibꝰ ē prima fallacia: maxime contraria illa ponenda ſunt: oppoſita igitur maxime contraria ſunt: ſed bonum eſſe:⁊ bonum. non eſſe oppoſita ſunt. Bonum igitur noneſſe ei quod eſt bonum eſſe contrarium eſt: non illudqd̓ eſt malum eſſe. qd̓ maiore argumētatiōe ꝯfirmat¶ Si ergo quod bonum eſt. ⁊ bonum. ⁊ non maluꝫeſt. ⁊ hoc quidem ſecundum ſe. illud v̓o ſecunduꝫaccidens Accidit enim ei malum non eſſe. magisautem in vnoquoqꝫ vera eſt. que ſecundum ſe eſt.etiam falſa. ſiquidem ⁊ vera. ergo ea que eſt quoniam non eſt bonum quod bonum eſt. ſecundumſe conſiſtentis falſa eſt. Illa vero que eſt quoniammalum: eſt eius que eſt ſecundum accidens. Qua