¶ Iudith

tibi. Ego .n. ancilla tua deum colo etiā nūc apud te ⁊exiet ācilla tua ⁊ orabo deuꝫ ⁊ dicet mihi. qn̄ eis reddat pctm̄ ſuū. ⁊ veniēs nūciabo tibi. ita vt ego adducā te ꝑ mediuꝫ hierl̓m. Ethabebis oēm ppl̓m iſrl̓ ſic̄oues qͥbꝰ nō ē paſtor: ⁊ nōlatrabit vel vnꝰ canis ꝯͣ teqm̄ hec mihi dicta ſūt ꝑuidētiā dei. Et qm̄ iratꝰ ēillis deꝰ. hecip̄a miſſa ſumvnūciare tibi. Placuerūt ātoīa ꝟba hec corā Holoferne ⁊ corā pueris eiꝰ. ⁊ mixrabat̉ ad ſapīam eiꝰ. ⁊ dicebāt alt̓ ad alteꝝ. Nō eſttal̓ mulier ſuꝑ t̓rā ī aſpectuī pulcritudine ⁊ ī ſenſu verboꝝ. Et dixit ad illā holofernes. Bn̄fecit deꝰ qͥ miſit te ante ppl̓m vt des illūtu in manibꝰ nr̄is. Et qm̄z bona ē ꝓmiſſio tua: ſi fecerit mihi hoc deꝰ tuꝰ erit ⁊deꝰ meꝰ: ⁊ tu in domo nabucho. magna eris et nomē tuū noīabit̉ in vniuerſa terra. ¶ Cap̄. xij.Unc iuſſit eā ītroirevbi repoſiti erāt theſauri eiꝰ ⁊ iuſſit illic maneb re eā ⁊ cōſtituit qͥd daret̉ illi de ꝯuiuio ſuo. Cui rn̄ditIudith ⁊ dixit. Nūc n̄ potero māducare ex his q̄ mid hi p̄cipis tribui ne veniatſuꝑ me offenſio. Ex his ātq̄ mihi detuli māducabo.ē Cui holofernes ait. Si defecerīt tibi iſta q̄ tecū detuliſti: qͥd faciemꝰ tibi: Et dixit iudith. Uiuit aīa tuadn̄e meꝰ qm̄ nō expendetoīa hͨ ācilla tua donec faciat deꝰ ī manu mea hͨ q̄ cogitaui Et īduxerūt illā ẜuis eiꝰ ī tab̓naculū qͦ p̄ceꝑat eth petijt dū ītroiret vt daret̉ei copia nocte ⁊ ante lucē

egrediēti foras ad or̄onē ⁊dep̄candi dn̄m. Et p̄cepitcubicularijs ſuis vt ſic̄ placeret illi exiret ⁊ introiretad adorādū deū ſuū ꝑ triduū. Et exibat noctibꝰ invallem bethulie: ⁊ baptizabat ſe ī fontē aq̄. Et vt aſcēdebat: orabat dū̄m deū iſrael vt dirigeret viā eiꝰ adkliberationē ppl̓i ſui Et introiēs mūda manebat ī tai bernaculo: vſqꝫdū acciꝑetmeſcā ſuā ī veſperū. Et fctm̄n eſt qͣrto die holofernes fec̄cenā ẜuis ſuis: ⁊ dixit ado vagao eunuchū Uade etſuadē hebreā illā vt ſpōteꝑ ꝯſentiat hītare mecū. Feqdū eſt em̄ apud aſſyrios ſifemīa irrideat viꝝ agēdo:vt īmunis ab eo tranſeat.Tūc ītroiuit vagao ad iudith ⁊ dixit. Non vereat̉bona puella ītroire ad dn̄ꝫmeū: vt honorificet̉ an̄ faciē eiꝰ ⁊ manducet cū eo etbibat vinū in iocunditate.s Cui Iudith rn̄dit. Queego ſum ⁊ cōtradicā dominō meo Omne qd̓ erit ante oculos eiꝰ bonū ⁊ optimū faciā. Quicqͥd aūt illit placuerit: hoc mihi erit optimū oībꝰ diebꝰ vite mee.vEt ſurrexit ⁊ ornauit ſe veſtimētis ſuis: ⁊ īgreſſa ſtex tit an̄ faciē eiꝰ. Cor aūt holofernis ꝯcuſſum ē: erat eīardēs in concupīa eiꝰ. Etdixit ad eā holofernes Bibe nūc ⁊ accūbe in iocūditate: qm̄ inueniſti gratiamcoram me Et dixit iudith3 Bibā dn̄e: qm̄ magnificata eſt aīa mea hodie p̄ omnibꝰ diebꝰ meis. Et accepit ⁊ māducauit ⁊ bibit corā ip̄o: ea q̄ ꝑauerat illi ana cilla eiꝰ. Et iocūdus facteſt Holofernes ad eam bi

daciaᵗ nō fuit ab eo: ſꝫ a muliebri malicia: nō .n. indiget deus mēdacijs hoīm ad ꝑficiēdū oꝑa ſua. v ¶ Placuerūtaūt. h̓ ꝯn̄r ponit̉ rn̄ſionis iudith approbatio: ⁊ prīo v̓bo:ſcd̓o facto. c. xij. Circa pͥmū d̓r. y ¶ Placuerūt aūt oīa v̓ba hec ⁊cͣ. qꝛ p̄tēdebāt holoferni ⁊ eiꝰ exercitui ꝓſpera.x ¶ Et dicebat alterad alz. mirātes eiꝰpulcritudinē ⁊ ſapiētiā¶ Non eſt taiterrā ⁊cͣ.īueretiſſima ꝯiūcipi vincu⁊ hͦ idēlare v̓ba hois q̄ ſequunt̉.fecerit mihierit ⁊ deusꝑ hͦ em̄ ꝙ ꝯſeniebatolere deū iuidet̉ ꝙ eā cōtabat acciꝑe ī ꝯiun̄ ⁊ ſubdit̉⁊ ¶ Et tu ī domo nabuch̓. magna eris. ſicut holofernes erator poſt regē.pl̓m. xiOnc miſit.pn̄r approbat̉iſio iudith ꝑre ad locū vbi erant ſui theſauri tāqͣꝫ chariſſimāſibi: ⁊ ꝯfidēs de ea taqͣꝫ de ꝯiuge poria: iōſubdit̉. b ¶ Et cōſtituit vt da. il.ſuo. ſollicitꝰ de ea ſide corꝑe ꝓprio.c QNuc nō po. manducare. q. d. excuſatā me habeas ꝑuo tēpore. d ¶ Ne ve. ſuꝑ me offenſio Erantem̄ ibi aliqͣ cibaria lege ꝓhibita. e ¶ Sidefecerīt tibi iſta ⁊cͣ.Ex hac em̄ ſollicitudine circa victū iudith apparet amor īcēſus ad eā. f ¶ Uiuit aīa tua dn̄e .i. ſic̄veꝝ ē: ꝙ tu viuis: itaveꝝ ē ꝙ ego nō ꝯſumā hec cibaria: an̄qͣꝫfecerit deꝰ q̄ cogitaui: ⁊ in hͦ veꝝ dixit:nā pͥus interfectꝰ fuit holofernes ꝑ eamqd̓ facere cogitabat:holofernes aūt ītellexit de traditiōe ciuitatis in manu ſuareferēs dictū iudithad eiꝰ v̓ba ſuꝑiora.g Et petijt dū ītroiret .i. dū ire inciꝑetadhuc pn̄s corā holoferne. h ¶ Ut da

ret̉ ei copia ⁊cͣ. vt deuotiꝰ deū exoraret exͣ infideliū caſtrai ¶ Et baptizabat ſe in fontē aq̄ .i. ſe lauabat an̄ or̄onē ẜmmodū iudeoꝝ. k ¶ Et ītroiēs mūda manebat. a ꝯſortiogētiū. l ¶ Oſqꝫdū acciꝑet eſcā ſuā. ī veſpeꝝ. Ex qͦ p̄tꝰietunabat vt eiꝰ or̄o eēt magꝭ exaudibilis a deo. m ¶ Etfactū ē. Poſtqͣꝫ deſcriptū ē holofernisfactū qͣꝫtū ad mentēh̓ ꝯn̄r deſcribit̉ caſuseiꝰ qͣꝫtū ad vitā corporalē. Circa qd̓ primo ponit̉ prīa diſpoſitio: ſcd̓o holofernis iugulatio ca. xiiijDiſpoſitio vero admortē holofernis fuit ardor libidinis etex eo ſequens ſoporebrietatis: ⁊ hͦ notat̉cū d̓r. m ¶ Et factūeſt qͣrto die ab egreſſu iudith d̓ ciuitatebethulie. n ¶ Holofernes fe. ce. ẜuisſuis qͣſi ꝓ nuptijs iudith: cui ītēdebat ſequēti nocte copulari iō ſubdit̉.o ¶ Uade et ſuadeheb. illā vt ſpōte cōſen. habi. mecū ꝑ cōcubitu carnalē.p ¶ Fedū ē em̄ .i. ꝓbroſum. q ¶ Si femina irrideat viꝝ ⁊cͣ..i. ꝙ fuerit ꝑ aliqd̓ tēpus ī ſua ptāte abſqꝫcarnali copula.r ¶ Nō vereat̉ ⁊cͣ. inuitat eā pͦ ad cibū etpotū: vt īde deducat̉ad carnalē ꝯcubitū.g ¶ Que ego ſum vtꝯͣdicā dn̄o meo qͣi dicatn ō decet ꝙ ego ꝯͣdicā vllo modo.t ¶ Hoc mͥ ⁊cͣ. videbat em̄ ꝑ hͦ appropīqͣre tp̄s opportunūad interficiēdū ip̄m.v ¶ Et ſur. ⁊ orna. ſe.veſti. ſuis. ſicut ſponſa corā ſponſo.x ¶ Cor aūt holo. cōcuſ. eſt .i. nimio ardore libidinis cōmotūnaꝫ etem̄ volebat eācognoſcere tāqͣꝫ vxorē: non tn̄ mouebat̉ad hͦ amore ꝓlis: ſꝫardore libidīs.¶ Sibe nunc ⁊ ac.in iocū. ⁊cͣ. ex hͦ videt̉reputabat eā tāqͣꝫō̄ſaꝫ ſibi gͣtiſſimā.z ¶ Sibā do. qm̄ ma.eſt aīa mea. ex hͦ qd̓videbat̉ appropinqͣre hora liberationisppl̓i ſui. a ¶ Et io.fa. eſt ho. ad eam. creiij

D f iij