in librū Iob

nūc ꝟba: nūc ſenſus: nūc ſimul vtrūqꝫ reſonabit. Obliquꝰ eī etiā apud hebreostotꝰ liber fert̉ ⁊ lubricus ⁊qd̓ greci rhetores vocantſchēatiſmenos dū qͥ aliudloquit̉: aliud agit. Ut ſi velis anguillā vel murenulāſtrictis tenere manibꝰ: qͣnto fortiꝰ p̄ſſeris tāto citielabit̉. Memini me ob intelligentiaꝫ huiꝰ volumīslidiū quendā p̄ceptoreꝫ: qͥapud hebreos primꝰ hr̄iputabat̉: nō ꝑuis redemiſſe numis: cuiꝰ doctrina analiqͥd ꝓfecerī neſcio. Hocvnū ſciō: n̄ potuiſſe me inip̄tari niſi qd̓ an̄ intellexerā

Aprincipio itaqꝫ voluminis vſqꝫ ad ꝟba iob apudhebreos ꝓſa or̄o ē: Porroa ꝟbis iob in qͥbꝰ ait. Pereat dieſ in qͣ natꝰ ſū: ⁊ noxin qͣ dictū ē. ꝯceptꝰ eſt homo vſqꝫ ad eum locū: vbiante finem voluminis ſcriptum eſt. iccirco ipſe me reprehendo et ago penitentiam in fauilla et cinere. hexametri verſus ſunt. dactylo ſpondeoqꝫ currentes etpropter lingue idioma crebro recipientes. Et aliospedes: non earundem ſyllabarum. Sed eorundemtemporum. Interduꝫ quoqꝫ Rhythmus ipſe dul-

Nūc v̓ba ⁊cͣ. q. d. hec noua trāſlatio nō ſꝑ expͥmit v̓bumex v̓bo: vel ſenſum ex ſenſu. ſꝫ qn̄qꝫ ſic qn̄qꝫ alit̓. ⁊ quandoqꝫ vtrūqꝫ. Quare āt hͦ fecerit ſb̓iūgit dicens. qꝛ Totꝰ liberiſte Fert̉. .i. dr̄. ¶3bliquꝰ .i. obliq̄ ⁊ obſcure loq̄ns qꝛ alid̓p̄tēdit: ⁊ aliud intēdit. ⁊ iō accipiēda ſūt v̓ba nō in ſenſu.uē faciūt: ſꝫ ī ſenſufiūt. vt ē illd̓ iob. ij¶ Bn̄dic deo ⁊ morē .i. maledic. Et lubricꝰ in qͦ qͥs defacili poſſet labi ꝑ errorē male .ſ. intelligendo. Iubricū em̄ ē inqͥ qͥs defacili labit̉.ſicut ⁊ glacies vl̓ terra argilloſa. lubricūdr̄ qd̓ elabit̉ dū tenetur ſic̄ anguilla. quequāto fortiꝰ p̄mit̉ tāto citiꝰ labit̉. ⁊ dr̄ ſicliber iſte lubricꝰ: qͥaqͥ de v̓bo ad verbuꝫtrāfferret. ⁊ oīa v̓bainterp̄taret̉ ẜm ꝙ vidēt̉ ſonare. totū peruerteret: ⁊ totū amitteret ⁊ huic expōi cōcordat exēplū de anguilla. jͣ. poſitū. ℟ethores .i. oratoresarheſis qd̓ ē locutioqꝛ rhetoribꝰ nccͣia ēſacūdia ⁊ copia locutiōis. ¶ Schematiſmenos .i. defectꝰmodi loq̄ndi. ſchema eī dr̄ imago vel figura ⁊ modus loquēdicut dicit huguitio: mene defectꝰ modi cōis loq̄ndi. Itē ſchema dr̄ ornatꝰ vl̓ figura. vn̄ ẜm donatū ⁊ Greciſmū huiꝰ due ſunt ſpēs .ſ. ſchemalex eos ⁊ ſchemadianeos .i. figure dictōis: ⁊ ſnīe. ſicut eī hō varijs veſtimētis decorat̉. ita or̄o latinitatis tā ſoluta qͣꝫ ligata ſchematibꝰ adornat̉ ⁊ ſic dr̄. Scematiſmenos .i. defectꝰ ornatꝰ ⁊ figureqͥ fit ex carētia debite intelligētie. ſignificatio eī dictionisē qͣſi ornatꝰ ⁊ figura eiꝰ. vn̄ qn̄ deficit a ꝓpria ſignificatiōeē ibi defectꝰ ornatꝰ ⁊ figure .i. forme dictōis q̄ ē ſignificatō¶ Dūqꝫ aliud loqͥtur .i. in locutiōe p̄tēdit. ¶ Aliud agit i.aliū ſenſū facit ⁊ iō dr̄ lubricꝰ. qꝛ qͣnto qͥs v̓bo ad v̓buꝫ librū iſtū exp̄ſſiꝰ trāſferret: tāto obſcuriorē facēt. ⁊ qͣſi totūꝑderet. qꝛ nō poſſet ītelligi. cū aliud ſonēt v̓ba. aliud ītelligētia vera. Nurenulā .i. lamp̄dā piſcis ē ſimil̓ anguille⁊ dr̄ murena a murina grece qd̓ ē murena latine. hanc feminini tm̄ ſexus eē tradūt ⁊ ꝯciꝑe a ẜpēte. ob id a piſcatoribꝰ tāqͣꝫ a ẜpēte ſibilo euocat̉ ⁊ capit̉. ictu āt fuſtis difficile interimit̉. ferulā aūt ꝓtinꝰ animā hr̄e in cauda certū ē.nā capite ꝑcuſſa vix interimit̉. cauda aūt ꝑcuſſa exanīaita dicit Iſi. in. xij. ethimol̓. adaptatio exēpli patet. Ut ſtvelis tenere ⁊cͣ. q. d. ſi aliqͣ certa ſentētia vel ordīe libꝝ iſtūvelis ꝯſtringere. totū p̄des. Preceptorē .i. doctorē. ¶ Primus .i. maximꝰ in ſcīa ¶ Xedimiſſe .i. cōduxiſſe. Redimere aūt nō dicit emere qꝛ ſacrā doctrinā nō lꝫ emere. math̓x. b. G ratis accepiſtis gratis date. Itē Act̉. viij. c. Pecunia tua tecū ſit in ꝑditionē. qm̄ donū dei exiſtimaſti pecunia poſſideri: ſꝫ labores ſuos ⁊ expēſas ſuas lꝫ redimē abiniuſtis detētoribꝰ qͥ v̓itatē dei in īiuſticia detinēt. ſic̄ dicit̉ ad Roma .j. ca. ⁊ ꝓuerb̓. xxiij. ca. Ueritatē emē .i. redime ⁊ noli vēdere ſapīam ⁊ doctrinā ⁊ intelligētiā. Sapivj. g. Nō abſcōdam a vob̓ ſacr̄a dei ⁊cͣ. ¶ An aliqͥd ꝓfecerim hͦ dicit. qꝛ ita bn̄ intelligebat libꝝ iob: ſicut ille magiſter ⁊ in hͦ cōfundit eoꝝ ſuꝑbiā qͥ nolūt int̓rogare ea de qͥbꝰ dubitāt ꝯͣ qͥs dr̄ Eccl̓. lj. f. Appropinqͣte ad me indoctiꝯgregate vos in domū diſcipline: qͥd adhuc retardatis.Interptari .i. trāſferre de hebreo in latinū. interp̄tatio em̄fit in diuerſis linguis: vt cynos grece: canis latine. Ethy-

mologia aūt fit in eadē lingua vt cū dr̄ lapis qͣſi ledēs pedē ¶ Uſqꝫ ad v̓ba iob in qͥbꝰ introducit̉ iob loquēs d̓ ſeip̄o. iij. ca. a. Pereat dies in qͣ natus ſum. ⁊cͣ. ¶ Proſa .i.ꝓſaica. Oratio eſt .i. ꝓſaice ſcriptꝰ ē liber. ꝓſa ē productaoratio. ⁊ a lege metri ſoluta. ꝓſon em̄ antiqͥ ꝓductū dicebāt ⁊ rectū. vn̄ q̄ nōē flexa numero: ſꝫ recta ꝓſa. oratio dicit̉in rectū ꝓducenda.Alij proſam aiūt dictā ab eo ꝙ ſpacioſꝰproruat ⁊ excurrat:nullo ſibi termīo p̄finito. ita dicit Iſid̓.etymol̓. j. ¶ Iccircoip̄e me rep̄hendo ⁊cͣ.Iob. xlj. Berſus avertēdo dicunt̉. vnde Iſid̓. etymlog. j.Uerſus dicti ſūt abeo ꝙ pedibꝰ in ordine ſuo diſpoſitꝭ. erto fine moderanturꝑ articulos qͥ ceſa etmēbra nominanturqͥ ne lōgius ꝓuoluerent̉ qͣꝫ iudiciū poſſꝫſuſtinere: modū ſtatuit ratio vn̄ reuerterent̉. ⁊ ab eo diciturv̓ſus ꝙ vertit̉. Hexamētri .i. ſex pedumab hexa. qd̓ ē ſex. ⁊ metrū qd̓ ē accidens pedis .i. diſcretioꝓueniēs in pede ex certo numero tēpoꝝ. Alit̓ dr̄ metruꝫvox conſtās ex certo numero pedū. ẜm ꝙ octo metroruꝫgenera diſtinguūtur: de qͥbus nihil ad pn̄s. ¶ Dactylo. illo pede qͥ cōſtat ex vna lōga ſyllaba ⁊ duabus breuibus:⁊ dicitur a dactylon qd̓ ē digitqꝛ ad modū digiti a lōgiore nodo inchoati in dn̄as deſinit breues. ¶ Spondeo illo pede qͥ cōſtat ex duabus ſillabis ꝓductis. vn̄ ſic dicit̉.qꝛ tractim ſonat. nā ſpondeus tractus quidā dicitur .i. ſonus qͥ fundebat̉ circa aures ſacrificantiū. vn̄ ⁊ hi qͦ tubiscanebant in ſacris gentiliū ſpōdeales nominabātur. Inprimo etymol̓. inuenies ſatis de pedibus iſtis et alijs.Idioma .i. ꝓprietatem loquendi: ab idios quod eſt ꝓpriū⁊ hemum hemi quod eſt ſermo vl̓ modulatio. idioma .i.ꝓprietas loquendi in qualibet lingua. Alios pedes nonearandem ſyllabarum ſed eorundem temporuꝫ. vt ſi qͥsponeret proceleumaticum qui conſtat ex quatuor breuibus pro dactylo. vnde Uirgilius enei. x. g. Arietat ī portas ⁊ duras obice poſtes. Aries dicitur quedam machinabellica. ⁊ inde arieto etas. id eſt cum ariete impingere. vel impugnare. Item ratione equipollentie temporūſpondeus ponitur pro dactylo. vnde Ouidius in principio metamor. nec brachia longo: margine terrarum porrexerat amphitrices. id eſt mare. ab amphi. quod eſt circum ⁊ tero teris. quia circumcirca terit terram: ſic igiturpatet ꝙ ratione equipollentie temporum licet non ſitearundem ſyllabarum vnus pes ponitur pro alio. Pedes autem dicuntur. eo ꝙ per eos metra ambulant. ſicutnos pedibus ambulamus. Syllaba grece latine conceptio vel complexio dicitur. a conceptione litterarum: vnde vere illa eſt ſyllaba que ex pluribus naſcitur litteris.nam vna vocalis pro ſyllaba abuſiue non proprie dicitur. Ideo autem ſyllabe longe breueſqꝫ dicuntur. ꝙ pervarias vocum moras aut dupla aut ſimpla ſpacia temporis habere videntur. ita dicit Iſydorus. in. j. etymologo. ⁊ ſatis concordat cum Priſtiano vbi agit de ſyllaba.Rhithmus dicitur proſa conſonantias verborum continens in fine clauſularum. et dicitur a Rhythmos grecequod eſt numerus latine. de quo Iſidor̄. etymol̓. j. Rhy-